AB, Brussel programmatie + infootjes

AB, Brussel programmatie + infootjes Concerten 2024 26-06-24 – Thievery corporation (Org: Gracia Live) 27-06-24 – Guano apes (Org: FKP Scorpio) 27-06-24 – Chelsea Wolfe, Kaelan Mikla 28-06-24 – WITT, Pothamus (ism Hogeschool PXL) 29-06-24 – Belle & Sebastian…

logo_musiczine_nl

Wilde Westen, Kortrijk - events

Wilde Westen, Kortrijk - events Concerten 2024 Introducing: Blender - De zomerse muzikale mix in Kortrijk Deze zomer brengen Schouwburg Kortrijk en Wilde Westen een uitzonderlijke muzikale ervaring naar de Bolwerksite in Kortrijk. Blender is de nieuwe zomerse…

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Onze partners

Laatste concert - festival

MC Solaar 2024-...
fat_white_famil...

Royal Republic

LoveCop

Geschreven door

De Zweedse rockband Royal Republic is niet superbekend in ons land, anders dan in Nederland, Frankrijk en Duitsland. Later dit jaar staan ze in De Casino in Sint-Niklaas en dat is voor de promotie van hun nieuwe album ‘LoveCop’.
Op hun nieuwe album kijkt de Zweedse band door zijn eigen plastic zonnebril en met veel ironie naar de jaren ’80. De hoes geeft al wat weg. Zanger Adam en de rest van de band staan daar centraal met leren jassen die geleend lijken van Rob Halford van Judas Priest of anders van dat ene bandlid van The Village People (Lee Mouton). Daarbij speelt Royal Republic met een paar gedachten.
Het is terugkijken met een knipoog. Al in die periode deden artiesten gewoon hun goesting en toonden ze hun geaardheid, al had het grote publiek dat niet altijd door. Halford en Mouton ontleende hun kenmerkende outfits aan de gay- en SM-scene van die tijd, terwijl het voor velen het nieuwe ‘uniform’ was voor de metal- en disco-volgers. Met eenzelfde je m’en foutisme speelt Royal Republic ook in de lyrics op ‘LoveCop’: er zijn heel wat interpretaties voor elke zin en elk refrein. En heel leuk: ze hanteren daarbij ook het cliché-taalgebruik van de disco en rock van de jaren ’80.
Ook muzikaal grijpen ze schaamteloos terug naar de jaren ’80. Royal Republic stapelt de muzikale clichés uit disco, funk en power-rock op elkaar in overtreffende trappen. Als vingerwijzing naar de heavy metal van die tijd hebben een paar intro’s en fragmenten een cheesy Knuffelrock-sound. Als om te zeggen: daar houden we die generatie voor altijd verantwoordelijk voor en eigenlijk houden we wel van die camp. Ook de eenvoudige ritmes en songstructuren en de refreinen die je meteen kan meezingen van de disco en het overdreven muzikale drama van de funk worden hier heel erg uitvergroot.
Songtitels als “Boots”, “Freakshow”, “Electra” en “LoveCop” hadden zo op een (vroeg) album van Judas Priest kunnen staan. “Love Somebody” en “Sha-La-La-Lady” zijn dan weer onvervalst Hot Choclate-disco-style. Zo stevig als bij Judas Priest worden de gitaren niet, maar deze potige punkrock is wel zo dansbaar als disco.
Maar of ‘LoveCop’ nu helemaal een door de band vooraf bepaalde concept volgt, dat zijn we niet helemaal zeker. Maar ondertussen hebben we met deze ‘LoveCop’ wel een leuk album met een super-productie. Denk het concept weg en je hebt nog steeds een bijzonder aangenaam, energiek en stevig rockend album dat muzikaal in alles het beste van de jaren ’80 naar boven brengt.
Mijn persoonlijke top 3 van dit album is “Wow! Wow! Wow!”, “LazerLove” en “Electra”.

https://www.youtube.com/watch?v=BbpW_ooMb-8

Goudi

Tango de l’envie -single-

Geschreven door

Goudi (Pierre Goudesone) heeft een sterke, derde single uit voor zijn nieuwe, vijfde album. Na het Nederlands/Oostends dialect van het walsende en ietwat treurende “Tango” en van het melancholieke “Blootvoets” kiest hij nu voor de taal van Molière voor een energieke tango met actrice Lubna Azabal. Het swingt en zwiert en intrigeert.
Opnieuw een tango dus en muzikaal is die al net zo klassiek als de eerdere “Tango”, die overigens al de zin ‘tango van het leven’ (tango de la vie) vermeldde. Dat zijn misschien wat veel gelijkenissen om de twee songs samen op één album te gooien, maar net zo goed wordt het grotere geheel voor iedereen duidelijk als dat album in september uitkomt.

