zoek artikels

Volg ons!

Facebook Instagram Youtube Myspace Myspace

Onze partners

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte door je te abonneren op onze nieuwsbrief !
Please wait
Concertreviews
Erik Vandamme

Erik Vandamme

Jef Verheijen - Rock The Fox - Heel veel businessmodellen zullen herbekeken moeten worden. En dat hoeft niet iets slecht te zijn. Diep vanbinnen hoop ik dat we wel mekaar binnenkort terug een hand, zoen of knuffel kunnen geven. Dat zal mij persoonlijk het meest deugd doen

We komen hem frequent tegen op een optreden of festival … Jef Verheijen is de bezieler van ‘Rock The Fox’ en zet zich al veel jaren in voor het promoten van bands en artiesten van uiteenlopend allooi. Met vallen en opstaan heeft hij deze artiesten een podiumplaats kunnen bezorgen, en sommige een zekere naam en faam. Binnen dit project ‘Interviews in Tijden van corona’, en ook wegens de recente releases van een van de bands die hij onder zijn vleugel heeft, RRRAGS, vonden we het logisch ook hem enkele vragen te stellen over zijn projecten, en hoe je als promotor omgaat met zo een crisis.

Jef, om met de deur in huis te vallen. Hoe is jouw project ‘Rock The Fox’ begonnen?
Nadat ik afstudeerde aan de PXL-Music kreeg ik de kans om als freelancer aan de slag te gaan bij Gentlemanagement. Daarnaast was ik nog met een aantal bands en projecten bezig. Ik was veelal met nichebands bezig en deed ook vaak hun boekingen, met toen fijne resultaten. De vraag om boekingen te doen werd groter en toen richtte ik Rock The Fox op en centraliseerde ik al mijn activiteiten hieronder. Ook het feit dat ik nergens anders werk vond, dan ben ik maar zelfstandige geworden, zonder te weten wat er mij te wachten stond. Niet geschoten is altijd mis.

Je hebt ondertussen een heel parcours afgelegd, wat waren de hoogte- en diepte punten?
Uiteraard, ik heb grote delen van Europa gezien, kunnen samenwerken met geweldige mensen op internationaal niveau. Ik ben er van overtuigd dat ik in al die tijd met mijn eigen firma veel meer heb geleerd dan dat ik ergens op de payroll stond. Qua dieptepunten zijn het vaak ook financiële kwesties, beschik ik nog over voldoende liquiditeit, ga ik alle rekeningen op tijd kunnen betalen, hoe zal de toekomst er gaan uitzien. In onze sector ben je zo afhankelijk van externe factoren. Het zijn momenten dat je je afvraagt of je inspanningen wel gaan lonen op termijn en/of je misschien toch niet een andere baan moet zoeken. Maar die momenten zijn even snel ook weer weg.

Welke bands en artiesten heb je de beste herinneringen aan?
Ik heb met alle bands waar ik mee werkte goede herinneringen. Soms loopt een samenwerking wat minder uit als verwacht of verhoopt, maar ik denk dat ik alle mensen waar ik in het verleden mee heb gewerkt recht in de ogen kan kijken en ze nog steeds begroet. Dus daar zijn zeker geen hard feelings. Mocht dat toch niet zo zijn, mogen ze me altijd iets laten weten J

Onlangs kwam de nieuwste van RRRAGS uit, een zeer energieke schijf met een psychedelische tongval. Hoe waren de algemene reacties?
Positief. We hebben met All Noir samengewerkt voor de promo. Mona is een goeie persoonlijke vriendin en kent haar job als geen ander. De vele positieve persreacties zijn ook grotendeels dankzij haar werk en uiteraard de goede plaat zelf.  De buitenlandse interesse is er ook serieus mee gegroeid, dus dat helpt zeker. Onlangs praatte ik met Desiree Hansen van LayBare en ze had nog nooit een release gehad die zo snel liep als de onze. Onze vinyls zijn zo goed als uitverkocht en worden nu bij geperst, de CD’s lopen als een trein. Zeer geslaagd dus, wel jammer dat we het niet kunnen koppelen aan een mooie reeks shows, maar die komen er nog.

Je hebt ook wel enkele toppertjes onder je vleugels zoals Nele Needs a Holiday (een van mijn persoonlijke favorieten) ze stond o.a. op de Fonnefeesten. Hoe zijn jullie in contact gekomen?
Nele Van den Broeck zag ik voor het eerst in 2010 op de Rock Rally. Mijn vrienden van The Mojo Filters stonden er ook. Het blijft nog altijd een van de sterkste finales van alle edities. Daarna ben ik haar een beetje uit het oog verloren. In 2014 bracht ze ‘It’s My Party’ uit, toen zat ik bij Gentlemanagement en deden de mensen van GentlePromotions op hetzelfde kantoor haar promo. Toen ik de plaat beluisterde , geloofde ik er wel heel fel in. We hebben dan in nov/dec 2014 ergens in Merchtem een koffie gedronken en erover gesproken. Ondertussen zijn we 6 jaar verder en werken we nog altijd samen.

Ook van Off the Cross staat er nieuw werk op de agenda (dacht ik) ? In een andere line-up. Vertel gerust iets meer?
De heren van Off The Cross zijn volop aan het schrijven en opnemen. Ik heb al wat dingen gehoord en ze klinkt zeer internationaal. We gaan zoals elke keer de lat weer wat hoger leggen, maar ik heb er wel vertrouwen dat we ook hier iets moois van gaan maken. Hoe en wanneer, dat hou ik nog even geheim.

Kortom, welk ander nieuws mogen we ons binnenkort aan verwachten van jou kant uit? En wanneer? Vertel gerust wat meer nieuwtjes (een leuke primeur mag ook hoor)
Momenteel heb ik niet meteen concrete zaken in de pijplijn zitten. Uiteraard blijft ook hier de creativiteit niet stilstaan. Aan ideeën en projecten is er alvast geen gebrek. Het zijn vaak tijd, geld en andere middelen die me daarin tegenhouden. Ik kan een kleine scoop geven, ik ben bezig met het oprichten met een nieuw platform voor harde muziek om zowel grote als kleine bands bij te staan. Hierover zijn de eerste plannen en gesprekken al geweest. Als alles goed gaat gaan we in juli van start met de voorbereidingen en zijn we hopelijk tegen januari 2021 operationeel.

Ik veronderstel dat er door deze corona crisis ook bij jou veel in het water is gevallen? Wat juist?
Naast boekingen en management doe ik ook veel producties. Zo goed als alles is verdwenen op 1 dag, concerten, opdrachten… Als kleine zelfstandige niet handig, want je rekent er ook voor een stuk op. Mensen mogen niet vergeten dat wij geen bakkerijen zijn of zo. We bakken niet ’s avonds brood, verkopen het ’s ochtends en het geld zit ’s avonds in de kassa. Wij zijn vaak al vanaf augustus, september het jaar vooraf bezig met shows te boeken voor een festivalzomer die 9-12 maanden verder zit. De afspraken worden dan al gemaakt, maar het geld komt pas later binnen. Managers factureren ook niet zoals boekhouders en advocaten per uur. Eigenlijk zijn wij slechte schilders. Een normale schilder vraagt een vast bedrag om het te schilderen. Wij schilderen eerst het huis en zeggen dan tegen de eigenaar dat we 20% commissie nemen op de meerwaarde van het huis. Leg dat maar eens uit als businessmodel aan de eettafel op een familiefeest.

