• Democrazy Gent: events
    Democrazy Gent: events Democrazy Gent: events Wegens het coronavirus , alle concerten opgeschort in het voorjaar! Geen gewone Gentse Feesten dit jaar, maar…

Talen

zoek artikels

Volg ons!

Facebook Instagram Youtube Myspace Myspace

Onze partners

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte door je te abonneren op onze nieuwsbrief !
Please wait

Dweezil Zappa – 50 Years of Frank

Geschreven door
Dweezil Zappa – 50 Years of Frank {"image_intro":"images/concert/2017_10/dweezil_zappa_16_10_2017_440.jpg"}

Dweezil Zappa – 50 Years of Frank
Dweezil Zappa
Bozar (PvsK)
Brussel
2017-10-16
Sam De Rijcke

Je kan er van uitgaan dat Dweezil Zappa zo om de twee jaar wel eens met zijn gevolg in België passeert. Tegenwoordig mag hij dat niet meer doen onder de naam Zappa Plays Zappa. Gek eigenlijk, dat een artiest zijn eigen familienaam niet meer mag gebruiken zoals hij dat zelf wil. Het zou te maken hebben met auteursrechten. Met geld dus, U moet weten dat de merknaam Zappa niet alleen uit artistiek oogpunt van onschatbare waarde is.
Maar goed, het maakt niet uit welke naam het beestje draagt, het is een ontegensprekelijk feit dat hier wel degelijk puur Zappa bloed door de aderen stroomt, en dat er met dat bloed een hoop talent is meegegeven.

Dweezil heeft door de jaren heen voor iedere tournee telkenmale een verschillende setlist samengesteld uit die onuitputtelijke catalogus van Frank. Ook nu weer stonden enkele onvervalste klassiekers op de playlist, maar evenzeer ook een reeks obscure en niet zo voor de hand liggende tracks. Precies dat maakt het voor de fans interessant om er steeds opnieuw bij te zijn.
Onder de noemer ’50 Years Of Frank’ koos Dweezil weer voor een marathonoptreden van om en bij twee en een half uur waarin hij, omringd door een stelletje klasbakken, zigzag doorheen het enorme oeuvre van vader surfte.
Het begon met de gekte, de bizarre humor en de ongerijmdheid van de ongeëvenaarde Mothers Of Invention, een unieke bende die destijds in de jaren zestig haaks stond op de hele hippie beweging en voor een soort Monthy Python-achtige absurditeit zorgde waar een groot deel van de wereld nog niet klaar voor was. De compleet maffe stemmetjes en zotte capriolen van “It Can’t Happen Here”, de gestoorde doowop van “You’re Probably Wondering Why I’m Here”, de ironie van de sixties pastiche “Any Way The Wind Blows”, de rare stemmetjes in het obscure “Mom & Dad”, … allemaal tijdloze en dwarse kunstwerkjes die vanavond nog eens aantoonden hoe ver The Mothers hun tijd vooruit waren.

Naarmate de avond vorderde kwamen meer en meer staaltjes van majestueuze muzikale klasse bovendrijven. Dweezil etaleerde zijn gitaarkunsten met een stel verbluffende solo’s in de seventies pareltjes als “Cosmik Debris”, “Zomby Woof” en een fantastisch “Inca Roads” dat hier ruim een kwartier lang Zappa gekte en virtuoze hoogstandjes van zowat de voltallige band samenbracht.
Ook “Let’s Move To Cleveland” uit Zappa’s latere periode mocht languit schitteren met onder meer een fenomenale sax solo van Sheila Gonzalez, de extreem getalenteerde dame die nu al jaren met Dweezil het podium deelt.
Verder had Dweezil’s band ondertussen toch enkele wijzigingen ondergaan. Nieuwkomers als zangeres Cian Coey en gitarist David Luther zorgden voor een nieuwe wind en enkele aangename accentverschuivingen. Zij hadden hun deel van het Zappa repertoire danig onder de knie en zorgden beiden voor een reeks vocale hoogstandjes in onder meer een prachtig “Village Of The Sun” en een grappig “Dinah-Moe Humm”. Met de heerlijk geschifte blues “What Kind Of Girl Do You Think We Are” werden hun kunstjes nog eens ten top gedreven.
David Luther kreeg bij momenten de weg vrij van Dweezil om met een paar heerlijke solo’s uit te pakken, hij bleek ook nog eens een begenadigd leadgitarist te zijn.

Het moest trouwens niet allemaal Zappa-muziek zijn vanavond. We hadden al een hoogst origineel “James Bond Theme” achter de kiezen en elders in de set had Dweezil leukweg enkele flarden AC/DC, Phil Collins en zelfs Wham fijntjes in de songs gedropt.
De band ging er tenslotte uit met een dijk van een cover. “I Am The Walrus” van The Beatles kreeg een uiterst potente versie mee met de ronduit indrukwekkende strot van Cian Coey op de voorgrond.


Wederom een geweldige Zappa avond waar de fans (of freaks, zoals u wil) van smulden.
Dweezil’s regelmatige passages zijn de beste manier om die onsterfelijke muziek op de internationale podia te houden. Dat hij het nog lang mag blijven volhouden.

Organisatie: Bozar (PvsK), Brussel  + Greenhouse Talent

Aanvullende informatie

  • Band Name: Dweezil Zappa
  • Date: 16-10-2017
  • Concert Place: Bozar (PvsK)
  • Concert City: Brussel
Gelezen: 405 keer
FaLang translation system by Faboba