• Democrazy Gent: events
    Democrazy Gent: events Democrazy Gent: events Concerten The Souljazz Orchestra, Nagleod, Vooruit (Balzaal) , Gent op 1 oktober 2019 Hydrogen sea (albumvoorstelling) ,…

Talen

zoek artikels

Volg ons!

Facebook Instagram Youtube Myspace Myspace

Onze partners

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte door je te abonneren op onze nieuwsbrief !
Please wait

Hookworms – Britse Invasie (deel I) van een Nieuwe Generatie

Geschreven door Emile Dekeyser

In een tijdspanne van 5 dagen steken 3 bands uit die Nieuwe Generatie Britse Gitaarrock het Kanaal over: op deze pagina’s krijgt u ook een verslag van Slaves in de Handelsbeurs (31 oktober) en Idles in de Orangerie van de Botanique (1 november), maar beginnen doen we met Britse Invasie: Deel 1 – Hookworms in de Rotonde van diezelfde Botanique op 28 oktober.

Het lijkt geen slecht idee om eerst even in te gaan op die Nieuwe Generatie Britse Gitaarrock. Want, wat is daar nu eigenlijk zo nieuw aan? En wat maakt die dan zo interessant? Simpel: het genre, vooral vertegenwoordigd door Shame en Idles, is weer springlevend. Het eiland lijkt eindelijk komaf gemaakt te hebben met de leegte die er gaapte na Oasis en The Libertines, toen elke Liam Gallagher-copycat er de hemel werd in geprezen. De dagen van de overgebleven rocksterren van de ‘oude generatie’ lijken ook stilaan geteld, zo gaf Noel Gallagher het meest zoutloze optreden van Rock Werchter 2018, en kwam Richard Ashcroft een aantal weken geleden met het middelmatige ‘Natural Rebel’ op de proppen, die zelfverklaarde rebel vertelde in 1 adem ook dat bands zich moeten onthouden van politieke statements. De nieuwe lichting daarentegen heeft lak aan het concept van de ‘rockster’, zit niet verlegen om een politieke boodschap van samenhorigheid (unity!) te verkondigen en stelt zich bovenal authentiek en kwetsbaar op. Het hoeft niet te verwonderen dat hun optredens opvallend minder voetbalhooligans aantrekken.

Het is meer die attitude dan een vergelijkbaar geluid dat de gemeenschappelijke deler is tussen al de bands uit deze ‘nieuwe Britse invasie.’ Hookworms klinkt helemaal anders dan Shame, maar zit er wel eenzelfde idee achter; waar bij Shame de popsong verscholen zit achter een punkgeluid, zit die song bij Hookworms ergens onder de vele lagen elektronica, post-punk, en zelfs psychedelica. Ook met Idles vallen er parallellen te trekken, zo behoort het concept van toxische mannelijkheid bij beide bands tot een van de grootste tekstuele inspiratiebronnen.