Hoe ga je daar als label, muziekliefhebber en mens mee om?
Het was niet makkelijk. De concerten van maart werden eerst verzet naar mei, dan weer naar september. De situatie en lockdown was ook niet makkelijk te verteren, maar als je geen uitzicht op perspectief hebt , maakt het alles wat onzeker. Ik geloof er ook niet in dat we terug naar business as usual of naar de periode precorona. Naast het Heizeldrama, Pearl Jam op Roskilde, Pukkelpopstorm zal dit een kantelpunt zijn over hoe evenementen er in de toekomst zullen uitzien. Achteraf gezien ben ik wel blij dat we er voor gekozen hebben om de plaat van RRRags alsnog uit te brengen. Iedereen hield zijn platen achter de hand voor ‘betere tijden’, ondertussen zaten mensen maar te wachten op nieuw materiaal. Dat heeft ook in onze kaart gespeeld. Maar de muzieksector is niet de enige getroffene, de sportsector ook bijvoorbeeld. Heel veel businessmodellen zullen herbekeken moeten worden. En dat hoeft niet iets slecht te zijn. Diep vanbinnen hoop ik dat we wel mekaar binnenkort terug een hand, zoen of knuffel kunnen geven. Dat zal mij persoonlijk het meest deugd doen.

Wat zijn (naast nieuwe release zoals hierboven) de verdere plannen na deze crisis?
Het grootste probleem bij een relance is nieuwe business te kunnen creëren. Hoe ga je als band in godsnaam nog shows kunnen spelen in 2020 en voorjaar 2021 als alle shows en slots voor festivals al ingevuld zijn. Dan is het wel fijn om terug te kunnen werken, maar als je afzetmarkt al volledig vol zit, kan je uiteraard moeilijk iets verdienen. Ondertussen heb ik mijn consultancytak verder uitgebouwd. Ik schrijf nu professioneel subsidiedossiers, niet enkel voor Jeugd, Sport & Cultuur, maar ook voor KMO’s. Zo blijft er constant geld binnenkomen, ondertussen beschik ik over de mogelijkheid om mijn bedrijf overeind te houden en uit te kunnen kijken naar betere of andere tijden. Maar het komt goed.

Hoe sta je tegenover het aanbieden van muziek (live) via live streaming? En kan dat deuren openen?
An sich is het niet nieuw, het is geëxplodeerd bij de lockdown. Ik geloof wel dat er daar mogelijkheden in liggen en zelfs een businessmodel. Maar dat staat voorlopig nog niet op punt volgens mij. Een concert, theatervoorstelling, voetbalwedstrijd… Het zijn allemaal zaken die sfeerbepalend zijn mét publiek. Als je zelfs ziet dat de kijkcijfers van de grote competities dramatisch gezakt zijn sinds er zonder publiek wordt gespeeld , zegt voldoende. Muziek kan perfect thuis geconsumeerd worden, maar dan op plaat of vinyl. Ik zie me nog niet op Netflix een liveconcert bestellen ofzo.
Daarnaast zijn we met Off The Cross nu ook met Hellgium bezig wat een online streamingsfestival is, en waar we met giften werken en een T-shirt verkoop. Voor de stream hebben we ondertussen een 20-tal locaties die het in hun zaak, café, zaal of jeugdhuis het zullen uitzenden. We brengen mensen samen voor een concert/festival, de horecazaken kunnen zo ook wat extra inkomsten genereren en samen genieten van het concert. Ik ben echt benieuwd naar de reacties, maar voorlopig is iedereen toch vrij positief.
Ik geloof er dus wel in dat het kan, enkel de businessmodellen die ik momenteel heb zien passeren , lijken me niet stabiel genoeg over een langere periode. Maar zeg nooit, nooit.

En wat is je mening over Spotify of Bandcamp en dergelijke?
Fijne platformen, geen problemen mee. Enkel Bandcamp zou misschien ook vergoeding voor de streams kunnen gaan aanbieden, maar dat hoeft niet.  Het is noodzakelijk om op de hoogte te blijven van nieuwe technologieën, stilstaan is achteruitgaan. En bij nieuwe initiateven moeten we ook eens kijken hoe we ze kunnen gebruiken en ze niet gelijk afketsen. Ik ben voor vooruitgang en digitalisering, dus laat het maar komen.

Iets anders, je zit ook achter de organisatie van ‘Deep In The woods’ (dacht ik)? Het festival gaat niet door, zijn er geen alternatieven mogelijk?
We hebben zeer recent deze beslissing genomen en die was zeker niet makkelijk. Vanaf midden april tot eind juni ben ik constant bezig geweest met opties, mogelijkheden en pistes te bekijken. Met een aantal mensen uit de muzieksector is er LIVE2020 gekomen, ook om overleg te kunnen hebben met de overheid. Dan is het uiteraard wachten op de Veiligheidsraden en de omschreven adviezen. Het waren dus vooral weken met veel lezen, studeren en schrijven van mogelijkheden. Veel denk- en schrijfwerk, ook met alternatieven.
Nu voor Deep In The Woods mag je niet vergeten dat we dat met heel de ploeg vrijwillig doen. Er is niemand in loondienst, dus dit moet allemaal in onze vrije tijd gebeuren. Toen we de beslissing namen, was er nog te veel onzekerheid over hoe we het zouden kunnen organiseren en hoe het publiek zou reageren in ticket sales. Het was de meest logische beslissing om zowel de gezondheid van de mensen als die van het festival niet in het gevaar te brengen.
Achter de schermen zijn we wel aan enkele alternatieve mogelijkheden aan het denken. We komen er heus wel uit.

Trouwens welke impact denk je dat deze crisis zal hebben op de muziekwereld?
Dat er een impact zal zijn, is open deur intrappen. Hoe groot ze zal zijn kan ik niet inschatten, ik hoop vooral dat er geen monopolisering zal optreden in de markt. Dat kleine bedrijven in alle takken de boeken moeten neerleggen en worden overgenomen, dat zou de markt kunnen ontwrichten. Ook naar werknemers zal het zoeken zijn volgende zomer, velen zijn nu bezig met ander werk te zoeken of hebben dit al gevonden ; of ze nog zullen terugkeren is dan nog maar de vraag.
Maar iedereen is er het beste van aan het maken en ik ben wel hoopvol voor de toekomst. We komen er wel uit.

