• Botanique, Brussel - concertenreeks
    Botanique, Brussel - concertenreeks Botanique, Brussel - concertenreeks Concerten Omni-woensdag 20 november 2019-Witloof Bar-20h Ezra Furman - woensdag 20 november 2019 - Rotonde -…

Talen

zoek artikels

Volg ons!

Facebook Instagram Youtube Myspace Myspace

Se connecter

Onze partners

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte door je te abonneren op onze nieuwsbrief !
Please wait

Pukkelpop 2018 – donderdag 16 augustus 2018 + prélude woensdag 15 augustus 2018

Geschreven door Kimberley Haesendonck en Johan Meurisse

Pukkelpop mag het eindoffensief van de vakantie inluiden. Pukkelpop refresht al enkele jaren. Het festival wordt definitief op gang getrokken op woensdagavond; de indeling en inkleding van het terrein wordt ieder jaar geëvalueerd en wordt dus wat herschikt . O.m. een lange boulevard, die je van het ene uiterste van de wei naar het andere leidde, mooi verlicht, Ook de tenten kregen een changement de décor. Zo wisselden de Castello, de Club en de Lift van plaats en kregen deze, net zoals alle andere tenten een nieuwe outfit.
De formule met allerhande kraampjes, standjes en randanimatie maakt het festival kleurrijker. Bovenop het reuzenrad, de kunst van PKP18Art, de Food Wood, Cookpit , de geflipte bouwwerf Petit Bizar, enz. Een relaxte uitstraling.
Sfeer, beleving , comfort zijn belangrijk en zorgen voor een onvergetelijke gebeurtenis voor elk festivalliefhebber . Mooi . Pukkelpop investeert en scoort hoog op beleving! Muziek is een deel van het geheel geworden …
Kortom, Pukkelpop 2018 gaat de geschiedenis in als een zorgeloze en vlekkeloze editie met tal van verrassingen op de verschillende podia.
Primeur volgend jaar - De nieuwe editie begint alvast met een verrassing van formaat. In plaats van de traditionele opening op woensdag gaat het festival in 2019 van start op donderdag 15 augustus en eindigt op zondag 18 augustus!
Tot slot - Enkele cijfers voor #PKP18:
Meer dan 40.000 festivalgangers openden het festivalterrein op woensdag. Bijna 60.000 party animals genoten op donderdag van Pukkelpop . Op vrijdag waren er bijna 50.000 feestvierders, en op zaterdag kon PKP het bordje uitverkocht uithangen met 66.000 aanwezigen
.

Prélude op woensdag  15 augustus 2018
Pukkelpop pre-party op woensdagavond - grotendeels Belgische bands
Die allereerste schotel bevatte een band uit Tielt, bestaande uit 4 venten en eveneens 4 letters met, niet te vergeten, een puntje achter. Wij presenteren u dirk. Een even geschifte band als de naam klinkt, want wie deelt er anders cartoonen maskers van zichzelf uit om het publiek te laten dragen tijdens een show. Een lichtelijk geniaal idee, wat bovendien nog eens lichtelijk goed werkte. De Castello stond meer dan goed vol met mensen die allemaal dirk. wilden zijn, en gelukkig voor hun, voor 1 avond waren. Adembenemend speciaal is deze band op muzikaal vlak niet, maar laat ons even duidelijk zijn dat hun songs één voor één ijzersterk zijn. “Waste”, “Hide” en vooral “Fuck up” zinderen nog door ons hoofd. “I only hate myself, when I fuck things up” zong Denturck. Eén ding is zeker, Denturck en de zijnen hoefden zichzelf niet te haten na hun passage op Pukkelpop, want wat een opener van deze editie. Gebracht op een gouden schoteltje.

De portie ‘schuren op woensdagavond in de Dance Hall’, werd verzorgd door de Nederlanders van De Jeugd Van Tegenwoordig. De tent stond overladen vol met tiener jongens en -meisjes die precies het hoogtepunt van hun 4 dagen Pukkelpop gingen beleven en elkaar eens stevig gingen binnendraaien op de, soms wat vulgaire, muziek van De Jeugd. Hun show werd een trein van zowel oude als nieuwe hits die monsterlijk van voor tot achter werden meegebruld. “Manon”, “Sterrenstof” en nog heel wat meer passeerden de revue. En ook laatste hit “Gemist” kon uiteraard niet ontbreken. Goed was het optreden van De Jeugd Van Tegenwoordig niet. Plezant werd het wel. Al waren we wel blij dat we ons opnieuw konden begeven naar betere oorden met betere muziek.