Datzelfde Hookworms is dus waar dit verslag over de nieuwe generatie Britse gitaarrock begint. De heren uit Leeds timmerden al een tijdje traag maar gestaag aan de weg met platen als ‘The Hum’ (2014) en ‘Pearl Mystic’ (2013) waarop ze een heel sterk postpunkgeluid lieten horen. Hoewel de synths in hun eerder werk al duidelijk te horen waren, treden ze vooral op de voorgrond op het in februari dit jaar verschenen ‘Microshift’. De plaat, die goed onthaald werd, doet heel hard denken aan het beste van New Order, gecombineerd met ‘Ladies and Gentlemen We Are Floating in Space’ van Spiritualized, het kenmerkende LCD Soundsystem-geluid, en het popgehalte van Pulp. Veel invloeden dus, maar toch valt niet te ontkennen dat Hookworms op ‘Microshift’ vooral een verfrissend geluid – een mix van post-punk en pure elektronica – gecreëerd én zich eigen gemaakt heeft.
In tegenstelling tot hun eerder werk is de algemene vibe ook zeer positief, ‘Microshift’ is een happy plaat. Dit mag je gerust een wonder noemen, want de band lijkt wel geboren voor het ongeluk. De opnames van de plaat vielen letterlijk in het water, toen een overstroming in Leeds op tweede kerstdag in 2015 de hele studio (inclusief het opgenomen materiaal dat moest dienen voor een derde plaat) verwoestte. Bovendien verloren ze later ook nog eens hun boezemvriend annex geluidsman. Het is misschien een verklaring voor de overgave en verbetenheid waarmee de band z’n anderhalf uur durende set kwam afwerken in de Botanique.
Vooral het eerste halfuur kan enkel omschreven worden als een furieuze start. Met 4 oudere nummers (atypisch voor een band die net een nieuwe plaat uitheeft), “Away / Towards”, “Radio Tokyo”, “The Impasse” en “On Leaving”, werd een heuse wall of sound neergezet. Het begin was dus ook meer guitar-driven, de synths – hoewel aanwezig – bleven eerder op de achtergrond, de bedoeling was om al knallend binnen te komen, met lang uitgesponnen Thurston Mooresianse noise-intermezzo’s.
Na dit uitermate bombastisch begin was het tijd om de synths naar voren te brengen. Het trio “Negative Space”, dat steunt op een verdomd goede hook die even goed van Factory Floor kon zijn, “Static Resistance”, of hoe New Order zou (moeten) klinken anno 2018, en “Ullswater” was het absolute hoogtepunt van de set. De elektronica kreeg vrij spel en de band presenteerde voor het eerst op de avond een dansbaar geluid met makkelijk meezingbare refreinen (“I wanna know if we were like that / I wanna know if it's how we'll die / Thirty years and thirty questions / But now you can’t reply” uit “Ullswater” krijg ik de eerste dagen niet meer uit mijn hoofd.) Al snel werd duidelijk dat dit Hookworms op z’n best is.
Het bijzonder dromerige “In Our Time” uit ‘Pearl Mystic’ ging haarfijn over in de perfecte intro van “Opener”. Die haarfijne overgangen waren een constante doorheen het optreden, dat aanvoelde als een pure technoset doordat zanger/knoppendraaier Matthew MJ Johnson na afloop van een nummer altijd wel met een pedaaltje zat te spelen om het zo op geen moment stil te laten vallen.
Hoe het ene nummer aan het volgende geregen werd, was ook gewoon veel interessanter (en indrukwekkender) dan een zoveelste ongemakkelijke stilte of cliché bindtekst. “Opener” ging op zijn beurt over in het psychedelische “Shortcomings”, met dat heerlijke baslijntje, en hoewel dit aanvoelde als de afsluiter van de set – het is tevens de afsluiter van ‘Microshift’ en de band stond al ruim 75 minuten vrij intensief te spelen – was dit buiten Hookworms gerekend.
Als toetje kreeg het publiek namelijk nog een mix van “Boxing Day” (uit ‘Microshift’) en “Beginners” (uit ‘The Hum’), en werd de guitar-driven Thurston Moore-sound van het eerste gecombineerd met de elektronica uit het tweede deel. Dit laatste nummer was tekenend voor het eigen geluid dat Hookworms op ‘Microshift’ heeft gevonden, de bijzondere mix van post-punk en elektronische hooks.

De jongens uit Leeds presenteerden deze mix in de Botanique op een uiterst uitmuntende wijze, zonder stilvallen en vol overgave.
Het eerste deel van de Britse Invasie die de komende dagen ons land aandoet was dus bijzonder geslaagd.
Op naar Slaves in de Handelsbeurs dus. Tot dan!

Organisatie: Botanique, Brussel

Aanvullende informatie

  • Band Name: Hookworms
  • Date: 2018-10-28 00:00:00
  • Concert Place: Botanique (Rotonde)
  • Concert City: Brussel
  • Rating: 8
  • Co écrit: Emile Dekeyser
Gelezen: 179 keer
FaLang translation system by Faboba