• Democrazy Gent: events
    Democrazy Gent: events Democrazy Gent: events Bijna een jaar hebben we hierop moeten wachten... En nu is het eindelijk zover. De maatregelen worden…

  • Wilde Westen, Kortrijk: events
    Wilde Westen, Kortrijk: events Wilde Westen, Kortrijk: events Initiatieven Zomerprogramma (samenwerking Wilde Westen  en Muziekcentrum Track) - DAK, Kreun 03-06 Backback 10-06 Myrddin 17-06…

zoek artikels

Volg ons!

Facebook Instagram Youtube Myspace Myspace

Onze partners

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte door je te abonneren op onze nieuwsbrief !
Please wait
Filip Van der Linden

Filip Van der Linden

Red Zebra - Peter Slabbynck - Red Zebra heeft plannen om mini-album 'Bastogne' opnieuw op vinyl uit te brengen

De vaccinatie komt maar traag op gang, heel wat zomerfestivals zijn al uitgesteld tot volgend jaar. Het ziet er - momenteel - naar uit dat we straks opnieuw naar kleinschalige, coronaproof concertjes zullen moeten/kunnen gaan. Na het succes van de akoestische trio-bezetting van Red Zebra vorig jaar bereidt opper-Zebra Peter Slabbynck een nieuw offensief voor: met opnieuw een bezetting als akoestisch trio, maar nu met nummers van bijna alle bands waar hij in speelde. Behalve Red Zebra zijn dat The Boy Wonders, de Lama’s en the John Lennon Rifle Club, wat resulteert in de ZebraLamaWonderJohn-show. Een mooie aanleiding om eens samen met Peter Slabbynck te grasduinen door de herinneringen aan al die bands.

De geschiedenis van Red Zebra is genoegzaam bekend, maar wat was ook alweer The Boy Wonders?
Met Red Zebra hadden we in 1980 de finale gehaald van de Rock Rally, een handvol singles, een mini-album en een album uitgebracht. Met wisselend succes maar wel met heel wat optredens. We kwamen met Red Zebra in 1985 op een punt dat ik vond dat ik alles gezegd had. En muzikaal wisten we het even niet meer, zaten we op een dood spoor. Ik vind het altijd leuk om nieuwe dingen te proberen en met nieuwe mensen te werken en dat werd dan The Boy Wonders. We begonnen met weinig ambitie en de poppy garagerock die we brachten stond een eind af van de postpunk van Red Zebra. Het zat eerder in het straatje van The Mudgang en The Spanks. Er zat geen groot plan achter, maar voor we het wisten haalden we met The Boy Wonders in 1986 opnieuw de finale van de Rock Rally. Met als resultaat een bronzen medaille, ex-aequo met Wolf Banes. We deden tal van optredens, oa een tour als support van Won Ton Ton, brachten we een single en een maxi-single uit en stonden op een verzamelaar van het legendarische Boom! Records van JP Van. Dat was allemaal leuk, maar na verloop van tijd pikte ik toch terug de draad op bij Red Zebra. Twee leden van de laatste bezetting van The Boy Wonders heb ik nadien nog ingelijfd bij Red Zebra. Eén ervan zit zelfs in de huidige line-up!

De Lama’s zitten wel nog bij heel wat veertigers fris in het geheugen
Dat was mijn band met Kloot Per W en de legendarische Lolita Lama. Ik wou heel graag eens lyrics schrijven in het Nederlands.  Vooral over seks. Een democassette met 'De Ideale Penis' belandde bij Studio Brussel presentator Jan Hautekiet die dat nummer maar bleef draaien tijdens zijn 'Hallo Hautekiet'. Dan zijn we hals over kop de studio ingedoken om een deftige versie 'De Ideale Penis' op te nemen. Daarna volgden zeer veel concerten, een paar singles in 'De Afrekening' en een album, dat het nu - voor een Belgische CD - heel goed doet op Discogs. Misschien moeten we die eens opnieuw uitbrengen, op vinyl. Er staan immers echt goeie songs op zoals 'Blijf Binnen' en 'Laatste Woorden'. De Lama’s waren een heel leuke tijd, maar op een bepaald moment waren er te veel spanningen tussen Kloot en mijzelf. Ik heb sinds kort wel opnieuw contact met Kloot en we wisselden al een paar ideeën uit, maar het is nog veel te vroeg om al te spreken van een comeback van De Lama’s.

