Gent Jazz 2024 met Birdy en Selah Sue – Een verdwaald pad van Melancholie en Weemoed
Gent Jazz 2024
Bijlokesite
Gent
2024-07-13
Erik Vandamme

Het beloofde een drukke dag te worden op Gent Jazz. Niet alleen waren er publiekstrekker sBirdy en Selah Sue, ook artiesten als Dushime, Lézard en Reinel Bakole stond er heel wat lekkers op het podium van Gent Jazz. We onthouden vooral een verdwaald pad van Melancholie en Weemoed doorheen deze mooie dag.

Het begon al met Dushime (*****) die zoveel power, eerlijkheid en soul in haar stem en uitstraling stopt. Meteen kregen we uppercuts te verwerken. Vorig jaar in de AB op de Sound of Belgian Underground (2022) en op het ontdekkingsfestival Fifty Lab in 2023, deed ze het al voor.
Als openingsact op Gent Jazz intrigeerde ze. Ze is begeleid door een goed op elkaar afgestemde band. De emoties voelen en zien we letterlijk, ze meent oprecht wat ze zingt en zegt. Het komt allemaal vanuit het hart en buikgevoel, ondersteund van haar uiterst breekbare, krachtige stem. Een eerste hoogtepunt. Een muzikale mokerslag. Groeipotentieel ervaarden we hier!

We lieten ons op de Gardenstage meevoeren, een groovy, gedreven klankentapijt door aanstekelijke drums, piano en contrabas door het trio Toon Putteman Trio (****). Toon zit in zijn laatste jaar aan het Koninklijk Conservatorium Antwerpen, zocht en vond, twee muzikanten met een even grote honger tot voorliefde voor jazz, Thibaut Deryckere (piano) en Toon Rumen (contrabas). Op intense, doordachte wijze slaat het trio lekker aan het improviseren. Wat een virtuositeit. Ze etaleren nogal wat speelsheid. Deze drie jonge wolven bewezen op Gent Jazz vooral dat ze uit een bijzonder (jazz) hout gesneden zijn.

Wasia Project (****1/2), het Brits fusion duo William en Olivia Hardy combineren uiteenlopende stijlen als jazz, klassiek en pop muziek alsof het de normaalste zaak van de wereld is. De sound wordt gedragen door een breed gamma van instrumenten en een tweestemmigheid die ons enorm kan bekoren. Soms is het Olivia die met haar soulvolle stem een warme gloed over de menigte doet waaien; we waren ook onder de indruk van het bedwelmende pianospel en de zoete achtergrond zang van broer William. De klik tussen beiden zorgt voor een unieke totaalbeleving en harten breken. De nummers zijn opbouwend, worden krachtig, en voelen filmisch aan. Er heerst uitbundigheid. Het duo  werd bijgestaan door een bassist, drummer en twee blazers, een sterke meerwaarde. Een divers magisch concertje dus.

"Serendip Quartet is een band onder leiding van saxofonist Arnaud Guichard. Hun repertoire bestaat uit originele composities geïnspireerd door verhalen die een zeer intiem en uniek universum creëren. Een reis door Spiritual-, Afro-, Free- en hedendaagse jazz", lezen we in de bio. Arnaud liet weten dat ze een langgerekt set zouden spelen, zonder pauzes. We maakten ons opnieuw op voor een gevarieerde, groovy trip doorheen het jazz landschap.  Serrendip Quartet (***1/2) overtuigde zondermeer. Er was zelfs een licht experimenteel kantje te horen. Sjiek. aan verbonden. In het eerste deel was men uitermate geboeid, maar de aandacht vasthouden, lukte niet zo goed.
Serrendip Quartet bood een kleurrijke trip vol verrassende wendingen. Wellicht komt zoiets beter over in de intimiteit van een club, en niet zozeer in open lucht ...

