Door andere festiviteiten moesten we vandaag de doedelzakken van Hevia missen. Maar als het begint te duisteren horen we op het plein een eenzame Piper op een Schots instrument blazen. Frank Dubois hoorde het voor het eerst op de Franse grens in Wervicq-Sud toen zijn broer op reis vertrok. Meteen was hij verkocht en leerde het instrument bespelen. Nu maakt hij deel uit van één van de vele Piperbands die ons land rijk is. Een fijne ontmoeting op een rustige festivalweide…

Op zaterdag stonden de warmtekanonnen aan in de tent langs de vaart in Ingelmunster. De muziek van Pama International straalde zelf evenveel warmte uit. Tropische reggaeklanken nodigden de ene keer uit tot heupwiegen en meespringen op het opzwepende ritme of anders tot zalig nietsdoen in een hangmat in de zon. Voor de zon zijn we blijkbaar in het verkeerde land geboren. Maar wie mee ging in de set van Pama, genoot van van een ander soort warmte. Een schot in de roos!

The Blik Dooze Band & Bart Vandenbossche
De vijfkoppige Blik Dooze Band bracht in zijn bekende stijl een mix van traditionals uit de hele folkgeschiedenis met cabareteske humor en West-Vlaamse grappen en grollen (Zij: “We gaan een gordijn moeten hangen in de badkamer want de buren kunnen binnen kijken uit hun keuken” – Hij: “We gaan die kosten niet moeten doen als ze u ene keer gezien hebben. Ze zullen dan zelf wel gordijnen hangen”). Soms speelden ze nummers van hun vrienden die er jammer genoeg niet bij konden zijn Flaco Jimenez was naar een trouwpartij en Willem Vermandere had een ehnne die moest leggen). Of ze brachten een ode aan het ongebonden leven van de echte Pallieter met nummers uit diverse vaatjes getapt zoals “Ik hou van alle vrouwen” van Rum of “Het Luiaardsgild” dat we kennen van Kadril.
Bart Vandenbossche voelde zich als een vis in het water tussen deze specimen die even ervoor nog in Junglebook verdwaald waren (met de wilde (h)oester als bijzonderste exemplaar). Ze begeleidden hem zowel bij zijn eigen wereldhits als bij klassiekers zoals “The Wild Rover” of “Drunken Sailor”. Een geslaagde combinatie en inderdaad een stevig werkend antidepressivum!

Faran Flad
”Faran Flad, nu ook de revelatie op Labadoux?” is volgens ons een retorische vraag op de website van Labadoux. Het geheel was veel meer dan de combinatie van de individuele leden.
De Britse zangeres/fluitiste Heather Grabham groeide op in een gezin doordrenkt van folk. Met de groep Tan Tethera (de cijfers 2 & 3 bij het schapen tellen) speelt ze met haar vader Dave (op gitaar and zang) en haar moeder Kath (zang). (http://www.myspace.com/heathergrabham)
Door haar samenwerking met Kadril aan het project 'De andere kust' leerde ze Erwin Libbrecht kennen. Jan Debrabandere van Green Jacket is de harmonische en ritmische bassist van Faran Flad. Luc Pilartz is een van de beste violisten die ons land rijk is en een drijvende kracht in meerdere groepen zoals Verviers Central, Panta Rhei, Trio Trad en zijn eigen ensemble. Bart Deblaere en Frederik Vandaele zorgden voor percussie en het onmisbare geluid van de bodhran terwijl Koen Dewaele op bas speelde. De groepsnaam betekent ‘reizen in schoonheid’.  Deze groep is ook een rijzende ster aan het folkfirmament..

Motown met Jr. Walkers Allstar Band From Motown Records
Deze oudgedienden uit de stal van Motown vormen samen nog altijd een geoliede machine. Sommigen mogen dan al een gezegende leeftijd bereikt hebben, ze swingen nog als de besten. Het publiek werd laaiend enthousiast bij het horen van de onuitputtelijke voorraad kaskrakers uit de sixties en seventies. Vlak voor het podium stond een zwarte broeder het optreden te filmen in volle adoratie. We genoten mee en trokken moe maar voldaan naar huis.
Buiten ontmoetten we nog een kenner. Van hem kwam de vraag of er plaats is een kleine festival voor dergelijke commerciële muziek. Voor hem ware Mumford & Sons een betere optie geweest. Volgend jaar misschien…?

Neem gerust een kijkje naar de pics …

Organisatie: Labadoux, Ingelmunster