Om af te sluiten, zet hieronder enkele links waar mensen merchandiser kunnen kopen nu dat voorlopig niet kan op concerten of festivals?
Off The Cross: https://www.offthecross.be/shop
Nele Needs A Holiday: https://neleneedsaholiday.bigcartel.com/
And Then Came Fall: https://andthencamefall.bigcartel.com/
RRRags: https://rrrags.bigcartel.com/

donderdag 25 juni 2020 19:55

Isolation EP

De Amerikaanse post punk-dark wave formatie Altar Of Eris grasduint inde donkerste krochten van je ziel. De band raakt thema's van gebroken harten en dergelijke meer aan, de muziek gaat dus niet over rozengeur en maneschijn. Volgens de legende werd de EP 'Isolation' opgenomen midden in tijden van corona. Vandaar de titel. De band haalt alle duistere gedachten bij jou naar boven, op een intensief mooie wijze waardoor je er stil van wordt.
De typische elementen van dark wave, post punk en aanverwante stijlen worden op een hoopje gegooid in de eerste songs “Three-Fold” en “Transmigration” . Niet vernieuwends, maar op  een zo’n emotionele en bevreemdend aanvoelende wijze gebracht, dat je met een krop in de keel ook je eigen demonen nog maar eens in de ogen kijkt. En dat is meteen de grote aantrekkingskracht van deze EP. Je wordt niet alleen geconfronteerd met de band hun donker gedachtengoed, ook je eigen duistere fantasie wordt geprikkeld. Dat heeft veel te maken met die zweem van mysterie die over de vocals als instrumentatie heerst; songs als “Violent Dreams” en “Your Ghost” doen je hoofd heen en weer zwaaien.  Een spookachtige samensmelting van al die elementen bezorgt de postpunk fan gegarandeerd een oorgasme . Dat de band eigenlijk niet zoveel vernieuwends doet met dat geluid, stoort allerminst. Uiteraard houden we meer van bands die uit hun comfortzone durven treden, iets wat Altar Of Eris net iets te weinig doet om ons compleet over de streep te trekken. Maar eens je bent meegesleurd naar die donkere gedachtenkronkels, is geen weg terug meer mogelijk.
Besluit: Altar Of Eris spreidt een klankentapijt uit dat zo intens mooi klinkt, dat die duisternis eerder deugd doet dan je pijn bezorgen. En dat is net het soort postpunk waarvoor we graag uit onze luie zetel komen en lekker beginnen zweven door de slaapkamer; we beantwoorden de donkere gedachten in ons achterhoofd met een glimlach op onze lippen. Missie geslaagd dus, de fan vindt in deze EP en in de band zeker zijn gading.

TRACK LIST
1. Three-fold 04:14 2. Transmigration 03:28 3. Labyrinth of Tears 03:47 4. Violent Dreams 04:21 5. Someone Else 03:44 6. Your Ghost 03:09

Postpunk
Isolation EP
Altar Of Eris

donderdag 25 juni 2020 19:52

Human Contact

We zijn altijd een beetje sceptisch als het gaat om een zoveelste hype. Neem nu The Howl & The Hum, de jonge band krijgt opvallend veel goede recensies van hun uitmuntende live concerten. Ook de debuutsingle "Godmanchester Chines Bridge" die uitkwam in 2017 werd overal zeer goed ontvangen.  De verwachtingen over het debuut 'Human Contact' waren dan ook hoog gespannen. Of ze aan die verwachtingen voldeden, was de vraag. Ondanks de aanstekelijk popsongs , die lekker aan de ribben kleven, bijzonder pakkende teksten hebben en emotionele mokerslagen bevatten, bleven we helaas ook een beetje op onze honger zitten.
De teksten gaan over zeer zware onderwerpen als relaties, pijn, verdriet en dergelijke meer. Een emotioneel allegaartje is dit schijfje dan ook zeker en vast geworden. De bijzonder catchy opener “Love You like a gun” laat horen dat men daarom niet bij de pakken blijft zitten. Na regen komt steeds zonneschijn.
Helaas blijft de band een beetje dezelfde weg bewandelen door al te vaak angstvallig braaf binnen de lijnen te kleuren, waardoor de aandacht gaandeweg verslapt. En daar kunnen weemoedige, melancholische parels als “Murmur” of het wondermooie, hartverscheurende “The only boy racer left on the island” weinig aan veranderen. Songs als deze laatste, doorspekt met intense emoties waarbij de tranen over onze wangen rollen, waarbij je een band hoort die dus wel durft zijn comfortzone te verlaten, hadden er meer mogen opstaan op deze schijf.
Die zin voor experimenteren komt wel naar boven drijven op het einde van de schijf , met “Sweet Fading Silver” bijvoorbeeld.  Net iets te weinig om ons compleet over de streep te trekken. Maar net voldoende om vast te stellen dat deze band wel degelijk over het potentieel beschikt om potten te breken naar de toekomst toe. De poëtische teksten, gedrenkt in een bad van emoties blijven namelijk voortdurend ergens hangen. Ook de toegankelijkheid van de muziek , zorgt ervoor dat een ruim publiek kan worden aangesproken.
We zien dus vooral veel groeimogelijkheden, en raden aan deze band dan ook de kans te geven te groeien. Want op basis van enkele sprankelende uitschieters op dit gevarieerde debuut, zien we een band die we een gouden toekomst voorspellen. Op die ene voorwaarde dat ze de kans krijgen om daadwerkelijk te groeien en blijven groeien.

Tracklist: Love You Like A Gun 02:47 Human Contact 03:12 Hall Of Fame 02:54 Hostages 03:57 Murmur 03:23 The Only Boy Racer Left On The Island 03:47 Got You On My Side 04:17 Until I Found A Rose 03:40 A Hotel Song 03:43 Smoke 03:37 Sweet Fading Silver 06:27 27 04:40 [Pigs] 03:10

donderdag 25 juni 2020 19:48

Summerlong

Rose City Band is het solo project rond Ripley Johnson, (Moon Duo, Wooden Shjips). Met zijn debuut liet Rose City Band eind 2018-begin 2019 de zon schijnen in je hart; gebouwd rond een psychedelische ondertoon raakte hij daar in je hart op een bijzondere plaats. Nu is er een nieuwe plaat op de markt, 'Summerlong', waarbij we vaststellen dat de titel de lading dekt.
Want zomers en zonnig klinkt de schijf in elk geval. Songs als “Only Lonely” , gebouwd rond bijzonder aanstekelijke gitaarlijnen en een zeer warme stem, geven je dat zomers gevoel dat je krijgt rond een kampvuur met de ondergaande zon als kers op de taart.
Binnen die sfeer heb je een gelukzalig gevoel over jou, binnen een weemoedige, melancholische omkadering. Een rode draad ook op de daaropvolgende songs ”'Empty Bottles”, “Real Long gone” en “Morning Light”. Telkens spreekt Rose City Band dus heel uiteenlopende emoties aan, die je de donkere kant van het leven even doen vergeten. Zonder echter al te klef te gaan klinken. Vooral hoor je klasse muzikanten bezig, die zich binnen dit project rot amuseren. Ook al worden daarbij geen geluidsmuren afgebroken, harten raken doet Ripley en zijn gezelschap weerom. Op  boterzachte wijze blijft hij die weg bewandelen op “Reno Shuffle” en “Wilflowers” , wat prompt doet verlangen naar lange zomernachten aan het strand.
Besluit: Rose City Band grijpt terug naar die countryrock uit de jaren '70, maar klinkt op deze 'Summerlong' verre van gedateerd, integendeel. De sound uit die tijd wordt verfijnd en geeft je over de hele lijn dat goed gevoel vanbinnen , dat je in deze barre tijden waar we toch in leven, zeker kunt gebruiken.
Rose City Band straalt dus enorm veel positieve energie en muzikale perfectie uit. De muzikanten en Ripley zelf, hebben al wat jaren op de teller staan en spelen dat uitgekiend over de hele lijn uit. Zonder meer een zomer plaatje dat op een festival zou zorgen voor een laidbacksfeer waar het altijd fijn vertoeven is.

