• Wilde Westen, Kortrijk: events
    Wilde Westen, Kortrijk: events Wilde Westen, Kortrijk: events Concerten 18-01 Dyscordia, Shocker 23-01 Carneia + Motsus 24-01 Danko Jones, Romano Nervoso 29-01 Sunn O))),…

  • Het Depot Leuven: concertinfo 2020
    Het Depot Leuven: concertinfo 2020 Het Depot Leuven: concertinfo 2020 2020 11-01 Sinead O’Connor 18-01 Humo’s Rock Rally (preselectie) 22-01 Danko Jones 24-01 Hooverphonic 25-01…

Talen

zoek artikels

Volg ons!

Facebook Instagram Youtube Myspace Myspace

Se connecter

Onze partners

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte door je te abonneren op onze nieuwsbrief !
Please wait

The Script – a kind of ‘Best of’ …

Geschreven door Gerrit Van De Vijver
The Script –  a kind of ‘Best of’ … {"image_intro":"images/concert/2013_01/the_script_26_11_2013_concert_440.jpg"}

Na een jaar afwezigheid kwam The Script nog eens naar België. Vorst Nationaal zal het geweten hebben achterna, ook al was het niet uitverkocht.
Het voorprogramma werd verzorgd door The Original Rude Boys, uit Dublin, Ierland. Een 5-tal dat een mengeling brengt van Keltische hiphop-rock. De ukelele gaf het Ierse gevoel nog meer door die typische sound. Na een tijdje werd  het ietwat monotoon, maar ze waren wel een fijne  opwarmer. En ze brachten hun publiek in de sfeer voor The Script: bij hun laatste nummer vroegen ze wie er een gsm bij zich had, en ze konden deze klaar houden voor het 1e nummer van The Script. Een ‘traditionele groepsfoto’ met het publiek werd genomen. Toffe gasten …

The Script, doorgebroken in 2008 met hits als “Break even” en “The man who can’t be moved” staat voor een mix van sterk drumwerk ( Glen Power ), uitwaaiende gitaren ( Mark Sheehan ) & de Keltische soulstem van Danny O’Donohue. Typische radiotunes met een combinatie van soul, hiphop en onvervalste pop. Je waant je in het era van Top of the pops. Het 3e album, ‘#3’, kwam amper aan bod, maar het waren wel de sterkste nummers dat ze eruit selecteerden . Wat de setlist zeer uitgebalanceerd maakte, en eigenlijk een soort ‘best of’ was. De symbiose van een zeer effectief podium,  3 lichtpilaren en een reuzenscherm met sterk camerawerk van de PA, evenals de  chemische interactie met het publiek maakte dit een zeer geslaagde live gig.