https://www.youtube.com/watch?v=quBeAXVuxfE

Painted Scars

Won’t Give Up -single-

Geschreven door

De Oost-Vlaamse metalband Painted Scars eindigde op een mooie tweede plaats in de finale van de Belgische Wacken Battle en nu heeft deze nu met “Won't Give Up” een nieuwe single uit. We vermoeden dat het gewoon toeval is dat de titel van deze single symbolisch zou kunnen verwijzen naar die net niet gewonnen battle. Het ‘verlies’ is al verteerd en de bandleden kijken meer vooruit dan achteruit.
“Won't Give Up” gaat over terugvechten als iets of iemand je van je dromen weghoudt. Voor zangeres Jassy gaat die song over haar gevecht tegen cystic fibrosis, een ziekte die onder meer haar longen aantast en die er lang voor gezorgd heeft dat ze haar zang-ambities niet kon waarmaken. Inhoudelijk is deze tweede single beter gestoffeerd dan voorganger “Life and Alive” en ook muzikaal staat Painted Scars opnieuw enkele stappen verder.
Deze single vormt de aanloop naar de eerste EP ‘Kintsugi’ van Painted Scars. Die stellen ze voor op de tweede editie van hun eigen Scarfest in augustus.

https://www.youtube.com/watch?v=m4AjPMRqdCI

Barrel Smoke

Red Light Rumble -single-

Geschreven door

Barrel Smoke wist ons aangenaam te verrassen op de finale van de Belgische Wacken Battle en daarom luisteren we nog eens terug naar de single die ze enkele weken geleden hebben losgelaten op de wereld.
“Red Light Rumble” is een echte banger in de traditie van Motörhead, The Darkness, Enforcer, Airbourne en (dan in het Nederlands) BEUK. De song heeft een hoog octaangehalte en laat de spierballen rollen. Productioneel en in de mix is er misschien nog wat marge om nog harder te knallen, maar als we dit moeten beoordelen op het inspelen en de songopbouw, dan doet Barrel Smoke hier weinig verkeerd.
Het klinkt voor geen meter vernieuwend, maar het wordt wel met veel grinta gebracht.

https://www.youtube.com/watch?v=lTy6q-JFluY

Maanvlinder

Tranen van Gisteren -single-

Geschreven door

Symfonische metal in het Nederlands, dat hadden we nog niet eerder gehoord. Maar nu wel. De Nederlandse en Nederlandstalige metalband Maanvlinder heeft zopas zijn eerste single “Tranen van Gisteren” gelanceerd op het net en die klinkt veelbelovend.
Maanvlinder is een project van twee personen. De eerste is Raymond Luijbregts, die je zou kunnen kennen van Aether. Dat is ook een duo-band, met de Amerikaanse zanger Joe Turner, die in 2021 een EP uitbracht. Het tweede bandlid van Maanvlinder – die verantwoordelijk is voor de vrouwelijke zang – wil liever nog wat op de achtergrond blijven en dat respecteren we.

“Tranen van Gisteren” is een bijzonder aangename single, met bovengemiddelde aandacht voor de gitaren. Je hoort dat er met veel passie, ervaring en talent aan deze compositie gesleuteld is. De zang is knap: heel helder, goed gedoseerd en heel krachtig. De songtekst in het Nederlands klinkt fris. Maar de tekst kleeft ook nog wat aan het papier, waarmee we willen zeggen dat iets wat mooi is in de geschreven versie niet altijd goed bekt als je het in een bepaald tempo en melodie wil zingen. Dat is een hindernis die wel meer Nederlandstalige rock/metalbands moeten nemen en dat los je maar op door veel te repeteren en op te treden. Maar op zich bieden de lyrics in het Nederlands wel een toegevoegde waarde, omdat je als luisteraar sneller meegenomen wordt in het verhaal. En het gaat ook gewoon ergens over in “Tranen van Gisteren”.
In het Nederlands kan je je als songschrijver niet verbergen achter wat holle woorden die vooral goed klinken, zoals al eens gebeurt als bands Engelstalige lyrics hebben. Ik vermoed dat wel wat mensen zich zullen herkennen in het break up-verhaal van Maanvlinder.
“Tranen van Gisteren” klinkt heel catchy, melodieus, toegankelijk, … en heeft toch ook wat agressie in de riffs. Als Maanvlinder dit niveau kan halen voor elke release, dan is dit een duo om in de gaten te gaan houden.