Only Lonely 03:57 Empty Bottles 05:07 Real Long Gone 05:08 Floating Out 05:30 Morning Light 02:50 Reno Shuffle 06:23 Wee Hours > 06:18 Wildflowers 05:35

donderdag 25 juni 2020 19:40

Stay EP

Voor de omschrijving van de Gentse band Himshe citeren we uit de biografie op de bandcamp pagina van de band: ''Het Gentse gekartelde poprockkwartet Himshe verkleedt zijn muziek graag in een sfeervolle wereld waar David Lynch pater Theresa ontmoet.'' Een omschrijving die de lading dekt, want inderdaad , deze band klinkt zeer sprookjesachtig, filmisch en dat is niet alleen de verdienste van de instrumentale omkadering; ook de vocale inbreng voert je weg naar mysterieuze oorden die de fantasie van de luisteraar prikkelt. Op de EP 'Stay', eerder uitgebracht dit jaar, wordt dat mooi in de verf gezet.
Vanaf de titelsong “Stay” word je al vertederd door die stem van Selien Hoessen, maar vergis je niet,  haar engelachtige stem bevat een zekere duistere ondertoon waardoor des duivels kunnen worden ontbonden. Dit allemaal mooi aangevuld door een instrumentale omkadering waarbij eveneens wordt geflirt met donker en licht. Dat spookachtige , badende in het angstzweet om je demonen in de ogen te kijken, of waarbij de band een glimlach op de lippen tovert van innerlijk geluk, keert ook terug op “Constrict”, “Bedtime” en “Shy”. Het is meteen de rode draad op de volledige EP geworden: prankelend mooi, vaak weemoedig, maar ook lekker dwalen in de duisternis. Breekbaar als porselein wordt op een scherpe toon je hart doorboort. Echter zonder aan geluidsnormen overschrijdend gedrag te doen. Want ondanks de soms wat dreigende ondertoon blijft alles mooi hangen in een meer ingetogen sfeer waarbij een krop in de keel en weemoedigheid steeds met elkaar worden verbonden. Dat wordt verder in de verf gezet op “Naked Shoulder” en op het intiem , pakkende “Travelling Heart”, als slot. De EP wordt op een zeer visuele wijze afgesloten, waarna de harde realiteit in sterk contrast met de sprookjesachtige wereld van Himshe, confronterend werkt op je gemoed.
Besluit: Himshe slaagt er op deze EP in een mysterieuze walm over je hoofd te sturen; de vocale inbreng van Selien doet je hart smelten van innig geluk en boezemt dus ook een zekere angst in voor het onbekende, zonder je echter pijn te doen.
De luisteraar wordt ondergebracht in een filmische , sprookjesachtige wereld, waarbij de fantasie wordt geprikkeld. De instrumentale omkadering is er één van top muzikanten. De inbreng van Naomi Sijmons (backings) en Jeroen Boone (gitaar), die meer dan hun steentje bijdragen aan de geslaagde composities, blijkt als kers op de taart een mooie als sprookjesachtige meerwaarde te vormen.

Tracklist: Stay 03:46 Constrict 03:19 Bedtime 03:17 Shy 03:17 Naked Shoulders 02:28 Travelling Heart 05:02

donderdag 25 juni 2020 19:38

Simurg

Het psychedelisch jazz collectief Compro Oro stelt hun nieuwe project 'Simurg' voor aan de wereld. Dit is een samenwerking met Murat en Esma Ertel (BaBa ZuLa) , grootmeesters binnen het genre Turkse psychedelica, wat zorgt voor een cultuurschok. Compro Oro houdt van exotische werelden verkennen binnen de 'jazz', en vond met het kleurrijke duo de perfecte match om dit sprankelende project tot een heel goed einde te brengen. Dat de band meesters zijn in verkennen van andere werelden , bleek al uit hun vorige schijf 'Suburban Exotica' waar de link werd gelegd naar Latijns-Amerikaanse muziek.
En dat wordt nu weer, op heel andere wijze, dik in de verf gezet. Deze keer gaat het gezelschap dus op zoek naar de Turkse roots. Murat & Esma Ertel zijn een duo die deze Turkse cultuur omarmen, op een vaak vreemde maar vooral tot de verbeelding sprekende wijze. De perfecte match dus, deze samensmelting van uiteenlopende culturen.
Het verhaal gaat dat Bart Vervaeck tijdens een optreden samen met Murat Ertel, lid van de psychedelische folk band Baba Zula, interesse toonde om met deze artiest samen te werken. Samen met zijn wederhelft Esma, ging Murat daar gretig op in. Wie de mysteries van Turkije wil ontdekken, zal zeker on de indruk zijn van de mystieke en uitgekiende wijze waarop dit gezelschap je op het verkeerde been zet. Hier wordt instrumentaal die mystieke wegen verkend, en is er subtiel een bijzonder tot de verbeelding sprekende vocale inbreng.
Vanaf “Ben” treed je binnen in een vallei waar verschillende werelden en culturen elkaar de hand geven. Song na song slaagt dit collectief erin je met verstomming te slaan .
Zowel Compro Oro als het gezelschap Ertel zijn meesters in improviseren tot het oneindige, en verleggen ook nu weer meerdere grenzen. 
Om te verklaren waar 'Simurg' echter over gaat citeren we '' Het verhaal van Simurg is een verhaal over aantrekkingskracht, existentieel onderzoek, zuivering en wedergeboorte. In een mysterieuze zoektocht naar vervulling gaan miljoenen vogels op reis door verschillende valleien, elk met een menselijk kenmerk. Terwijl sommigen toegeven aan de aantrekkingskracht van liefde, ego of onwetend en ongelovig worden, blijven anderen nieuwsgierig en zetten hun expeditie voort. Langzaam maar zeker verdunt het geruis van vogels en een selectie van 30 vogels bereikt de berg Kaf en het nest van de Simurg. Daar en dan worden ze één, ze worden herboren en gereïncarneerd in een almachtige en alwetende feniks.''
Dat komt dus over de hele lijn tot uiting, en is de reden waarom je deze plaat vooral dus in zijn geheel dient te beluisteren. Bovendien doen we na elke luisterbeurt weer een gloednieuwe ontdekking, en dat maakt deze plaat nog extra interessant om te koesteren.
Besluit:  Als je artiesten, die houden van muziek tot kunst te verheffen in het oneindige, hoog in het vaandel draagt,  samenbrengt, ontstaat een onwereldse magie. Dat is net wat Compro Oro feat. Murat Ertel & Esma Ertel ons over de hele lijn presenteert. Een potje Turkse magie, met een knipoog naar vele andere culturen , die ervoor zorgen dat uiteenlopende werelden elkaar ontmoeten binnen een mystieke en mysterieuze omkadering die je niet onberoerd zal laten. Tenminste als je een muziekliefhebber bent die houdt van op avontuur trekken door die vele valleien en landschappen die de band je aanbiedt. Wat bij ons zeker en vast het geval is. We raden de luisteraar trouwens aan deze schijf in zijn geheel te beluisteren, en vooral opnieuw te beluisteren. Elke song sluit namelijk naadloos aan op de vorige, alsof een soort verhaal wordt verteld. Het levert ons een boeiend verhaal op over de Turkse cultuur, in al zijn vormen, geuren, klanken en kleuren.

