logo_musiczine_nl

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Onze partners

Laatste concert - festival

Deadletter-2026...
avatar_ab_15
News

Theater Aan Zee 2025 - Dit was TAZ#2025

Geschreven door

Theater Aan Zee 2025 - Dit was TAZ#2025

Getijden zullen er altijd zijn. Ze brengen telkens weer mooie dingen mee en zetten ze af aan onze kusten. Dit jaar liet de vloed Oostende overstromen met tijd, op het ritme van haar eigenzinnige en muzikale karakter. Het leek wel het moment van een lied, Le Temps d’une Chanson. Tijd daagde ons uit, en wij speelden mee. Ze deed ons denken, en dat alleen maakte het al de moeite waard. We vertelden elkaar verhalen, groeiden door bijzondere ontmoetingen en deelden onvervangbare momenten. We verdwaalden in de WonderWaai met al haar pracht en praal. We legden alles dankbaar vast met theater, muziek, circus en literatuur op unieke locaties. We keken gulzig en genereus. We luisterden. En we genoten. En dat deden we dankbaar samen met al onze artiesten, medewerkers en ons fantastisch publiek. Maar zoals aan alle mooie liedjes, komt ook hier een einde. De eb staat klaar om de tijd zachtjes weer mee te nemen — maar de herinneringen blijven. En volgend jaar spoelt er opnieuw iets moois aan. Dit was TAZ#2025.

Deze editie hebben we samen de tijd vastgepakt, omgedraaid, tegen het licht gehouden en zachtjes weer losgelaten. Le Temps d’une Chanson — de tijd van een lied — was het kloppende hart van TAZ#2025. Onze Golfbrekers waren daarbij de perfecte gidsen. Farnoosh Khodadadeh zong en vertelde ons voorbij de grenzen van tijd en taal. In haar muziek vloeiden Perzische poëzie en westerse klanken samen tot iets dat eeuwig had mogen duren. Jean Paul Van Bendegem keek dan weer als filosoof, wiskundige én eeuwige nieuwsgierige naar tijd: van zandlopers vol korrels tot oneindig interessante tijdsnota's tot momenten vol betekenis.

Het lijkt lang geleden sinds dit allemaal begon. De openingsvoorstelling die het startschot gaf voor een dolle tijdrit waarvan de finish in zicht is. Cindy Godefroi, artistiek leidster van dit festival, verwelkomde ons in de foyer van het Kursaal met een inleiding waar onze golfbrekers handig op inpikten met een verhalende, enerzijds muzikale en anderzijds filosofische benadering van het thema. Geen theatrale intro dit jaar. TAZ koos voor een lied. Une Chanson, dat in diverse performances werd gebracht maar vooral werd afgesloten met de 101-jarige Alice Toen, die met haar De Tijd van Toen, de tijd even voor eeuwig wist vast te leggen.

Primetime op TAZ, elk jaar opnieuw. Want we zijn het waard! Negen premières in totaal: Queen of the Flies, Een verhaal over zeven dragqueens, een kapitein en een schrijver die aanspoelen op een onbewoond eiland. In Macc(h)abees ging Sophie Warant in op haar zeven jaar lange onderzoek naar de dood in een fysieke voorstelling. Swiping Right leerde ons dan weer over Sophie Anna Veelenturf en haar onderzoek over romantiek tussen twee politieke tegenpolen. Holders was een meeslepende performance die je uitnodigt in een wereld van herinnering en vergetelheid. Vijf vrouwen van 65 jaar en ouder nemen je als moderne sirenen mee in een dynamische textielinstallatie - een tastbare metafoor voor het geheugen. Tenslotte sprak Simone Milsdochter in IKWILHETENIKWILHETNU over haar maatschappelijke overpeinzingen in verband met de hedendaagse democratische stand van zaken.

In België kwamen dan weer voor het eerst, Er is geen ritme, er is geen regen, Bulk, DEEPER en A Little Inquest Into What We Are All Doing Here voorbij. Pareltjes, stuk voor stuk!

We drukken TAZ#2025 ook nog eens graag uit in cijfers. Theater Aan Zee registreerde deze editie meer dan 50.000 verkochte tickets voor 600 voorstellingen verspreid over 50 locaties in Oostende. Met een bezettingsgraad van 95% bevestigde het festival zijn sterke publieksbereik. Inclusief bezoekers van WonderWaai, Café Koer en de gratis toegankelijke voorstellingen werd het totale bezoekersaantal geraamd op ongeveer 100.000.

Theater Aan Zee, waar creatieve golven onze culturele dorst lessen, waar kunst en leven samensmelten. Elke zomer brengen artiesten en publiek samen een feest van verhalen, muziek en onverwachte ontmoetingen door. Dat was dit jaar niet anders. Het festival is een plek van verbinding, verwondering en vrijheid, waar tijd even stilstaat en toch volop beweegt. Van intieme voorstellingen tot uitbundige spektakels: hier vind je altijd iets dat je raakt. TAZ is meer dan een festival, het is een ervaring die blijft nazinderen lang nadat de lichten doven.