https://www.youtube.com/watch?v=xeVEKyiKVe0

Bospop 2024 - van vrijdag 12 juli 2024 t-m zondag 14 juli 2024 – Bospop komt eraan, praktisch

Geschreven door

Bospop 2024 -  van vrijdag 12 juli 2024 t-m zondag 14 juli 2024 – Bospop komt eraan, praktisch

BOSPOP KOMT ER AAN
Weerverwachting
Na een heel nat voorjaar lijken de weergoden Bospop op het juiste moment goed gezind. De komende weken zijn overwegend zonnig bij een temperatuur van 23 graden. De festivalkoorts zal toenemen en wij zorgen er voor dat jullie in een ”gespreid” bedje terecht komen.
Inrichting festivalterrein
In grote lijnen blijft de inrichting hetzelfde. Op bijgevoegde plattegrond de inrichting met het witte vlak de rocktent met daarboven in zwart het hoofdpodium. Het blauwe vlak met de gele “hoedjes” is de 24hrs tent. Hier is s’morgens het ontbijt voor de campingbezoekers. Vorig jaar hebben we voor het eerst naast deze tent een 3e podium gepresenteerd. Dit jaar is dat podium in de 24hrs tent geplaatst met een programma wat de moeite waard is om te bezoeken.
Rechtsonder zie je een blauw “rondje” aangeduid. Dit is de Silent Disco in de zogenaamde UFO tent, Hosting van dit onderdeel gebeurt door poppodium De Bosuil. De populariteit van dit item blijkt uit de lange wachtrijen van soms meer dan 45 minuten vorig jaar.
Bekers inleveren
Vanwege milieubepalingen moeten we ook bij Bospop de plastic bekers voor 75% recyclen. Die bekers moeten schoon zijn mogen bijvoorbeeld geen grassprieten, papier of anderszins bevatten.  Daarom krijgt iedere bezoeker bij binnenkomst (gratis) 2 tokens. Bij de bestelling van een drankje moet je 1 token inleveren. Als je daarna weer een drankje bestelt moet je de gebruikte beker inleveren. Zo proberen we schone bekers te verzamelen voor verwerking. De 2e token is bedoeld in geval je nog een halve beker hebt en al een tweede drankje wilt bestellen of voor een ander persoon een drankje wilt meenemen.
Programma
Helaas hebben we met de afzegging van Heart, vorige week, een “bittere pil” moeten slikken. Gelukkig hebben we gebruik kunnen maken van een vrije dag in het tourschema van Patti Smith en haar Quartet en haar kunnen strikken om deze spot in te vullen. Voor het overige zijn wij trots dat wij een aantrekkelijk en gevarieerd programma kunnen bieden. Voor een totaal overzicht met tijdschema ga je naar onze site www.bospop.nl .
Overnachting
Hou je van kamperen tijdens een festival en heb je geen zin om met allerlei materiaal te gaansjouwen dan adviseren wij je om eens te kijken naar de overnachtingsmogelijkheden via onze site. Er staat een link naar o.a. Festitent die diverse soorten tenten ter plaatse in de verhuur hebben.
Tickets
Nog geen ticket? Voor tickets ga ja via de link op onze site naar Ticketmaster.nl. Voor groepen geldt dat ze voor iedere 10 tickets, 1 ticket gratis ontvangen. Misschien interessant om hier rekening mee te houden.

www.bospop.nl

 

Holy garden Sessions op 13 en 14 juni 2024, Pastorietuin Kortemark met Gabriel Rios en Equal Idiots

Geschreven door

Holy garden Sessions op 13 en 14 juni 2024, Pastorietuin Kortemark met Gabriel Rios en Equal Idiots

Een project van Witlofsessies & Cultuur Kortemark
13-06 Gabriel Rios + support Ventus
14- 06 Equal Idiots + support Black Leather Jacket
Oude Pastorie, Kortemark
www.holygardensessions.be
www.gardensessions.be
Ism cultuurdienst Kortemark en Witlofsessies