TRACKLIST: 1. Ben  2. Murmur 3. Valley Of Gossip  4. Ignorance Is Bliss (Valley Of Ignorance)  5. Ara  6. Valley Of Extinction 7. Valley Of Love 8. Valley Of Disbelief  9. Valley Of Loneliness 10. Valley Of Ego  11. Araf  12. Kaf Mountain

Simurg
Compro Oro feat. Murat Ertel & Esma Ertel
Sdban Ultra/N.E.W.S
 

donderdag 25 juni 2020 19:34

The Denihilist

Wayward Bound is een project van postrock rond Gentenaar David Lenaerts. Sinds 2014 timmert de man op een eigenzinnige wijze aan de weg. De muziek omkaderen als 'postrock' is eigenlijk Wayward Bound tekort doen. Naast elektronische elementen, streepjes shoegaze en invloeden uit de black metal, kleurt David graag buiten de lijntjes. Een avonturier in de muziek. Toen ons de vraag werd gesteld of we zijn nieuwste schijf 'The Denihilist' wilden recenseren, reageerden we dan ook wild enthousiast.
De blikjes soep die de man open doet , smaakt dan ook altijd zo visueel, zo intensief dat je in een spookachtige wereld terecht komt. Dat is al zoveel jaren zijn handelsmerk, dat komt al bij die eerste song “In Niz Bogzarad” tot uiting. Dat zal ook de rode draad blijken. Met diezelfde aanpak wist hij in 2017 ons al murw te slaan met zijn album 'Human Instrumentality' waarover we schreven: '' Wayward raakt met zijn heel beklijvende muziek de gevoelige snaar van liefhebbers van instrumentale muziek, op een eenvoudige en heel gedreven wijze. Zonder teveel show elementen, of al te ingewikkelde wendingen in te nemen. Maar gewoon door de gedoodverfde ingrediënten van deze muziekstijlen samen te voegen tot een magisch en wonderschoon geheel."
Ook bij deze 'The Denihilist' wordt teruggegrepen naar de gedoodverfde postrock ingrediënten; hij zet je hier echter, op een uitgekiende wijze, voortdurend op het verkeerde been. Luister maar naar filmische pareltjes als “How did we get here” en “The History of fish”.
De emoties en de intensiteit neemt zoveel vormen aan bij Wayward Bound , dat je die unieke soundscapes pas ontdekt na een paar luisterbeurten. Soms op een ingetogen wijze zoals bij “One step at time” om later alle registers open te trekken, en je volledig omver te blazen. Door windstoten uit te delen die je alle hoeken van de kamer laten zien, horen en voelen. Want Wayward Bound gaat dus ook nu weer duidelijk op het gevoel van de luisteraar af. En hij prikkelt door deze bijzonder filmische aanpak de fantasie van iedereen die zijn wegen bewandelt. Dat zet hij verder in, mysterieus, donker, op de daarop volgende songs “Turn the tide” en afsluiter “World in ruin”.
Besluit:  Wayward Bound mag dan die gedoodverfde ingrediënten van postrock gebruiken als basis, het is net het feit dat hij je telkens opnieuw verrast door die , en dat kunnen we niet genoeg herhalen, subtiel gebrachte wendingen binnen zijn muziek dat hij je aangenaam verrast en verweesd achter doet blijven in je eigen spookachtige fantasiewereld, waar grenzen van postrock worden afgetast en verlegd. Wayward Bound is een Gentse parel om te koesteren, al vele jaren. En nu nog steeds.

Tracklist:  In Niz Bogzarad 05:40 How did we get here 06:39 The Denihilist 05:12 The History of fish 02:37 One step at time 06:28 Turn the tide 06:33 Tear down the waltz 07:00 World of ruin 05:14

Postrock/Metal
The Denihilist
Wayward Bound
 

Atomic Vulture - Virtueel, streaming, drive-in enz... zijn goede alternatieven in zo'n periodes maar wij opteren toch nog altijd om voor een live publiek ons ding te doen

We ontdekten Atomic Vulture al rond hun ontstaan in 2011, en hebben in 2018 uitgebreid aandacht besteed aan hun release ‘Stone of the Fifth Sun’ , een mijlpaal in de carrière van de band. We schreven daarover: ‘’Eén advies: 'Stone of the Fifth Sun' dien je in zijn geheel te bekijken en beluisteren, zoals het lezen van een spannend boek. Vanaf “Jaguar” word je door middel van verschroeiende, vaak traag op gang komende riffs en verdovende drum geluiden, meegesleurd naar die bijzonder kleurrijke wereld die Atomic Vulture je aanbiedt.’’
De volledige recensie kun je hier nog eens nalezen
http://www.musiczine.net/nl/cd-reviews/item/71489-stone-of-the-fifth-sun.html
Naar aanleiding van het project ‘Interviews in Tijden van Corona’ mocht een van onze favoriete Belgische stoner helden niet ontbreken.

Atomic Vulture heeft ondertussen al heel wat waters doorzwommen, met ups en downs. Wat waren de hoogte- en diepte punten (naast deze crisis waar we nu in leven)?
Hoogtepunten: Optredens: Pietrasonica Fest in Italië met o.a. Rotor, Spacelords, ..., Red Smoke Fest in Polen, support voor Monkey3, Fatso Jetson, Greenleaf Telkens veel volk, veel enthousiasme, veel verkoop van merchandiser en veel online activiteit nadien. Release van de EP Stone of the Fifth Sun Opname videoclip Samenwerking met Polderrecords
Dieptepunten: EP ‘Stone of the Fifth Sun’: vertraging  (artwork, nieuw label zoeken, …)

Als je terugkijkt naar vroeger, zijn er dingen die je anders zou aanpakken, en welke?
Neen, geloven niet in spijt en gedane zaken nemen geen keer. Alles gebeurt met een reden en draagt bij tot persoonlijke groei en groei als band.

