• Botanique, Brussel - concertenreeks
    Botanique, Brussel - concertenreeks Botanique, Brussel - concertenreeks Concerten Omni-woensdag 20 november 2019-Witloof Bar-20h Ezra Furman - woensdag 20 november 2019 - Rotonde -…

zoek artikels

Volg ons!

Facebook Instagram Youtube Myspace Myspace

Se connecter

Onze partners

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte door je te abonneren op onze nieuwsbrief !
Please wait
Jérôme Bertrem

Jérôme Bertrem

De Nieuw-Zeelandse atypische indie folkster Aldous Harding streek voor de vijfde keer (!) neer in de Ancienne Belgique om haar laatste plaat ‘Designer’ voor te stellen. Voor de gelegenheid werd de zaal grotendeels gevuld met extra zitplaatsen waardoor niet enkel aandachtig geluisterd maar ook gekeken kon worden naar het optreden.

Maar eerst moest Yves Jarvis het publiek opwarmen… of toch een poging tot. Na hem aan het werk te hebben gezien op Sonic City afgelopen weekend, hield ik mijn hart vast op wat zou komen. Gelukkig leek hij nu iets beter voorbereid te zijn en kon hij behoorlijk snel zijn nummers brengen. Yves Jarvis sampelt live met een tape recorder wat soms knullig overkomt. Het is de eerste keer dat de man zijn met indie doorspekte soul in Europa brengt dus laten we hem ook deze keer het voordeel van de twijfel geven. Soit.

De zaal werd tijdens de pauze tot op de nok gevuld en iedereen zette zich klaar op de verschijning van de bosnimf die Aldous Harding wel is. Uitgedost in een clowneske tenue (haar moeder werkt trouwens als clown en poppenspeler) en met perfect neervallend haar, betrad ze het podium op om de twee openers “The World is Looking for You” en “Living the Classics” solo te brengen. Het engelachtig plaatje was compleet door de ene lichtzuil die de Nieuw-Zeelandse omringde. Nog meer ook door de bevreemdende maar trefzekere zangstijl die bij momenten aan Kate Bush of (misschien van ver) aan David Bowie doet denken.

Aldous nam haar tijd om comfortabel te zitten, keek het publiek vaak indringend aan en bouwde op die manier een soort awkwardness op die haar zo typeert. Niet dat het erg is want iedereen hing aan haar lippen en keek vol verwondering toe naar wat komen zou. Zelf de typische AB-drinkbekers leken een zachte landing te maken om het schouwspel niet te verstoren. Nu de overige bandleden erbij kwamen kon het publiek rustig meebewegen met het groovende “Designer”. Aldous maakt liefst geen woorden vuil aan de betekenis van haar songs maar “Fixture Picture” kun je zelf beschouwen als een remedie tegen chronische hartzeer. 
Na een passage in Dubai waar je je kinderlijke “Zoo Eyes” kon uitkijken, kwam “Treasure” ongenadig tot diep in je hart binnen. Aldous doet gemakkelijk veel vragen oprijzen maar haar antwoorden zijn allesbehalve vanzelfsprekend. De mysterieuze zijdezachte sfeer werd ook verder gezet in “The Barrel” dat vol bewondering aanschouwd werd door de concertgangers. Ook opmerkelijk is dat de overige bandleden en Aldous Harding sterk ingespeeld zijn op elkaar. De backing artiesten hadden weinig tot niets nodig om Aldous muzikaal te begeleiden. Dat lijkt misschien dan te veel ingestudeerd maar door zij aan zij te staan met de toetsenist tijdens “Damn” vormden ze allen een mooie en gezellige groep.

‘Muziek is mijn puurste vorm van communicatie’ was het bruggetje naar “Blend”, de lofzang voor de ideale man. En het was niet gelogen want na een uur pure eerlijke muziek sloot ze haar geweldig concert af met het nieuwe Vampire Weekend-achtige “Old Peel”. Met een laatste pantomimische zwaai stuurde ze ons de wondere wijde wereld in.