Gabriel Ríos - intieme show
Gabriel Ríos werd geboren in Puerto Rico, maar woont sinds zijn 17e in België. Op zijn debuutplaat ‘Ghostboy’ (2004) bracht hij eigenzinnige Latin pop, op vijfde album ‘This Marauder’s Midnight’ (2014) – met daarop hitsingle ‘Gold’ – profileerde hij zich als introspectieve singer-songwriter. Hij werkte in het verleden al samen met onder andere Jo Bogaert (Technotronic), jazzpianist Jef Neve, Kobe Proesmans (The Colorist Orchestra) en multi-instrumentalist Ruben Samama.
Die laatste zal hem tijdens dit concert begeleiden op piano, contrabas en gitaar.
Ríos’ meest recente plaat ‘Flore’ (2021) bevatte een collectie heruitgevonden Latijns-Amerikaanse classics en een handvol nieuw werk. Voor single ‘La Torre’ werkte hij samen met Devendra Banhart.
Nieuw album ‘Playa Negra’, met daarop meer nieuwe nummers in het Spaans.

Equal Idiots zijn klaar voor actie! Het duo bracht onlangs een knaller van een nieuwe single uit. 'I Am The Light' is de perfecte teaser voor hun derde album. Na een zomer vol festivals in België, waaronder een plek op het hoofdpodium van Rock Werchter, maken Equal Idiots zich nu met enkele fijne warm-ups. In het najaar start de clubtour, met o.m. in de AB, Brussel.
Equal Idiots - naar eigen zeggen "twee idioten uit Hoogstraten City" - maken sinds 2012 compromisloze garagepunk. Thibault Christiaensen gaat tekeer op gitaar en microfoon, terwijl Pieter Bruurs zijn drumvellen aan diggelen slaat. Na het winnen van 'De Nieuwe Lichting' in 2016 en het bereiken van de finale van Humo's Rock Rally, werden de twee jongens gelanceerd op de weg naar succes. Hun tweede single 'Put My Head In The Ground' (2017) stond vijf weken aan de top van 'De Afrekening'.
In 2020 presenteerden ze hun tweede album 'Adolescence Blues Community' voor een bomvolle Ancienne Belgique. Met een stel Tasmaanse duivels als deze, zijn tot in de puntjes uitgewerkte, high-energy optredens gegarandeerd.
Na vier jaar is Equal Idiots terug met diepere, opzwepende muziek die iedereen beroert. Dringend te (her)ontdekken …

Pukkelpop 2024 – van 15 augustus t-m 18 augustus 2024 – nieuwe rits namen

Geschreven door

Pukkelpop 2024 – van 15 augustus t-m 18 augustus 2024 – nieuwe rits namen

NIEUWE NAMEN VOOR PUKKELPOP!
ZON IN ZICHT!
Moeder Natuur kampt even met een identiteitscrisis dus werden een aantal meteorologische taken herverdeeld. Vandaag is het onze beurt om het mooie weer te maken. Dat doen we met nieuwe namen voor Pukkelpop.

VERS OP VRIJDAG
Toegevoegd op vrijdag, 16 augustus: de Canadese doom rap queen Backxwash, rijzende countryster Dasha, momenteel megapopulair met haar break-up anthem 'Austin', de Nederlander DJ St. Paul draait breed en wat hij wil terwijl het veelzijdige nieuwe talent EMILIJA voluit gaat voor progressive house, trance en bass-heavy electro. Lip Critic gaat voor iets steviger: dance punk en digitale hardcore. Verder Flavour Drop, de jonge allrounder met een passie voor hiphop, dancehall en future beats, de post-nudism rave van Lander & Adriaan en voor verrassende popsoul met weerhaakjes vat je post bij de Britse Lola Young. Toeters, bellen en felicitaties voor 20 jaar STAKE, de visionaire queer kunstenaar Stanislawa mixt een passie voor 90s techno en dromerige trance en ook de hilarische hocus pocus van Siegfried & Joy zal magisch ten tonele verschijnen.
ZIEN OP ZATERDAG
Op zaterdag komt Crackups erbij, een harde brok Belgische punk en plaatjes draaien tijdens de werkuren, da’s dan weer de job van Eppo Janssen & Friends. Voor een eclectisch muziektapijt getuft met UK bass, garage en jungle werd DJ Shoplifter aangesteld, Jeroen Delodder grossiert in floorfillers en Otis, labelbaas van Slagwerk, kruipt ook achter de decks. Show Me The Body is post-hardcore uit Amerika; STIKSTOF, onze Brusselse hiphopbro's; The Reytons omschrijven zichzelf als Britse indierock en Wisp vertegenwoordigt de nieuwe generatie shoegaze.
ZOT OP ZONDAG
Faisal neemt de fakkel over van huis-dj Michael Midnight, Odymel is een alternatieve afkorting voor retro nostalgic trancy italo hard techno. Geen afkortingen of omwegen voor Stijn Van de Voorde & Thibault Christiaensen, zij draaien rechttoe rechtaan rock ’n roll-plaatjes en UNOS is een esoterische muziekvlinder die furore maakt met haar verfrissende dj-sets.