Meer info www.theateraanzee.be

Save The Date: TAZ#2026 - 29 juli t.e.m. 8 augustus

Sony music news – Hooverphonic kondigt live uitgave aan van ‘the magnificent tree’, live with strings

Geschreven door

Sony music news – Hooverphonic kondigt live uitgave aan van ‘the magnificent tree’, live with strings

HOOVERPHONIC KONDIGT LIVE-UITGAVE AAN VAN ‘THE MAGNIFICENT TREE - LIVE WITH STRINGS’

Volgende maand is het vijfentwintig jaar geleden dat Hooverphonic ‘The Magnificent Tree’ uitbracht. Daarom verschijnt in september een unieke uitgave van het album, waarop alle nummers live met strijkers zijn opgenomen. Ook geeft de Belgische band die dit jaar dertig jaar bestaat, in september twee jubileumconcerten in de AB in Brussel.

‘The Magnificent Tree’ - het derde studioalbum van Hooverphonic met Geike Arnaert als frontvrouw aan het stuur - was zondermeer een mijlpaal in hun oeuvre waardoor bovendien hun internationale carrière in een versnelling terecht kwam.

Zonder enige twijfel is ‘The Magnificent Tree’ Hooverphonic’s magnus opus. ‘The Magnificent Tree’ blijft dan ook tot op heden een tijdloze klassieker die de signature sound van de band weerspiegelt: pop pur sang maar fel geïnjecteerd door trip hop met orkestrale elementen. Niet voor niets stond het album meer dan 2 jaar (!) in de Ultratop-albumhitlijsten. Met meer dan 340.000 fysiek verkochte exemplaren - en 165 miljoen streams er bovenop – is deze plaat overigens een van de meest succesvolste Belgische albums aller tijden. Niet minder dan vier succesvolle singles werden dan ook uit de plaat geplukt: ‘Mad About You’, ‘Vinegar & Salt’, ‘Out of Sight’ en ‘Jackie Cane’.

Net daarom viert Hooverphonic hun dertigjarig bestaan en 25-jarige verjaardag van ‘The Magnificent Tree’ met een heruitgave die live is opgenomen in Istanbul tijdens hun internationale tour. ‘The Magnificent Tree - Live With Strings’ komt uit op vrijdag 26 september en de band trakteert dan ook hun fans op twee (uitverkochte) Rewind-concerten in de Ancienne Belgique op vrijdag 26 en zaterdag 27 september waar ze integraal ‘The Magnificent Tree’ zullen brengen.

In 1995 zag Hooverphonic het levenslicht. Een jaar later brachten ze hun debuutalbum ‘A New Stereophonic Sound Spectacular’ uit. Na ‘Blue Wonder Power Milk’ (1998) volgde in 2000 het album ‘The Magnificent Tree’, met daarop één van hun grootste hits ‘Mad About You’. Het album betekende de internationale doorbraak van de band. Na ‘The Magnificent Tree’ volgden nog twaalf albums.

www.sonymusic.com

Even voorstellen - Guerilla Toss – ‘You’re Weird Now’

Geschreven door

Even voorstellen - Guerilla Toss – ‘You’re Weird Now’

12/09 (sub pop/konkurrent)
“Red Flag to Angry Bull” https://www.youtube.com/watch?v=0oiotMR6rWo
Album Produced By Stephen Malkmus

Guerilla Toss have announced their new long-player, “You’re Weird Now,” available worldwide on CD/LP/Digitally on September 12th from Sub Pop. The band's fifth album and second for Sub Pop is a hugely creative and joyful statement about the joy of creativity. With You’re Weird Now Guerilla Toss reclaim the word “weird” for everyone brave enough to let their freak flag fly and stay true to their artistic vision no matter what—a way riskier act than it’s ever given credit for, and one that requires a certain amount of serene self-confidence that it takes time and effort to cultivate and sustain.

While in Vermont recording their new full-length album, frontwoman Kassie Carlson would prepare what she called 'punk lunch': a communal meal made by raiding the studio fridge for whatever was left and assembling a sandwich from the most random ingredients imaginable.

Regularly joining punk lunch were two legends from their own corners of the weird music world: Stephen Malkmus (Pavement, The Jicks) and Trey Anastasio, Phish guitarist and owner of The Barn, the recording studio where Guerilla Toss made You’re Weird Now, with Malkmus in the producer’s seat. Engineer Bryce Goggin, who has worked with Malkmus since Crooked Rain, Crooked Rain, and Ben Collette, Phish’s longtime engineer at The Barn.

While the idea of the guy from Phish and the guy from Pavement sitting around with Guerilla Toss, congenially assembling sandwiches from random foodstuffs dug up from the depths of a studio fridge, might seem absurd, it also makes total sense. Because really, if there’s any band that serves as the natural bridge between slacker punks who saw Pavement way before you did, wild-eyed wooks who’ve seen Phish more times than you ever will, and even the eccentrics in ’90s drip following former GT tourmates Primus—it’s Guerilla Toss. A band so imaginative and unapologetically themselves, they’re basically the real-life manifestation of a utopian, post-snob world where all musical ideas are worthy of expression and everyone is welcome.

The band has shared an animated video for their new single, “Red Flag to Angry Bull,” which builds to a campfire sing-along-worthy outro featuring Malkmus and Carlson duetting over a chatty, classically Phish-y (there’s really no better word for it) solo from Anastasio. The band notes that the humble Anastasio was both shocked and honored when asked to contribute, proof that even music legends can feel like outsiders deep into their careers. The resulting cacophony of voices is triumphant and joyful, underscoring music’s power as a mode of expression and connection—communication at its purest and most free-flowing. You can watch this conscience expanding video.

