Talen

zoek artikels

Volg ons!

Facebook Instagram Youtube Myspace Myspace

Onze partners

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte door je te abonneren op onze nieuwsbrief !
Please wait

Stereoseat - Soms word ik ‘s nachts wakker, en heb ik plots een idee. Dan bel ik ook terug naar mezelf om zeker te zijn dat ik de volgende morgen de essentie van het idee nog kan recupereren

Geschreven door

Stereoseat - Soms word ik ‘s nachts wakker, en heb ik plots een idee. Dan bel ik ook terug naar mezelf om zeker te zijn dat ik de volgende morgen de essentie van het idee nog kan recupereren

Stereoseat werd in 2013 opgericht als een studioproject door songwriter Tom Van Dorpe, die bekend werd met de band Chrome Yellow, en geluidstechnicus Sergej ‘soundwizard’ van Bouwel (Absynthe Minded). Aanvankelijk vulden gitarist David van Glabeke (Kenji Minogue) en drummer David van Belleghem (Delavega) de bezetting aan. Zij zijn ook te horen op het debuut ‘Safety Car Crash’ uit 2015. In 2018 maakten zij plaats voor toetsenist Maarten de Meyer (Vive La Fête) en drummer Jelle Lefebvre (Pink Room, Celestial Wolves).
Met 'Heavenly Creatures' slaat Stereoseat vooral een nieuwe bladzijde om in zijn carrière, is onze eerste vaststelling. Vergeet Tool, NiN of Queens Of The Stone Age. Allemaal bands waar ik enorme fan van ben, laat dit duidelijk zijn.
We stellen u voor Stereoseat, een band die deze bands zelfs lichtjes doet verbleken door een duivels verschroeiende, grensverleggende aanpak, die diep door je lijf snijdt tot er geen spaander geheel blijft. Dit allemaal binnen een bijzonder gevarieerde omkadering, die telkens tot een kookpunt stijgt, waaruit je niet meer kunt en wil ontsnappen.
De volledige recensie kunt u hier nog eens nalezen:
http://www.musiczine.net/nl/cd-reviews/item/77780-heavenly-creatures.html
We hadden een fijn gesprek met bezieler en oprichter Tom Van Dorpe. Over hoe de songs tot stand komen, het opstarten van dit project,  en de toekomst na corona tijden.

Stereoseat is in 2013 begonnen als een studio project. Hoe is dat in zijn werk gegaan, en hoe hebben jullie elkaar gevonden?
Ik had in die periode een hele reeks songs geschreven maar had geen band en de technische skills niet om ze goed op te nemen. Ik had nood aan een second opinion,. Om de bubbel waarin ik vastzat te doorprikken. Zo kwam ik in de zoektocht naar een degelijke producer/technieker via Bert Ostyn (Absynthe Minded) bij Sergej (van Bouwel) terecht en het klikte van de eerste seconde. We hadden dezelfde mindset en visie en we werden vrienden.
Wat volgde , werden legendarische nachten in de studio bij Sergej. Ik kwam met een tas vol songs aan en hij nam ze op, speelde, en arrangeerde mee. Soms werd er opgenomen, soms werd er gefeest en uitgegaan om dan vervolgens wasted terug in de studio te belanden.
Laat ons zeggen dat we in die tijd bevlogen, losgeslagen wild waren, wat onze band nog versterkte. Op een organische manier zijn we er vervolgens andere muzikanten bij gaan betrekken omdat de drang om de songs live om te zetten groot was en we voelden dat de sleutel van het project Stereoseat het live gegeven ging worden.
Zo is Stereoseat uitgegroeid tot wat het nu is. Met David van Glabeke als vaste waarde op gitaar, sampler en backing vocals. Een beetje een verlengde en houvast van mij en stuurman van het schip wanneer er chaos dreigt. De ritmesectie is gedurende de jaren wat gewijzigd. Oorspronkelijk met David Van Belleghem (Delavega) op drums en Sergej van Bouwel ( Absynthe Minded) op synthbass, tot wat het nu is, namelijk: Jelle Lefebvre (Pink room, Celestial Wolves) op drums en Maarten De Meyer (Vive la Fête, 70's tush) op synthbass en samples.
Door de drukke agenda van de ritmesectie met hun andere bands spelen we live soms met vervangingen, en soms ook als trio.
De songs schrijven neem ik voor mijn rekening maar de belangrijkste beslissingen zoals de keuze van de songs die op het album terecht komen worden door de andere bandleden beslist. Als band arrangeren en halen we samen songstructuren door elkaar.

