Talen

zoek artikels

Volg ons!

Facebook Instagram Youtube Myspace Myspace

Onze partners

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte door je te abonneren op onze nieuwsbrief !
Please wait

John Ghost - Iedereen kan naar muziek luisteren, maar niet iedereen kan daarin uitwaaien. Wegdromen is dan ook belangrijk, als je kunt wegdromen kun je die beelden ook voorstellen

Geschreven door

John Ghost - Iedereen kan naar muziek luisteren, maar niet iedereen kan daarin uitwaaien. Wegdromen is dan ook belangrijk, als je kunt wegdromen kun je die beelden ook voorstellen


Eén van de ontdekkingen van 2019.  Het album 'Airships are Organism' eindigde in mijn eindejaarslijst in de top tien. In 2020 tekende John Ghost voor een topnotering bij het optreden in de N9.
Het verslag kunt u hier nog eens nalezen http://www.musiczine.net/nl/concertreviews/item/77093-john-ghost-improvisatie-tot-kunst-verheven.html ) .
Om maar te zeggen, heeft hij ons hart compleet veroverd. Zoveel is zeker. Toen de band dat trucje nog eens overdeed in De Casino, Sint-Niklaas  op een frisse donderdag avond in februari - ook dit verslag kunt u hier nalezen - http://www.musiczine.net/nl/concertreviews/item/77585-john-ghost-explosions-in-the-sky.html  - vonden we het hoog tijd worden om de band ook eens te interviewen. We namen dan ook contact op met Jo De Geest, bezieler van John Ghost en spraken af in Koffiehuis Het Moment, Gent, op een paar dagen voor de lockdown die we nu meemaken door het corona virus. Het werd een fijn gesprek over verleden, heden maar ook de vele toekomstplannen.

Om met de deur in huis te vallen, hoe is het project ontstaan? Heeft de naam 'John Ghost' een bepaalde betekenis?
Rond 2009 hebben we elkaar leren kennen via onze studie aan het conservatorium in Gent. Ik kende bassist Lieven al van vroeger. Al toen ik vijftien was, we hebben het een en ander muzikaal geknutseld. We hebben later ook nog samen gestudeerd aan de Jazz Studio in Antwerpen. Ik ben trouwens altijd een maker geweest, ik was iets minder als mijn studiegenoten bezig met jammen in jazzclubs en ging vaak aan de slag met muziek componeren. Dat is altijd al mijn grootste interesse geweest. In het begin speelden we trouwens deels in een andere bezetting. Het is dus eigenlijk langzaam gegroeid. De naam 'John Ghost' is ontstaan als een grapje van de toenmalige pianist. Het is gewoon de vertaling van mijn naam. Jo De Geest. Ik had dat voorgelegd aan de barman van de Minor Swing in Gent en die vond dat direct een zeer welluidende groepsnaam

Jullie worden vaak gelabeld als jazz, maar is het eigenlijk wel jazz dat jullie brengen? Hoe zou je zelf uw muziekstijl omschrijven?
Ik ben wel altijd geïnteresseerd in jazz, ook mede dankzij mijn studie. Ik ben er dus wel door beïnvloed. Maar ik heb ook zoveel andere invloeden. Jazz blijft dus wel een element binnen de muziek maar ik ben steeds op zoek naar andere dingen.  Ik ben daar zeer bewust mee bezig.
Kortom, ik volg gewoon mijn eigen pad in het maken, maar ik luister wel steeds zeer aandachtig en grondig naar een groter variatie aan muziek. Dat triggert constant nieuwe ideeën, geeft constant nieuwe input. En zo ontstaat dan, hoe zou ik het omschrijven, een muzikale collage die uitmondt in een grote gelaagdheid. Het is muziek die wat filmisch aandoet, maar die tegelijkertijd ook kan openbreken of een songgevoel kan hebben. Melodie staat voorop in John Ghost.

