logo_musiczine_nl

Democrazy Gent - events

Democrazy Gent - events Concerten Nosedrip B2B Victor Verhelst, Gossamer op 30 april 2026, Club Wintercircus, Gent Merol, leve de feeks, excl release shows + signeersessie (15h & 19h) op 2 mei 2026, Charlatan, Gent (ism Music Mania) Iskander moon, Club…

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Onze partners

Laatste concert - festival

Deadletter-2026...
The Wolf Banes ...

Transit

Broadleaves vs Conifers

Geschreven door
Transit, een viertal uit het Gentse, begon een kleine drie jaar geleden als gitaartrio. Sinds 2005 werden drums toegevoegd. Na de demo `Harmatan' is deze EP uit met vijf instrumentale songs. Transit profileert zich binnen de postrock van Mogwai, 65daysofstatic, Red Sparrowes, Explosions in the Sky en ons eigen Tomàn en Madensuyu.

Een filmisch sound die sfeervol, dromerig en soms donker dreigend kan klinken. De songs hebben een spannende opbouw, kunnen aanzwellen en diverse tempowisselingen ondergaan. Ze balanceren tussen zacht, intiem, sfeervol, lieflijk en fors, krachtiger, doch uiterst beheerst. Ze trekken nog niet zo fel van leer als hun postrockvrienden. Het is een emotievolle, broeierige sound, waarvan de vijf songs elk wel een eigen klemtoon hebben in de songopbouw. ?Matacabras?, het langste nummer, is alvast het sterkste.

` Broadleaves vs Conifers' is een verrassende EP, die boeit en intrigeert. Een puik muzikaal decor van het viertal!

Info: www.transit-band.be

Left Foot Green

Left Foot Green (EP)

Geschreven door
Left Foot Green zijn een stelletje rockers uit Gent. Op hun vier songsEP zijn er twee stevige, directe en strakke rock'n'roll nummers terug te vinden, ?Bang my universe? en ?Morning ride?, en twee nummers die een broeierige opbouw hebben: ? Television? en ?Ride?.

Een EP'tje dat melodieus, spannend, fris en energiek klinkt.

Left Foot Green onderscheidde zich al op enkele rockconcours en verdient een mate van erkenning.

Info: www.leftfootgreen.be

Marike Jager

The beauty around

Geschreven door
Marike Jager is een talentrijke singer/songschrijfster die debuteert met `The beauty around', een smaakvol gearrangeerde plaat: sfeervol, dromerig, breekbaar en intiem. De songs zijn subtiel uitgewerkt door gitaar en toetsen. ?Thoughts of today? opent de cd als belangrijke sfeermaker. ?Space? is het meest pakkende nummer en onderstreept de zangkwaliteit van de dame. ?Hide & seek II? stoeit met bebop en ?Bittersweet? biedt hitpotentie.

`The beauty around' is een hartverwarmende plaat; te koesteren. Fijn debuut.

www.marikejager.com

Floes

Belovodia

Geschreven door
Floes is een Vlaams folkgezelschap. Guido Piccard, spil van de band, liet zich omringen door een heus collectief, ondersteund door de warme zang van Soetkin Collier en Silvie Moors. Het vijftal brengt ons terug naar de 19e eeuw met hun Nederlandstalige liederen, doordrenkt van een traditioneel folkinstrumentarium. Laat je leiden door het wondere geluid van het vijftal als van de golven van de zee.

De emotievolle teksten op `Belovodia' zijn alvast een meerwaarde aan de sound

Wie gaat er mee naar Belovodia ? Het land heel diep in je hart, Waar 't leven zijn ware inhoud onthult En eindelijk het kluwen ontwart. Bij elke tweesprong moet je kiezen, Ga je links, of ga je naar rechts, Ach, twijfel niet, en vertrouw op dat Wat de stem in jezelf je zegt

De folk van Floes verdient alvast meer aandacht!

Info: http://floes.folk.be

New Vibes

New Vibes

Geschreven door
Een Wetenschap-Wiskunde klas richten een mini onderneming op, olv één van hun leraars. Het doel is eigen kennis over het bedrijfsleven op een praktische manier verruimen; Eén van de projecten was dat ze in zee gingen met een achttal jonge Vlaamse bands, die op deze cd terug te vinden zijn, met elk een tweetal songs. Snedige retro en fijne gitaarpoprock vormt de hoofdmoot: Cosmic Fools en 4 Play spelen potige `70's retrorock,met een vleugje blues, The Fresh brengt onversneden gitaarrock; Cases, Vernal Veinyard en AbandnamedBob spelen bevat fijne, subtiele en aanstekelijke gitaarpop; Monday Meadows onderscheidt zich binnen de folkpop en Nudex doet de electrpop heropleven .