“Red Flag to Angry Bull” follows the release of the pre-album launch single. “Psychosis Is Just a Number,” a glittering no-wave skronk anthem about staying present in the chaos - imagine post-punk Pylon meeting the cheerleaders from the “Smells Like Teen Spirit” video, but they’re obsessed with The Contortions.

About You’re Weird Now:
When NYC-based experimental dance punks Guerilla Toss, active since time immemorial aka 2011, were in Vermont recording their new full-length album You’re Weird Now, frontwoman Kassie Carlson would prepare what she called 'punk lunch': a communal meal made by raiding the studio fridge for whatever was left and assembling a sandwich from the most random ingredients imaginable.
Regularly joining punk lunch were two legends from their own corners of the weird music world: Stephen Malkmus (Pavement, The Jicks) and Trey Anastasio, Phish guitarist and owner of The Barn; the recording studio where Guerilla Toss were making You’re Weird Now, with Malkmus in the producer’s seat. Engineer Bryce Goggin, who has worked with Malkmus since Crooked Rain, Crooked Rain, and Ben Collette, Phish’s longtime engineer at The Barn, were also part of the crew.
While the idea of the guy from Phish and the guy from Pavement sitting around with Guerilla Toss, congenially assembling sandwiches from random foodstuffs dug up from the depths of a studio fridge, might seem absurd, it also makes total sense. Because really, if there’s any band that serves as the natural bridge between slacker punks who saw Pavement way before you did, wild-eyed wooks who’ve seen Phish more times than you ever will, and even the eccentrics in ’90s drip following former GT tourmates Primus—it’s Guerilla Toss. A band so imaginative and unapologetically themselves, they’re basically the real-life manifestation of a utopian, post-snob world where all musical ideas are worthy of expression and everyone is welcome.
You’re Weird Now powers this message. Guerilla Toss’ fifth album and second for Sub Pop is a hugely creative and joyful statement about the joy of creativity. With You’re Weird Now Guerilla Toss reclaim the word “weird” for everyone brave enough to let their freak flag fly and stay true to their artistic vision no matter what—a way riskier act than it’s ever given credit for, and one that requires a certain amount of serene self-confidence that it takes time and effort to cultivate and sustain.

Guerilla Toss You’re Weird Now
Track Listing:

  1. Krystal Ball
  2. Psychosis Is Just a Number
  3. CEO of Personal & Pleasure
  4. LIfe’s a Zoo
  5. Red Flag to Angry Bull
  6. Panglossian Mannequin
  7. Deep Sight
  8. When Dogs Bark
  9. Crocodile Cloud
  10. Favorite Sun

Lokerse Feesten 2025 – van 1 augustus t-m 10 augustus 2025 – sluit jubileumeditie af met 5 uitverkochte avonden

Geschreven door

Lokerse Feesten 2025 – van 1 augustus t-m 10 augustus 2025 – sluit jubileumeditie af met 5 uitverkochte avonden
De 50ste editie van de Lokerse Feesten mocht afgelopen 10 dagen maar liefst 131.000 bezoekers verwelkomen op de Grote Kaai. "Nooit eerder in de festivalgeschiedenis waren 5 van de 10 dagen volledig uitverkocht.", zegt Steven Latré, woordvoerder van de Lokerse Feesten.

"Het programma van deze gouden editie kende heel wat muzikale hoogtepunten: Iggy Pop, The Smashing Pumpkins, Air en dEUS zorgden voor onvergetelijke avonden. Ook qua sfeer hebben we enkele fantastische hoogtepunten beleefd met een uitzinnige Grote Kaai op onder andere Sean Paul, Kygo en Electric Callboy. De laatste dag werd perfect afgesloten met Clouseau die al voor de 15de keer op de Lokerse Feesten speelden.", aldus Latré.

Dit jaar werd een nieuw concept voor het terrein geïntroduceerd: een arena. Rondom het gehele terrein hadden de bezoekers de mogelijkheid op een tribune te staan. Daarnaast was er een 360 graden LED scherm, dat door vele artiesten werd gebruikt.   "De reacties van zowel artiesten als bezoekers waren uiterst positief. We evalueren nog of het concept volgend jaar blijft.", zegt Steven Latré.

Ook digitaal was het jubileum een succes. LF On Air, de nieuwe livestream (powered by Win for Life), werd enthousiast onthaald en bereikte zo'n 50.000 kijkers, met onder andere streams van Iggy Pop, Brutus, Electric Callboy, Sex Pistols en Clouseau,

Op naar de volgende 50 jaar!

WWW.LOKERSEFEESTEN.BE

Even voorstellen – Shame – Cutthroat

Geschreven door

Even voorstellen – Shame – Cutthroat
SHAME "CUTTHROAT" 05/09 (dead oceans/konkurrent)

Aug 25 “spartak” https://www.youtube.com/watch?v=u4G3_9UFLDc

July 25 “quiet life” https://www.youtube.com/watch?v=J2EbM47ELxM

June 25 "cutthroat" https://www.youtube.com/watch?v=iEZfLcdJemo

LIVE Sep 29 - Antwerp, BE @ TRIX

Shame have announced their return with new album Cutthroat, out 5th September 2025 via Dead Oceans, and have shared the thrilling new video for the album's title track, directed by Ja Humby, featuring the band performing within a motorcycle wall of death.