Enkel voor zondag zijn er nog tickets. Voor de meest recente versie van onze line-up, check je www.pukkelpop.be . Nieuwe namen worden binnenkort aangekondigd.

Secondhand Saints

Secondhand Saints – Feestelijke avond bol van uppercuts en energiebommetjes

Geschreven door

Secondhand Saints – Feestelijke avond bol van uppercuts en energiebommetjes

Ontstaan uit de assen van de pandemie deelde metalcore band Secondhand Saints met hun debuut 'Shattered Floors' al  meteen een visitekaartje uit om 'U' tegen te zeggen. Met daaropvolgende releases als 'Dying Breath', 'Echoes' en 'Afterlife' gingen ze volop door op hun elan.
Toen we ze vorig jaar aan het werk zagen in het voorprogramma van Bizkit Park in De Casino, Sint-Niklaas schreven we: ''De band speelde een thuismatch. Secondhand Saints bracht een emotioneel beladen set van een strakke, verschroeiende sound , krachtige, intense mokerslagen en pakkende, rauwe vocals  en screams. Wat een geluidsmuur."
Ze speelden nu opnieuw een thuismatch en stelden hun gloednieuw album voor: 'Falling from Grace'. Het werd een feestelijke, wervelende avond bol van uppercuts en energiebommetjes, die in de vorm van strandballen ons rond de oren vlogen.
Uiteraard was er veel meer aan de hand want …

In het voorprogramma stonden twee al even sterke Belgische metal parels op het programma, hoewel je If I May (**** 1/2) bezwaarlijk in dat hokje kan duwen. De band combineert HC  met melodieuze metalcore en kruidt het aan andere hardere stijlen. De beweeglijke frontman schreeuwt zich de stem schor en port zijn publiek voortdurend aan. De lat wordt hoog gelegd door de band, ze pushen een moshpit, incluis de oproep neer te zitten, recht te springen, of uit elkaar gaan en een circle pit tot stand brengen. Het publiek, naar metalnorm, genoot, maar niets meer niets minder. Wij genoten van de diversiteit en de emotionele uppercuts in hun sound. Band met potentieel.

Temptations For The Weak (****) is al enkele jaren aan een stevige opmars bezig. Ze stonden al op Graspop en Alcatraz Metal Fest en zijn uitgegroeid tot  een gevestigde waarde binnen het metal club circuit. Helaas had de band af te rekenen met een tegenslag op deze avond. Zanger en frontman Jadran Beauprez, die sinds 2020 de band kwam versterken, moest door ziekte verstek geven. Zanger/gitarist Djoni Tregub nam het van hem over. De band keerde wat terug in de tijd hiermee, ze zijn ooit begonnen met Djoni als frontman/zanger. Hij heeft een hoog en lekker rauw stembereik. Hij kweet zich dan ook met brio. Maar de unieke, bonkige uitstraling van Jadran misten we wel.
We kregen heerlijke, melodieuze, energieke en scherpe gitaarriffs. De temperatuur steeg tot een kookpunt. We waren goed opgewarmd tot de closing act.

Het publiek schoof een beetje dichterbij voor Secondhand Saints (****), die gingen voor een  gewonnen thuismatch. Al bij de 'intro' , reageerden de aanwezigen enthousiast. Als hongerige wolven gingen ze tekeer. “This Fire” en “Anchor” klonken overtuigend. Een mosh/circle pit werd het resultaat op zo’n gretige nummers. Er vliegt zelfs een crowdsurfer door de lucht. Sfeer was er ook alleszins, enkele strandballen vlogen over onze hoofden heen. Het publiek werd aangepord tot ‘een wave '; interactieve trucjes die werken. Het publiek genoot met volle teugen, net als de band. De beste manier om een nieuwe plaat voor te stellen, is dat feestelijk te doen dus.
Een wervelende finale kregen we met “Falling from Grace”, “Hell of Mine” en verder in de bis met “Shattered Floors” en het prachtige “Dead Man’s Switch”.
Secondhand Saints deelde adrenalinestoten uit en bouwde een ultiem metalcore feestje op.  Missie meer dan  geslaagd!