Mooi initiatief! Nu maar rekenen op de marketing.

Info: www.newvibes.tk

Soy Un Caballo

EP

Geschreven door
Aurélie Muller & Thomas Van Cottom brengen intieme, sfeervolle slowpop, gedragen door akoestisch gitaargetokkel, fijne elektronica, een softe percussie en emotievolle vocals.

Het duo deed beroep op een resem gastartiesten waaronder Cédric Castus (Raymondo), Julien Paschal (Sharko), Sean O'Hagan (The High Llamas) en zelfs Bonnie `Prince' Billy.

De afbeeldingen (man met paardenkop, fleurige kledij, boompje, vlinders, lama's, ?) op de hoes laten een neoromantische indruk na; de drie introverte, dromerige songs, bepaald door een sober gehouden instrumentatie, waarin een vleugje freefolk is verwerkt, is lui lekkeren in de wei op het platteland, wat mooi meegenomen is!

Te zien op het Dominofestival in de AB en tijdens `Les Nuits Bota'!

Nude

Nude EP

Geschreven door
Nude, onder Stef Lemoine uit het Leuvense, bracht in 2006 al een demo EP `Porc'uit, die triphop, breakbeats, samples en electro samenvoegde.

Er is nu de titelloze tweesong EP uit, die neigt naar de Praga Khan sound. ?Let go of me? wordt gedragen door monotone beats en ?grow? is een fris, aanstekelijk electro nummer.

Nude lichtte een tipje van de sluier op van hun stijl en doet ons nieuwsgierig uitkijken naar nieuw materiaal.

Info op www.myspace.com / nudespace

Popallure 2007 : groots voorjaarsfestival

Geschreven door
Popallure was aan de derde editie toe. De voorbije malen waren succesvol, en in 2006 kon men rekenenen op ruim 1400 man met groepen als A Brand, Daan, Delavega, Gorki en Vive La Fête. Popallure trok voor het eerst naar de Brielpoort, en bereikte de kaap van 1500 man. De overstap werd positief ervaren. Popallure is uitgegroeid tot een groots voorjaarsfestival!

Opener van het festival was Aia Hewick, een poprockband die het concours van Popallure won.

Vervolgens stonden de Rock Rally winnaars van 2004 op het podium. The Van Jets stelden hun debuut `Electric Soldiers' voor, snedige rock'n'roll waarin The Datsuns en Iggy zijn verwerkt. Live klonken ze wat onwennig, maar wisten dit te overbruggen met hun inzet en bezielde overgave: ?I don't know why?, ?Ricochet?, ?What's going on?, ?Johnny Winter? en de titelsong boden in de vroege namiddag al een pak respons.

Bulls On Parade, vier gasten uit Vlaanderen, gaven een tribute to RATM. Ze speelden een toffe songkeuze van de drie cd's van Rage. Het draaide dus niet enkel rond hun memorabel debuut van '92. Het viertal onderscheidde zich met prachtige gitaarsoli, diepe bas, een opzwepende percussie en een zang aan Zack De La Rocha. Ze openden met het dynamische ?Bulls On Parade? gevolgd door ?Bullet in the head?; twee songs die al onmiddellijk werden meegezongen en aanzetten tot crowdsurfen. ?Guerrilla radio?, ?Fistfull of steel? en ?Freedom of speech? benaderden de RATM aanpak en met en het onnavolgbare ?Killing in the name of? was het koekenbak vooraan! Puike set!

Verrassing van de avond was Foxylane. Het Belgisch viertal bracht de sound van Soulwax nite Versions, Goose en LCD Soundsystem samen en brachten een uurtje dansplezier met een `hi tech/switch' sound van punkfunk en elektronisch vernuft. Hun weirdo trance neurotische repetitieve beats klonken avontuurlijk en hitsten het publiek op. ?Same shirt? en ?Shut up bitch?, de twee singles van de band, waren overdonderend. In de Brielpoort bewezen ze dat ze alle troeven in handen hadden om opgemerkt te worden.

Absynthe Minded, het vijftal onder zanger/componist Bert Ostyn, heeft al drie cd's uit en eindigden tweede toen The Van Jets de Rock Rally wonnen. De songs op de derde cd `There is nothing' zijn subtiel en verfijnd uitgewerkt. Het publiek kwam op adem na Foxylane en het was genieten van het broeierig songmateriaal als ?Plane song? , ?Ask me anything? en ?I'll be allright?. ?People of the pavement? klonk snedig, maar de band benadrukte de rustige, gemoedelijke aanpak met ?I like you when you're sad? en ?My heroics, part one?. Ze voorzagen ruimte voor enkele grillige songs, waarin een vleugje Balkan was verwerkt, als ?Singalong song?en ?A great height?. Naar het eind klonken ze meer uptempo en bouwden ze de set op met ?Let's be radical?, ?Stuck in reverse? en de titelsong. Absynthe Minded trakteerde ons nog op een bis; een afgewerkte set, wat werd geapprecieerd door het publiek.