Dat is wellicht een moeilijke vraag maar wie zijn je grootste invloeden?
Arvo Pärt, Biosphere, Paul Van Nevel, Frank Zappa, Mogwai, Pavel Cheznokov, The Mercury Programm, Mice Parade, Arne Nordheim, Godspeed You Black Emperor, Bill Evans, Deathprod, Magma, Lightning Bolt, Soft Machine, Dead Can Dance, Cluster, Tangerine Dreams, Popul Vuh,  Charles Mingus, Big Thief, Boards of Canada, Aphex Twin, Pascal Deweze, Andy Shauf, Magic Malik, John Coltrane, Carla Bley, Jean Richafort, Jaga Jazzist, Radiohead, Bill Frisell, Do Make Say Think, György Ligeti, Henryk Gorecki, James Holden, Rachels, Ryuchi Sakamoto, Square Pusher, Pink Floyd, Steely Dan, The Doors, Talkin Heads, Jean Luc Ponty, and many more…. Voor de nieuwe plaat heb ik veel ideeën geput uit de muziek van Arvo Pärt, Deathprod, Magic Malik, Pavel Chesnokov, Steve Reich, Do Make Say Think en Popul Vuh. Ik put dan ook heel veel inspiratie uit het beluisteren van diverse muziek. Er ontstaan veel ideeën die uiteindelijk als een collage aan mekaar geregen worden. Ik tracht er in een latere instantie dan een verhaallijn in te trekken. Dat groeit mee met het maakproces.

Uw debuut 'For A Year they slept' was eigenlijk om twee reden een heugelijke gebeurtenis, volgens ik lees in een interview was het ook de geboorte van uw dochter? Een zeer emotionele periode. Hoe waren de reacties op het debuut? En heeft het toen deuren geopend?
Het debuut album draaide vooral rond experimenteren: wat kunnen we doen met deze zeskoppige bezetting om deze gelaagde muziek te doen werken? Hoe kunnen we daar het best mee omgaan in het klankspectrum dat we hebben, en hoe kunnen we lange doorgecomponeerde composities spelen en er toch zeker lichtheid in onderbrengen? De plaat is op een zeer andere wijze opgenomen. In 1 ruimte, alles akoestisch, zonder veel trucjes uit de studio. Eigenlijk was het dus eerder een zoekplaat. De plaat heeft er wel voor gezorgd dat we de juiste mensen op de kar gekregen hebben. Het heeft er bovendien voor gezorgd dat dat we toen onze stem voor de eerste keer hebben laten horen in de Belgische jazzscene. Ook was het een plaat rond het concept van de slaap, de rekbaarheid van tijd en dergelijke. Het was bovendien ook een visuele plaat, maar toch heel anders als deze nieuwe.

Het album 'Airships are Organism' eindigde in mijn eindejaarslijst in de top tien. Ik ben er nog steeds van onder de indruk. Hoe waren de algemene reacties?
Schitterend, ik sta er versteld van. We hadden wel het gevoel dat het goed zat toen we de studio verlieten. De verwachtingen die wij hadden zijn ingelost.

Live is het alsof jullie een puzzelstuk aan het maken zijn op dat podium, eens die puzzel in elkaar zit blazen jullie die gewoon op. Althans zo voelt het voor mij aan. Wat is uw mening hierover?
Het is een beetje de aard van het beestje. De manier van spelen van de muzikanten in John Ghost in combinatie met hoe stukken zijn opgebouwd , dat is gewoon hoe het is gegroeid denk ik. De samplebanken die we meenamen uit de studio hebben misschien minder met de puzzel te maken, maar meer met de zoektocht naar een nieuwe sound die we naast in de studio ook in een live-context willen implementeren. We hebben daarnaast altijd al improviserend trachten te repeteren. Het is eigenlijk gewoon de manier waarop we muziek willen maken, het momentum te allen tijde toelaten.. Dat improviseren onder elkaar hebben we dus wel bewust mee genomen op het podium. Het is mooi om te zien hoe die muzikanten elkaar aanvullen,  en er bovendien een eigen invulling aan toevoegen. Dat zorgt voor een kruisbestuiving die wellicht zorgt voor dat puzzelen.
Bovendien, ik schrijf de songs uit en gooi zelfs veel weg van het totale materiaal voor een werk. De stukken die je hoort zijn dan ook maar het topje van de ijsberg van wat betreft de ideeën die gepasseerd zijn. En ja, daardoor heb ik inderdaad al wat materiaal liggen voor een eventuele volgende plaat . Daarom is het dus ook zo belangrijk je met de juiste muzikanten te laten omringen die aanvoelen waar ik naartoe wil, en dat is dus zeer goed gelukt zowel op als naast de plaat moet ik zeggen.

