zoek artikels

Volg ons!

Facebook Instagram Youtube Myspace Myspace

Onze partners

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte door je te abonneren op onze nieuwsbrief !
Please wait
Filip Van der Linden

Filip Van der Linden

donderdag 10 september 2020 14:53

Coconut Water -single-

Het Franse producersduo We Are Gold haalde de Finse singser-songwriter Tomi Saario aan boord voor een wel heel zomerse, loungy single met een heel herkenbare sample uit “True” van jaren ’80-iconen Spandau Ballet. Deze “Coconut Water” is een ideale track voor je Spotify-shuffle voor die laatste bbq van het jaar. Vlotte productie, catchy, gladjes, urban, dansbaar, … Die Spandau Ballet-sample geeft de single iets bijzonders, maar hij zit er niet heel organisch in. Met een artiestennaam als We Are Gold verwacht je dan toch eerder een sample van Spandau Ballet’s “Gold”. Of ligt dat dan weer te veel voor de hand?

Dance/Elektro
Coconut Water -single-
We Are Gold feat. Tomi Saario

donderdag 10 september 2020 14:50

Angel Headed Hipster - The Songs Of Marc Bolan

Marc Bolan was met T.Rex één van de grondleggers van de glamrock. Hij was de wegbereider voor Queen, Mötley Crüe, KISS, The Darkness, Suede, Roxy Music en David Bowie. Daarnaast was de Brit ook een getalenteerd songschrijver en gitarist. Dat de man een tribute-album verdient, daar zal iedereen wel vrede mee hebben. Het allegaartje dat in 26 nummers verzameld werd op deze ‘Angel Headed Hipster’ laat ons evenwel vermoeden dat het label of de samensteller andere, misschien meer commerciële bedoelingen had dan een welgemeende ode aan Marc Bolan.
De bekendste nummers van Bolan en T-Rex zitten al meteen vooraan: Kesha is een complete miscast voor het legendarische “Children Of The Revolution”. Ze haalt de hoge noten niet die ze probeert te halen en van enige empathie voor de lyrics of de originele vibe is absoluut geen sprake. Een zoutloze cover.
Wat Nick Cave daarna presteert op “Cosmic Dancer” is omgekeerd evenredig goed. Hij zet het nummer wel volledig naar zijn hand en geeft het meteen een David Bowie-sound. V
oor de derde grote hit van Bolan, “Get It On”, kruisen zowaar U2 en Elton John de degens (enkel voor wie de CD koopt). Bono zit op de juiste golflengte met zijn zwoele en van lust overladen vocalen, maar de rest van de band breng een brave, zelfs makke versie die zelfs Elton John geen leven meer kan inblazen met zijn pianospel en backings. “Get It On” krijgt later op het album nog een herkansing door David Johansen van nochtans de New York Dolls, maar die versie kan je als Marc Bolan-fan beter skippen.
Daarna volgen nog meer (vooral gewezen) popsterren die de bal volledig mis slaan, zoals op de slaapverwekkende covers van Joan Jett, Devendra Banhart, Lucinda Williams, Gavin Friday, Nena en Beth Orton. Voor de elektro-aanpak van “Solid Gold, Easy Action” door Peaches en het met pathos overladen “Dawn Star” van Børns kunnen we dan weer wel applaudisseren. De authentieke retro-vibe van King Khan past vervolgens perfect bij “I Love To Boogie”.
Voorts besparen we jullie de missers en geven we nog die artiesten die nog iets aan de nummers kunnen toevoegen, zoals Father John Misty op het folky “Main Man”, Perry Farrell op “Rock On” en Marc Almond op zijn kale en zelfs compleet uitgebeende versie van “Teenage Dream". “She Was Born To Be A Unicorn/Ride A White Swan” blijft overeind ondanks Maria Mckee en Gavin Friday, maar enkel omdat het nummer zo’n sterke lyrics bevat.
Voor een tribute-album voor de grondlegger van de glamrock staat er heel weinig glamrock op ‘Angel Headed Hipster’. Zelfs rockende gitaren zijn er nauwelijks. De focus ligt helemaal op Bolan als dichter en zo wordt hij toch tekort gedaan. We missen de durf en de lust die de man uitstraalde. Het opzet om heel diverse artiesten aan de slag te laten gaan met het werk van Marc Bolan was nobel, maar ergens onderweg is de kapitein zijn kompas verloren.

