• Wilde Westen, Kortrijk: events
    Wilde Westen, Kortrijk: events Wilde Westen, Kortrijk: events Concerten 16 + 17-11 Black Box Revelation 20-11 Jazz cats: Volpe @Concertstudio 21-11 Gers Pardoel 21-11…

zoek artikels

Volg ons!

Facebook Instagram Youtube Myspace Myspace

Se connecter

Onze partners

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte door je te abonneren op onze nieuwsbrief !
Please wait
Johan Meurisse

Johan Meurisse

woensdag 31 januari 2007 04:00

Magical Magic Numbers

The Magic Numbers werden ingeleid door de Brusselse singer/songwriter William Street, die met voorgeprogrammeerde instrumenten z'n intieme akoestische gitaarsongs breder van opzet liet klinken.

Het lijvig vriendelijke gezelschap The Magic Numbers van de familie Stodard (twee broers en zus: Romeo (zang/gitaar), Sean (drums) en Michele (zang/bas)) en Angelo Gannon (toetsen/melodica/tamboerijn) uit Londen, hebben momenteel twee `feel good' klinkende cd's uitgebracht. Een gevarieerde sound met enerzijds rustige, dromerige en sfeervolle songs, anderzijds fris, dynamische en luchtige songs.

Live behielden ze alvast die afwisseling, wat garant stond voor een vaardig aangename, ontspannende set. Een boeiend, broeierige, pakkende retrosound die overtuigde! Een twee uur durende set, die op geen enkele moment verveelde en waarbij Romeo ruimte bood voor de aanvullende zang van zus Michele en Angelo. Naar het eind had het viertal zelfs zoveel speelplezier dat ze de twee roadies erbij haalden om een paar `on-the-road-country' songs te spelen en te jammen. Door de vriendelijke uitstraling en hun handgeklap, werd het publiek nauw betrokken tot de band.

Ze speelden uit de twee cd's en begonnen snedig met ?This is a song?, ?Forever lost?, ?The mule? en ?You never had it?. Het zijn melodieus subtiele songs met een sterke opbouw, ondersteund door de vrouwelijke backing vocals. ?Love's a game?, ?Undecided? en ?Slow down? - vrouwelijke zang op het voorplan -, waren knus, sfeervol en dromerig; ?Slow down? werd zelfs geouttro-ed door Kate Bush's ?Running up that hill?. In ?Keep it in the pocket? zongen Romeo en Angelo alsof het nummerde haperde.

?I see you, you see me? klonk zowel intiem als uptempo. ?Runnin out? was alvast één van de stevigste nummers in de set.

De band bracht een paar nieuwe songs nl. het intieme ?New song? en ?Anima sola?, een ideale kampvuursong, hun vakantienummer bij uitstek als ze in Mexico zijn. ?Love me like you? besloot na anderhalf uur de set.

Maar deze Mama's & Papa's van het jaar 2007 beleefden een fijne tijd in Le Grand Mix en trakteerden op een half uur jam- en speelplezier met een pakkende ?Hymn to her?, bepaald door xylofoon. In ?Take me or leave me? lag de klemtoon op de breekbare zang van bassiste Michele. Na een tweetal gejamde countryroad/ freefolk songs (by the way samen met hun roadie en PA man), en een schitterend uitgesponnen ?Beard? namen ze definitief afscheid.

?Had everybody a good time?? vroegen ze?luidkeels werd dit positief beantwoord. Magic Voices, Magic Music, Magistral Magic Numbers?wat konden we ons meer wensen?

