logo_musiczine_nl

Talen

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Onze partners

Laatste concert - festival

Enter Shikari -...
Editors - Paasp...

A Boy Named Dirk Aanbevolen

Geschreven door
&

Dirk Blanchart is een meester in zijn vak, een beetje het Vlaamse equivalent van Paul Weller. Op zijn nieuwe album ‘A Boy Named Dirk’ staan bijna uitsluitend diamanten en die paar tracks die daarvoor net niet in aanmerking komen, zijn nog steeds oerdegelijke poprock waar de jongere generaties muzikanten een puntje aan kunnen zuigen. Blanchart klinkt vandaag misschien niet zo experimenteel als in zijn Luna Twist-dagen (waarom zou hij ook), maar ook met klassieke melodielijnen en verhalende lyrics klinkt hij lang niet oubollig. Het is een beetje teasen en dissen naar het jonge grut dat al eens een gitaar vastneemt en na veel zwoegen denkt dat ze een song geschreven hebben. Zwoegen? Het lijkt alleszins als Blanchart dit album met de vingers in de neus opnam.
Het lijkt allemaal kinderlijk eenvoudig. Neem nu “The Sound Of Small Airplanes”. We hebben vast allemaal al eens tijdens een zondagse wandeling in de tuin of ergens anders het geluid van een klein vliegtuigje gehoord. Dirk Blanchart maakt van zo’n banaal gegeven een wondermooie track met een melodie om duimen en vingers af te likken. En met zelfs tekstuele diepgang, en dat dan enkel door te spelen met herhaling en kleine aanpassingen. Wat een meesterlijke zet ook om in deze track een baritonsax te stoppen. Daar kom je nochtans niet meteen op uit als je zit te brainstormen hoe je het geluid van een klein vliegtuig kan oproepen. Dat inzicht is weggelegd voor de grootsten onder de songschrijvers. Met deze “The Sound Of Small Airplanes” zet Blanchart een nieuwe klassieker naast zijn “No Regrets” en “Fool Yourself Forever”.
En er staat nog meer ear candy op het menu van de Gentenaar, zoals het smooth rockende “Fix This Carrousel” en het heerlijke vraag- en antwoordspel van “How Do We Feel?” met een licht ontsporende psychedelische finale. Ook “In Between Battles” en “Now Is The Time” zijn poprocksongs van de zuiverste soort waarin Blanchart zijn meesterschap als snoep in het rond strooit.
Zoals eerder gezegd is alles op ‘A Boy Named Dirk’ oerdegelijk, maar persoonlijk vind ik dat deze Boy zichzelf in crooner-nummers als “It’s Easy” en “Too Much Of Everything” te weinig eer aandoet. Je hoort deze legende nog liever wat om zich heen schoppen dan hem te zien afglijden in zeemzoete breakupsongs. “Hail Mary Of The Songs”, waarin Blanchart de muze bedankt voor bewezen diensten, laat de luisteraar achter met een dubbel gevoel. Het verhaal klopt immers enkel maar als deze song een bedanking is aan de muze voor de andere songs op het album. Je kan ook de vraag stellen waarom je je dankbaarheid voor inspiratie in een weinig-inspirerende song giet. Ook het laten volgen van deze dank-aan-de-muzesong door twee covers blijft een beetje een raadsel. Maar dan zitten we al op het niveau van de kleinste details. “Greenback Dollar”, van het Kingston Trio (remember hun grootste hit “Tom Dooley”) uit 1962, krijgt van Blanchart een snedig rockend larger-than-life-jasje en hij brengt het ook met een waarachtigheid en authenticiteit alsof hij de woorden zelf neergepend heeft. Zijn versie van “Ik Zou Wel Eens Willen Weten” van Jules Decorte is dan weer eerder een miscast. Niet zozeer omdat het de enige Nederlandstalige track is op dit album, maar vooral omdat het inhoudelijke, het naïeve en verwonderlijke dat spreekt uit de tekst, niet aansluit bij het dooraderde, doorleefde van de oude rocker die met veel eelt op de ziel spreekt.

Aanvullende informatie

  • Band Name: Dirk Blanchart
  • Muziekgenre: Pop/Rock
  • Label: Sonofab Recordings
  • Datum: 2019-03-06
  • Beoordeling: 7
Gelezen: 662 keer
Meer in deze categorie: « Dynamiet (EP) Dead People (EP) »