Also announced are the band's all new tour dates, including a number of UK and Ireland dates later this year, after an intimate, sold-out performance at Brixton Jamm tomorrow night, 4th June, where they will perform the new album in full .

Cutthroat is shame at their blistering best; an unapologetic new album made with Grammy winning producer John Congleton at the helm. "It's about the cowards, the cunts, the hypocrites," says vocalist Charlie Steen. "Let's face it, there's a lot of them around right now."
Still in their twenties and having proved themselves several times over via legendary live shows and three critically-acclaimed albums, the five childhood friends - Charlie Steen, guitarists Sean Coyle-Smith and Eddie Green, bassist Josh Finerty and drummer Charlie Forbes - went into Cutthroat ready to create a new Ground Zero.

"This is about who we are," says Steen. "Our live shows aren't performance art - they're direct, confrontational and raw. That's always been the root of us. We live in crazy times. But it's not about 'Poor me.' It's about 'Fuck you'."
Crucial to this incendiary new outlook was producer John Congleton (St. Vincent, Angel Olsen). From their initial meeting, Congleton's no-bullshit approach became a guiding force to streamline the band's ideas.
Stamped throughout with Shame's trademark sense of humour, the album takes on the big issues of today and gleefully toys with them. With Trump in the Whitehouse and Shame holed up in Salvation Studios in Brighton, they cast a merciless eye on themes of conflict and corruption; hunger and desire; lust, envy and the omnipresent shadow of cowardice.
Musically, too, the record plays with visceral new ideas. Making electronic music on tour for fun, Coyle-Smith had previously seen the loops he was crafting as a separate entity to the things he wrote for Shame. Then, he realised, maybe they didn't have to be. "This time, anything could go if it sounded good and you got it right," he says.
Cutthroat's first single and title track takes this idea and runs with it into, quite possibly, the best song Shame have ever laid to tape. It's a ball of barely-contained attitude packed into three minutes of indie dancefloor hedonism. It also masterfully introduces the lyrical outlook of the record: one where cocksure arrogance and deep insecurity are two sides of the same coin.
"I was reading a lot of Oscar Wilde plays where everything was about paradox," Steen explains. "In 'Cutthroat', it's that whole idea from Lady Windermere's Fan, 'Life's far too important to be taken seriously'."
This cheeky self-awareness, too, is important. As much as Shame want to burst the bubbles of bluster and ego, encouraging us to look in the mirror and ask ourselves, 'He who casts the first stone…', they also understand that, at its heart, life is often ridiculous.
The result is an album that revels in the idiosyncrasies of life, raising an eyebrow and asking the ugly questions that so often get tactfully brushed over. But the one answer that Cutthroat gives with a resounding flourish is that, right now, Shame have never sounded better.

"Cutthroat is a joyride.
It's for the inexperienced driver. The one who wants to go fast for no reason other than it's fun.
It's driven by hunger. Hunger for something better. For something you've been told you don't deserve.
It's primal. It's raw. It's unapologetic. It's the person who turns up to the party uninvited.
'Cause when you've been pushed down, there's nowhere to go but up. When you ain't got nothing, you ain't got nothing to lose."
Shame
Cutthroat Track Listing:
1. Cutthroat

  1. Cowards Around
  2. Quiet Life
  3. Nothing Better
  4. Plaster
  5. Spartak
  6. To and Fro
  7. Lampião
  8. After Party
  9. Screwdriver
  10. Packshot
  11. Axis of Evil

Even voorstellen – Jaywood announces third album ‘Leo Negro’

Geschreven door

Even voorstellen – Jaywood announces third album ‘Leo Negro’

“sun baby” https://www.youtube.com/watch?v=wmQOAkdigDM

JAYWOOD ANNOUNCES THIRD ALBUM LEO NEGRO
DUE SEPTEMBER 5, 2025 VIA CAPTURED TRACKS
“ASSUMPTIONS” https://www.youtube.com/watch?v=B9nIwkgGI4U
LIVE 11/02/26 botanique brussels

JayWood is the enigmatic, artistic outlet for boundary-pushing musician and singer-songwriter Jeremy Haywood-Smith. Though he was nominated for the Polaris Music Prize in his native Canada – the renaissance creative currently resides in Montreal, QB, where he serves as a postal worker for his day job – that’s the least interesting thing about him.

He announces his mind-bending forthcoming album, Leo Negro, due for release September 5, 2025 on Captured Tracks. As displayed on the recently released, genre-blending singles “BIG TINGS” feat. Tune-Yards and “UNTITLED (Swirl),” JayWood can’t be pigeonholed, and album track “ASSUMPTIONS” is no exception to that rule. As trippy, and in-your-face as the whole album, the hip-hop production here is laced with psychedelic flourishes and a braggadocious, neo-soul energy owing as much to Tyler, the Creator as it does Stereolab and fellow Québécois indie darlings Men I Trust.

Speaking on the origins of the album title, JayWood laughs and says it "...came from the main concept of the album which is identity. I asked myself the question of ‘What are some things that make me who I am, no matter what changes occur in life?’ and funnily enough, I was getting really into astrology at the time due to fact that 70% of my friends are queer femmes. I was trying to understand what it means to be a Leo. On the other hand, I’m moving through life as a black man in spaces that don’t always understand me or will try to categorize me.”

