Talen

zoek artikels

Volg ons!

Facebook Instagram Youtube Myspace Myspace

Onze partners

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte door je te abonneren op onze nieuwsbrief !
Please wait

Gent Jazz Festival 2019 - Een uitgebreid drummers-diner

Geschreven door Jasper Vanassche

De derde Gent Jazz-dag was mogelijks de meeste diverse van het festival. Jazz vermengd met wereldmuziek, het is een vaak beproefd en succesvol recept, dat ook hier een smaakvol aperitief vormde voor de Main Stage.

De Kameroense singer-songwriter Blick Bassy serveerde ons sfeervolle, rustige deuntjes met pittige, Afrikaanse kruiden. Hoewel nummers van zijn nieuwe plaat ‘1958’ niet helemaal overtuigden, deden de klassiekers vanop ‘Akö’ dat des te meer. Het feest was compleet toen zijn blanke medemuzikanten lekker houterige danspasjes uitvoerden op het bisnummer.

Snel over naar de Garden Stage, waar Simon Segers ons een hapje van eigen bodem aanbood. Segers drumt bij verschillende bands (De Beren Gieren, Black Flower, STADT, en MDC III), maar ook alleen kan hij een onderhoudende en bij momenten indrukwekkende set spelen. Het is een eerste signaal dat het vandaag de dag van de drummers zou gaan worden.

Het voorgerecht kwam er met Makaya McCraven. Aan de manier waarop iemand het podium betreedt, kan je soms al zien wat het worden zal. Met zoveel zelfvertrouwen achter het drumstel kruipen, en dan zo een performance brengen, het is weinigen gegeven. De vaandeldrager - samen met Kamasi Washington - van de moderne Amerikaanse jazz-stroming toonde eventjes dat hij de beste en meest getalenteerde van allemaal is. Op “This Place, That Place” speelden zijn muzikanten geheel ten dienste van de meester, daarna volgden de vette baslijnen van “She Knew” vanop zijn grote doorbraak “In The Moment”, om uiteindelijk een solo te gunnen aan de saxofonist, een echte saxgod: blik op oneindig en knallen maar.
De set beëindigden ze met “Where We Come From”, een nummer over hun thuisstad Chicago, en we willen meteen mee met hen naar huis. Veel te vroeg stonden ze geprogrammeerd, gelukkig waren wij op tijd.

Na de funky beats van Paard., kwam er opnieuw een stevige drummer de tent omver blazen. De Britse Moses Boyd verdiende zijn strepen bij Sons of Kemet en liet ons vorig jaar kennismaken met eigen materiaal op ‘Displaced Diaspora’. Boyd roffelde de trom, misschien net niet op het niveau van McCraven, maar we genoten wel van zijn actieve, ritmische jazz volgens het boekje. De drum ging ‘vollen bak’, de keyboards begeleidden heerlijk zwevend, en trompettist Theon Cross maakte het af door luidkeels mee te huilen. Heerlijk.

Hast, de toekomst van de Belgische jazz, kon natuurlijk ook niet ontbreken op dit smulfestijn. Debuutplaat ‘Elegy’ kwam ook live volledig tot zijn recht: stevige, strakke, zorgvuldig opgebouwde riffs, doordrenkt in jazz, met af en toe een metal- en zelfs postrocksausje. Knap. Hebben we dan alle genres gehad op deze eclectische dag?

Nope, here comes James Hold-‘my beer’-en. Anne Clarke-gewijs tastten hij en zijn Animal Spirits de grenzen van de duistere elektronica af. Het repetitieve in zijn nummers werkte bezwerend, Gent Jazz smikkelde van deze verfrissende sorbet.

Nadat we even ons eten konden laten zakken bij Steiger, drie klassiek geschoolde muzikanten die fijne, rustige muziek brengen, kwam opa Mulatu Astatke met het hoofdgerecht van de avond. De peetvader van de Ethio-jazz opende met muziek uit de film ‘Broken Flowers’, om daarna te variëren tussen oud (uit 1966!) en relatief nieuw (uit 2013) materiaal. Het was puur genot om zo een oude multi-instrumentalist het beste van zichzelf te zien geven. Zijn glimlach is er één uit de duizend, de vreugde spat ervan af. Zijn nauwkeurig uitgesponnen liedjes werden nog sterker gemaakt door een heerlijke djembé-solo en een beestige saxofonist die zijn harmonieuze boventonen tot dichtbij het onmogelijke liet klinken.

Tot slot werd het dessert geserveerd door STUFF., de opwindendste Belgische band van het moment. De mannen hoeven al lang geen introductie meer, ze nemen het publiek gewoon volledig mee op hun explosieve trip. Jazz is dansbaar, dat bewees rijzende ster Lander Gyselinck op drum. De onheilspellende muziek, de gekke lichtshow, het toetje was af. Ritmisch zat het er vandaag ‘boenk’ op, onze maag zal dit smakelijke drummers-diner morgen nog wat moeten verteren.

Neem gerust een kijkje naar de pics op http://www.gentjazz.com

Organisatie: Gent Jazz Festival, Gent 

Gelezen: 124 keer