Het zijn dan ook één voor één topmuzikanten in hun vak. Over iets anders. Op de cover van de plaat zweeft iets dat lijkt op een vreemd zeppelin? Prachtige hoes eigenlijk, wie heeft dit gecreëerd?
Ik wil mijn muziek dus zeer visueel maken, daarom was ik op zoek naar een bijzondere hoes die daarbij aansluit. Het maakt het dan ook niet gemakkelijk om daarvoor om het even wie aan te spreken. Ik kwam terecht bij schilderijen van Mohammad Zaza , een Syrische schilder. De man was in Brussel, hij werkt en woont in Brussel, ook in Zwitserland, maar hij was in die periode in Brussel, en mijn oog was daarop gevallen. Ik heb hem opgebeld en we zijn tot een gesprek gekomen, en heb wat dat betreft een compromis kunnen sluiten. Het schilderij bestaat trouwens echt. Het schilderij werd in de tijd tentoongesteld in Zaza’s galerij in Jeddah, een Arabische Prinses kocht het daar op, en het originele werk hangt nu in een paleis in Saoudi Arabië . Een heel sterk verhaal waar ik verder het fijne niet van weet. En het sluit dus perfect aan bij het concept van deze plaat. Een concept dat alle kanten uitgaat. Eentje vol patronen en thema's , en dat wilde ik dus ook uitbeelden via de hoes. Wat toch goed gelukt is, lijkt me.

Zeker en vast. Zit er eigenlijk ook hier een soort verhaal achter de plaat, of bepaalde songs? Ik heb vaak het gevoel van wel. Maar kan het mis hebben
Aangezien ik rond collage werk om de muzikale constructies te maken bestaat het gevaar er soms in dat alles wat te steriel wordt, hoewel er steeds wordt gezocht naar een optimale samenhang in de ideeën. Ik heb andere elementen nodig die het verhaal leven in blazen of die mee kunnen zorgen voor een rode draad. Vandaar dat ik meestal tracht te denken in beelden. Deze kunnen een verhaal oproepen en dat wordt vaak gereflecteerd in de titels van de stukken. Zoals ik al aangaf, het is dus eigenlijk een collage van veel concepten.
Wat het verhaal van deze plaat betreft? Dat komt uit een interview met Michael Borremans dat ik gezien heb: hij vertelt dat hij daglicht (levend licht) nodig heeft om te kunnen werken. Het licht werpt een andere kijk op een schilderij, voegt iets toe. Ik ging muzikaal aan de slag met dit thema. Het beeld dat ontstond was dat ik alle lichtpartikels ging zien als vrachtschepen die licht vervoerden. Dat soort van cartoonesk beeld hielp me om de titelsong een soort verhaallijn te geven. Daarnaast heb je dan inderdaad die tegenstelling van mechanisch/organisch dat slaat muzikaal vooral op constructie/ en compositie tegenover improvisatie tot klankverkenning  Ik was in die periode trouwens veel bezig met animatiefilms , en films als 'watership down', the snowman', etc Voor ' Disfunctional Rabbits' en 'time traveler' heb ik me bijvoorbeeld wat gericht naar de beeldtaal van ‘watership down’… de sferen, kleuren en licht van die film gingen erg goed samen met het klankontwerp van die stukken , vond ik. Het diende als een visuele inspiratiebron. Nog zo iets. Er zit in 'waterschapsheuvel' ook een psychologisch kantje verborgen.  Het ziet er allemaal liefelijk uit totdat het verhaal transformeert tot en weerspiegeling van een totalitaire staat waar de wezens onder gebukt gaan.

Ik vind het dan ook zeer visuele muziek, filmisch zoals u wilt.
Dat is ook zo. Ik heb een beeld in mijn hoofd, waar ik een verhaal rond kan breien. Ik ben daar voortdurend mee bezig en ook iemand die inspiratie vind in het schrijven van nummers uit de kleine of grote dingen van het leven. Ik kan bijvoorbeeld op de trein zitten turen naar buiten, en dan komt er plots iets naar boven. Ik heb dat echt nodig. Trouwens, iedereen kan naar muziek luisteren, maar niet iedereen kan daarin uitwaaien. Wegdromen is daarom zeer belangrijk, als je kunt wegdromen kun je die beelden ook voorstellen. 