Het Ierse trio, ook uit Dublin, was vanavond een 5-tal. De boysband werd versterkt door een extra keyboard en gitarist. Zo kreeg gitarist Mark Sheehan wat extra volume en ook meer ruimte om z’n ding te doen. Want Mark neemt toch een deel van de vocals op zich, en kon zich zo meer uitleven. Typisch The Script: waar een andere band z’n extra back-ups ‘wegmoffelt’ of ‘onderbelicht’ , werden deze jongens uitvoerig bij de band betrokken.
De zaal ontplofte meteen toen de band opkwam en Danny al na 30 seconden tussen de gillende massa stond. “Good ol’ days” is een ideale opener. Op een gedreven ritme met uitstekend drumwerk van Glen en de rapteksten heb je het publiek direct mee. En daar waar Danny soms tekortschoot, zingen terwijl je hemd van je lijf gescheurd wordt, lijkt me niet evident, sprong Mark bij. De performer in Danny kwam boven toen enkele fans het refrein van “ We Cry” uit volle borst mochten meezingen. Een eerste hit volgde al met “Break even”. Zeer sterk drum- en gitaarwerk duwden hier de stem van Danny bijna weg, nog een reden om te stoppen met roken Danny.
Voor “Science & Faith” en de hit “ The man who can’t be moved”  nam Danny zelf ook het keyboard voor zich. Wat extra coördinatie vergde voor Danny, aangezien hij graag met de armen zwaait om de menigte mee te krijgen. Hij liet ook z’n appreciatie blijken voor het publiek door te verwijzen naar daar waar het voor hen begon, een klein zaaltje in Brussel, voor een paar honderd man, en nu een Vorst Nationaal kan vullen. Mark leidde dan  “ If you could see me now” in, een ode aan z’n beide overleden ouders en de overleden vader van Danny. Opvallend was dat het grote videoscherm werd ‘omgetuned’ naar 3 machtige lichtpilaren en zo de song toch iets macaber kreeg. “ Before the worst” doet me wat terugdenken aan de jonge Eminem. Opnieuw een mooie chemie tussen de leadzanger ( aan keyboards ) en de gitarist. Bepaalde arrangementen van “ If you ever come back” doen me sterk denken aan die ander band uit Dublin, U2. Het gitaarwerk op de achtergrond heeft veel weg van “City of blinding lights”. Een voordeel als je een extra gitarist op het podium staan hebt. Het samenspel van de 3 lichtpilaren en het videoscherm gaven je het gevoel in New York te zitten.
De videowall werd ingeschakeld om ook de traditionele ‘groepsfoto’ te maken. Iedereen mocht/moest gek doen, maar de met 2 handen gevormde hartjes vulden het grote scherm.
De extra opgetrommelde keyboard player was jarig en werd ondertussen ook in de bloemetjes gezet en mocht een Corona ad fundum soldaat maken.
“We’ve got a few people who wanna say hello to you”,” we’re gonna sing a song if you don’t mind”. Hilarisch en tegelijk briljant. Dit wordt waarschijnlijk een hit bij de fans die er bij waren. Voor “Nothing” had Danny een gsm gevraagd en een nummer van een ex-vriendje klaar te zetten. Hij zong het volledige lied met die gsm aan. Arme jongen.
4 gitaristen op het podium! Zelfs drummer Glen nam de gitaar erbij voor de prachtige ballade “ I’m yours”. Heerlijk rustpunt. Kleine detailkritiek: bij het inzetten van “6 degrees of separation” vroeg Danny om iets meer gitaarvolume aan de PA, maar de fluittoon liet de start van het lied een beetje de mist ingaan. Ook moesten Danny & Marc alle zeilen bijzetten om boven de joelende menigte uit komen. Afsluiter van dienst was “For the first time”. Een geluk dat dit een meezinger is, want Danny z’n stem was bijna op.
Om de zaal helemaal plat te branden kregen we als extra’s: “You won’t feel a thing” en “Hall of fame”. Dat Mark Sheehan een vakman is, wisten we al. Maar wat een performance bij de opening van “You won’t feel a thing”, begeleid door een prachtige lichtshow. En, hoe krijg je een laaiende menigte helemaal zot? Danny verscheen ineens naast de PA, en wurmde zichzelf dan door de laaiende menigte! Hoe hij dat heelhuids klaargespeeld heeft, is me nog steeds een raadsel. Jammer dat door het trek- en duwwerk tamelijk veel van Danny’s stem verloren ging. En “Hall of fame”, ik vraag me nog steeds af wat de inbreng is van Will.i.am, behalve dan enkele yeah’s? Mark vervangt de ster probleemloos en dit lied is zonder twijfel de volgende hit.

The Script is een live band, en blijft groeien. De volgende plaat gaat er bij de fans in als zoete broodjes. Wie nog twijfelt de volgende keer, koop dat ticket en kom uzelf overtuigen. You won’t regret !!

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/the-script-1-26-01-2013/
http://www.musiczine.net/nl/fotos/the-script-2-26-01-2013/
Organisatie: Live Nation

Aanvullende informatie

  • Band Name: The Script
  • Date: 26-01-2013
  • Concert Place: Vorst Nationaal
  • Concert City: Brussel
Gelezen: 579 keer
FaLang translation system by Faboba