Org: Grand Mix Tourcoing

donderdag 18 januari 2007 04:00

Archive op de rand van de doorbraak

Archive kwam vorig najaar in de belangstelling met de vijfde cd `Lights', een combinatie van `70's psychedelica, trippop, gitaarrock'n'roll en feedbackgeraas. De band uit Londen, onder het duo Darius Keeler en Danny Griffith, trokken drie vocalisten aan nl. Dave Penney, Polard Berrier en Maria Q. In Wallonië werd de band al vóór de zomer opgemerkt. De belangstelling ontstond met die prachtige intieme single ?Veins?. In oktober ll concerteerde Archive al in de AB, dat uitverkocht was. Eergisteren traden ze op in de Vooruit, Gent, ietwat gehavend, want zanger Berrier viel uit door keelontsteking. Een herkansing was er te Lille.

Archive was soms met acht op het podium. Hun songs werden gekenmerkt door een repetitieve opbouw, een swing en groove en een stuwende, forse climax met fuzz en elektronicasoundscapes, afgewisseld met enkele sfeervolle, dromerige werkstukjes, bepaald door de hemels bezwerende zang van Berrier, de directe rauwe zang van Penney of door de soulfulle zang van Maria Q.

Het donkere lichtdecor en de stroboscoopeffecten waren hallucinant; een meerwaarde aan de spannende broeierige sound.

Archive bleek het muzikale gerecht te zijn van volgende ingrediënten: Radiohead, Jesus & Mary Chain, The God Machine, BRMC, Spacemen 3, Massive Attack, Portishead en Pink Floyd.

Archive had er duidelijk zin en klonk fel, verbeten?letterlijk meegezogen in deze muzikale brij, wat een overdonderend concert opleverde van het Londens gezelschap. Archive putte uit de recente cd `Lights', blikte terug naar ouder materiaal en stelde een paar nieuwe songs voor.

De opener ?Lights? hield ons ruim vijftien minuten lang in z'n greep: een langzame start en rustige opbouw met repeterende elektronicasounds, piano en gitaargetokkel. Telkens kwam er een groepslid bij. Naar het eind klonk welig gitaarvertier en een bezwerende percussie, ondersteund door de breekbare zang van Berrier. Berrier observeerde z'n publiek met een indringende blik. Wat een adembenemende aanvang van het concert.

Het tempo hielden ze hoog in ?Noise? en ?Bridge scene?. Het sfeervolle, subtiele ?Veins? zat vroeg in de set, vocaal ondersteund door Maria Q, die een glansrol innam op het broeierige ?You make me feel?. ?Fuck U? was een regelrechte BRMC's ?Whatever happenend to my rock'n'roll?. Een sterke samenzang tussen de hoge zang van Berrier en de zegzang van Penney. Gaandeweg viel er meer te beleven op het podium. De groepsleden gingen totaal op in die muzikale cocktail. Er waren puike prestaties van ?Sane?, dat direct, stevig en dansbaar was, ?Site back down?, opbouwend en opzwepend, waarin het spacey Spacemen 3 was te horen en het dromerige ?Again?, mooi uitgesponnen (ruim tien minuten), van zacht naar stevig, soms gekenmerkt door een schreeuwzang. Het was Maria Q die de set mocht besluiten. Ze deed Portishead en Massive Attack herleven op ?Pulse? en overtuigde en verve in de bis op Portisheads fijne ?Roads?. Tripsoulwavepop op z'n best!

De respons was groot. Na een goed anderhalf uur besloten ze. Ze waren onder de indruk en kwamen maar liefst tweemaal terug met o.a. het swingende ?Programmed? en het rockende ?System?.

Archive gaf tenslotte een twee uur durend optreden; net zoals Interpol vroeger en Editors twee jaar geleden, staan zij op het punt definitief door te breken. Gegund!

Org: Agauchedelalune, Lille

maandag 29 januari 2007 04:00

Staalkaartje voor noisefreakers

White Circle Crime Club, uit de thuishaven Antwerpen, is al zo'n goede vier jaar bezig en heeft twee cd's uit. Onlangs verscheen `A Present Perfect'. De groep paste alvast binnen het concept van The Blood Brothers van noisy poprock en postpunk. Het viertal liet de instrumenten spreken: lang uitgesponnen nummers, een beperkte zang en een vleugje postrock; de toetsen gaven een psychedelica tint aan hun snedige sound. Live overtuigend!