Voor de John Lennon Rifle Club moeten veel mensen  al wat dieper graven in hun herinneringen
Wat misschien een klein belletje zal doen rinkelen is de single 'Wanna Be Adopted By Madonna'. Ik had het vorige zomer al eens gedropt in de bis van de akoestische set van Red Zebra. Bij wijze van fun. JLRC was immers Red Zebra plus gitariste Nathalie Van Laeke. Maar ik ben vooral trots op 'Panic On A Plane', een nummer over vliegangst, iets waar ik vroeger last van had. En 'This Is Not Another Ramones Song', volledig gepikt van The Ramones, mag er ook zijn. Het wordt deze zomer de helft Red Zebra-nummers en de andere helft komt van de overige drie bands. Met gewoon een kopie van de Red Zebra-set van vorig jaar zouden we misschien meer geboekt worden en elke avond meer applaus krijgen, maar dat is geen uitdaging. En Hazy en Sam doen ook weer mee uiteraard. We zijn al begonnen met repeteren en ik kijk er enorm naar uit.

Van je nieuwe project PESCH speel je geen nummers
De nummers van PESCH hebben weinig lyrics en zijn moeilijk te ‘vertalen’ naar een akoestische set. Maar voorts gaat alles prima met PESCH. De EP 'Melba' met vier nummers is klaar en komt deze maand uit op een oplage van 300 copies op splattered vinyl op ons eigen label Apricot Records. Het eerste officiële concert van PESCH staat nog steeds op de agenda voor de Sinner’s Day in Oostende, met Front 242 en the Neon Judgement. Al plannen we hier en daar nog een try-out, bijvoorbeeld in de B52, als corona het toe laat.

Maar ook Red Zebra heeft plannen voor dit jaar?
Klopt. Dit jaar wil ik met Red zebra ‘Bastogne’ na 40 jaar opnieuw opnieuw op vinyl uit brengen. Er zijn daaromtrent nog meer plannen. Zo heb ik aan een paar bands gevraagd een nummer van 'Bastogne' te coveren. Wie? Dat verklap ik nog niet. Ik ben ook een Nederlandse tekst aan het maken voor 'Living Room'. Het wordt geen pure vertaling, maar een tekst over chronische pijn voor de VZW Breinstorm die rond dit thema werkt. We zullen hopelijk binnenkort een nieuwe drummer hebben bij Red Zebra. Zonder veel reclame te maken hebben zich een twintigtal kandidaten gemeld, waarvan er acht in eerste instantie een auditie mogen komen doen zodra de coronamaatregelen dat toelaten. Als dat vlot verloopt kunnen we in de loop van de zomer en in het najaar opnieuw met een volledige bezetting Red Zebra-shows brengen. En ik ga meezingen op een track van de Italiaanse Numa Echoes. Deze Italiaanse brengt interessante elektro. Ondanks corona zit ik niet stil dus, integendeel.