Die betere oorden bevatten de onderdelen Maarten Devoldere en Warhaus. En meteen kregen we het weer 20 graden warmer wanneer we de Castello betraden. De liefde, passie en nog zo veel meer hingen in de lucht toen Devoldere het podium betrad. Met muze en eveneens belofte Sylvie Kreusch achter hem, beloofde het een stomende show te worden. Wegkwijnen tijdens nummers als “Love’s a Stranger” en “Memory”, smooth dansen tijdens nummers als “The Good Lie” en “Mad World”.
De show van Warhaus werd het hoogtepunt van de woensdagavond van Pukkelpop. En stiekem … ook wel één van de hele editie. (KH)

dag 1 – donderdag 16 augustus2018
We beleefden een aangename, sterke muzikale dag …  Een intens parcours legden we op deze eerste dag, vooral tussen Mainstage, Marquee en de Club , die onze muzikale voorkeur geniet.
Arcade Fire en War On Drugs waren absolute headliners op de mainstage , Shellac is en blijft Albini’s geesteskind van verbeten noiserock en de bands in de marquee koesterden we , met een Trixie als wolvin in een experimenteervacht …

* Mainstage
Een Brits ontbijt geserveerd door de mannen van Circa Waves. Ideaal om je dag mee te beginnen en een ‘goei fondke’ te leggen voor wat komen zal. Opgewekte deuntjes met bijhorende lachjes. Kieran en co weten perfect hoe ze al zo vroeg op de dag moeten entertainen. Vooral de hits uit hun debuutplaat konden het publiek bekoren en zette aan tot dansen. O.a. “Stuck in my teeth” en “Get away” werden bovengehaald. Ook “Fire That Burns”, een single uit hun tweede plaat , werd hier en daar zelfs meegezongen. Het was warm, en Circa Waves zorgde er voor dat het op de weide van Kiewit nog heter werd. “Wa weer is het?”, riep een enthousiasteling in het publiek. Waarop de riffjes van “T-Shirt weather” werden ingezet. Voila, toon voor dag 1 meteen gezet. (KH)

Walk off the earth
is ‘on’ the earth … en zorgt meteen voor een positieve vibe . De multi-instrumentalisten geven een zomerse boost aan hun poppy nummers . Het tintelt , borrelt en klinkt fris, sprankelend. Naast het eigen materiaal worden songs van anderen aangepakt o.m. “Shape of you” van Ed Sheeran of  “No diggity” van Blackstreet  . Fleurig en kleurig. Een campfire gevoel van samenhorigheid. Happy feelings is het  motto  . Missie geslaagd.

Rag’n’Bone Man biedt meer dan die ene single “Human” . De soul’n’pop’ kolos zorgt dat de zon nooit ondergaat . Dit is sweet lovin music op z’n Barry Whites . Wat een stem en wat een innemendheid. Hij kan een stukje rappen ook. “Human” wordt nog eens in een rap/a capella aangepakt .  Met een heuse band rond zich krijgt het materiaal elan. Gospel siert. Blazers vullen aan. “The fire”, “Lay my body down” , “Skin” en “Bitter end” zijn erg mooi. Hij klinkt op het podium veel leuker. De sfeer en het tempo zit erin bij dit zonnige weer . Een vol geluid dus en een mainstage waardig .

Pukkelpop zou Pukkelpop niet zijn als er op de affiche geen popartiest staat. Dit jaar koos de organisatie, en terecht, voor de razend populaire en overigens ook nog eens zeer knappe Dua Lipa. In 2016 speelde ze nog voor een overvolle Dance Hall. Dit jaar mocht ze alles eens over doen op de Mainstage. Met als enige verschil: haar debuutplaat. Een popartiest zou een popartiest niet zijn, moest er niet geplaybackt worden. Jammer, want laten we eerlijk zijn dat we hoopten dat Dua Lipa dit toch achterwegen zou laten. Ook haar oeuvre vol hits kon het publiek maar moeilijk overtuigen waardoor heel wat mensen er voor kozen de Mainstage te verlaten en zich te vertoeven naar betere oorden. Geen slechte keuze als je het ons vraagt, want dat is ook exact wat wij deden na enkele nummers. Met een knipoog aan de pas overleden Aretha Franklin  … “you make me feel a natural born woman” , die na de set van Arcade Fire ook nog eens knalde . (KH)

