Brussels Jazz Festival 2026 - Matoka's last & first - Spannende set in klank en beeld
Brussels Jazz Festival 2026
Flagey
Brussel
2026-01-20
Erik Vandamme

In samenwerking met het Koninklijk Conservatorium Brussel presenteerde Flagey voor de tweede keer de 'Toots Thielemans Award.' Een vakkundige jury bekroont de meest beloftevolle student van de jazzafdeling met een geldprijs en een liveoptreden in een professionele setting. Het conservatorium wil op die manier jong jazztalent stimuleren en de basis leggen voor hun verdere carrière.
Winnaar van deze editie was Matoka, een Brusselse muzikant die in zijn project de fysieke energie van elektronische dancemuziek wil vertalen naar de jazz. Onder de naam Matoka's last & first (****) trad hij op in een goed gevulde Studio 4.
We vroegen ons wat hen zo bijzonder maakte, waardoor ze deze prestigieuze wedstrijd hebben gewonnen …

Een opvallend jong publiek was in grote getale aanwezig. Vermoedelijk ook heel wat mede studenten en vrienden. Na enkele toespraken van mensen rond de organisatie van 'Toots Thielemans Award' en Koninklijk Conservatorium Brussel kreeg bezieler van het project Yarno Matoka nog een prijs overhandigd, onder luid applaus. Het werd ons vrij snel duidelijk, Matoka's last & First speelde hier een ware thuismatch.
Wat we kregen bleek dan ook veel meer dan een doorsnee jazz concert. Enerzijds is er die piano virtuositeit van Yarno zelf, die - vooral op de intieme momenten - liet zien en horen wat voor een gepassioneerde en talentvol pianist hij wel is. Hemelse klanken, met een lichtjes mysterieuze zweem eraan verbonden, bracht hij. Een tweede opvallendheid was de opstelling van de band, ze stonden in een soort boog naast elkaar opgesteld, waardoor niemand echt op de voorgrond stond, maar iedereen een even belangrijke plaats toebedeeld kreeg. Het derde interessante punt, de verlichting. Verplaatsbare mozaïeken die door mensen met kennis van zaken, werden verplaatst naargelang de sfeer binnen de sound ook veranderde. Een meerwaarde binnen een spannend geheel.
De muzikanten waarmee Yarno zich laat omringen zijn eveneens uitzonderlijke instrumentalisten. We waren onder de indruk van hoe de klarinet/fluit klanken van Lucia Pires mooi samen vloeide met de magistrale altosaxofoon van Elly Brouckmans. Geruggesteund door de groovy klinkende bas gitaar van Zé Almeida en het diverse, brede drumwerk van Umberto Odone.
Het vloeide allemaal mooi samen in een muzikale wervelstorm. En dat dan nog met de mooie synth klanktapijtjes van Victor Maillard.
Om maar te zeggen, elk van deze muzikanten lieten in de soli wel horen hoezeer ze hun instrumenten onder de knie hebben, eens alles samenvloeide ontstond er een apotheose van een bijna onaards mooi allooi.
Improviserend, lichtjes experimenterend, verlaat Matoka's last & first geregeld de comfortzone van wat jazz te bieden heeft, maar bleef de basis ervan wel trouw. Spelenderwijs, avontuurlijk werden grenzen afgetast. Er zijn nog groeimogelijkheden geven ze toe. Maar hier lieten ze ons met verstomming achter. Een terecht staande ovatie.
We zagen hier in de ruimschoots negentig minuten de toekomst van de Brusselse jazz voorbij komen. En we vermoeden stiekem dat er nog andere topmuzikanten in en rond het Brusselse zijn. Als ze allemaal in die verlengde zijn van deze talentvolle formatie, dan ziet de toekomst binnen die jazzscene er veelbelovend uit.
Het smaakte in elk geval naar meer … Dit was een mooie, kleurrijke combinatie van klank en beeld. Schitterend dus.

Organisatie: Brussels Jazz Festival ism Flagey, Brussel