Pics homepag @Heidi Mares

donderdag 25 maart 2021 16:54

Who By Fire

De Zweedse zusjes van First Aid Kit waren in 2014 heel even bijzonder populair in ons land. Hun single “Silver Lining” scoorde bij ons hoger dan in om het even welk ander land. Dat succes konden ze niet meer herhalen, maar “Silver Lining” haalt nog geregeld de radio. En terecht.
De band is niet vies van een cover. Dat ze bij First Aid Kit iets met Leonard Cohen hebben, doet dus niet meteen wenkbrauwen fronsen. Dat ze een volledig live album aan hem wijden, doet dat wel. Bovendien is Cohen voor heel wat fans untouchable. Eén cover wordt vaak nog oogluikend goedgekeurd, tributes zijn voor de echte fans een no-go. Het getuigt dan ook van flink wat lef van de Zweedse zusjes om aan de slag te gaan met de erfenis van zo’n monument.
Een paar valkuilen hebben ze alvast vermeden. Ze hebben van ‘Who By Fire’ geen greatest hits gemaakt, wat hen nochtans waarschijnlijk hogere verkoopcijfers had opgeleverd. Ze coveren dan wel “Suzanne” (hun persoonlijke favoriet uit Cohen’s repertoire), “Hallelujah” en “So Long, Marianne”, ze laten nog heel wat hits onaangeroerd. Ze putten ook uit zijn laatste album, uit zijn gedichten en brieven.
Een andere valkuil die ze vermijden is die van het plat naspelen van het origineel. Dat doen ze niet en ook van die nieuwe arrangementen en interpretaties zullen vast een aantal Cohen-fans steigeren. Alsof er aan Leonard Cohen nog iets te verbeteren valt. Kudo’s voor First Aid Kit om het alvast te proberen en om hun eigen stempel te drukken op die lange reeks meesterwerkjes. En dan brengen ze het ook nog eens uit als een live-album met orkest en koor en niet als een mooi opgesmukte studio-opname. Dat zijn wel heel veel risico’s in één release.
Gelukkig is er niet veel fout gegaan. De interpretaties zijn fris en niet radicaal anders dan de originelen. Door te spelen met de ritmes en arrangementen zetten ze spotlight op Leonard Cohen als tekstschrijver en minder als componist, zonder dat laatste helemaal overboord te gooien.
Dat Loney Dear en Jesper Lindell meedoen op enkele tracks zorgt voor een welgekomen afwisseling, maar ook zonder hen zou ‘Who By Fire’ nog zeker geen calvarie zijn om uit te zitten.
Zo warm en innemend als ten tijde van “Silver Lining” klinkt First Aid Kit niet op ‘Who By Fire’, toch gaat er een zekere magie uit van de interpretaties van de Zweden.
Als je de oogkleppen aflegt, vind je hier een fijne verzameling van interpretaties van Leonard Cohen-songs. Soms gedurfd, soms met veel respect, meestal met veel liefde voor de meester.

donderdag 25 maart 2021 16:49

Tis Nie Woa -single-

“Tis Nie Woa” is de prachtige nieuwe single van Augustijn. De Oostendenaar blijft ons verrassen met aanstekelijke pop in het West-Vlaams. Deze zomerse en een beetje nostalgisch klinkende single heeft iets van een Baxter Dury of anders wel Eels: een beetje loom en licht verveeld of geïrriteerd, soms meer fluisteren dan zingen.
Een lied over ruzies en over samen oud worden, een thema dat goed past bij deze tijd. Met een hemelse spoken word-outro waarin je meteen het ritme en de intonatie van Augustijn’s vader herkent. Dat moest er wel eens van komen, en hier is het een gouden zet.

Als dit de voorbode is van de opvolger van de albums ‘Gin Oge Toe’ en ‘Echt’, dan wordt dat een vaste waarde in de eindejaarslijstjes.

https://www.youtube.com/watch?v=V5Q7J_n7X5E

donderdag 18 maart 2021 13:28

Fortune -single-

“The fire is still there” zingt Jef Mercelis op zijn comebacksingle “Fortune”, en hoewel dat vuur -voor de fans - wel heel lang op een waakvlammetje heeft gestaan, mogen we hopen dat het vuur deze keer allesvernietigend over ons land trekt.
Vlaanderen leerde de uit Turnhout afkomstige singer-songwriter kennen toen hij in 1992 de finale bereikte van Humo’s Rock Rally, samen met o.m. dEUS, Nemo en The Sideburns, de voorloper van Novastar. Pas vier jaar later bracht hij met zijn band het  debuutalbum ‘The Hopes & Dreams Of A Drunk Punk’ uit. Het album en ook live-optredens op onder meer Marktrock bereiken een schare trouwe fans, maar niet het grote publiek. Hij begon zich vervolgens vanaf dan ook toe te leggen op muziek voor (inter)nationale film- dans- en theaterprojecten. Het tweede album ‘Western Union’ volgde in 2005.
Hij deelde de affiche met John Parish en Mark Eitzel, produceerde albums van o.m. Quiet Stars en de in Berlijn wonende Leila Albayaty en speelde bij Rudy Trouvé’s I H8 Camera.
Zestien jaar na zijn laatste album is er straks het nieuwe album ‘White Flemish Trash’, dat wordt aangekondigd als een weerbarstige, intense, eerlijke en bloedmooie plaat. Mercelis is terug als trio met drummer PaTricky Clauwaert (Francoiz Breut, Trio Clauwaert Henri Jacquemyn) en gitarist Teuk Henri (Sharko, Rawfrücht, I H8 Camera). De mix was in handen van Nicolas Rombouts (van o.m. Matt Watts) en die Matt Watts neemt op single “Fortune” de backing vocals voor zijn rekening.
Mercelis voelt zich heel goed in die Watts-setting en maakt het verschil met vocalen die in perfectie Dirk Blanchart naar de kroon steken.
Deze single doet ons vol verwachting uitkijken naar het album dat in mei in de rekken ligt.