Angel Headed Hipster - The Songs Of Marc Bolan
Various Artists

donderdag 10 september 2020 14:48

Darwin -single-

Op basis van haar EP ‘Mutiny’ en de concerten die we al van haar zagen hebben we Usi ES eerder al referenties naar Kate Bush, PJ Harvey en Björk opgekleefd. Daar blijven we volmondig bij na het horen van de nieuwe mysterieuze en meeslepende single “Darwin”, maar we merken ook een zekere evolutie. De gelaagdheid in haar synth-driven urban dreampop is groter of toch meer aanwezig. Het brave heeft plaatsgemaakt voor iets meer branie en het klinkt ook net iets zwoeler. Ze neemt meer risico’s, vast nadat ze vertrouwen tankte uit de vele positieve reacties op ‘Mutiny’ en haar concerten. Tegelijk blijft er nog wat groeimarge. Nog niet al het ‘brave’ werd overboord gegooid.

donderdag 10 september 2020 14:46

The Birdsong Sessions EP

Tijdens de lockdown trokken Bert Ostyn en Toon Vlerick van Absynthe Minded zich enkele dagen terug in een hut in het midden van de natuur om er de EP ‘The Birdsong Sessions’ op te nemen.  De locatie van de opnames sprak zodanig tot de verbeelding dat ze nu de hoes van de EP siert.
‘The Birdsong Sessions’ is een mooie mix van twee klassiekers (“Envoi” uit 2009, “My Heroics Pt 1” uit 2005), een minder bekend ‘oud’ nummer (“Echo Chamber” uit 2017) en drie nieuwe nummers uit het eerder dit jaar uitgebrachte album ‘Riddle Of The Sphinx’ (“Mixing The Medicine”, “Easy” en de titeltrack).
Alle tracks zijn uitgekleed tot Ostyn’s stem, Vlerick’s akoestische gitaar en heel zuinig wat percussie. Het is mooi hoe deze songs ook zonder hun jasje van loungy, jazzy elaborated pop helemaal overeind blijven. Ostyn en Vlerick moeten eens vaker afspreken in hun vogelhuisje. En dan zeker wat opname-apparatuur meenemen.
Het enige jammere is dit slechts een EP is. Met nog één of twee extra nummer(s), een welgemikte cover had gekund, was dit meteen een full album.

