Talen

zoek artikels

Volg ons!

Facebook Instagram Youtube Myspace Myspace

Se connecter

Onze partners

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte door je te abonneren op onze nieuwsbrief !
Please wait

Festival Dranouter 2018 – zondag 5 augustus 2018

Geschreven door Mireille Tansens en Johan Meurisse

Festival Dranouter 2018 – zondag 5 augustus 2018
Festival Dranouter 2018
Festivalterrein
Dranouter
2018-08-05
Mireille Tansens en Johan Meurisse

Belgische acts sieren … ’t Hof zet de Westhoek op zijn kop en Willem zet de Kerk van Dranouter in de picture , verder een emotievolle passage van Passenger en tot slot de Balkan wervelwind van Goran die de  succesvolle editie uitwuift …

Op de Kayam zagen we volgende bands
Meteen een schot in de roos met ‘t Hof van Commerce , de West-Vlaamse Drievuldigheid Kowlier – Buyse en 4T4 die nu twintig jaar bezig zijn , en dat moest worden gevierd . Die return komt nu net goed uit met die (her)opleving van de hiphopscene . De West-Vloamingen werden op handen gedragen en Izzegem kwam even in de spotlights . De drie beleven de ‘time of their life’ . Ze zijn fel gegeerd en elk optreden kan rekenen op een sold-out .Ook de Kayam leek bijna te klein . Iedereen genoot , heupwiegde , liet de dansspieren prikkelen of sprong in ‘t rond en zong luidkeels de refreinen mee .
‘t Hof zit in de lift , de beats kunnen kletteren , de scratches doen hun werk en sounds durven worden aangepast met de tand des tijds , in een beetje Chase & Status maatstaven . Mooi hoe de raps elkaar opvolgen , ze zijn ingenieus, vindingrijk en laten ruimte voor inspiratie.
De drie zijn op elkaar afgestemd . Met heel veel goesting . Ongelofelijk zelfs hoe ze hun cd’s aan de man kunnen brengen .
Zelfs de kleine spruit van 4T4 kon even het podium op om te zien wat een massa voor de bijl ging voor z’n pa . Schitterend beeld allemaal .
De twee MC’s liepen van de ene naar de andere kant en gaven hun songs nog wat meer vaart. Ze mogen er zijn, groovy, zwierig, ontspannend en leuk . Ze maakten het gezellig met de classics “Dommestik en levrancier”, “Kom mor ip”, “Izzegem” , “Zonder totetrekkerie”, “Dikkenekke” en het latere werk “Stuntman” , “Wupperbol” , “Baes” en nu de recentste “Bam” en “Truckchauffeur” . Ook Wannes Cappelle van ’t Zesde Metaal deed mee .
‘t Hof maakte er een volksfeest van.
Ze staan op scherp en schieten met scherp!. “Zunder zat’n zittn en wunder oak” …

We konden na het concert van Vermandere nog iets oppikken van The Mavericks , Amerikaanse rootsamericana, die al veel ups en downs kende . Ze swingen als een soort bigband door het eigen materiaal en covers . Een 50s doowop kruiste hun sound. De dansspieren werden geprikkeld en danspasjes werden gezet . “La bamba” , “Back in the USSR” , “Blue bayou”  of “Back in your arms again” en  “Dance the night away”. Interactie bleef grotendeels uit; als feestband gaven ze je zondagavond kleur en schwung .

Sing/songwriters , cabaretiers en troubadours worden al dag en dauw in de muziek gerespecteerd . Een goede vijf jaar terug kwam Passenger aka Mike Rosenberg in de spotlights met “Let her go” . Meteen kon de straatmuzikant in de voetsporen van Ed Sheeran  naar het clubcircuit , de grote zalen en op festivals staan .
Hij behoudt de soberheid van die sing/songwriting , is open , een verhalenverteller door z’n bagage en stopt z’n materiaal in een romantisch kleedje . 1 man – 1 gitaar , ontwapenend, puur , oprecht , eerlijk zet hij z’n gitaar onder spanning met z’n warme stem . Een ‘lonesome traveller’ die ingetogen, innemend werk afwisselt met extravertie  en dynamiek . “The sound of silence” van Simon & Garfunkel kreeg al die elementen over zich . “Fairytales & firesides”, “Life’s for the living”, “Rolling stone”, “Holes” of z’n doorbraak nummer , het maakt niet uit , hier zien en horen we iemand
podium zeker. Hij betrekt z’n publiek bij z’n songs door handclaps en ‘oohoohs’.
Kortom; hij slaagt er in iedereen naar zijn hand te zetten , die het soloconcert compleet maken. Hij steekt er meer animo in dan Jake Bugg , die eerder de vrijdag afsloot ; Hij maakte na Pinkpop en Werchter de zomer op Dranouter nog mooier , leuker en warmer …