The Blood Brothers is een vijftal uit Seattle, dat al aan de vijfde cd toe is. `Young machetes' volgt het eigenlijke doorbraakalbum `Crimes' op, met de single ?Love rhymes with hideous car wreck?. Dit is hyperkinetische muzikale rebellie, tegendraadse ritmes, chaos en gekte, zoekend naar een melodie, onder het vocaal schreeuwende duo Jordan Blilie en Johnny Whitney. Muzikaal naamplaatje: scream/ noisepop of emo/postpunk/hardcore. De sound is fel, explosief en gedreven, onder diverse tempowisselingen, waarin af en toe een rustpuntje is.

Live klonk het gezelschap energiek, verbeten, intens en gebald, onder die krijsende zang, ahw een Zack de la Rocha in het kwadraat. Een niet-van-deze-wereld geluid, weirdo, hallucinant, refererend aan At The Drive-In. Er werd fel van leer getrokken met songs als ?Set fire to the face on fire? uit het recente album en ?Teen heat? uit `Crimes'. ?Camouflage, camouflage?, ?Rat rider? en ?We ride skeletal lightings? benaderden de muzikale pijngrens. Een fijn, vaardig dansritme was er alvast door de psychedelica toetsen binnen dit muzikaal concept. Het waren ?Peacock skeleton with crooked feathers? (wat een intrigerend orgeltje!) en ?Love rhymes with hideous car wreck? uit de vorige cd, die het meest melodieus in het gehoor lagen.

Een goed uur hielden ze die neurotische vindingrijke sound aan. ?Giant swan? en ?Cecilia? besloten de hectische sound, die voor een buitenstaander wel totaal ?baahh? kon klinken, maar voor de noisefreaks onder ons bewondering opwekte!

The Blood Brothers blijven alvast een goed bewaard geheim. Een buitenbeentje als The Mars Volta!

Org: Trix, Antwerpen

maandag 30 april 2007 05:00

Nude EP

Nude, onder Stef Lemoine uit het Leuvense, bracht in 2006 al een demo EP `Porc'uit, die triphop, breakbeats, samples en electro samenvoegde.

Er is nu de titelloze tweesong EP uit, die neigt naar de Praga Khan sound. ?Let go of me? wordt gedragen door monotone beats en ?grow? is een fris, aanstekelijk electro nummer.

Nude lichtte een tipje van de sluier op van hun stijl en doet ons nieuwsgierig uitkijken naar nieuw materiaal.

Info op www.myspace.com / nudespace

vrijdag 27 april 2007 05:00

EP

Aurélie Muller & Thomas Van Cottom brengen intieme, sfeervolle slowpop, gedragen door akoestisch gitaargetokkel, fijne elektronica, een softe percussie en emotievolle vocals.

Het duo deed beroep op een resem gastartiesten waaronder Cédric Castus (Raymondo), Julien Paschal (Sharko), Sean O'Hagan (The High Llamas) en zelfs Bonnie `Prince' Billy.

De afbeeldingen (man met paardenkop, fleurige kledij, boompje, vlinders, lama's, ?) op de hoes laten een neoromantische indruk na; de drie introverte, dromerige songs, bepaald door een sober gehouden instrumentatie, waarin een vleugje freefolk is verwerkt, is lui lekkeren in de wei op het platteland, wat mooi meegenomen is!