Setlist: Intro//This Fire//Echoes//Anchor//Wasting Time//Afterlife//Chemistry//Falling from Grace//Hell of Mine //ENCORE : Shattered Floors //Dead Man’s Switch

Pics homepag @Sven Dullaert

Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas

Fred Hersch

Fred Hersch – Kunst - Improvisatie 'on’ Piano

Geschreven door

Fred Hersch – Kunst - Improvisatie  'on’ Piano

Als lid van het pianopantheon van de jazz is de Amerikaanse pianist Fred Hersch (*****)  al meer dan drie decennia een invloedrijke creatieve kracht; dit als improvisator, componist, docent, bandleider, medewerker en opnameartiest. Bovendien ontving hij al meerdere grammy nominaties zowel als solo artiest als bij o.a. Fred Hersch Trio.
Met zijn nieuwe plaat 'Silent, Listening' stond hij in een nagenoeg uitverkochte Flagey in Brussel. Hij bood ons, helemaal alleen gezeten achter zijn piano op dat grote podium, een bijna twee uur lange trip doorheen improvisatie met piano aan, ie we nooit meer zullen vergeten. Kunst - Improvisatie  'on’ Piano dus …

Fred Hersch spreekt emoties aan die gaan van een schaterlach naar een tranendal, alsof dat de normaalste zaak van de wereld is met zijn bijzonder tot de verbeelding sprekend piano spel. En net die aanpak maakt van deze Amerikaanse piano virtuoos een parel om te koesteren.
Fred Hersch balanceert bovendien voortdurend op dat kruispunt tussen jazz, klassiek en improvisatie muziek. Hij verkent de hoogste en laagste octaven op zodanig uitgekiende wijze, waardoor je , net bekomen van de ene adembenemende trip al op een andere zijweg bent aanbeland. Het blijft boeiend hoedanook. Dat merkten we reeds toen we hem vroeger aan het werk zagen in 2021 - https://www.musiczine.net/nl/festivals/item/81164-leuven-jazz-2021-opening-night-een-onaardse-virtuositeit-vanuit-een-divers-oogpunt-bekeken-gevoeld-en-beluisterd.html -  ''De man balanceert bewust tussen lichtvoetig- en zwaarmoedigheid in het (jazz) genre.  Het klinkt filmisch, sprookjesachtig en er is ruimte voor improvisatie “, schreven we. In de Flagey, Brussel kwam dit evernzeer tot uiting.
Vaak resulteerde zijn integrerend pianospel tot vrij ingewikkelde soundscapes, om dan plots eerder toegankelijke parels uit de mouw te schudden die aanleunen bij blues of zelfs een lichte vorm van pop muziek.
Na een eerder intimistische start verliet hij dat pad even onverwachts als voorheen en deed de oorschelpen meermaals trillen van innerlijk genot, en dit allemaal zonder in een chaotische brij te verzanden.
Fred Hersch sprak zijn publiek trouwens voortdurend aan, wat de speelsheid in zijn piano spel onderlijnde. Het is dus zeker en vast niet zo dat de man hier routineus zit te improviseren tot het oneindige zonder met zijn fans rekening te houden, integendeel. Het maakte alvast deze avond extra bijzonder.
De voortdurende zoektocht naar prikkeling, stopt bij Fred Hersh nooit. Hij zou zelfs nog uren op dit veelkleurig elan kunnen doorgaan, zonder maar te vervelen. De honger naar 'meer van dat ' is niet alleen bij hem maar ook bij  zijn publiek heel groot.
Na zijn set van circa anderhalf uur, waarbij hij staande ovaties in ontvangt mocht nemen, kwam hij dan nog enkele keren terug op het podium om zijn oneindige virtuositeit tentoon te spreiden.

Zichtbaar genietend van die aandacht, bedankte hij zijn publiek uitvoerig. We kregen zelfs bijna twee uur lang een intense piano improvisatie en kunst te horen. Indrukwekkend!
We zagen rondom ons, bij het verlaten van de zaal, enkel lachende gezichten en een oneindige rij mensen aan de merchandise. Iedereen heeft er evenveel van genoten als wijzelf van deze bijzonder zinnenprikkelende piano recital die nog lang zal nazinderen in onze gedachten …

Organisatie: Flagey, Brussel

Pagina 9 van 891