donderdag 18 maart 2021 12:45

Nuits Blanches EP

Een 10” vinyl is dat nu een single of toch meer dan dat? Met drie nummers noemen wij ‘Nuits Blanches’ van Kloot Per W Group graag een EP.
Titeltrack “Nuits Blanches” is een trage blues-wals, in het Frans zoals elke track op deze EP. Het lijkt of Gainsbourg, Helno en Arno hier samenkomen in het muzikale brein van deze Belgische muzikale legende. De geilheid van de eerste, het gaat over het ophalen van leuke herinneringen tijdens een slapeloze nacht, en het alleen maar aanvullende je m’en foutisme van de twee anderen. Ergens halfweg en naar het einde nog eens zit er een heel gelikte blues-lick in deze track die hem zo naar het hier en nu haalt. Het is catchy, een klein beetje kinky en meeslepend. Zoals Per W in zijn schilderijen een voorliefde toont voor de vrouwelijke rondingen, zo horen we hem ook graag zonder veel omwegen de liefde bezingen.
Met “Je T’ai Toujours Aimé“ zitten we meer in de muzikaal-experimentelere break-up-blues, met opnieuw een heel cleane lick van een bluesgitaar als kort tegengewicht voor soms huiveringwekkende synths. Ook op “Tout Abandonné” lijkt de liefde voorbij en krijgen we een declamerende, soms zelfs fulminerende Per W op een bedje van zeemzoete violen. Geen voor de hand liggende keuzes van de artiest, band en producers (Pascal Deweze en Mauro Pawlowski), maar ze werken.
De schijnbare eenvoud van deze drie tracks maskeert een gelaagdheid in muziek en tekst die je nog maar zelden hoort.

Nuits Blanches EP
Kloot Per W Group
Jezus Factory Records
 

dinsdag 30 maart 2021 19:03

In Love With Her -single-

Lise Reyners (ook van Feliz) bracht als Lizzy al een reeks puike singles uit. Haar nieuwste single, “In Love With Her”, is opnieuw een schot in de roos: muzikaal een beetje minimaal aangekleed, licht soulvol en jazzy, met vooral haar bijna smachtende, betoverende stem en dus de persoonlijke lyrics heel centraal. Ergens tussen Lana Del Rey en Billie Eilish in. De productie was opnieuw in handen van broer Simon Reyners (Pelikaan, Mirranda, Wavemaker en Lønus) en die heeft heel goede keuzes gemaakt.

Deze “I’m In Love With Her” zou perfect passen in elke late night-radioshow.

https://www.youtube.com/channel/UCewyZOiajBjOqA6qlW3WICA/featured?view_as=subscriber

Vincent Starwaver had het debuutalbum ‘Goodnight Honeybun’ vorig jaar in maart willen voorstellen met na de release een heuse clubtournee. We weten intussen waarom dat niet gelukt is, al kregen we wel een hele reeks uitstekende singles.
Bart Vincent herschreef met Serge Hertoge een deel van dat album (indierock opgenomen met een klassieke bandbezetting) naar een uitvoering als akoestisch duo met enkel gitaar, om zo in de zomer van 2020 toch iets mee te kunnen pikken van de coronaproof concertjes voor een zittend publiek.
En vorige week was er plots, na de ‘unplugged’, de ‘in symphony’ versie van een deel van het album, voor een gratis livestreamconcert op facebook.