Dog Eat Dog mocht de rockavond besluiten. Het vijftal uit New Jersey stonden medio de jaren '90 garant voor een crossover van hardcore en hiphop; ze braken meteen door met `All boro kings'. Na '99 werd het opvallend stil, maar midden vorig jaar hoorden we opnieuw van Dog Eat Dog in een hernieuwde bezetting; de klemtoon kwam op een toegankelijk groovy sound te liggen.

Ze deden alvast hun best om het publiek op te zwepen op ?Expect the unexpected?, ?Who's the king? en ?Rocky?, maar ze slaagden er niet het publiek aanhoudend te boeien, daarvoor vielen sommige nummers van de recente cd `Walk with me ` te zwak uit. Al rappend werden de songs aan elkaar gepraat.

`Ok, Dog Eat Dog loves us', die zegen namen we alvast mee na de afsluiter ?No fronts?.

DJ Dirk Stoops en Discobar Galaxie verzorgden de after-party tot in de vroege uurtjes.

Popallure onderstreepte een geslaagde, gevarieerde aanpak.

Organisatie: Popallure 2007

Pestpop 2007: vrijdag 20 april

Geschreven door
Net zoals vorig jaar zakten we ook deze keer weer af naar de Oktoberhallen van Wieze om de tweede editie van het Pestpop festival mee te maken. Dit jaar onderging de opvolger van Aalst Rockt een ingrijpende metamorfose. Want Pestpop editie 2007 werd een tweedaags festival met camping en met een extra B- podium. Al heel vroeg had de organisatie opnieuw Jon Oliva's Pain weten te strikken. Een goede zaak want tijdens de editie vorig jaar hadden we erg genoten van Jon Oliva's soloband. Toch werden we niet meteen laaiend enthousiast van de affiche toen er stilletjes aan meer en meer bands werden toegevoegd. Wel leek het erop een leuk post Savatage feestje te gaan worden want naast Jon Oliva's Pain stonden ook Circle II Circle (met ex-Savatage zanger Zachary Stevens) en Chris Caffery (ook al ex-Savatage) geprogrammeerd. Naast deze bands stonden ook nog (net zoals vorig jaar) het Belgische Sengir en het Finse Kotipelto op de affiche, naast nog een tiental andere bands uit de Black/Death Metal scène. Savage Circus haakte in laatste instantie af en werd vervangen door Tempesta. De Britse Doom/Death Metal band My Dying Bride mocht op zaterdag als headliner fungeren. Wijzelf hadden na de editie van 2006 om wat meer diversiteit gevraagd, wat ons nu werd aangeboden in de vorm van een overdosis Death & Black Metal. Maar goed, daar zou wel een publiek voor zijn?.dachten we.

Dag 1, vrijdag begon al om 18.00. Wel erg vroeg voor de hardwerkende mens. Doch de bands die toen reeds aantraden lagen te ver buiten ons interesseveld waardoor we pas richting Wieze reden om Sengir aan het werk te zien. Toen we aankwamen viel het meteen op hoe weinig volk er was opgedaagd. De immense Oktoberhal bleef zo goed als leeg voor de rest van de avond. We konden nog de helft van het optreden van Nostradameus meepikken. Een Zweedse metalband die ons overstelpte met alle mogelijke metalclichés en een bijzonder zwakke zanger. Het meest imponerende waren de dreigende duivelslenzen die de heren droegen. Daarna was het de beurt aan Sengir. Vorig jaar had deze Belgische band nog een goede beurt gemaakt maar wat ze nu lieten zien en horen was beneden alle peil. Het beloofde akoestische optreden werd van de baan geveegd. In de plaats kregen we een vrij kort, ongeïnspireerd elektrisch optreden. Zangeres Ellen zat er bovendien met de regelmaat van de klok ferm naast. Sengir was dit jaar heel erg zwak. Jon Oliva's Pain had de zware taak om de eerste dag toch nog te redden. Het werd een semi-akoestisch optreden dat vooral werd gekenmerkt door veel technische storingen en een niet zo'n zuivere stem van mister Oliva. De set bestond uit mooie akoestische uitvoeringen van Savatage klassiekers, Sava-rarities (een indrukwekkende ballad versie van ?Jesus Saves?) en enkele covers. Toch kon Jon Oliva's Pain niet verhinderen dat we in een sombere stemming de Oktoberhallen verlieten. De eerste dag was er één om vlug te vergeten.

Organisatie: Pestpop

Pagina 969 van 969