Talen

zoek artikels

Volg ons!

Facebook Instagram Youtube Myspace Myspace

Onze partners

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte door je te abonneren op onze nieuwsbrief !
Please wait

Persistence Tour 2019 - Mokerslagen uitdelen binnen een gevarieerd aanbod

Geschreven door

Persistence Tour 2019 - Mokerslagen uitdelen binnen een gevarieerd aanbod
Persistence Tour 2019

Persistence Tour is een jaarlijks evenement die hardcore en aanverwante muziekstijlen doet samenkomen. In 2019 houdt Persistence tour halt in o.a. Duitsland, UK en Zwitserland. Maar dus ook weer in België. Deze keer echter niet in Torhout maar in de Brielpoort Deinze. Een festival op een vrijdagavond laten beginnen omstreeks half zes in de avond, is altijd een beetje een risico. Echter was Brielpoort heel goed vol gelopen, al was dat vooral vanaf ongeveer kwart voor acht toen Walls Of Jericho de tent volledig zou afbreken. Bovendien willen we een pluim op de hoed steken van de locatie in Deinze die duidelijk groter is waardoor je zelfs op de drukke momenten niet het gevoel krijgt op elkaar gepakt te staan. Ook zijn de ingang en uitgang van elkaar gescheiden, wat het veiligheidsgevoel ten goede komt. Als kers op de taart stelt de organisatie heel bewust een affiche samen waar zowel het hardcore, thrash metal als punk publiek aan zijn trekken komt. Het dak ging er dan ook geregeld af door dat voortdurende uitdelen van mokerslagen, binnen een enorm gevarieerd aanbod.

Take Offense (***) moest het doen met een half gevulde zaal, ook wij waren pas laat gearriveerd en zagen de band net zijn laatste nummers van hun set inzetten. Iets te weinig om ons een compleet beeld te vormen van dit optreden, maar net genoeg om ons te overtuigen dat we hier een band zien die een gevoelige snaar raakt van ons hardcore en co hart. Eigenlijk niets meer, maar ook niets minder. Er ontbrak net iets te weinig vuurwerk binnen de set, om ons compleet over de streep te trekken. We houden het dan ook bij een fijne openingsact die wel degelijk de lont aan het vuur kon steken, om de boel te laten ontploffen. In die missie zijn de heren door een energieke aanpak die aan de ribben kleeft, dus wel geslaagd.

De verrassing van de avond kwam echter dankzij een Russische beer die dankzij mokerslagen op Russische wijze, het dak er voor het eerst compleet liet afgaan. Siberian Meat Grinder (****) combineert doorsnee Hardcore met Thrash metal elementen. Een interessant mengelmoes waardoor wervelstormen ontstaan. De gemaskerde frontman haalt vervaarlijk uit, en brult zich de keel schor en maant de aanwezigen aan tot bewegen. De eerste pits zijn dan ook snel een feit. Zonder medelijden raast deze Siberische trein van begin tot einde over de hoofden van de aanwezigen heen. Tot niemand nog stil staat.

Booze & Glory (****) tapt dan weer uit een heel ander vaatje. Het was eerste instantie afwachten hoe het publiek zou reageren op de toch eerder oi!punk getinte set van deze heren. Echter bleek de zaal prompt over te koken. Of dat in afwachting was van wat nog moest komen, laten we in het midden. De heren van Booze & Glory konden echter op heel wat bijval rekenen. Kortom , Booze & Glory brengt een potje zogenaamde oi!punk met een saus dat wat doet denken aan bands als Dropkick Murphys. Waardoor een kolkend feest ontstaat, en de aanhoorder dus meteen ook een spiegel wordt voorgehouden. Een ingesteldheid waarop stilstaan dus onmogelijk is, maar waarbij je dus eveneens de neiging voelt om alle heilige huisjes prompt met grond gelijk te maken. Een missie waarin booze & glory dus door een energieke en bijzonder verschroeiende aanpak, met brio slaagt!

De zaal was nu wel genoeg opgewarmd na die Russische orkaan, en dat oi punk feestje. Echter zou die temperatuur pas naar een echt kookpunt stijgen dankzij Walls of Jericho (*****) - wegens dat sterretjes beperkt zijn tot vijf kan ik er niet meer geven, want ze verdienen er tien.
Walls of Jericho legt de lat, voortgestuwd door een enorm spraakzame en beweeglijke frontvrouw, vanaf de eerste noot , enorm hoog. De band windt er geen doekjes om en prompt ontstaan verschillende pits, en gaan crowdsufers de lucht in. De security komt prompt handen tekort. Ook de gitaristen van Walls of Jericho duiken in het publiek en de heel goed bij stem zijnde frontvrouw zoekt haar publiek letterlijk op. Ze kan tevens op onze sympathie rekenen omdat ze de mensen van de veiligheid alle lof toewuift, en het publiek vraagt om voor hen te applaudisseren. Net dat respect naar entourage, organisatie , de bandleden en de fans zorgt ervoor dat  Walls of Jericho iedereen uit haar hand doet eten, van vooraan tot helemaal naar achter. Ook heeft de energieke hardcore die de dame en heren brengen daar iets mee te maken. De liefelijk uitziende frontvrouw blijkt bovendien een klasse entertainer, en een katje om niet zonder handschoenen aan te pakken, en die echter door een charismatische uitstraling je hart diep raakt. Top concert van een top hardcore band die hier weer zijn eigen grens verlegt. Absolute hoogtepunt van de avond.