Goran Bregovic & The Wedding and Funeral Band - We weten waar bands als Beirut de mosterd vandaan halen … Jawel ,op  iemand als Goran Bregovic die graag op Dranouter aanwezig is . ‘The man in white dress’ heeft een hitsige brassband mee , The Wedding & Funeral Band’. ’t Is maar zoals je ’t ziet …Een amalgaan van Balkan en gipsymuziek hoorden we. Alle windstreken zijn in die Balkan vervat . Een uitgebreid ensemble van blazers , drums,  Gorans gitaar en vrouwelijke backing vocals op z’n Mystère des Voix Bulgares kleurden de sound . Goran is de orkestleider en zingt zelf af en toe , maar het is de andere zanger die breder in de world gaat . Bregovic  zorgde voor een  mate van toegankelijkheid en behield de traditie van die zigeunermuziek, Oost-Europese hoempapa, samba, etnische invloedssferen en zang .  Een muzikale wervelwind , die z’n schoonheid niet verliest. Het ademde een Macarena en ‘60s swamp op z’n Balkans.

Op de andere podium stonden we stil bij volgende acts
Douglas Firs – de inspiratie van de nieuwe derde plaat ‘Hinges of luck’ haalde hij uit z’n trektocht in Canada . De band draait ‘em rond sing/songwriter Gerjan Van Hellemont die rootsamericana in indiepop  stopt . Hij is een sympathieke , bescheiden gast , net als Vanparys Bony King , die z’n materiaal elan geeft in alle soberheid op z’n gitaar of in de begeleiding met z’n band . “Hannah”, “Don’t buy the house”  , “The both of us , “Undercover lovers”, “Shine ‘em up Sadie “, “Judy”  zijn maar een paar die in intimiteit en snelheid elkaar afwisselen.

Willem Vermandere was dit WE drie keer in de Kerk van Dranouter te zien . In alle bescheidenheid zette hij telkens in een volgepakte Kerk (waar zien we dit nog?!) een intense prestatie neer . Het publiek kon de optredens smaken , even weg uit de festivaldrukte …
We lieten ons van deze kleinkunstenaar - dichter – beeldhouwer – filosoof meevoeren in z’n gevatte vertellingen, gedichten , indrukken in z’n oeuvre, “La belle Rosselle” , “Bange blanke man”, “Lat mie mor lopen” en nog een handvol classics worden afgewisseld met enkele instrumentals in een uiterst sobere begeleiding in  de meest geschikte locatie om te vertellen en te musiceren, de Kerk .

Milow aka als de charismatische sing/songwriter Jonathan Vandenbroeck kon de Clubstage afsluiten , in een sobere bezetting met een tweede gitarist en de aanvullende vocals van Nina Babet , die perfect aansloot op z’n zalvende , warme stem . Hij is momenteel ‘on the road’; aangenaam luistervoer kregen we van dromerige, sfeervolle gitaarpop. Een volle Club dreef mee op die instant classics als “You & me in the pocket” , “Little in the middle” , “Ayo technology” , “She might, she might” , “Dreamers & renegades” en “You dont know” . Songs die een campfire gehalte en een maatschappijkritische ondertoon hebben . Een samenhorigheidsgevoel dus , die ons in vervoering brengt . Allemaal erg gemoedelijk in z’n totaliteit . Hij bereikt een ruim , breed publiek voor zijn collectieve meezingers … Mooi!

Op die manier namen we afscheid van een vlekkeloos verlopen editie met leuke, aangename acts …

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/dranouter-festival-2018/
Organisatie: Festival Dranouter, Dranouter

Aanvullende informatie

  • Date: 05-08-2018
  • Festival Name: Festival Dranouter 2018
  • Festival Place: Festivalterrein
  • Festival City: Dranouter
Gelezen: 397 keer