Er is sinds 2011 (jullie ontstaan) over het algemeen wel veel veranderd. Wat is de grootste verandering naast de digitalisering die zich doorzet?
Enerzijds digitalisering, maar terwijl ook tegenreactie met de revival van vinyl. Binnen de band ook verandering van bassist

Jullie zitten bij Polderrecords. Hoe is die samenwerking ontstaan? Heeft dat deuren geopend?
Tom was bevriende muzikant en toen hij Polderrecords opstartte, vonden we elkaar. Er is een heel goede en transparante samenwerking ontstaan.  Tom weet van aanpakken, zowel qua contacten in binnen- en buitenland, organisatie van concerten, boeking van “zijn” artiesten op grote events, mensen met elkaar in contact brengen die andere interessante samenwerkingen kunnen opzetten, … Een gevolg voor ons was o.a. de EP ‘Stone of the Fifth Sun’: voorstelling in de 4AD met Komatsu (NL). Onvergetelijk.

Ik kende jullie al een tijdje, maar pas in 2018 jullie eindelijk live gezien. Ook die schijf ‘Stone of the Fifth Sun’ was zeer overtuigend. Hoe waren de algemene reacties daarop?
Heel positief. Deze release zorgde voor een  echte professionele en volwassen groei op alle vlakken (qua nummers, maar ook door keuze studio en mastering, …)We zochten en vonden dan ook onze eigen weg binnen stonerrock genre/circuit
LINKS REVIEWS
https://www.facebook.com/notes/metalinside/atomic-vulture-about-stone-of-the-fifth-sun/2833245343497388/
https://desert-rock.com/dr/chrocd/atomic-vulture-­-stone-of-the-fifth-sun.html
http://www.hellspawn.be/index.php?module=HellSpawn&func=viewpub&tid=2&pid=4270&title=ATOMIC_VULTURE
https://stonerking1.blogspot.com/2018/06/atomic-vulture-stone-of-fifth-sun-review.html
https://mymusicpath.blogspot.com/2018/05/atomic-vulture-stone-of-fifth-sun.html
https://denpafuzz.wordpress.com/2018/05/16/atomic-vulture-stone-of-the-fifth-sun/
https://rockblogbluesspot.com/2018/05/18/atomic-vulture-stone-of-the-fifth-sun/
https://rockblogbluesspot.com/2019/04/08/monkey3-ohne-sbe-aber-mit-atomic-vulture-29-3-2019-helios37-koeln/
http://www.psychedelicbabymag.com/2018/08/atomic-vulture-stone-of-fifth-sun-2018.html
https://d00mwizardsdungeon.blogspot.com/2018/04/atomic-vulture-stone-of-fifth-sun.html?m=1
https://www.facebook.com/MetalPreacherOfficial/photos/a.1252032128266825.1073741833.903930939743614/1259472934189411/?type=3&theater
https://deongeletterdewanhoop.blogspot.com/2018/11/atomic-vulture.html
http://www.musiczine.net/nl/nl/cdreviews/atomic-vulture/stone-of-the-fifth-sun/

De hoezen zijn ware kunstwerken, ook die van ‘Stone of the fifth sun’, hoe en waar hebben jullie die kunstenaars gevonden?
Into Orbit: door een tattoo-artiest gemaakt in zwartwit en Atomic heeft zelf ingekleurd + opmaak aangepast/afgestemd op maat van CD/LP-afmetingen en dergelijke
Stone Of the Fifth Sun: door een kunstenaar ontworpen/gemaakt en Atomic opnieuw zelf kleur + opmaak

De band heeft net een ‘virtuele tour’ achter de rug, hoe is dat verlopen en hoe waren de reacties?
Iedere band probeerde toch op een of andere manier in “the picture” te blijven in deze periode. wij hebben gekozen om onze geplande tour virtueel te laten doorgaan. Dit door middel van elke dag een post + foto + video/song + roadmap die je kon volgen; vandaag de dag is het ook mogelijk om posts op Facebook vooraf te “schedulen”, dat voordeel hebben we uitgespeeld, het vergemakkelijkt ons leven ? Ook hebben we onze bandcamp/merchandise meer gepromoot i.v.m. de tour . De reacties waren zeer positief, het zorgde voor opnieuw veel online activiteit en we hadden het gevoel iets uniek te doen en hierbij ook veel mensen in binnen- en buitenland te betrekken en hen virtueel mee te nemen op reis, uit hun kot

Schept dit mogelijkheden naar de toekomst toe, ook al moet het niet het nieuwe normaal worden wat mij betreft. Wat is jullie mening?
Het heeft ons doen stilstaan bij de mogelijkheden van online aanwezigheid en hebben trucs ontdekt die we qua marketing wel zullen blijven doen . Virtueel, streaming, drive-in enz... zijn goede alternatieven in zo'n periodes maar wij opteren uiteraard nog altijd om voor een live publiek ons ding te doen

Veel plannen vielen wellicht in het water, welke waren dat specifiek bij jullie?
Cancelen Europese tour (Duitsland, Frankrijk, Spanje, Portugal)
Southern Metal Fest (Spanje) met de Antwerpse band Your Highness
Cancelen/verplaatsen Concerten o.a. Alcatraz
Cancelen van Repetities

Hoe ga je daar als muzikant , band maar ook als mens mee om met zo een crisis?
Als muzikant kan je in zo'n crisis wel nog veel doen
Online aanwezigheid (streaming, virtueel, online radio’s om airplay te verhogen...)
wij bleven afzonderlijk repeteren thuis
nieuwe nummers schrijven
Toch niets aan te doen en gezondheid blijft het belangrijkste, dus positief bekijken en zien als een stilte voor onze stonerstorm

Jullie zijn sinds 12 juni terug aan het repeteren of zo? Hoe zijn de eerste repetities verlopen (geen drank en braspartijen? ? )?
Een drankje was er uiteraard wel bij, maar we blijven verstandig é ? Eerste repetities verlopen goed, wij zijn hard aan het werken aan ons nieuw album

Staan er toekomstige releases (singles, EP of zo) op de planning?
in november 2020 gaan we terug de studio in (Number 9 studios Gentbrugge) voor een nieuw full album In April 2021 volgt dan de release + 10de verjaardag van Atomic Vulture

Jullie stonden normaal gesproken ook op Alcatraz Metal Fest dacht ik? Zeer spijtig dat het niet doorgaat, herkansing in 2021?
Tzal wel zijn! Nu, het was even bang afwachten of de organisatie de line up een jaar wou/ging opschuiven, maar gelukkig kwam de vraag of we volgend jaar van de partij kunnen/willen zijn en we hebben uiteraard terug toegezegd voor Alcatraz 2021

Staan er nog concerten in de planning voor september tot december?
klein festival in Malta in november en een concert in december in Malle met oa Fire Down Below, Beaten by Hippies...