Het eerste wat door mijn hoofd schoot bij die prachtplaat 'Heavenly Creatures' is 'NiN meets Queens of the stone Age'? Heb ik het mis? Of net juist? En is bewust voor die manier van werken gekozen?
Het is alvast een heel mooie vergelijking en we gaan zeker niet onder stoelen of banken steken dat deze bands een grote invloed uitgeoefend hebben op ons. Als mensen die ons niet kennen via deze bands getriggerd worden om naar onze shows te komen, gaan ze niet bedrogen uitkomen, denk ik. Maar er is meer, zeker qua inspiratie gaat het veel verder en is het zowat alles dat tussen Millionaire en (sommige songs) van Gojira ligt.
Iemand zei me onlangs na een show: ‘Millionaire, maar dan harder. Raketkanon, maar dan zachter’ (haha) om het wat zwart/wit uit te drukken. Het is nooit de bedoeling geweest om te klinken zoals een aantal grote voorbeelden. Het is wel de betrachting om verteerbaar te zijn voor een zo breed mogelijk publiek.
We willen niet klinken als de zoveelste kopie van een andere band. We staan op dat vlak het liefst alleen op een eiland en eigenheid is heilig voor ons. We moeten een eigen, authentieke smoel hebben, dat is namelijk onze belangrijkste bestaansreden.
Die authenticiteit wordt versterkt door de alternatieve gitaartuning die gebruikt wordt (DGDGAD) en je bijna nergens ziet bij andere bands. Daar bovenop het gebruik van een ‘Digitech Whammy’ pitchpedaal die op een onconventionele manier, op zijn zachts uitgedrukt, gebruikt wordt. Van ons eerste album “Safety car crash” hebben we een tutorial van ons gebruik van het pitchpedaal online gezet en die brengt het meeste reacties, views en nieuwe fans op, vooral dan uit Zuid-Amerikaanse landen zoals Brazilië, Colombia, Argentinië... We gaan daar zeker een vervolg aan breien met een tutorial die hoort bij het nieuwe album.
https://www.youtube.com/watch?v=6agTkdLeV8w
Het eigen karakter van de sound wordt ook nog eens versterkt door vocals die we soms benaderen als een instrument, zoals een synth, om die dan op dezelfde manier te bewerken. We proberen synths als gitaren te doen klinken en omgekeerd. Grappig om dan bij een aantal albumbesprekingen te lezen dat er op een bepaalde plaats in een song gesproken wordt over een vette synthpartij, terwijl het eigenlijk gewoon een gitaar is en omgekeerd. Opzet geslaagd dus! (lacht)

Jullie moeten vooral niet onderdoen voor o.a. NiN, integendeel zelfs. Ik was enthousiast. Maar hoe waren de algemene reacties tot nu toe?
We mogen zeker niet klagen. Stuk voor stuk goede reviews, de pers is heel enthousiast en er komen steeds méér fans bij. Maar toch voelt het aan als een beginpunt voor ons. Het is voor het eerst dat we voelen dat er iets in beweging komt , maar anderzijds moeten we het met een korreltje zout nemen doordat we door de corona crisis midden in de release, net toen we goed op dreef waren alles plots stopte, zoals voor zovele bands. Het zal terug opbouwen zijn en op welke manier is voorlopig koffiedik kijken.
De meeste complimenten uit de pers zijn ‘de eigenheid' van de songs en het niet te vergelijken met andere bands of er geen specifieke stijl kunnen opplakken.
Ik daag de lezers van dit interview uit om er een mooie, korte stijl op te plakken. Die niet gewoon: ‘alternative rock’ is, want dit dekt de lading niet volledig en is niet specifiek genoeg. Mensen zijn tegenwoordig breeddenkend maar moeten het in hokjes kunnen plaatsen zoals ‘punkrock’, ‘noiserock’, ‘postrock’, ‘shoegaze’ en consoorten.

Het zijn ook allemaal songs die zorgen voor een aardverschuiving in ons hoofd, die ons hart doormidden doet scheuren. Is deze aanpak ook bewust en waarom? Hoe is dat verschroeiende idee ontstaan?
Telkens als ik iets bewust probeer te creëren , mist het de authenticiteit. Het spontane basis idee of concept haalt het altijd. Dus de oorsprong van de aanpak van de nieuwe plaat is niet bewust maar ontstaat heel organisch. Ik ontdek zelf dingen die gebeurde tijdens het proces soms pas later maar tijdens het vormgeven , komen we alsmaar meer in de bewustere fase terecht. (lacht) 
Ik denk wel dat ik een natuurlijke afwijking heb om de luisteraar ‘pootje lap’ te doen, ze op het verkeerde been te zetten door middel van soms atypische ritmes of riffs en bijna alle basisideeën smeken om grote contrasten tussen onschuldig zacht en 'het door de muur heen willen' hard. Die constante zit er overal in, de luisteraar bij het nekvel proberen grijpen door na een idyllisch stuk verschroeiend uit te halen. Een beetje de destructieve, 'laatste seconden van het leven' gevoelservaring.