He continues, “I know the main identifier for Leos is that they’re super confident and massive social magnets and leaders, but in recent years, I've had a harder time leaning into that specific energy, so I started to just dismantle the idea of confidence and leadership by doing somewhat of the opposite. I started to get more vulnerable and share more things about myself: insecurities, fears, anxieties, my scarier truths and my experiences as a black person. Through that, I weirdly started to feel a little more confident. Which brings me to my last point about the title. I now live in Montreal and one thing I realized while trying to learn the language is that the descriptions of things are at the end. For example ‘black cat’ would be ‘chat noir,’ and if I look at my album title, it kinda translates to ‘black confidence’ in my mind."

On the song out, JayWood says “‘ASSUMPTIONS’ feels like it’s giving myself permission to step into some new sonic territory. It’s fun and playful while still being pretty focused and lyrically consistent, which is new for me. It's also one of the funniest songs I’ve ever written. It’s literally about my crippling imposter syndrome but at the same time, I'm staking my claim as a solid artist and a producer.”

The video’s director, Trent Wayne, while speaking on the production said “JayWood set the tone for us—playful, unpredictable, and musically rich— making a great foundation for the video. Inspired by the song’s genre-blending, we built a narrative to match: starting in a comically chaotic party scene, drifting into a Yo Gabba Gabba!-inspired graveyard, and featuring a cartoon version of Jay performing created by Pete Though, which was sent through a VCR for added analog grit. Our production designer, Sophia Kotowski, built a functional CD-player gravestone that became a psychedelic centerpiece. Collaborating with Captured Tracks to spotlight innovative artists like JayWood is a real privilege for our team.”

Leo Negro Track Listing:
01.) WOOZY

02.) PISTACHIOS

03.) BIG TINGS (feat. Tune-Yards)

04.) J.O.Y

05.) ASSUMPTIONS

06.) GRATITUDE

07.) ASK 4 HELP

08.) PALMA WISE

09.) DSNTRLYMTTR

10.) UNTITLED (Swirl)

11.) SUN BABY

Tijdens Antwerp Pride blijft Belgische muziek oorverdovend stil over queer liefde – behalve Fallenium

Geschreven door

Tijdens Antwerp Pride blijft Belgische muziek oorverdovend stil over queer liefde – behalve Fallenium

Deze week viert Antwerpen zijn jaarlijkse Pride: vijf dagen lang een zee van regenboogvlaggen, optochten en feesten. Maar achter de glitters en confetti schuilt een opvallend stilzwijgen: in Belgische muziekteksten worden expliciete verhalen over queer liefde zelden verteld.

Wie vandaag een afspeellijst probeert samen te stellen met Belgische nummers die onmiskenbaar over LGBTQ+ gaan, komt tot een kort lijstje: ‘Ta Reine’ (2019) van Angèle, ‘Sacha’ (1997) van Liliane Saint-Pierre, ‘Human Throughout’ (2025) van Fallenium en ‘Een Beetje Gay (Dat Is Oké)’ (2012) van Yves Segers. En dat is bijna de volledige lijst. Ja, er zijn wel degelijk fantastische artiesten als Gustaph en Red Sebastian die flamboyant en zonder schroom met hun kledingstijl en excentrieke voorkomen gender- en stijlnormen doorbreken — en maar goed ook — maar dat is vooral visueel. In hun songteksten wordt queer liefde zelden letterlijk benoemd. Vaak kiezen artiesten en songwriters voor metaforen, codetaal of zodanig neutrale formuleringen, waardoor de queer context alleen verstaanbaar is voor wie het weet of er actief naar zoekt.

Soms wordt de betekenis zelfs actief ontkend. Het bekendste en meest recente voorbeeld is de wereldhit ‘YMCA’ (1978) van Village People. De tekst zit vol speelse verwijzingen naar ontmoetingsplekken voor homoseksuele mannen in YMCA-sportcentra. Hierdoor werd het nummer wereldwijd omarmd als queer anthem. Jammer genoeg kregen de lyrics een wrange wending toen Amerikaans president Donald Trump het nummer tijdens zijn politieke rally’s gebruikte — volledig gedistantieerd van zijn LGBTQ+-betekenis en ingezet als patriottische publieksopwarmer. Een pijnlijk voorbeeld van hoe iconische queer muziek kan worden ontdaan van haar oorspronkelijke betekenis om vervolgens te worden ingezet door politici die zelf bekendstaan om anti-LGBTQ+ standpunten.

Dat mechanisme wil de Belgische producer en songwriter Fallenium actief tegengaan. Met hun nieuwe single ‘French My French Friend’ kiest men opnieuw voor radicale hoorbaarheid: een Franstalige indiepoptrack over een relatie tussen twee mensen van hetzelfde geslacht. Flirterig, direct en zonder codetaal.

"Hoe meer we verhullen, hoe makkelijker queer verhalen verdwijnen uit het collectieve geheugen," zegt Fallenium. "Zonder onmiskenbare hoorbaarheid blijft de volgende generatie denken dat wie zij zijn, iets afwijkends is. Maar je seksualiteit, geslacht, gender of voorkomen maakt je niet “anders”. Iedereen zou de norm moeten zijn.

Fallenium is een van de weinige openlijk non-binaire muziekproducers in België. Hun muziek mengt pop, electro, rock en folk tot een persoonlijk én maatschappelijk geluid.