Ook in Vlaanderen hebben we livestreamconcerten inmiddels helemaal in de vingers en dat blijkt ook meteen aan het begin van de sessie met Vincent Starwaver: de intro is frontman Bart Vincent die - op de hielen gezeten door een camera - de ruimte inwandelt waar de rest van de muzikanten al klaar zit. Eenvoudig, maar goed gevonden. Het was koud in Pierre Total, de garage met oldtimers in Gentbrugge. Alle muzikanten hebben een dikke jas aan en sommigen zelfs handschoenen.  Vanuit één van de camerastandpunten zie je tijdens het zingen mooi Bart’s adem de donkerte ingaan. De oldtimers zijn mooi uitgelicht, maar met zo’n indrukwekkend decor was misschien nog wel iets meer mogelijk geweest.
De livestream werd druk bekeken, o.m. door fans uit Frankrijk en tal van college-muzikanten.

De avond wordt ingezet met “Gimme A Reason”, ook de openingstrack van ‘Goodnight Honeybun’. Deze versie verschilt door de inzet van het strijkensemble Echo Collective uit Brussel. Op het album heeft de song al iets zweverigs en als op het einde de strijkers een  eerste keer mogen uitblinken, versterkt dat gevoel nog. Je voelt meteen dat er magie in de lucht hangt. Voor “When Did the Sun Go Down” wordt een deel van het drumstel ingepakt met een deken en wordt met borsteltjes gedrumd. Daardoor klinkt het opnieuw wat zachter en stiller dan op het album.  Zo wordt onze aandacht nog meer naar de muzikale details en dubbele laagjes geleid dan op een stomend rockconcert.
De strijkers zwijgen een eerste keer op “Learn To Say Goodbye”, een song  die niet op het album staat. Bart Vincent wordt hier enkel geruggesteund door Serge Hertoge, wat doet vermoeden dat dit een vrucht is die rijpt sinds de akoestische zomer.  Mooi ook hoe de beeldregie erin slaagt om enkel het duo in beeld te houden.  Nog een sublieme zet: de livestreamvolgers krijgen in beeld te zien welke song wordt ingezet, altijd handig met een album dat nog altijd niet officieel uit is en vooral met nieuwe tracks.
Er staat een oude witte telefoon op het ‘podium’ en die staat er uiteraard niet zomaar. Tijdens “Everything Falls Apart” (niet op het album) wordt hij een eerste keer ingezet als vocoder tijdens een noise-stukje met overstuurde gitaren en haunting strijkers. Kippenvel.
“Where Do You Go From Here” kreeg net als “Gimme A Reason” een andere finale, met strijkers. Mooi, maar nog mooier is “Jesus Alone”, een cover van Nick Cave. De aanzet met een beladen spoken word, als Johnny Cash op zijn American Recordings, gaat mooi over in een huiveringwekkende murder ballad zoals Cave dat zo typisch doet. Ook als het geschreeuw ophoudt en de muzikanten zwijgen blijft die ene zin (‘with my voice I am calling you’) nog hangen in de koude nacht in die kille garage, ook al zit ik comfortable in een knusse, warme zetel.
“Heartless” is nog een nieuwkomer die niet op ‘Goodnight Honeybun’ staat en deze heeft heel lange stukken zonder zang waarop de band nog eens mag uitblinken. Afsluiten gebeurt met de helende blues van “Sad Song”.

Met slechts vier songs van ‘Goodnight Honeybun’ is dit niet de releaseshow geworden die dat album toch wel verdient. In de plaats kregen we een artiest en band te horen die alweer verder kijken dan die gemiste kans en die van de nood een deugd maken door nieuw materiaal te blijven componeren. Hopelijk heeft iemand eraan gedacht om deze magische livestream op te nemen om uit te brengen op CD of vinyl.

