Talen

zoek artikels

Volg ons!

Facebook Instagram Youtube Myspace Myspace

Nos partenaires

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte door je te abonneren op onze nieuwsbrief !
Please wait

Fonnefeesten 2019 - donderdag 8 augustus 2019 - Belgische Nostalgie trip voor de zwartzakken op Fonnefeesten

Geschreven door

Fonnefeesten 2019 - donderdag 8 augustus 2019 - Belgische Nostalgie trip voor de zwartzakken op Fonnefeesten
Fonnefeesten 2019
Josephine Charlottepark
Lokeren
2019-08-08
Erik Vandamme

New Wave/Postpunk is de muziekstijl die ik, ondanks het ruim aanbod aan concerten in alle kleuren en geuren die ik bezoek, nog steeds omschrijf als mijn favoriete genre. Op donderdag 8 augustus kleurde het Josephine Charlottepark gitzwart. Dat had te maken met de 'New Wave Eve' die werd georganiseerd. Met op de affiche Belgische kleppers van formaat zoals Allez Allez, Der Klinke en Red Zebra. Bovendien werd afgesloten met een heuse New Wave Classic om de danslustige zwartzakken onder ons tot de vroege uurtjes te vermaken.

Der Klinke (*****) De avond werd afgetrapt door Der Klinke . Hoewel de band amper tien jaar bestaat, heeft elk van de bandleden al heel wat water doorzwommen. Volgens de legende werd de band per toeval opgericht in de achterbouw van het ouderlijke huis van Geert 'Chesko' Vandekerkhof, ook actief als keyboardspeler bij The Bollock Brothers. De man verzamelt bovendien top muzikanten rond zich, waaronder Sam Claeys - die later die avond ook moest aantreden met Red Zebra - en Sarah Parmentier een keyboard virtuoze met een bijzonder tot de verbeelding sprekende uitstraling.
Der Klinke bracht onlangs een nieuwe plaat uit 'Decade', een schijf die overal goed wordt ontvangen. Dat de band na tien jaar niet doet aan routineklussen afwerken? Het stond in de sterren geschreven. Ze bewijzen dat niet alleen door met de regelmaat van de klok nieuwe platen uit te brengen. Ook op het podium zien we een sterk geoliede machine verschijnen die de aanhoorder bij het nekvel grijpt, en niet meer loslaat tot het einde. Harde , vaak oorverdovende maar ook oorstrelende klanken schotelt Der Klinke ons voor. Donkere Industrial, verweven met dark wave en ook een subtiele knipoog naar bijvoorbeeld Depeche Mode is de rode draad in de muziek van Der Klinke.
In de volledig set gaat de band op een verschroeiend tempo tekeer, Chesko beweegt op het podium alsof een soort waanzin over hem is neergedaald. Terwijl de verdovende bas lijnen perfect aansluiten op ronkende gitaar partijen, is er als kers op de donkere taart de verschijning van Sarah die bovenaan eruit ziet als een tovenares die door duistere klanken over het plein te sturen het publiek als het ware hypnotiseert.
Besluit: Der Klinke zet na tien jaar geen stap terug, en nestelt zich niet in een comfortabele zetel. Anno 2019 drijft Der Klinke het tempo nog steeds op tot niemand meer stil staat; bovendien , de waanzin die we in de ogen van Chesko zagen verschijnen tijdens deze oorverdovende set, staat ook in uw ogen te lezen.

