Talen

zoek artikels

Volg ons!

Facebook Instagram Youtube Myspace Myspace

Onze partners

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte door je te abonneren op onze nieuwsbrief !
Please wait

Wilma -Determined Protector-

Geschreven door

In 2017 kreeg de band veel positieve kritieken op hun album ‘The Gap’. Het eerste album in enkele decennia gaf blijkbaar de zuurstof die ze nodig hadden om er terug tegenaan te gaan. En ziedaar drie jaar later is hun opvolger al klaar dat naar de naam ‘Wilma (Determined Protector)’ luistert.
De band gaat hierop verder waar ze met hun vorig album stopten: het maken van potige, donkere songs die elementen van punk, rock en wave bevatten.
Op ‘Wilma’ krijgen we acht songs. Ze openen meteen loeihard en stevig met “Big Victory”. Een pulserende bas en een logge rockende gitaarriff ondersteunen de zwartgallig klinkende zang. Denk hierbij aan een kruising van Star Industry en La Muerte. De lokroep ‘Wilma’ in het refrein doet mij aan The Flintstones herinneren maar muzikaal heeft het er niets mee te zien. “Intolerance” begint met een cleane gitaar maar verdwijnt dan onder de distortion. Het tempo gaat omhoog terwijl de gitaren weids uitwaaien. In het refrein komt de gitaarlijn uit de intro terug meedoen en maakt de bas de hook. “R.Doubts” opent met hypnotiserende zang en backings. De chaos is hier beter gestructureerd dan op de vorige track. Een sterke track dat vrij catchy klinkt. Op “Persecute” gaan ze richting post punk en wave. Met name de gitaar, die onafgebroken een breiwerk neerzet,  doet denken aan de vroege P.I.L. ten tijde van ‘Metal Box’ en ‘First Issue’ wat een compliment en appreciatie van mijnentwege is. Geweldige track waar de razernij naar het einde toe in de zang duidelijk te horen is. “The Blame” is dan weer een stuk toegankelijker maar bezit ook die donkere en wanhopige ziel waar zwartzakken zoals wij zo fan van zijn. Hier ook terug een uitgebreide maar relatief cleane gitaarsolo. De onderliggende synths vallen niet heel hard op maar bepalen voor het grootste deel de teneur van de song.
Er staat ook een rustpuntje op ‘Wilma’ en dit in de vorm van “Shadow” dat een subtiel wah wah gitaartje bevat. Een haast fluisterende zang zorgt voor de verdere sfeer. Maar de basis onder dat alles , is het fijn samenspel van drum en bas. Er wordt afgesloten met het onheilspellend klinkende “Noise, What Noise?”. Inderdaad voor sommigen zal dit als noise klinken maar voor mij en veel gelijkgestemde zielen klinkt dit het eerder als muziek in de oren.
Struggler heeft met ‘Wilma’ een stoot van een plaat gemaakt: bondig, donker, sfeervol en op een basis van ijzer, vuile olie en rook. Hell yeah!

Post punk/ Dark punk rock
Wilma -determined protector-
Struggler

Aanvullende informatie

  • Band Name: Struggler
  • Genre: Pop/Rock
  • Label Prod: Vitarka Records
  • Date: 2020-06-04 22:00:00
  • Rating: 8
Gelezen: 658 keer
FaLang translation system by Faboba