Te zien op het Dominofestival in de AB en tijdens `Les Nuits Bota'!

maandag 23 april 2007 05:00

New Vibes

Een Wetenschap-Wiskunde klas richten een mini onderneming op, olv één van hun leraars. Het doel is eigen kennis over het bedrijfsleven op een praktische manier verruimen; Eén van de projecten was dat ze in zee gingen met een achttal jonge Vlaamse bands, die op deze cd terug te vinden zijn, met elk een tweetal songs. Snedige retro en fijne gitaarpoprock vormt de hoofdmoot: Cosmic Fools en 4 Play spelen potige `70's retrorock,met een vleugje blues, The Fresh brengt onversneden gitaarrock; Cases, Vernal Veinyard en AbandnamedBob spelen bevat fijne, subtiele en aanstekelijke gitaarpop; Monday Meadows onderscheidt zich binnen de folkpop en Nudex doet de electrpop heropleven .

Mooi initiatief! Nu maar rekenen op de marketing.

Info: www.newvibes.tk

woensdag 28 maart 2007 05:00

Belovodia

Floes is een Vlaams folkgezelschap. Guido Piccard, spil van de band, liet zich omringen door een heus collectief, ondersteund door de warme zang van Soetkin Collier en Silvie Moors. Het vijftal brengt ons terug naar de 19e eeuw met hun Nederlandstalige liederen, doordrenkt van een traditioneel folkinstrumentarium. Laat je leiden door het wondere geluid van het vijftal als van de golven van de zee.

De emotievolle teksten op `Belovodia' zijn alvast een meerwaarde aan de sound

Wie gaat er mee naar Belovodia ? Het land heel diep in je hart, Waar 't leven zijn ware inhoud onthult En eindelijk het kluwen ontwart. Bij elke tweesprong moet je kiezen, Ga je links, of ga je naar rechts, Ach, twijfel niet, en vertrouw op dat Wat de stem in jezelf je zegt

De folk van Floes verdient alvast meer aandacht!

Info: http://floes.folk.be

dinsdag 27 februari 2007 04:00

The beauty around

Marike Jager is een talentrijke singer/songschrijfster die debuteert met `The beauty around', een smaakvol gearrangeerde plaat: sfeervol, dromerig, breekbaar en intiem. De songs zijn subtiel uitgewerkt door gitaar en toetsen. ?Thoughts of today? opent de cd als belangrijke sfeermaker. ?Space? is het meest pakkende nummer en onderstreept de zangkwaliteit van de dame. ?Hide & seek II? stoeit met bebop en ?Bittersweet? biedt hitpotentie.

`The beauty around' is een hartverwarmende plaat; te koesteren. Fijn debuut.

www.marikejager.com

dinsdag 06 februari 2007 04:00

Wash Out Test

Wash Out Test, uit Lessines, situeert zich binnen de ska punkrock. De vier songs op de Split CD (een cd van vier punkrockbands die elk vier songs voorstellen) zijn melodieus, snedig, gebald en ondergaan diverse tempowisselingen, gekenmerkt door een dosis spelplezier. `A Happy Family'?een muzikaal uitgangspunt, hoog in het vaandel gedragen door het gezelschap. De blazers geven alvast een springerig, dansbaar tempo aan.

Wash Out Test refereert nauw aan de Belgisch grote broers Funeral Dress, Nailpin, Janez Detd en Ska-P, maar evenzeer aan het beloftevolle Pussy Juice, die ook houden van zo'n ritmiek en groove. ?I swear? en ?I just can't wait to be king? zijn party songs van dit bandje, die al een paar jaar bezig zijn en aan de weg timmeren. Respect en een verdiende respons!

Info: www.washouttest.com

www.standupzine.be

dinsdag 23 januari 2007 04:00

Left Foot Green (EP)

Left Foot Green zijn een stelletje rockers uit Gent. Op hun vier songsEP zijn er twee stevige, directe en strakke rock'n'roll nummers terug te vinden, ?Bang my universe? en ?Morning ride?, en twee nummers die een broeierige opbouw hebben: ? Television? en ?Ride?.

Een EP'tje dat melodieus, spannend, fris en energiek klinkt.

Left Foot Green onderscheidde zich al op enkele rockconcours en verdient een mate van erkenning.

Info: www.leftfootgreen.be

Pagina 235 van 240