donderdag 03 september 2020 15:34

Live At The Roundhouse

Drummer Nick Mason is niet het bekendste bandlid van Pink Floyd, wel blijkbaar de enige die er van bij het begin bij was. Hij vond dat er wat weinig aandacht was voor het vroegste werk van de band, het materiaal van vóór ‘Dark Side Of The Moon’.
Om Pink Floyd zelf dat materiaal live nog eens te laten brengen heb je een mirakel en/of een legertje advocaten nodig, dus zocht Mason een ‘andere’ band bij elkaar. Daarbij vinden we o.m. Gary Kemp, componist, gitarist en backing-vocalist van Spandau Ballet, en Guy Pratt. Deze laatste verving op de meest recente liveshows van Pink Floyd originele bassist Roger Waters. Kemp lijkt een niet voor de hand liggende keuze, want Spandau Ballet staat toch een eind ver van Pink Floyd, maar hij weet hier de spirit en vibe van de originele opnames prima te vatten. Hij cijfert zichzelf compleet weg en kruipt helemaal in zijn rol.
Met ‘Saucerful of Secrets’ deed Mason al een paar tournees, in 2018 en 2019. ‘Live At The Roundhouse’ is daarvan een opname die als live-album uitkomt. Het leukste is nog dat je hier live-versies hoort van een paar tracks die Pink Floyd zelf nooit live gebracht heeft, zoals “Lucifer Sam”, “Fearless”, “Bike” en “Arnold Layne”. Het is dan ook prachtig en ontroerend hoe het publiek bij de eerste tonen van “Fearless” samen de lyrics begint te zingen.
Hadden Mason en zijn vrienden dit voor het grote geld willen doen, dan hadden ze wel de hits van Floyd gespeeld. Heel wat van de tracks op dit album zijn singles geweest, maar die zitten misschien niet gebeiteld in het collectieve geheugen van de muziekfans. Of het zou “See Emily Play” moeten zijn. Met anderhalf origineel bandlid is dit ook niet meteen een tributeband. Maar net als Gary Kemp kruipt elk bandlid in zijn rol en brengen ze elk muzikaal detail uit het verleden opnieuw tot leven. Als je ze live ziet zal je visueel wel telkens herinnerd worden dat dit niet de ‘echte’ Pink Floyd is, maar als je het bijvoorbeeld bij vinyl houdt, dan horen velen vast gewoon nauwelijks verschil.
Diegene die hier toch wel boven zichzelf uitstijgt is toetsenist Dom Beken. Een oude rat in het vak, maar nog nooit echt potten gebroken. Hoe hij hier het laken naar zich toe trekt met een overload aan psychedelische orgelklanken die ook nog eens spot-on zijn, daar zijn geen woorden voor.
Gitarist Lee Haris staat daardoor al eens in de schaduw, maar op o.m. “Atom Heart Mother” mag hij zijn talent volop laten schitteren.
Het is ook heerlijk om al deze pareltjes van space-, psych- en progrock nog eens op een rijtje te horen. Dit is verplichte kost voor elkeen die zichzelf ooit een Pink Floyd-fan genoemd heeft. Waarom dan toch maar een 9,5 en geen 10 op 10? Zowat twee weken vóór deze opname kwam Roger Waters meespelen op “Set The Controls For The Heart Of The Sun”. Als er dan toch een opname gepland was om als album uit te brengen, zou dat wel het plaatje compleet gemaakt hebben.
Volgend jaar, op 31 mei, komt Nick Mason’s Saucerful Of Secrets met deze set naar het Koninklijk Circus in Brussel. Ook zonder Roger Waters zal dat absoluut de moeite zijn.

Live At The Roundhouse
Nick Mason’s Saucerful Of Secrets
Sony Music

donderdag 03 september 2020 15:27

Black Wings Of Solitude -single-

De Amerikaanse heavymetalband Helstar heeft een lange staat van dienst en is al die tijd best populair geworden in ons land, met o.m. drie passages op Alcatraz. Inzake verkoopsuccessen scoorde de band maar matig, maar ze leverden altijd wel kwaliteit af.
Er zit een nieuw album aan te komen van Helstar, deze keer bij het Duitse label Massacre Records. De single ‘Black Wings Of Solitude’ is de aanloop daarnaartoe. Het is een lang uitgesponnen powerballad die vooral gedragen wordt door de stem van James Rivera. De gitaren staan uiteraard ook centraal, maar die kunnen pas tegen het einde aan op volle kracht gaan.
Als single overtuigt deze “Black Wings” niet meteen. Rivera is goed bij stem, maar de lyrics zijn een beetje flauw en cliché. Maar als band staan ze er nog steeds en brengen ze nog steeds kwaliteit.
Deze single komt op 2 oktober ook uit op vinyl en heeft dan als B-kant “After All (The Dead)”, een cover van Black Sabbath. Dat maakt de aanschaf dan wel een stuk interessanter.