Aanvankelijk twijfelde Fallenium of ‘French My French Friend’ wel paste naast hun recent verschenen Engelstalige album ‘I’m Not He’, dat voornamelijk over transidentiteit gaat en een elektronische country vibe heeft. Het was hun echtgenoot die hen overtuigde het nummer ‘French My French Friend’ als bonus track te releasen in aanloop naar Antwerp Pride.
Die timing bleek raak: Fallenium kreeg meteen airplay op Radio Bene (de digitale radiozender van VRT), Top Hit Radio, radio NRJ, GlitterBeam Radio en wordt opvallend goed gestreamd in Canada, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk.
Voor Fallenium is Pride geen excuus voor één keer per jaar een regenboogvlag op je profielfoto te zetten, maar een structurele oproep tot zichtbaarheid.
"Ik begrijp dat sommige artiesten kiezen voor vage of neutrale teksten om commercieel breder te scoren," zegt Fallenium. "Maar wie zich dat niet kan permitteren, weet hoe levensnoodzakelijk expliciete representatie is. Elke keer dat een artiest wél hun verhaal letterlijk vertelt, maken we de wereld sociaal veiliger voor de volgende generatie. Eén op vijf Belgische jongeren vindt geweld tegen LGBTQ+ personen aanvaardbaar en wil het huwelijk tussen mensen van hetzelfde geslacht afschaffen. Dat blijkt uit cijfers van het Jeugdonderzoeksplatform (JOP). Dat is 20% teveel. Educatie en een breder, ruimdenkender aanbod in muzikale storytelling helpt."
Naast ‘French My French Friend’ bracht Fallenium eerder dit jaar ‘Human Throughout’ uit. Speciaal voor Pride kreeg dat nummer de Pearl Clutching Pride Mix. Deze vrijdag verschijnt een nieuwe remix van ‘French My French Friend’: de Rêverie Mix.
En er komt meer: "Mijn volgende single wordt Engelstalig en verschijnt tegen het einde van de zomer. Het wordt een speelse back-to-school-track, maar met dezelfde eerlijke pen," belooft Fallenium.
? Luister:
Stream ‘French My French Friend’ van Fallenium op Spotify: https://open.spotify.com/artist/5MoKpr0a1MfK5wQI6XVXxd?si=8Px9bPUeT4yI8YCkdP_YIA

Beluister ‘French My French Friend’ van Fallenium op YouTube: https://www.youtube.com/watch?v=clVSPZW1zPQ

Hellfest 2025 – van 19 juni t-m 22 juni 2025 – Pics

Geschreven door

Hellfest 2025 – van 19 juni t-m 22 juni 2025 – Pics

Na vier dagen Hellfest, een festival dat zijn naam dit jaar zeker eer aan deed, is het tijd voor een terugblik! Met een spetterend programma en een helse hitte, was de editie van 2025 onvergetelijk.
Het festival heeft een metamorfose ondergaan. De ingang is volledig opnieuw ontworpen en verwelkomt festivalgangers nu met een gigantische boog, verdedigd door de inmiddels beroemde Gardienne des enfers (Bewaker van de Hel). Deze imposante machine zet meteen de toon bij aankomst.
Een andere opvallende nieuwigheid is het restaurant ‘Hellcity’, perfect voor een culinaire pauze, ver weg van de drukte van de podia.
Ook opvallend is La Purple House, een nieuwe zone vlakbij de Metal Corner, met een 360°-podium in de vorm van een kooi.
De oude locatie van de Bewaker van de Hel heeft plaatsgemaakt voor zeer gewaardeerde vuurkorven, mooi om even weg te zijn van de drukte van de hoofdpodia, of wat om op te warmen, als dat nodig was bij de zinderende hitte.
Gelukkig wist de organisatie de extreme hitte het hoofd te bieden met welkome voorzieningen: festivalgangers werden besproeid, drinkflessen waren toegestaan en er waren vrij toegankelijke waterpunten, hoewel we er graag nog een paar meer hadden gezien om de wachtrijen te verkorten.

Een overzicht muzikaal
Dag 1: Het festival begon met een knaller. The Valley trilde op de doom van het Zwitserse Tar Pond, de stoner van Slomosa en vooral de noiserock van Chat Pile, die ons een ongelooflijke set van een vijftiental nummers bood. Het was een mooie gelegenheid om je filmkennis bij te spijkeren dankzij de suggesties die de zanger tussen elk nummer door deelde.
De dag werd ook gekenmerkt door de energieke optredens van Soft Play (voorheen Slaver) en Jinjer, met de ongeëvenaarde techniek van de muzikanten en de indrukwekkende stem van Tatiana Shmayluk.
Onmogelijk om Sunn O))) niet te vermelden, wiens decibels als enige hoger stegen dan de thermometer in deze hittegolf, en Orange Goblin, de legendes van de stoner die sinds 1994 niets van hun pracht hebben verloren.

Dag 2: Deze tweede dag stond in het teken van de Valley. Wormsand opende de bal, gevolgd door Crippled Black Phoenix. Eén van de hoogtepunten was het concert van Pentagram en de iconische Bobby Liebling, wiens expressies blijven fascineren. Maar het hoogtepunt van de show was Hermano, de ‘very special guest’ onder leiding van de legendarische John Garcia.
We hebben toch een uitstapje gemaakt naar de Warzone om het concert van de Sex Pistols bij te wonen, begeleid door de overweldigende energie van Frank Carter. Hoewel de ontmoeting tussen de twee een goed idee leek, kwam de langverwachte chemie helaas niet echt tot stand.