Jullie werkten samen met een Noorse producer. Hoe is dat in zijn werk gegaan, tevreden over? De afwerking is naar mijn mening magisch
Karel heeft even gestudeerd in Kopenhagen, heeft daar een workshop gedaan bij de gebroeders Horntveth van Jaga Jazzist, daardoor zijn we op het idee gekomen om Jorgen te contacteren. Hij produceerde de eerste platen van Jaga Jazzist. We hebben Jørgen Træen een demo opgestuurd, hij had er wel interesse in en was compleet mee met het verhaal. Zo vonden we snel een balans tussen aandacht voor basistakes en focus op gedetailleerde afwerking. We namen het allemaal samen live op. Hij hielp ons in een trip geraken, we speelden en experimenteren veel. We kozen voor de ‘GAM studio’s' in Malmédy, weg van alle afleiding. Dat is goed voor de focus. We lieten de plaat mixen in Bergen in Noorwegen. Met zicht op een prachtige fjord. Ook weer inspiratie voor songs.

Naast John Ghost zitten velen nog in andere projecten. Wim moest bijvoorbeeld op We Are Open (dacht ik) drie keer optreden. Hoe combineren jullie dit? Goede afspraken maken waarschijnlijk. Maar lukt dat, en hoe?
Ja, de juiste afspraken maken. We zijn eigenlijk allemaal met projecten bezig, ik ook. Hard werken, jezelf prioriteiten opleggen en met elkaar zeer goed communiceren is daarom zeer belangrijk. Daar komt heel wat bij kijken. Het is ook niet allemaal evident. Soms is het nodig om met vervangers te werken, maar dat kan ook positief zijn. Af en toe eens een frisse kijk op de zaken is altijd welkom! Maar uiteraard probeer je zoveel als mogelijk in dezelfde bezetting te spelen. Maar als het niet anders kan, dan kan het niet anders.

Wat zijn de verdere toekomstplannen voor dit jaar eigenlijk? En de verdere toekomst?
Op het moment thuis zitten in lockdown (lacht). We kunnen niet anders. Wel een streep door onze rekening feitelijk want we zijn volop bezig met die nieuwe plaat te promoten, maar het kan nu dus echt niet anders. We hebben wel al optredens op de planning staan zoals op Gent Jazz op (https://gentjazz.com/programma/gj20200718/johnghost/ ) In het najaar zijn er wel nog wat toffe locaties op komst, maar we kunnen nog niet heel veel lossen hieromtrent. Het is mede door deze situatie allemaal een beetje afwachten en koffiedik kijken

En wat eventueel nieuw materiaal betreft? Al concepten in je gedachten?
Ja en nee, is nog een beetje te vroeg. Maar ideeën zijn er wel. Misschien wellicht voor 2022 of zo. Misschien terug iets donkerder dan deze dit album. Ik ben ook steeds aan het werk voor andere projecten. Als er iets is dat niet past bij John Ghost , bewaar ik dat voor een ander project, er borrelt dus echt van alles door mijn hoofd. De focus ligt echter dus nu wel op John Ghost.

En is er ook een soort einddoel dat je stelt? Iets dat je absoluut wil bereiken? De eigenlijke ambities van jou en de band?
Een aantal platen maken met de verschillende projecten. Ik ben eigenlijk ook al enkele jaren bezig met solo werk. Er komt voorlopig altijd wel iets tussen, maar wie weet eens een solo plaat. Een andere ambitie die ik heb is om eens muziek te maken voor een film. Ik maak muziek dat eigenlijk  voor beeld gemaakt is , dus als er iemand interesse heeft en iemand zoekt om muziek rond een film te maken mogen ze me altijd contacteren.

We zullen onze bronnen aanspreken daarover. Bedankt voor dit fijne gesprek en hopelijk tot snel op een of ander podium. Misschien kan deze lock-down wel zorgen voor nieuwe inspiratie

Aanvullende informatie

  • Band Name: John Ghost
  • Date: 2020-07-01 22:00:00
  • Rating: 8
Gelezen: 481 keer
FaLang translation system by Faboba