Feestgedruis bij Arcade Fire . Na Werchter vorig jaar en het Sportpaleis in het voorjaar ging Pukkel voor de bijl . Wat lag het tempo erg hoog bij het combo rond Win Butler en Regine Chassagne. Dit is een main-act op z’n plaats . De beste nummers van hun oeuvre haalden de setlist en  kregen een groovende, extraverte  trap onder de kont.
Live was Arcade Fire een beleven. De nummers werden naar een niveau hoger getild . Het moet shaken op het podium. En dat doet het ook . Een heerlijk genietbare trip van “Eveything now”, “Neighborhood”, “Rebellion lies” , “Put your money on me”  naar een sfeervol “The suburbs”, tot een “Ready to start”  en “Reflektor” . “Smells like teen spirit – “Say a little prayer” … dynamiek en ingetogenheid , het gaat hand in hand .
Het rinkelde en twinkelde  op hetzelfde ritme, opgehitst door de percussie. Win is de hoofdvogel . Regine mag vocaal minder zijn, het wordt opgevangen door de levendigheid van de anderen . Uitwuiven deden we op hun zangpartijen en ‘oohoohs’ van “Wake up”.
Arcade Fire klinkt als een kudde losgeslagen buffels. In één lijn naar de finish. Iedereen beweegt mee op het terrein.
Hier werd opnieuw een stevige vertoning opgevoerd , de crew wisselde probleemloos van instrumenten, hotste op en neer en ging ervoor . Wat een ontlading!
Moet er nog zand zijn? En Aretha werd dus niet vergeten en in het hart gedragen. (Johan)

Wie wel zorgde voor heel wat sfeer, dans taferelen en zingende mensen was Arcade Fire. Altijd een goede keuze op een festival en dat bewees de band nogmaals op Pukkelpop. Win Butler en co vertoefden vooral op de laatste plaat ‘Everything now’, maar Arcade Fire zou Arcade Fire niet zijn moesten ze hits als “Reflector” en “Rebellion (Lies)” niet aanhalen. Een trein van oud en nieuw werk dat voorbij scheurde met de snelheid van een TGV. Ook het eerbetoon aan Aretha Franklin maakte het publiek wild en zorgde er voor dat iedereen met opgewarmde dansbenen de nacht in kon gaan. (KH)

Eerder nog konden  we anderhalf uur wegdromen op The War On Drugs . Schitterend hoe de songs in een Neil Young / Dire Straits outfit worden gestopt . ‘On the road pop’ bij ondergaande zon. De songs vloeien in elkaar over . Zonder woorden. De instrumenten krijgen voldoende ruimte om het materiaal intenser, dieper te doen aanvoelen . Heel wat tempo/ritmewissels, die ervoor zorgen dat het nooit verveelt . Perfect. Cinematografisch.   Schitterend uitgewerkt.
De band rond Adam Granduciel is groots geworden . Hun cd’s blijven van hoogstaand niveau. Die laatste twee ‘Lost in a dream’ en ‘A deeper understanding’ staan in de top .
Ook hier onderging je het van “Nothing to find” , “An ocean in between the waves”, “Strangest thing”, “Burning” , “Red eyes”, “Under the pressure” en een uitgesponnen dromerig “Thinking of a place“. Hier telt de sound. Ideaal bij valavond. Missie  geslaagd op de mainstage.

Op de andere podia stonden we stil bij volgende  bands/artiesten
* In de Marquee traden vier chicks van Thunderpussy op , een ‘rock’n’roll will never die’ met een dosis glamour & kitsch , hot , sneaky en sticky. Een beetje als bij Prince’s Vanity 6 of ‘From Dusk till Down’ . Zij solliciteren voor een komend mototreffen en moddervoetbalpartijtje .
Death from above kon maar een klein half uurtje hun gruizige, zompige, rauwe invalshoek van het genre spelen . Scherp, vaardig en in momenten snerpend. De snaren strak gespannen en mokerslagen op de drumvellen. Je ziet waar Royal Blood de mosterd haalde.
Unknown mortal orchestra heeft meer dan die ene single “Multi-love” ; bitterzoete songs in een psychedelische groove die dromerig, grimmig, aanstekelijk klinken en die durven uit te barsten . “Ffunny friends”,  “From the sun”, “Swim & sleep” en “So good at being in trouble” waren raak. Nielson is een weirde zanger, die met z’n falset of grauwere zang over de nummers zingt en walst. Jawel die dwarse psychedelica blaast, rockt en funkt . (Johan)
Unknow mortal orchestra passeerde voor de tweede keer dit jaar. Waar de band een beetje tekort schoot tijdens hun show in de AB, slaagden ze er dit keer op Pukkelpop wel in te overtuigen. Een set waar zowel nummers van hun oude platen, als nummers van hun laatste plaat ‘Sex & Food’ aan bod kwamen. Unknown Mortal Orchestra kwam duidelijk met een doel en dat was de mensen laten dansen tot ze niet meer konden. Geslaagde missie, die doet snakken naar meer. Zet 2 november in uw agenda, want dan passeert deze bende op Filter festival in Trix! (KH)
Grizzly Bear verliest aan belangstelling . Hun comeback ‘Painted ruins’ , na vijf jaar stilte, wordt onvoldoende opgevist . Betoverend en ontroerend herinneren we van hun vroeger materiaal door de op elkaar afgestemde zangpartijen en de gevoelige americanapop op z’n Fleet Foxes  . Die is nu aardser, grilliger en houdt van experimenteerdrift . In een mooi decor van spelonken zijn het hier de oudjes als “Fine for now”, ”Ready, able” en “While you wait for the others” die op de meeste bijval kunnen rekenen , met “Two weeks” als absoluut hoogtepunt in de set
Trixie Whitley werkt aan een nieuwe plaat en net als op het concert in de Bota/AB dit voorjaar kregen we al een prélude . Een set die fel, verbeten, gedreven, meeslepend klonk.  Songs op haar elektrische gitaar en piano/keys, ruimte voor experiment en gerugsteund door een drummer . “Hearbeat”, “Time” of  “May cannon”  waren sterk overtuigend. De paar oudjes als “Need your love”, “Breathe you in my dreams” wikkelden in een veranderd ritme of werden in een nieuw rockend kleedje gestopt . Voor “Closer” ging ze het publiek in , enkel begeleid door een piano. Trixie beet in je nekvel en liet je niet meer los. Een wolvin in experimenteervacht . Om kippenvel van te krijgen!
Tot slot kon je lekker wegdromen en freaken op de tunes van Bonobo . Zijn Brits trippende sound krijgt een breder concept door world, trance , etno en allerhande r&b beats en grooves . Percussie en keys zwepen de nummers op. De projecties waren een duidelijke meerwaarde om nog meer op te gaan in die kleurrijke dancesound. Bonobo is aantrekkelijke, feestelijke uitgaansmuziek geworden . Samen met z’n uitgebreid combo klonk Simon Green gezellig, vol, sloeg hij hard toe en trilden de zwoele beats om je heen … Iedereen wiegde mee op de Aapjes/Bonobo sound als “Cirrus” en “Kerala”..