Wat zijn de ambities van de band, is er ook een soort ‘einddoel’ , iets dat je graag zou willen bereiken?
Ambitie hebben we nog genoeg, op alle vlakken: optredens, opnames, clips, …We willen iets betekenen in de stonerscene, als gevestigde waarde, die staat voor originaliteit, kwaliteit en een kick ass live show Een echt einddoel hebben wij echter niet, wij gaan door zolang het kan en het leuk blijft ;)

Om af te sluiten, waar en hoe kunnen mensen jullie merchandiser aanschaffen? Geef gerust enkele links
Op onze shows is alle merchandise aanwezig en natuurlijk ook online:
http://atomicvulture.bandcamp.be
http://www.facebook.com/atomicvulture
http://www.polderrecords.be

Metalworks - JP Vercruysse - We behandelen iedereen zoals we zelf graag behandeld willen worden; respect, begrip en passie voor de metalscene staat bij ons voorop
Metalworks


JP, om met de deur in huis te vallen. METALWORKSFEST XL  gaat door op zaterdag 13 maart 2021 - Kubox, Kuurne. We kunnen het zelf opzoeken, maar vertel eens wat staat er op het programma ?
Op het programma staat als opener de winnaar van de metalworksbattle die doorgaat in de Sint-Pieterszaal , Kuurne op zaterdag 9 januari 2021. We hebben de datum moeten veranderen wegens de beperkingen ivm covid 19. Daarna hebben we Schizophrenia met trash deathmetal, uit Oostenrijk/Duitsland komt de zeer veel belovende ban Oceans , we hebben ook het genoegen om  Altar op onze podium te mogen ontvangen met hun ‘youth against christ’ album. Voor de fans van trash metal hebben we uit Spanje Crisix. Van Nederlandse bodem hebben we Pestilence die een exclusieve ‘testimony of the ancients’ show komt geven aan de death metal fans van metalworksfest. En om het festival af te sluiten hebben we deathmetal grootmacht uit Polen , met name Vader , die hun nieuw album aan de Belgische fans komen voorstellen.

Exclusief voor België, zal Pestilence zelfs een heel speciale show naar voor brengen, vertel er gerust iets meer over
Ik denk dat iedere death metal fan ¨Pestilence’s  doorbraak album ‘testimony of the ancients’ kent. Een pracht album met stuk voor stuk parels van nummers op. Echt een show die je als fan niet mag missen. We hebben de kans gekregen om die show te booken en hebben geen seconde getwijfeld.

Ook Vader is geen onbekende, ze stonden onlangs nog in mijn geboortestad Lokeren. Zijn ze daar aangesproken om op Metalworkfest op te treden? Hoe is het in zijn werk gegaan?
Nee ik heb ze niet aangesproken in Lokeren. Ik heb Piotre tussen mijn contacten en heb hem het idee voorgelegd om een xl editie te doen met metalworks en met dat ze hun nieuw album gingen uitbrengen, leek het ons beiden een goede gelegenheid om Vader dat album te komen voorstellen aan de Belgische fans.

De affiche is een mooie internationale mix geworden, wie is jou absolute aanrader op deze affiche. Nu komt het antwoord ‘allemaal’ ?
?
Het is een mix van nieuwere bands en gevestigde waarden waar de meeste metalfans zich zullen kunnen vinden hopen we. Ik vind zelf altijd heel tof om bands te ontdekken. Dus ik raad iedereen aan om bij de aanvang er al te zijn om zo de volledige metalworks-ervaring te beleven .

Hoe zijn de algemene reacties tot nu toe?
Tot nu toe hebben we leuke reacties van binnen- en buitenland. Ook de online ticketverkoop is heel goed gestart.

De voorverkoop is van start gegaan, wat is de kostprijs van een ticket? Geef gerust een link waar mensen die tickets kunnen aankopen.
Een voorverkoopticket kost 30€ en deze kan je bestellen op volgende link  https://metalworksfest-xl-2021.eventsquare.co/nl/zq2bglzhfyhz/flzxsjez7cpk

Er is ook een heuse ‘Metalworks Battle ‘ gepland? Wanneer? Wie treden er op? En hoe gaat dat in zijn werk in deze rare tijden?
De battle is verplaatst van 5 september 2020 naar 9 januari 2021 wegens onhaalbare covid19 maatregelen. Jammer genoeg heeft daarom een band moeten afzeggen dus gaan we binnenkort op zoek naar een vervanger.
De bands die optreden zijn Anthrophagus, Noord ,When union kills, Scarbringer, Darker it gets, Self inflicted en Bleedskin. Tijdens de deliberatie van de jury zal Guilty as charged een optreden van 1 uur komen spelen.

MetalWorkFest blijft ondanks het grote aantal metalfestivals (kleine en grote) stevig uitpakken en met succes. Wat is jullie toverformule?
Er is geen toverformule. We proberen iedereen een leuke dag te bezorgen zowel aan ons publiek als aan onze bands. We behandelen iedereen zoals we zelf graag behandeld willen worden; respect, begrip en passie voor de metalscene staat bij ons voorop.

Is er niet een beetje een overaanbod van metal festivals? Wat is jouw mening hierover
Het publiek heeft idd keuze zat , maar ik denk niet dat dit persé een nadeel is. Ik denk dat dit helpt om iedere keer ons uiterste best te doen en de belevenis van ons metalworks te verbeteren.

Om nog eens terug te komen op deze corona tijden, ik veronderstel dat er ook bij jullie plannen in het water zijn gevallen. Hoe ga je daar als festivalorganisator, muziekliefhebber maar ook als mens mee om?
Editie 2020 is idd in het water gevallen dat is geen leuke ervaring maar we moesten voor ieders gezondheid annuleren. Als organisatie zonder sponsor is dat een financiële tegenvaller in de zin dat we daardoor geld verloren hebben maar niet onze mentaliteit en onze wil om te groeien. Als mens vind ik het sneu dat we nergens kunnen gaan om op een normale manier te genieten van een goed optreden en iets drinken met de metalvrienden.

Live streaming van concerten, je ziet het her en der wel naar boven komen. Hopelijk wordt dit niet het ‘nieuwe normaal’ , maar schept het geen mogelijkheden?
Momenteel denken we daar niet aan want het mist de charmes van het live optreden , de vriendschap, het napraten over een optreden.

Om daar wat op voort te borduren. Zijn er eventuele alternatieven moest die battle niet kunnen doorgaan in ‘normale’ omstandigheden? In die richting?
In die richting niet, we verplaatsen die liever naar 9 januari.

Denk je trouwens dat de festivals deze crisis zullen overleven? En hoe?
Ik kan niet praten voor andere organisaties maar wij blijven ervoor gaan. Ik hoop dat iedereen zal blijven bestaan.

Wat zijn de verdere plannen? Eventuele losse concerten of zo? Sommige festivals pakken zelfs uit met een exclusief Belgische affiche , naast de gewone
De plannen zijn om een aantal clubshows te doen in 2021 en terug een battle te organiseren met oog op metalworks 2022.

Om af te sluiten, geef gerust enkele links waar de fans kunnen naar surfen voor meer informatie en zo?
www.metalworksfest.be
Facebook page: https://www.facebook.com/metalworksfest/
Instagram page: https://www.instagram.com/metalworks_fest/

Comeback albums van legendarische bands en artiesten, het resulteert al te vaak in flauwe afkooksels van wat ooit was. Echter, er zijn altijd zo van die uitzonderingen. Neem nu Struggler, ontstaan in 1979, in de periode toen punk en postpunk hoge ogen gooide in binnen- en buitenland, kunnen zonder meer bestempeld worden als legendarisch. Samen met Siglo XX tot De Brassers, groeide Struggler uit tot een begrip binnen de scene. De gevolgen lieten niet lang op zich wachten. De band kon op enorm veel erkenning rekenen.