donderdag 03 september 2020 15:22

Don’t Fade Away -single-

El Mischi kon ons eerder makkelijk overtuigen met zijn singles “The Mountain” en “Wake Up”. Op het nieuwe “Don’t Fade Away” krijgen we een nieuwe kant van El Mischi te horen, met na de intro o.m. bombastische strijkersarrangementen over pittige pianotoetsen die twijfelen tussen pop en licht klassiek. Het is geen hapklare popsong, eerder een mini-poprockopera in drie of vier bedrijven. Het klinkt wat barok en vooral donkerder dan zijn vorige singles, maar intrigeren doet deze track zeker.

donderdag 03 september 2020 15:17

All Is Lost -single-

Brunhilde is een Duitse band die doorgaans rock en punk brengt, maar op hun derde single “All Is Lost” horen we toch vooral veel invloeden van Evanescence en Within Temptation. Niet dat zangeres Caro ook hetzelfde stembereik heeft als de zangeressen in die bands, maar de productie en het arrangement gaan wel in die richting. Niet zo verwonderlijk als de producer Charlie Bauerfeind is (van Blind Guardian en Helloween) en als er gastmuzikanten van Blind Guardian en Van Canto mee in de studio zaten. De symfonische vibe wordt gecounterd met rafelige en bijtende riffs. Met hun bandconcept en studiomateriaal doet deze Brunhilde mij hard denken aan het Belgisch-Amerikaanse Hitherside. Caro schreeuwt zich naar het einde toe de longen uit het lijf en de emotie lijkt echt en gemeend. Deze Duitsers scoren voldoende doelpunten om uit te kijken naar een EP of album.

donderdag 03 september 2020 15:11

Shitty Zombies -single-

De Britse metalcoreband Apollo Stands heeft met “Shitty Zombies” een knappe single uit met ook nog eens een boodschap. De zombies uit de titel hebben niets te maken met The Walking Dead en andere populaire TV-series, maar slaan op hersenloze politici die hun onderdanen naar de verdoemenis leiden. 
Het gaat er niet over dat één zombie de volgende besmet, maar dat één zombie een compleet land of continent infecteert. De boodschap is netjes verpakt in bijtende metalcore.
Er is ook nog een remix bij deze single, maar daar loop ik niet wild voor. Al zal die wel zijn verdiensten hebben.

donderdag 27 augustus 2020 14:26

An Evening Of New York Songs And Stories

Suzanne Vega heeft al verschillende shows uitgebracht. Haar nieuwste live-album, ‘An Evening Of New York Songs And Stories’ nam ze op in café Carlyle in New York. Omdat ze in de stad is opgegroeid en daar haar eerste songs schreef, klinkt het logisch dat ze haar liefde en haat voor de stad ooit zou bundelen in een show of album. New York is een stad die je niet onverschillig laat.
De setlist werd vooral ingegeven door de link van de lyrics met de stad en het is dus absoluut geen ‘Best Of’. Wel staan er drie van haar grootste hits op: “Luka”, “Tom’s Diner” en “Marlene On The Wall”. Maar geen singles als “Book Of Dreams”, “In Liverpool”, “Blood Makes Noise” of “When Hero’s” Go Down”. Het is wel leuk om haar te zien grasduinen in haar oeuvre en vooral om haar in twee zinnen de link te horen leggen tussen songs als “Frank And Ava” en “Ludlow Street” en de New York. Van NY-icoon Lou Reed leent ze zijn “Walk On The Wild Side” en dat levert een fraaie, maar ook weer niet onvergetelijke versie op.
Suzanne Vega is een grande dame die bijna altijd concerten geeft die aan iedereens verwachting voldoen. Op dit nieuwe live-album verzamelt ze wel heel veel ‘minder bekend’ werk, maar omdat die allemaal New York als gemene deler hebben, wordt het een mooier en interessanter verhaal dan een artiest die voor zijn eigen plezier zijn eigen favorieten verzamelt.
‘An Evening Of New York Songs And Stories’ is daarom geen startpunt voor wie Suzanne Vega nog moet ontdekken, maar eerder voor de fans die oprecht geïnteresseerd zijn in haar leven en werk.

Pagina 2 van 38
FaLang translation system by Faboba