* In de club hielden we even halt voor Phoebe Bridgers , de Amerikaanse is nog meer een lieftallige versie van de zusjes First aid kit en houdt het dus op dromerige, sfeervolle intieme indiefolk. Breekbaar mooi, maar ze kon in de (grote) Club de aandacht niet behouden; ze past meer in een kleinere setting . Aan één van de groepsleden werd een verjaardagstaart geschonken. Happy birthday!
Shellac, de band van Steve Albini al dag en dauw , kon nog eens lekker doorrammen . Noiserock van prikkeldraadgitaren . Hoekige , snijdende  , tegendraadse , repetitieve ritmes en uptempos , die spannend explosief waren. Muzikale schetsen en songs. Die nieuwe plaat komt er wel eens; intussen was hij één en al lof over Cocaine Piss. Op het eind haalden de bassist en hij één voor één de drums weg . En dan oeps de set was gedaan op die manier. Een vleugje humor is nooit ver weg dus  .

* In de Castello stonden we stil bij
Iets donkerder dan de optimistische muziek van Circa Waves, waren de beats van Kelly Lee Owens. Hallucinogene pop die zich af en toe eens omzet in elektrowave, die dan nog eens in dialoog treden met techno en house. En dat vooral zo vroeg op de dag. Owens bouwde haar set zo goed op, dat het steeds intenser en heviger werd en je er niet op kon stilstaan. Laatste single “Anxi” is hier een perfect voorbeeld van. Grootste verrassing van de set was het moment waarop Kelly Lee Owens “More Than A Woman” van Aaliyah coverde. IJzersterk, met nogmaals het bewijs dat Owens het allemaal heeft. (KH)

* En in de Dance Hall … Één van de acts waar velen enorm naar uitkeken was Brockhampton. Een Amerikaans hip-hop collectief, dat je een beetje doet denken aan de atypische Boyband van tegenwoordig. Ze vonden elkaar via een advertentie op het forum KanyeToThe, een fan forum van (hoe kan het ook anders?) Kanye West. Ze brachten vorig jaar maar liefst 3 platen uit. Met maar liefst 5 stonden ze op een podium. Geen DJ, geen band, gewoon zij die het beste van zichzelf gaven. Een show vol energie. En ook het publiek stond klaar, want het was de eerste keer dat dit collectief een Belgisch podium beklom. (KH)

Heel wat leuks wisten we dus te ontdekken vandaag.

Neem gerust een kijkje naar de pics (ism DaMusic)
http://www.musiczine.net/nl/fotos/pukkelpop-2018/

Organisatie: Pukkelpop

Aanvullende informatie

  • Date: 16-08-2018
  • Festival Name: Pukkelpop 2018
  • Festival Place: Festivalterrein
  • Festival City: Hasselt-Kiewit
Gelezen: 495 keer