Dag 3: Hardcore stond in de schijnwerpers met Pest Control, Spy, Nasty en Terror. Maar ook black metal kwam aan bod, met optredens van de Siberische band Grima en de rijzende sterren Agriculture.
De avond bereikte zijn hoogtepunt met twee memorabele optredens. De eerste was Deafheaven, die het potentieel van hun laatste album ‘Lonely People with Power’bevestigde met een sterk overtuigend optreden. Daarna was het de beurt aan Russian Circles, meesters in post-metal, die zoals gewoonlijk een puike set neerpoten.
De dag werd afgesloten met het langverwachte Turnstile, bepaald door hun nieuwe album ‘Never Enough’.

Dag 4: Alweer de laatste dag! De laatste rechte lijn begon voor ons op de Warzone met de hardcore punk van Gouge Away, gevolgd door het experimentele Aluk Todolo op de Temple. De dag werd ook gekenmerkt door de schoolse sfeer van Gutalax, met hun publiek in witte pakken voorzien met chocolade besmeurde toiletborstels.
De onverslaanbare Walls of Jericho leverden één van de beste sets van deze editie op de Warzone, waarmee ze bewezen dat ze sinds hun laatste album in 2016 niets van hun energie hebben verloren. Aan de overkant, op de Valley, gaven Jerry Cantrell en Greg Puciato een concert van even hoge kwaliteit.
Maar de echte krachtpatsers van deze editie waren Knocked Loose. Terwijl een deel van het festivalpubliek naar Linkin Park keek, hebben de Amerikanen gewoonweg hun suprematie op de Warzone laten gelden. Met een non-stop reeks van “Blinding Faith”, “Don't Reach for Me” en “Mistakes Like Fractures” wisten ze het publiek meteen voor zich te winnen. Hun set eindigde met “Everything is Quiet Now”, waarmee ze een grandioos punt achter deze editie zetten.

De laatste tunes werden gespeeld, het decor heeft zijn laatste vlammen gespuwd, het publiek is naar de camping en de laatste pendelbussen vertrokken, voordat Hellfest zijn laatste lichten doofde. Het festival is alweer voorbij en we kunnen alleen nog maar wachten op de editie van volgend jaar.

Afspraak van 18 tot 21 juni 2026. Het volgende Hellfest is al uitverkocht voor de 4-daagse passen, maar de gelukkigen kunnen misschien nog een 1-daagse pas bemachtigen. Check de infos!

Even meegeven: een groot deel van de concerten van dit jaar zijn te zien zijn op Arte Concert:
https://www.arte.tv/fr/videos/RC-014483/hellfest/

Neem gerust een kijkje naar de pics https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/7921-hellfest-2025

Org: Hellfest, Clisson

FKP Scorpio news – Ed Sheeran brengt Park Middenvijver tot leven met twee memorabele avonden

Geschreven door

FKP Scorpio news – Ed Sheeran brengt Park Middenvijver tot leven met twee memorabele avonden

ANTWERPEN HEEFT TWEE AVONDEN LANG GEDANST, GEZONGEN EN GEVIERD MET ED SHEERAN

Antwerpen, 9 augustus 2025 – Op donderdag 7 en vrijdag 8 augustus 2025 bracht de Britse superster meer dan 100.000 fans samen aan Park Middenvijver op Linkeroever voor twee openluchtshows die tot de laatste noot gevuld waren. Zijn 360° roterende podium, omringd door gigantische LED-schermen kwam helemaal tot zijn recht op het uitgestrekte Middenvijver en zorgde voor een ongeëvenaarde beleving: intiem en groots tegelijk, ergens tussen een concert en een festival.

Voor het eerst werd Park Middenvijver het decor van een groots, openlucht solo-optreden buiten festivalcontext

Waar het eerder schitterde met evenementen als Live is Live, transformeerde Ed Sheeran de groene oever van de Schelde tot een indrukwekkend en meeslepend muzieklandschap. Het decor was adembenemend, de sfeer opzwepend en de energie voelbaar tot in de stad. Het toont eens te meer het enorme potentieel aan van deze locatie.

Jan Digneffe, Managing Director van FKP Scorpio Belgium: “Het is de eerste keer dat er in Antwerpen een concert georganiseerd werd van dit kaliber en we kunnen niets anders concluderen dan dat het een groot succes was. Dit smaakt naar meer.”

Mobiliteit: plan volgens verwachting uitgevoerd
Mobiliteit was één van de grootste uitdagingen. In nauwe samenwerking met Stad Antwerpen, politie, mobiliteitsbureau Scelta, vervoersmaatschappijen en andere partners werd een plan uitgerold waar bijna een jaar aan was gewerkt. Dat plan werd uitgevoerd zoals voorzien en concertgangers hebben massaal geluisterd: de doorstroom verliep gespreid en vlot, zonder noemenswaardige problemen.

Vincent Traen, bedenker van Event-Shuttle van Keolis, reageert fier:  "Dit is het grootste evenement voor ons dit jaar, met 7.200 passagiers en 123 autocars over het hele weekend. Zo werden een 3.500-tal wagens uit het verkeer gehaald. Een groot succes dus."

Een andere primeur op deze schaal in Vlaanderen was de Park & Bike-formule: parkeren buiten de stad en de laatste kilometers per fiets afleggen.