Schuilt er ook een verhaal achter de songs, woede, frustratie en dergelijke meer? Of hoor ik dat verkeerd?
Frustratie raak je sowieso gemakkelijk kwijt via muziek. (lacht) Er zit ook telkens een verhaal achter een song, alleen ontdek ik het in sommige gevallen pas achteraf. Sowieso komen de muzikale ideeën vóór de tekst. Bovendien zijn veel songs ontstaan doordat ik ergens op locatie met een idee, riff, melodie of ritme in mijn hoofd zit en dan naar mezelf bel om het idee in te zingen, wegens gebrek aan een smartphone.
Soms word ik s 'nachts wakker, en heb ik plots een idee. Dan bel ik ook terug naar mezelf om zeker te zijn dat ik de volgende morgen de essentie van het idee nog kan recupereren. (lacht) Zo zijn de meeste songs op 'Heavenly Creatures' ontstaan. De teksten kregen vorm op het moment dat ik vernam dat Martine Van Hoof van de band ‘Sin Alley’ - haar band met haar toenmalige partner Ruben Block - overleden was. Bleek dat ze met haar latere band 'Dashboard Darling' de prachtige song “Heavenly Creatures” had geschreven. Het werd me meteen duidelijk dat ‘Heavenly Creatures' de allesomvattende omschrijving is waar de songs van Stereoseat om vroegen en het werd meteen onze albumtitel.
Waar ik eerder wat vastzat met de teksten, vloeide er nu alles in één beweging uit. Diezelfde bewuste dag kwam ik op een nachtelijke fietstocht toevallig ook het kunstwerk 'struisvogel skelet en piano' op ware grootte tegen in de tuin van kunstenaar Stijn De Pourcq. Ik wist meteen: dit wordt de hoes. Alles viel die dag in zijn plooi. Ik moest er niet naar zoeken, het kwam zelf naar me toe.
‘Heavenly Creatures’ draait om alles wat zo dichtbij is en tegelijkertijd zo veraf. Leven en dood. Of het alledaagse tafereel van een piano met het bevreemdende, tot nadenken zettende struisvogel skelet. Alledaags maar je wordt verplicht de ‘rush of life’ even on hold te zetten, daar draaien de lyrics en de muziek om.

We zijn er zelfs van overtuigd, en dat is niet alleen wat Stereoseat betreft, dat als jullie Amerikanen waren , jullie wereldberoemd zouden worden. Hoe komt het toch dat het voor een Belgische band met zoveel topkwaliteit zo moeilijk is om die absolute top te bereiken?
De stijl van rock die we spelen is vooral beïnvloed door de nineties en heeft absoluut nog een publiek maar er zou nog een beetje een revival bij de jeugd moeten komen. De meerderheid van de jeugd luistert niet naar rock en dit was op zijn zachts uitgedrukt anders vroeger. Punk en metal, noiserock, alles wat zowat underground is, kent wel een kleine kentering.
Wij horen overal en nergens thuis. We horen zelfs thuis op o.a. metal festivals merkten we, want zo'n publiek smaakt het wel maar de organisator moet dan wat ruimdenkend zijn.
Hetzelfde geldt voor alle post en noiserock locaties. Bovendien zit je met een oververzadigde markt en dit zal nog verergeren na de crisis. Bands die wel al verder staan, hebben het nu ook heel moeilijk en hebben minder bereik. Wat wel positief is, is dat je in vergelijking met vroeger een veel mondialer bereik hebt , maar daar zit tegelijkertijd het pijnpunt, namelijk de enorme kosten van het touren in het buitenland.

Of is dat niet de ambitie? Wat is je uiteindelijke ambitie?
Onze ambitie is om eerst live verder te bouwen in België, want nu leren de meeste mensen pas Stereoseat kennen. Er zijn nog heel wat paden die we in België niet bewandeld hebben. Dus eerst in eigen land met af en toe graag wat uitwijkingen naar Nederland, Duitsland en Frankrijk.