Red Zebra (*****) Levende legendes op het podium van Fonnefeesten. Na The Levellers op zaterdag 3 augustus was het de buurt aan Red Zebra. Wat de Belgische New Wave betreft is Red Zebra één van de meest toonaangevende jaren '80 iconen. Een band die top heden dat status nog steeds met zijn meedraagt. Peter Slabbynck liet op zijn facebook het volgende optekenen: ''Het is niet de gewoonte om op te treden met pijnstillers in mijn lijf maar vanavond zal het toch wel nodig zijn, kwestie van de fans niet teleur te stellen en statisch voor de micro te staan.'' Geen idee wat de man bedoelde met 'minder beweeglijk', want hij stond zeker niet statisch op dat podium van Fonnefeesten maar wellicht iets meer dan we van hem gewoon zijn. Dit terzijde.
De set werd al ingezet met een klepper van formaat ”Agent Orange”. Direct de new wave lat torenhoog leggen? Dat werkt altijd. Daardoor deden Peter en de zijnen met het grootste gemak iedereen uit hun hand eten. Ondertussen was Het Josephine Charlottepark aardig vol gelopen.
De heren had er zin in en stralen na al die jaren nog steeds enorm veel zelfverzekerdheid en spelplezier uit. Dat merkten we trouwens al vorig jaar op Sinnersday, waar ze zelfs uitgroeiden tot één van de sterkste acts op de affiche. Dat zet Red Zebra op Fonnefeesten nog maar eens in de verf.
De eerste mokerslag was uitgedeeld, en Red Zebra was vertrokken voor een set boordevol New Wave uppercuts die één voor één aan onze ribben bleven kleven. Dit was waarlijk meer dan zomaar een nostalgie trip naar m’n jeugdjaren, na al die jaren vindt deze top band zijn sound opnieuw uit en verlegt voortdurend grenzen. Zelfs de pijn verbijtende. ''ik voel me vandaag een beetje Willy Nelson". Zei hij daar laconiek over. Peter maakt voortdurend grappen en grollen en ontpopt zich als een klasse entertainer. Zijn aangeboren charisma is één van de reden waarom een band als Red Zebra live zien zoveel meer is dan een new wave concert meemaken. Dit gerugsteund door muzikanten die ondanks de jaren dienst nog steeds op dat podium rondhuppelen als jonge wolven in het vak. Daardoor is het hek al vrij vlug van de dam. En gaan de aanwezigen over tot het plaatsen van menig dansjes 'back to the '80s'.
Het dak ging er volledige af bij “I Can't live in a living room” met als introductie ''deze song heeft hoeven we niet meer voor te stellen''. Maar het is niet zo dat enkel bij deze klassieker de sfeer erin zat. In de volledige set naar het meesterlijke “God is Not a DJ” bezorgde Red Zebra ons een krop in de keel en een adrenalinestoot waarop stilstaan onmogelijk is. Afsluiten doet de band met twee bisnummers: “Innocent People” en het schitterende gebrachte “Winning” een The Sound cover.
Besluit: Je kunt je als band met zoveel jaren dienst er gemakkelijk vanaf maken en veilig in uw comfortzone blijven zitten, en toch je fans een leuke nostalgie trip aanbieden. Je kunt ook buiten uw eigen lijnen tekenen en daardoor grenzen verleggen, alsof het lijkt dat je diezelfde songs opnieuw heruitvindt. En dat is wat Red Zebra al veel jaren doet, en ook deed op Fonnefeesten. Daarvoor doen wij onze grote Hoed, die Peter naar goede gewoonte op zijn hoofd droeg in het begin van zijn set, ook af. Twee klasse volle concerten van iconen van een hele generatie zetten de puntjes op de 'i' en doen dus veel meer dan diezelfde jaren '80 heropleven, stelden we vast.
Setlist: Agent Orange  - Polar Club  - Shadows of Doubt  - TV Activity  - The Ultimate Stranger  - I'm Falling Apart  - I Can't Live in a Living Room  - The Art of Conversation - God Is Not a DJ
ENCORE: Innocent People - Winning (The Sound cover)

Allez Allez (***) Allez Allez was eigenlijk een beetje een vreemde eend in de bijt op een new wave gerichte avond. Uiteraard is deze band in de korte tijd van zijn bestaan uitgegroeid tot een typisch jaren '80 icoon. De succesvolle debuutsingle "She's stirring up" en het mini-album ‘African Queen’ werd zelfs een gouden plaat. In 1982 mocht de band op Torhout-Werchter optreden. In 1985 hield Allez Allez er reeds mee op.
Na 35 jaar besloot Allez Allez zijn twee albums opnieuw te spelen, maar niet meer met Sarah Osbourne. Wel met Marie Delsaux als zangeres. De band had er duidelijk zin in, en legde de lat wel degelijk zeer hoog. Bovendien sprak Marie haar publiek voortdurend aan, en beschikt over een soulvolle/funky stem die op de heupspieren werkt. De band deed er dan ook alles aan om de aanwezigen een zo funky mogelijke afsluiter te bezorgen.
Door de hit “She’s stirring up” al zeer vroeg in de set naar voor te brengen, kreeg de band de handen prompt op elkaar. De typische aanstekelijke en dansbare ritmes, met Afrikaanse invloeden waardoor ze succesvol waren in de jaren '80, die staat nog altijd stevig overeind. “Funky Queen” was zelfs een hoogtepunt van formaat. Maar de lijm bleef iets te weinig kleven om ons - en vele aanwezigen - tot het einde van de set bij de les te houden. Door de wat monotone aankleding haakten velen af, en gingen aan de vele togen een gerstenat verorberen wachtende op de ultieme New Wave party later op de avond. En daar kon zelfs een zeer aanstekelijke song als “Allez Allez” niet veel aan verhelpen.
Besluit: De headliner van dienst viel na twee mijlpalen van optredens eigenlijk een beetje door de mand. De heren en dame van Allez Allez leggen de funky lat zeer hoog, maar door de iets te gezapige en monotone aankleding van de set ging de muziek al te vaak verloren in het geroezemoes en geleuter op het plein.
Die eerder funky en soulvolle aankleding paste bovendien ook niet echt in het plaatje dat op de avond werd aangeboden, waardoor een groot deel van het publiek vroegtijdig afhaakte. Het zou de band, en de fans vooraan worst wezen. Want die dansten hun de benen vanonder het lijf, en brulden de songs één voor één mee. Wie zijn wij om de fans tegen te spreken?
Setlist: Marathon Dance - She's Stirring Up  - Turn Up the Meter  - Valley of the Kings  - Life in Reverse  (Marine cover)  - African Queen  - Play That Funky Music  (Wild Cherry cover)  - Flesh & Blood  - Sean Connery  - Allez Allez

De avond werd dus afgesloten met een heuse New Wave Classic. Wijzelf besloten ons bedje op te zoeken, maar aan de aanstekelijke new wave beats te horen, onderweg naar ons appartement, zal het publiek vermoedelijk tot de vroege uurtjes compleet uit zijn bol zijn gegaan. Alsof het weer 1980 was.

Organisatie: Fonnefeesten, Lokeren

Aanvullende informatie

  • Date: 2019-08-08
  • Festival Name: Fonnefeesten 2019
  • Festival Place: Josephine Charlottepark
  • Festival City: Lokeren
Gelezen: 244 keer