Na zoveel jaren radiostilte, bracht Struggler een gloednieuwe schijf op de markt ‘The Gap’, in 2017. Het liet een band horen die zijn eigen grenzen aftast en verlegt.
Ook nu bracht Struggler een nieuwe schijf uit ‘WILMA’ In de recensie: Er wordt afgesloten met het onheilspellend klinkende “Noise, What Noise?”. Inderdaad voor sommigen zal dit als noise klinken maar voor mij en veel gelijkgestemde zielen klinkt dit het eerder als muziek in de oren. Struggler heeft met ‘Wilma’ een stoot van een plaat gemaakt: bondig, donker, sfeervol en op een basis van ijzer, vuile olie en rook. Hell yeah’ .

De volledige recensie kun je hier nalezen: http://www.musiczine.net/nl/cd-reviews/item/78721-wilma-determined-protector.html

Wij hadden naar aanleiding van deze release , maar ook door de corona crisis waar we in leven, een gesprek met bezieler Rene Hulsbosch.

De aanleiding van dit interview is niet alleen de corona crisis, maar ook de release van de nieuwe schijf ‘WILMA’. Een zeer frisse plaat moet ik zeggen, alsof jullie een gloednieuwe ‘weg’ proberen in te slaan. Zeer bewust? Hoe zien jullie dat?
Het is niet bewust of geforceerd dat we zoeken naar nieuwe wegen. Dat komt vanzelf, zo is de opvolger van Wilma reeds in aanvang en zal deze als vanouds een totaal ander pad volgen.

Ik vind het vooral een zeer experimentele plaat, jullie kleuren buiten de lijntjes van postpunk, en dat trekt me het meest over de streep
We houden gewoon vast aan onze werkwijze zonder grenzen en schuwen de uitdaging niet.

Uw zoon speelt tegenwoordig ook bij Struggler, een wonderbaarlijke kruisbestuiving, hij komt uit het metal wereldje (ik heb hem ooit leren kennen bij Evil Invaders); zijn er  gelijkenissen tussen postpunk en die metal? Wat is uw mening?

Er zijn raakpunten bij hen die buiten de lijnen kleuren, al blijkt de atmosfeer voldoende divers om het eigen nest te vrijwaren voor onheil. Natuurlijk zijn er altijd twijfelaars die het anders zien. Het is niet aan ons om hen tot andere inzichten te brengen.

Het is raar om zeggen: in de song “r. doubts” hoor ik zelfs een streepje thrash metal (zeer subtiel) naar boven komen , zeker bij de intro. Uw mening?

Dat moet dan het staccato achtige ritme zijn. Zelf heb ik sterk het gevoel dat het geheel een bijna mantra achtige uitstraling afdwingt.

Valt die samenwerking goed mee ? hoe waren de reacties?

De samenwerking valt enorm mee. We dragen elkaar als het ware. Ook hebben we voldoende kleur inwendig , zodat het geheel terrein wint. We worden hierop gunstig beoordeeld.

Wat zijn de algemene reacties eigenlijk over de nieuwe plaat?
Tot nu toe, alleen maar lof. Het ziet er naar uit dat ‘Wilma’ net zoals haar voorganger ‘The Gap’ alleen maar positieve reacties krijgt.

Struggler bestaat ondertussen meer dan veertig jaar, hoe is het allemaal begonnen

Uit een vorig project, ‘Kasjmir’ genaamd. De punkachtige songs die ik toen schreef paste niet in het concept. Het duurde tot 1979 voor er een complete band ontstond. De naam Struggler was reeds lang ervoor bepaald.

Wat waren de hoogte- en diepte punten?

Sterke start, pijnlijk middenstuk en een wonderbaarlijke her opstanding.

Wat is doorheen de jaren (naast digitalisering) de grootste verandering?
Het overaanbod, het vluchtige, het nooit genoeg, het vergankelijke.

Er is (mede dankzij het succes van Whispering Sons) een hele (her)opleving van postpunk? Speelt dat in jullie voordeel?
Wij zijn daar niet mee bezig met het spel der voordeel. De identiteitsstempel die we dragen is niet gerelateerd aan een stijl. We absorberen en staan open. We horen nergens echt bij maar zijn overal inzetbaar.

Door deze crisis zijn veel plannen in het water gevallen, welke bij jullie? En welke impact heeft dat op de band?

Op ons heeft het geen impact gehad. We zijn onafhankelijk. ‘Wilma’ was onze drijfveer, ze werkte op alle vlakken mee. Ze was geduldig, lief maar vastberaden. Ook heeft ze een hoge beschermingsfactor op ons uitgeoefend.

Hoe ga je als band, muzikant (maar ook als mens) om met zo een crisis?

Met de achterliggende gedachte dat paniek een slechte raadgever is. Het is niet iedereen gegeven de tijd te doorstaan in sociaal verantwoord gedrag. Kijk maar naar de cijfers.

Zijn er geen mogelijkheden om jullie album online (via sociale media) voor te stellen. Je ziet overal filmpjes verschijnen, hoe sta je daar tegenover?

Positief, de bereikbaarheid is ongelimiteerd. Het biedt de kans om zelf je songs te kiezen, makkelijk en goedkoop. We zijn aanwezig op de sociale media met de mogelijkheid tot downloaden.

Wat zijn de plannen na deze crisis eigenlijk?

Terug het podium op. Tevens voorbereiden op de opvolger van ‘Wilma’.

Zijn daar ook tourplannen bij in het najaar (als alles doorgaat)

Neen, geen tourplannen. We zitten niet in een dergelijke positie. In het spel van vraag en aanbod scoren we laag. Op een of andere manier schijnt men de weg naar Struggler moeilijk te vinden, ondanks uitstekende reacties van pers en publiek. 

Jullie gingen normaal ook spelen in my hometown Lokeren, al een nieuwe datum geprikt?

Wat een geweldige reminder, we gaan daar werk van maken.

Om af te sluiten, dat is een vraag die ik iedereen stel, wat is jullie mening over Spotify? Of geniet je voorkeur meer dingen als bandcamp (die wel aan de artiesten hebben gedacht in deze crisis)?
Ik kan de draagkracht van beide niet inschatten. We zijn daar pas vrij recent aanwezig. Ik neem aan dat beide hun bestaansrecht weten af te dwingen

Tot slot, het is moeilijk of onmogelijk jullie plaat aan te kopen op concerten (helaas) ; zijn er andere mogelijkheden ‘online’ geef gerust enkele links
https://struggler.bandcamp.com/
https://open.spotify.com/artist/0mBJy5GCuhKHE1zWvNMbmu?si=Hk2f06YGScuoDrwtNptuuw
https://www.facebook.com/strugglerofficial/

Bedankt voor dit fijne gesprek dat we zeker face to face over doen als alles weer ‘normaal’ is, of gaat het ooit echt normaal worden denk je? (uw mening geven mag om af te sluiten)

Het is wachten op een vaccin of tot het gewoon ophoudt … de antwoorden komen altijd achteraf.

Pagina 8 van 69
FaLang translation system by Faboba