De eerste pop diva op het podium van Gent Jazz was Iniko (***1/2). Ze straalde het alvast uit. Iniko combineert allerlei stijlen van disco, soul, R&B tot rock. In haar bindteksten breekt ze een lans voor gelijkheid, tussen man, vrouw ras en stand. En in haar muziek beeldt ze dat subliem uit door je die spiegel voor te houden, en al dansend door het leven de demonen te overwinnen. Ze heeft twee krachtige achtergrond zangeressen, die samen met de drie muzikanten zorgden voor de nodige swung; Iniko deed ons heupwiegen en genieten. Volledig konden we niet opgaan in haar set, het klonk iets te oppervlakkig.
Iniko heeft echter voldoende potentieel om binnen de soulpop door te breken. We duimen.

Wie ons al een paar keer kon overtuigen is Lézard (*****). We zagen de beloftevolle jonge band, die vergelijkingen verdient met een Talking Heads. Zowel op de Rock Rally als op Great Gigs in the Park, Sint-Niklaas speelden ze overtuigend sterk.
Op Gent Jazz slaagden ze erin het publiek te boeien; te doen rechtveren en meedeinen. De vocals en de sound van dit springerig collectief aan jonge talentvolle muzikanten verraste, door aanstekelijke refreinen, gekke bekkentreks en enkele verbluffende danspartijen. Mooi.
De funky style was een toegevoegde waarde. Zij hadden het publiek mee.

De publiekstrekker vanavond was Birdy (*****). Haar vorig jaar uitgebrachte album 'Portraits' is een zoektocht naar haar ware identiteit. In een volgepakt Gent Jazz bewees ze een groots artieste te zijn. De zangeres is al sinds haar twaalfde bezig en heeft haar naam niet gestolen. Als een zingende nachtgaal, aan de piano of met gitaar, zweefde ze over ons heen in een uitnodigend pad van weemoed en melancholie, bijna 90 minuten lang. Iedereen was onder de indruk van Birdy. Wij genoten van die intense, intieme, breekbare magie van deze jonge dame, die wordt geruggesteund door een goed op elkaar ingespeelde band. De poppy pakkende nummers doen je meedrijven, zonder al te zeemzoetig te klinken. Haar zalvende, zachte stem is krachtig genoeg in haar kenmerkende sound. Een daverend applaus volgde steeds en de lichtjes gingen in de lucht. Een zinderende set.

Net na de release van haar debuutalbum 'Healing Exhaustion', werd Reinel Bakole (***1/2) omschreven als dé rijzende ster van de Belgische avant-garde soulscene. We waren benieuwd of ze dat op Garden Stage ook kon waar maken. En inderdaad, we zagen een artieste die ‘soul’ ademde op het podium, zowel in de dansmoves als in de vocals. Reinel Bakole gaf haar muzikanten veel ruimte om in de spotlights te geraken, de saxofonist zorgde zelfs voor een lekker groovy jazz tune. Een aanstekelijke klankentapijt werd uitgespreid, die psychedelisch aanvoelde doorheen avant-garde en soul, met een dosis experiment.
Een ietwat vreemd theatraal totaalbeeld, die haar veelzijdige, avontuurlijke aanpak onderstreepte en grenzen durfde te verleggen.

Een deerlijke nimf Selah Sue (*****) besloot de festivaldag. Hier is geen sprake meer van een bedeesd meisje dat we ooit zagen optreden in de AB. Ze klinkt zelfverzekerd en vol zelfvertrouwen; haar doorleefde, heldere vocals injecteert de emotievolle, pakkende en groovy soulpop. We krijgen een gevoelige, dromerige, zwierige set die de dansspieren aanspreekt. Doorbraak hit "Raggamuffin" en "Together" zaten vroeg in de set. Weemoed en melancholie kregen we iets verderop.
De gevarieerde et boeide zondermeer. De mooie beelden op het scherm deden de rest. Het plaatje was compleet hierdoor.
Ze schakelde voortdurend over van intimiteit naar een meer opzwepende sound. Selah Sue is uitgegroeid tot een echte souldiva die allerhande emoties doet oproepen. Sterk!

Neem gerust een kijkje naar de pics op de site www.gentjazz.com

Organisatie: Gent Jazz