Na deze orkaanuitbarsting had het publiek blijkbaar nood aan wat rust in het hoofd. De korte sets volgden elkaar dan ook in een ijltempo op. Municipal Waste (***) was eigenlijk met pure thrash metal een beetje de vreemde eend in de bijt. Het publiek bestond grotendeels uit liefhebbers van Hardcore. Daardoor bleven de aanwezigen opvallend stil bij de nochtans zeer razendsnelle, verschroeiende set van Municipal Waste - op een paar pitjes vooraan na dan. De band legt nochtans zijn volledige gewicht in de weegschaal om de aanwezigen aan te zetten tot het bouwen van een wervelend thrash metal feestje; het bleef wat uit waardoor de respons wat mager bleek over dat half uur. Jammer, want Municipal Waste behoort, wat ons betreft, tot het betere Thrash metal dat ik de laatste jaren ben tegen gekomen. Deze match hebben ze helaas, mede door de omstandigheden, dus niet kunnen winnen. Of het moet zijn op de punten van verdienstelijke medespeler. Voor de aanwezigen was het echter eerder een fijn rustpunt tussen al dat hardcore geweld door, om even bij te komen.

"Na al die jaren staat deze band nog steeds stevig in de schoenen, de jarenlange ervaring mondt gelukkig niet uit in een routineklus. Ignite omarmt zijn publiek nog steeds met even veel wederzijds respect als in de jaren '90, en daarvoor kan je alleen maar waardering opbrengen." Dit schreven we in 2017 over de set van Ignite (****1/2) op Rock Herk. Laat dit laatste nu het meest opvallende pluspunt zijn bij zowel Ignite maar ook bij headliner Sick of It All. Beide bands zijn ondertussen uitgegroeid tot top acts binnen de scene, en hebben dus eigenlijk niets meer te bewijzen. Maar Ignite bewijst dus dat dit niet hoeft te resulteren in het afleveren van een doorsnee routineklus, integendeel. Vanaf die eerste noot grijpt de band je, door middel van technisch hoogstaand vernuft te combineren met een muur van hardcore geweld, bij de strot en laat je niet meer los tot je compleet murw geslagen in de hoek van de kamer terecht bent gekomen. Het duurde niet lang of iedereen stond mee te springen, moshen en crowdsurfen tot ver naar achter. En dat is dus niet alleen doordat Ignite na al die jaren nog steeds enorm hoogstaande hardcore naar voor brengt, maar ook doordat de band nog steeds die enorm spontaniteit uitstraalt zoals jonge wolven in het vak.

Ook bij Sick Of It All (****1/2) is net dat zijn grote sterkte. Het publiek omarmen alsof je uw eerste show ooit aan het spelen bent. Daaruit kunnen menig groot geworden bands nog iets leren. Want zonder dat publiek zou een band als Sick Of It All niet staan, waar hij nu staat, op het podium van een gerenommeerd hardcore festival als Persistence tour als headliner. Ook anno 2018 ontpopt de beweeglijke frontman zich tot charismatisch entertainer, en laat zich omringen door muzikanten die in hardcore muziek leven en hun instrumenten bespelen. Dat laatste is heel belangrijke om de boodschap naar je fans over te brengen. Die reageren door nog een laatste keer, samen met de band zelf, alles uit de kast te halen om dat dak er nog maar eens compleet te laten afgaan. Da chaos naderhand was niet te overzien, waaruit we kunnen besluiten dat elk van de bands in zijn opzet zijn geslaagd. Een energiek en krachtig feest neerpoten, waar inderdaad mokerslagen worden uitgedeeld, binnen een gevarieerd aanbod, die van begin tot einde van de avond lekker aan je ribben blijven kleven.

Besluit - Persistence Tour is een evenement dat één doel heeft na de nieuwjaarsdagen,  een ultiem HC, thrash en punk feest bouwen waardoor de fans van die muziekstijlen het jaar weer met een knal van formaat kunnen inzetten. In Torhout vond ik eerlijk gezegd dat dit publiek al te vaak op elkaar gepakt zat, bij de in en uitgang - iedereen kwam binnen en buiten langs diezelfde deur - zorgde dit vaak zelfs voor een onveilige situatie. Dat kwam, wat mij betreft, ook de gezelligheid niet ten goede. Dat euvel is in Deinze compleet weggewerkt. Er is steeds voldoende plaats, ook bij drukke momenten. Daardoor ontstaat een wervelend feest.
Zoals dat hoort bij doorsnee HC feestjes gaat het dak er dan ook telkens opnieuw compleet af. Zonder meer is dit door de inzet van de bands op het podium, maar eveneens door de inzet van de organisatie en de entourage rond het festival die ervoor hebben gezorgd deze editie van Persistence tour een meer dan geslaagde editie geworden, waarbij uiteindelijk de performance van 'de vrouw en haar band 'nog het meest in het oog sprong. Zonder afbreuk te doen aan de rest op deze heel geslaagde HC avond in de Brielpoort, Deinze.

Organisatie: Heartbreaktunes

Gelezen: 401 keer
FaLang translation system by Faboba