Het is zeer jammer dat jullie hier geen vervolg konden aan breien door een uitgebreide toer, een streep door de rekening. Hoe gaan jullie als band daarmee om?
Iedereen gaat er eigenlijk heel chill mee om, misschien ook omdat onze kosten niet al te hoog opgelopen zijn met het maken van het album. Alles is geschreven, opgenomen, gemixt en geproduceerd door mezelf in onze eigen studio 'Eskobar', behalve de drums die opgenomen zijn door onze drummer Jelle, in zijn studio 'Ivy Jam'. Zo hebben we enkel de mastering en vinylpersing kosten gehad.
Om ongeveer de kwaliteit van een goede studio te benaderen zijn we er wel 6 tot 9 maanden intensief mee bezig geweest. Geannuleerde concerten beginnen stilaan een nieuwe datum te krijgen in het najaar en volgend jaar, dus 'fingers crossed'.

Is live streaming, of filmpjes een oplossing? Maar heeft een band daar iets aan? Financiëel wellicht niets?
Financieel inderdaad niets maar dat is op zich niet erg in ons geval. Als we er wat exposeren uithalen en op die manier hopelijk wat mensen in de toekomst naar concerten krijgen, is de opzet meer dan geslaagd.
We hebben reeds 2 videoclips gereleased alvorens de crisis toesloeg. Wat je nu wel merkt is dat de sociale media oververzadigd geraken door iedereen, ook ‘Jan met de pet’ die allerlei live streamings opzetten.
Maar au fond zijn deze initiatieven wel héél mooi en het enige alternatief om de gecancelde live shows op te vangen. Én ik heb wel al een paar nieuwe coole bands ontdekt via die initiatieven.

Zijn er plannen om ondanks dit iets uit te geven van een single? Nieuwe video? Plaats als dat zo is, eventueel een link
Rond deze periode, as we speak eigenlijk wordt de derde single/videoclip uit het album gelanceerd. Het is “Arcade” geworden, een song waar we het meeste reactie op krijgen en dat blijkbaar aan de ribben blijft kleven. Hier keert de band in tegenstelling tot de vorige twee videoclips, terug naar de naakte essentie, desolaatheid en puurheid om de song op het voortouw te duwen.
“Arcade” gaat over jezelf tegenkomen en tegen een muur botsen om vervolgens met alle geweld door de muur heen te willen gaan, met een crash tot gevolg.

(De video/single 'Arcade' is op 16 april op de markt gebracht - bekijk hier de video clip - https://www.youtube.com/watch?v=DR1Ud6MLYYA  )

Als deze crisis voorbij is, wat zijn dan de verdere plannen?
Prioriteit nummer één is terug de baan op, zoveel mogelijk spelen maar het zal afwachten worden wat de mogelijkheden zijn of wat het slagveld zal zijn van speelmogelijkheden/organisatoren na de crisis. Wij krijgen vooral veel aanvragen voor shows binnen door andere shows te spelen. Gelukkig zijn er al een aantal shows verplaatst en verder volgt onze booker Sven van 'Last Rebel Agency' alles op. Ondertussen zitten we niet stil, en maken we van de tijd gebruik voor het schrijven van nieuwe songs.

Zijn er naast Stereoseat nog andere projecten lopende?
Zoals eerder vermeld spelen de meeste nog in andere bands zoals Pink room, Vive la Fête, Celestial Wolves en 70's tush.

De laatste vraag is wellicht de belangrijkste, op welke wijze kunnen mensen jullie ondersteunen? Online aankopen van merchandisers en dergelijke? Plaats gerust een link
We horen hier en daar waaien dat de festivals en grote concerten pas ten vroegste (in de herfst van) 2021 zullen hervat worden, dus kunnen mensen ons een heel groot plezier doen en ons steunen door een LP te kopen (die komt met een bijhorende cd), via onze Bandcamp pagina of via fysieke winkels zoals Consouling Store, Music Mania of Vynilla. Er zijn nog enkele ‘limited blue marble’ vinyls en nog een reeks black vinyls te verkrijgen.
Zoals alle bands verkopen we de meeste cd's en LP's op shows en nu die weggevallen zijn doe je ons met dit het meeste plezier!

https://stereoseat.bandcamp.com/
https://www.facebook.com/ConsoulingStore
https://www.facebook.com/MusicManiaGent
https://www.facebook.com/vynilla

Ik had dit interview liever face to face gevoerd, omdat dan nog meer kan voort borduurd worden op sommige vragen. Hopelijk lukt dit binnenkort. Stay safe! en blijf in uw kot …

Aanvullende informatie

  • Band Name: Stereoseat
  • Date: 2020-04-16 22:00:00
  • Rating: 8
Gelezen: 540 keer
FaLang translation system by Faboba