Organisatie: Starwaver Records

donderdag 11 maart 2021 09:14

Hide -single-

Het Belgische Dead High Wire wist ons in 2018 te verrassen met het fijne postpunk-album ‘Pray For Us’. Dat konden ze gaan promoten in eigen land, Nederland en Duitsland. Toch mooi dat een Belgische band over de landsgrenzen kan kijken. En inzake postpunk hebben we toch een zekere reputatie hoog te houden.
Het trio van Dead High Wire nam tijdens de viruscrisis nieuwe nummers op en deze “Hide” is de eerste single die wordt losgelaten op de mensheid. Het is lekker uptempo en heeft een paar zinnen die je lekker kan meezingen, iets dat we al eens missen bij een Whispering Sons. De sound is op deze single overigens een heel knappe blend van rock en postpunk die zeker internationaal zal gesmaakt worden.
Dead High Wire speelt in het najaar op Sinner’s Day. Hopelijk hebben we tegen dan nog een paar van die straffe singles of misschien al een nieuw album.

https://www.youtube.com/watch?v=uZbgCHjP0oU

Incinerate - livestream - Een vinnige live ‘Back to reality’

Incinerate stelde vorige zaterdag hun tweede album, ‘Back To Reality’, voor met een livestream vanuit de Zappa in Antwerpen. Na de aftelklok begon het online-event met een live-interview waarin de Antwerpse death/thrash band even mocht terugkijken naar hun vorige album ‘Amazon Violence’, de totstandkoming van het nieuwe album en ook op de impact van de viruscrisis. Op het einde werd nog flink met kudo’s gestrooid naar bevriende en favoriete bands als Fusion Bomb, Death, Frozen Soul en Carnation. Een leuk extraatje voor de fans, maar nog beter zou het geweest zijn als dit niet live, maar vooraf opgenomen en netjes gemonteerd zijn.

Na nog eens een aftelklok begon Incinerate aan de set. Het hele nieuwe album werd netjes van begin tot einde gespeeld, met tussen de tracks enkel korte aankondigingen van de songtitels. Voor een livestream was alles prima in orde: veel verschillende camerastandpunten, goede lichtshow en een uitstekende beeldregie. Je kreeg meer te zien dan mocht je er als publiek bij staan. De band had de tracks duidelijk helemaal in de vingers en ze lieten zich niet op foutjes betrappen. De liveversies zaten heel dicht aan tegen het studiomateriaal. Een beetje vinniger en sneller gespeeld, al kan dat ook maar een indruk zijn.
Toch een paar kleine opmerkingen. Michael is een beest als hij begint te drummen, maar voorts was het nogal statisch. Voor een band die al zowat 20 jaar samenspeelt, verwacht je toch iets meer te zien dan gitaristen die naar hun eigen vingers en snaren staan te staren. Een beetje spelen met de camera had de beleving voor de fans thuis nog een boost kunnen geven, al klinkt dat misschien niet cool voor een band die death en thrash brengt.
Ook wil je als publiek iets kunnen opmerken waardoor je ‘zeker’ bent dat alles live gebeurt (geen vooraf gemonteerde opname). Als het dan toch een facebook-live is, zou je de fans in de comments kunnen laten stemmen welk nummer van ‘Amazon Violence’ ze in de bisronde nog eens willen terughoren.

Maar dat zijn slechts details. Het opzet is geslaagd en afgaand op de commentaren hebben de fans een fijne tijd beleefd. Gezien de omstandigheden was dit het hoogst haalbare en Dead By Dawn Records heeft zelfs een handvol fans rechtstreeks van de livestream naar de online-merch-winkel kunnen leiden.
We zien Incinerate graag nog eens terug voor een echte liveshow in een kolkende Zappa of om het even waar.

Organisatie: Dead By Dawn Records ism Incinerate

donderdag 04 maart 2021 16:47

Morning Sun -single-

Goldkimono, dat is Nederlander Martijn Konijnenburg. Hij schreef al hits voor anderen (Kygo) en voor zichzelf. Zijn nieuwste single is “Morning Sun”, hij schreef ‘m naar verluidt op een strand in Amerika  en hij gaat over de dag aanvatten met veel vertrouwen. Een gevoel dat we sinds de viruscrisis al eens moeten missen. “Morning Sun” is fris, zomers en dansbaar. En het klinkt vooral een beetje als (onze) Gabriel Rios ten tijde van “Broad Daylight”. Geen ripp-off, wel bijna dezelfde vibe.

Zet deze “Morning Sun” in je Spotify-playlist en speel het elke morgen en je dag zal goed begonnen zijn.

https://www.youtube.com/watch?v=Qapc55GTJi4

Pagina 3 van 49
FaLang translation system by Faboba