• Democrazy Gent: events
    Democrazy Gent: events Democrazy Gent: events Wegens het coronavirus , alle concerten opgeschort in het voorjaar! Geen gewone Gentse Feesten dit jaar, maar…

  • Democrazy Gent: events
    Democrazy Gent: events Democrazy Gent: events Wegens het coronavirus , alle concerten opgeschort in het voorjaar! Geen gewone Gentse Feesten dit jaar, maar…

Talen

zoek artikels

Volg ons!

Facebook Instagram Youtube Myspace Myspace

Onze partners

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte door je te abonneren op onze nieuwsbrief !
Please wait

Roger Waters – Wish you were here …

Geschreven door Phil Blackmarquis
Roger Waters – Wish you were here … {"image_intro":"images/concert/2018_05/Roger_Waters_Sportpaleis_440.jpg"}


… Diegenen die niet aanwezig waren,  zullen spijt hebben als ze dit artikel lezen … Roger Waters is al 74 , maar is en blijft één van de meest indrukwekkende 'live' artiesten. Is het noodzakelijk om te zeggen dat hij tot de oprichters behoort en de zanger / bassist / componist was van Pink Floyd, één van de belangrijkste groepen in de rock-geschiedenis, met meer dan 250 miljoen verkochte albums? Vanavond speelt de Brit in een gepakt Sportpaleis de eerste van twee concerten gepland in Antwerpen , onderdeel van de wereldtournee ‘Us+Them’.

'Ambient'-muziek verwelkomt ons en op het gigantische scherm aan de achterkant van het podium, zien we een heel ontspannende video van een vrouw aan zee op een duin. Rond 20u20, wordt de hemel in de video rood en verandert de idyllische setting in een nachtmerrie terwijl enge geluiden worden gehoord. De muzikanten nemen plaats op het podium en plots horen we een oorverdovende explosie in quadrafonie, die in absoluut contrast voortvloeit in twee harmonieuze akkoorden van "Breathe", een klassieker van Pink Floyd. Een adembenemende start !
Op de planken herkennen we natuurlijk Roger Waters, gekleed zoals altijd met een zwarte jeans en een zwarte t-shirt. Rechts op het podium staat Jonathan Wilson, die de zware taak heeft de zangpartijen van David Gilmour over te nemen, een taak die hij tijdens de set meesterlijk op zich neemt. Noteer dat de Californische muzikant een zeer interessante solocarrière leidt, dicht bij Pink Floyd maar ook aan The War On Drugs.
Het eerste deel van de set geeft natuurlijk een prominente plaats aan de meesterwerken van Pink Floyd, met "Time", "One of These Days", "Welcome To The Machine" en een fantastisch « A Great Gig in The Sky", uitgevoerd door de twee zangeressen, Jess Wolfe en Holly Laessig (ook in Lucius).
De nieuwe composities van Waters, uit het uitstekende album ‘Is This What We Really Want’, vinden perfect hun weg in de show. "Déjà Vu" en "The Last Refugee" raken en "Picture That" verrast met zijn kracht en engagement. Hier wordt , net als op andere momenten tijdens de avond, sterk uitgehaald naar Donald Trump en worden zijn foto's door het publiek uitvoerig uitgelachen.
Het eerste deel van de set eindigt met een geweldig "Wish You Were Here", gevolgd door "The Happiest Days of Our Lives" en tot slot "Another Brick in The Wall part 2 & 3". In navolging van een inmiddels gevestigde traditie, nodigde Waters kinderen uit om deel te nemen aan een wilde eerste finale. "Merci, les enfants ! Magnifique !" voegt hij eraan toe, in het Frans, vóór hij het podium verlaat.