Samen maakten we het mogelijk: een organisatie van duizenden handen
Achter de schermen zorgden duizenden medewerkers, technici, vrijwilligers en partners ervoor dat alles vlekkeloos verliep. Dankzij hun tomeloze inzet konden zowel artiest als publiek zich volledig focussen op genieten.

Nogmaals, een dikke dankjewel aan alle fans, partners, medewerkers en de stad Antwerpen: “Samen hebben we er een feest van gemaakt dat Antwerpen niet snel zal vergeten.”

Tot snel

www.fkpscorpio.be

Pias news – Sons brengt nieuw nummer uit, ‘I’m tired’

Geschreven door

Pias news – Sons brengt nieuw nummer uit, ‘I’m tired’

SONS BRENGT NIEUWE NUMMER UIT, "I'M TIRED"
I'm Tired
"HALLO" VERSCHIJNT OP 26 SEPTEMBER 2025 VIA [PIAS] RECORDINGS

15.08.2025 — PUKKELPOP

12.09.2025 — LEFFINGELEURE

16.10.2025 — MELKWEG, AMSTERDAM (NL)

17.10.2025 — DOORNROOSJE, NIJMEGEN (NL)

18.10.2025 — VERA, GRONINGEN (NL)

23.10.2025 — ANCIENNE BELGIQUE, BRUSSELS

25.10.2025 — [PIAS] NITES W/ LAST TRAIN, OM, LIÈGE

06.11.2025 — LES TRINITAIRES, METZ (FR)

07.11.2025 — PETIT BAIN, PARIS (FR)

08.11.2025 — ISC, BERN (CH)

09.11.2025 — ROYAL BADEN, BADEN (CH)

12.11.2025 — THE SOCIAL, LONDON (UK)

13.11.2025 — HARE & HOUNDS, BIRMINGHAM (UK)

14.11.2025 — YES, MANCHESTER (UK)

18.11.2025 — MOLOTOW, HAMBURG (DE)

19.11.2025 — BADEHAUS, BERLIN (DE)

21.11.2025 — NACHTLEBEN, FRANKFURT (DE)

22.11.2025 — MTC, KOLN (RO)

26.11.2025 — CONTROL CLUB, BUCHAREST (RO)

27.11.2025 — MIXTAPE5, SOFIA (BG)

28.11.2025 — EIGHTBALL CLUB, THESSALONIKI (GR)

29.11.2025 — AUX CLUB, ATHENS (GR)

SONS trakteert ons deze zomer op een gloednieuwe track I'm Tired — een energieke kick-in-the-ass voor iedereen die zich ooit overweldigd voelde door de chaos van het dagelijks leven. Rauwe eerlijkheid en een onweerstaanbare drang om even op pauze te drukken en te ontsnappen. De perfecte teaser voor hun nieuwe album Hallo, dat op 26 september verschijnt.
"Naast het genieten van het leven, ervaar je soms ook uitputting in van alles en nog wat. Dit is een nummer over die vermoeidheid die het leven soms met zich meebrengt, en de drang om er even tussenuit te gaan. De titel zegt het allemaal en is herkenbaar voor iedereen."

Check SONS live op Pukkelpop deze zomer en in heel Europa dit najaar!

Met hun aankomende derde album Hallo slaat de band een nieuwe weg in, waarbij hun explosieve garagerock plaatsmaakt voor nummers die schitteren en fonkelen. Hallo is het geluid van ongekende jeugd. Van geleefde levens en ervaring die op de deur klopt. "Hallo, wij zijn SONS!"
SONS martelen nog steeds hun instrumenten genadeloos, maar wat Hallo onderscheidt van eerdere releases is een zekere levensvreugde die erin geslopen is. Door dieper in zichzelf te graven, ontdekten ze dat niet elke boodschap met een vuist op tafel hoeft te komen. Een klop op de schouder en een veelzeggende blik kunnen soms effectiever zijn.
De talisman voor dit frisse, muzikale maar nog steeds scherpe en krachtige geluid: producer David McCracken. Bekend van onder meer de sexy groove van de dEUS-klassieker 'The Architect', heeft de Britse producer gewerkt met artiesten als Ian Brown (Stone Roses), A$AP Rocky, Beyoncé en Depeche Mode. McCracken was gecharmeerd van de nieuwe demo's van de band en reisde meermaals naar Melsele om de nummers vorm te geven. Daarna trok de band naar Londen om het album op te nemen.
De samenwerking bleek een gouden match. "Hij haalde ons volledig uit onze comfortzone", zegt zanger/gitarist Robin Borghgraef. "Zijn manier van werken was direct, en hij stelde ons constant – vooral mij als zanger – de vraag: 'Wat wil je zeggen?' Die aanpak dwong ons tot nadenken. En anders dan bij eerdere albums kregen de teksten op 'Hallo' veel meer aandacht."
De thematiek op Hallo vindt SONS opnieuw in het dagelijks leven en in hoe we onszelf verliezen in de drukte. Het furieuze titelnummer gaat over constante bereikbaarheid en een haat-liefdeverhouding met sociale media. "Dit nummer zette de toon voor het hele album. Dus hier zeggen we 'Hallo' tegen iedereen die ons kent of nog moet leren kennen. Welkom bij onze nieuwste plaat."

Pagina 129 van 161