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel

Spinvis + Jan Verstraeten - Nosta holdup! Op stap met een koffer vol poëzie!
Spinvis
CC Strombeek
Strombeek
2019-11-02
Jérôme Bertrem

Na twee succesvolle edities (Amenra en Hydrogen Sea) nam Nosta Opwijk dit jaar opnieuw CC Strombeek voor een avond over om er een hold-up te plegen. Met deze keer op het programma een double bill met Jan Verstraeten en Spinvis

Zomaar een opwarmertje was het niet wat Jan Vestraeten bracht. De graficus van opleiding gooide tijdens het maken van een film het over een andere boeg. Hij zorgde met uitgepuurde filmische muziek op zijn debuutEP ‘Cheap Dreams’ voor één van de revelaties van dit jaar. 
Moeiteloos swingde Jan van bossanova tot jazz tot pop waarbij een zevenkoppige band de finesse van zijn muziek extra in de verf zette. Het visuele ontbrak ook niet, want tijdens een bevreemdend interlude waren ze allen gemaskerd en zorgde een opname op een speelgoedrecorder voor de lyrische invulling. Jan waagde zich ook een cover van Destiny’s Child “Survivor” en Iggy Pop’s “I don’t wanna be a dog”. Een flinke pluim op de hoed voor de klankman die het plaatje van Jan Verstraeten perfect deed kloppen. Leuk detail wat Jan’s revelatie alleen maar benadrukt: hij staat geprogrammeerd op de showcasefestivals Eurosonic en SXSW. 

Na de korte koffie- en/of plaspauze was het de beurt aan Spinvis, de geliefde Nederlandstalige down-to-earth poëtische muzikant die zich omringt door topmuzikanten. Vergelijk een concert van Spinvis als een reis waar je onderweg geluk en ongeluk tegenkomt, nieuwe boeiende ontmoetingen doet terwijl je als toeschouwer je bagage aan eigen beleving meedraagt. Deze avond was het dan ook niet anders. 

Na een oprecht en terecht compliment voor Jan Verstraeten nam Spinvis ons mee op pad met de openers “De grote zon”, “Oostende” en “het voordeel van video”. In “Hallo Maandag” kwam het muzikaal vernuft van de band tot zijn recht dat bleef vanaf dan boeien. Na omwegen met “Artis” en “Herfst en Nieuwegein” maakten “Stefaan en Lisette” hun blijde doch sombere intrede. Dit weemoedig portret over een noodlottige non-relatie bezorgt je zowel een lach als en een traan, een tweeledigheid dat we vaak tegenkomen bij Spinvis. 
De band won aan charme wanneer Erik de nummers ludiek inleidde en soms ook wat - maar ook niet te veel - uit de doeken deed. Net daar schuilt ook de luisterplezier voor Spinvis: je breidt er aan wat je er persoonlijk aan wilt haken. Dit kon je naar hartenlust doen tijdens “Aan de Oevers van de Tijd” of zelfs nog met meezinger “Bagagedrager”. Met “Kom terug” kwamen we terug van een deugddoende en hartverwarmende reis. Maar eer we afscheid namen , werden we nog even verwend met “Ik wil maar alleen zwemmen” en “Wespen op de appeltaart”. 

Hoewel het een fijn optreden was, bleven we toch op onze honger aangezien er geen nieuw materiaal gebracht werd. Vol ongeduld blijven we dus uitkijken naar volgend jaar wanneer Spinvis, al zeggen ze het zelf, klaar is voor iets nieuws. Dat het maar snel al volgend jaar is!  

Setlist Spinvis: (niet in juiste volgorde): De grote zon - Oostende - Het Voordeel van video - Hallo maandag  - Artis - Herfst en Nieuwegein - Dageraadplein - Loop der dingen - Een kindje van God - Stefaan en Lisette  - Tienduizend zwaluwen - Ronnie knipt zijn haar - Astronaut - Aan de oevers van de tijd - Club Insomnia (melodica) - Bagagedrager - Kom terug - Ik wil alleen maar zwemmen - Wespen op de appeltaart

Organisatie: Nijdrop - Nosta, Opwijk ism CC Strombeek, Strombeek