Tijdens de pauze worden inscripties en slogans als "Resist" op het scherm geprojecteerd.
Bij het begin van de 2de set, krijgen we zicht op de taak van de enorme rail aan de voorkant van het podium, boven de parterre. Tijdens de eerste noten van "Dogs" komt er een structuur uit de rail om naar het plafond te stijgen: het is een gigantisch scherm in acht delen , dat dus loodrecht op de scène wordt geïnstalleerd en dat het beeld van de iconische fabriek van het album ‘Animals’ toont. Aan het einde van het nummer zetten de muzikanten een varkensmasker op en organiseren een klein ‘champagne’ intermezzo op het podium: erg leuk! Waters pakt dan een bord met "Pigs Rule The World !" en we krijgen recht op de volledige versie (meer dan 11 minuten!) van "Pigs (Three Different Ones)", een nummer waarin Waters afrekent met alle dictators , en machtswellustigen van deze wereld stigmatiseert.
Aan de voorkant van het podium neemt hij een bijna Christusachtige houding aan, beide armen gestrekt naar voren , alsof hij het publiek aanspoort zich bewust te worden van de toestand om te reageren! Als je de beelden op de schermen ziet, moet je vaststellen dat de compositie, uit 1977, achterna gezien nog even actueel is. Mooie verrassing aan het eind met de inscriptie op het scherm: "Trump is een idioot"!
Logisch gaat Waters verder in dezelfde lijn met "Money", een ander Pink Floyd wonder , waarin Dave Kiliminster en Jonathan Wilson de solo van David Gilmour met precisie uitvoeren. Chapeau aan Kiliminster, die de solo's van Gilmour over het algemeen perfect reproduceert, zelfs als, in de legato en bepaalde klanken, het genie van Gilmour onnavolgbaar blijft. In "Us and Them" verwijzen de door Waters geselecteerde beelden duidelijk naar het Syrische conflict en vluchtelingen. We worden overdonderd , overweldigd door de schoonheid van de muziek en het verdriet door de projecties.
Maar de duivel in Waters heeft nog enkele leuke verrassingen! Na een sublieme "Brain Damage" komt het finale stuk, "Eclipse". Plotseling zien we witte lasers boven de parterre verschijnen, die een monumentale piramide tekenen. Het publiek is verwonderd en roept ; tijdens het laatste hypnotiserende , plechtige deel van het nummer, verschijnen andere gekleurde lasers. Die tonen het beeld van de beroemde cover van ‘The Dark Side of The Moon’. Het effect is zo indrukwekkend dat, op het moment van de laatste tunes, het publiek, vrij rustig tot dan toe, als één blok opstaat ; een groot gejoel weerklinkt …
Na enige tijd, komt de band terug op het podium. Roger Waters blijft enkele minuten staan ​​, genietend van het applaus en beide vuisten , in kruis, op het hart . "Bedankt ...", mompelt hij emotievol. "De liefde is hier vanavond voelbaar. Hij alleen kan ons helpen de wereld te veranderen..." Hij grijpt zijn akoestische gitaar en begint het prachtige "Mother", een ander hoogtepunt. Een laatste piek krijgen we door een ongelooflijk "Comfortably Numb".

Als we de zaal verlaten, is het duidelijk dat we een uitzonderlijk concert bijwoonden, meesterlijk op alle mogelijke manieren. Muzikaal, natuurlijk, maar vooral visueel door middel van een bijzonder innovatieve multimedia en multimodale voorstelling. Maar er is ook de inhoud, want wat Waters ons vanavond brachtte, is een bittere, compromisloze visie en diepmenselijke blik op onze (toestand in de) samenleving.

Setlist: Set 1: Speak to Me – Breathe - One of These Days – Time - Breathe (Reprise) - The Great Gig in the Sky - Welcome to the Machine - Déjà Vu* - The Last Refugee* - Picture That* - Wish You Were Here - The Happiest Days of Our Lives - Another Brick in the Wall Part 2 - Another Brick in the Wall Part 3
Set 2: Dogs - Pigs (Three Different Ones) – Money - Us and Them - Smell the Roses* - Brain Damage – Eclipse
Encore: Mother - Comfortably Numb
* From Roger Waters' latest album (all the other songs are from Pink Floyd)

Vertaling Philippe Blackmarquis – Johan Meurisse

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/roger-waters-11-05-2018/

Organisation : Live Nation

Aanvullende informatie

  • Band Name: Roger Waters
  • Date: 11-05-2018
  • Concert Place: Sportpaleis
  • Concert City: Antwerpen
Gelezen: 521 keer
FaLang translation system by Faboba