De Amerikanen van Defeater laten begin maart hun nieuwe album ‘Empty Days, Sleepless Nights’ op de wereld los.  Om die release te promoten zijn ze volop aan het touren. Niet in hun thuisland wel te verstaan, maar wel in verschillende Europese landen, allesbehalve typisch voor een Amerikaanse hardcoreband maar misschien wel voor deze mannen uit Boston die het Europese continent duidelijk diep in hun hart dragen.  Zo bracht deze  tournee hun naar de Wintereditie van Ieper Hardcore Fest in de gezellige Fenix-zaal.

Naast Defeater vonden we op  de affiche van deze wintereditie verschillende fijne acts waaronder een combinatie van enkele  binnenlandse (The Setup, Crimson Falls,  Hive Destruction...)  en buitenlandse acts (Carpathian, Knukledust, Shaped By Fate, Last Hope...).  Jammer genoeg konden we pas ’s avonds aanwezig zijn en moesten we daardoor  het gros van de bands  missen.  Zoals het een hardcore-festival betaamt, was de sfeer op Winterfest heel gemoedelijk en aangenaam en stonden zowel  fans als artiesten samen in de zaal te genieten van de verschillende acts.  Zo konden de fans trouwens rustig een babbeltje slaan met hun idolen, we zien het bij  de verschillende megafestivals die België rijk is, nog niet te snel gebeuren...  Typisch voor hardcoreshows zijn de vele toeschouwers  die op  de stage gewoon naast de optredende  muzikanten staan en zo letterlijk op een aantal millimeter meegenieten  van de diverse shows.  Best fijn voor de jongens en meisjes in kwestie  maar verdomd moeilijk om als verslaggever een deftige foto te kunnen nemen van de artiesten...

Dit gezegd zijnde was Length of Time de eerste formatie die we aanschouwden.   De brute metalcore van deze Brusselaars was best verdienstelijk maar wist jammer genoeg  weinig fans te boeien.  We vrezen dat Length Of Time niet al te veel nieuwe zieltjes wist te winnen deze avond.

Een stuk intenser en boeiender was de set van de Londense hardcoreveteranen van Knuckledust.  Een heerlijk ouderwetse maar vooral stevige hardcoremix  in het verlengde van bands als Terror, Madball en Blood For Blood serveerden ze in Ieper en het fanatieke publiek had er best wel kaas van gegeten.  Het sympathieke viertal genoot duidelijk met volle teugen en onder aanleiding van frontman Pierre (klein van gestalte maar wat een strot!) vuurde de band  voortdurend het publiek aan.  Heel wat mensen lieten het zich geen tweede keer zeggen en leefden zich fantastisch uit op de dynamische set van Knuckledust. 

Er was zeer weinig tijd tussen de optredens van de verschillende bands en zo was het  niet lang wachten op de Amerikanen van Defeater.  Al van de eerste noot van “I Don’t Mind”  (een van de vier(!) akoestische songs op hun te verschijnen album) was het duidelijk dat heel wat mensen vooral voor Defeater naar Ieper waren gekomen.  Dit openingsnummer werd solo gebracht door zanger Derek die bewees  op muzikaal gebied over verschillende talenten te beschikken .  Het dak van de Fenix-zaal ging er daarna meteen al af wanneer wereldsong  “The Red White And Blues” uit de speakers knalde.  De massa ging compleet uit zijn dak, zong samen met zanger Derek uit volle borst en het aantal mensen dat een sprong van het podium waagde was meteen niet meer bij te houden.
De band is  door het vele touren uitgegroeide tot een retestrakke machine, dat was meteen duidelijk.  “Dear Father” was het tweede nieuwe nummer dat gespeeld werd en hoewel het album nog niet officieel uit is, werd dit nummer al volop meegezongen door zowat alle aanwezigen! Met “Blessed Burden” werd daarna een snoeihard nummer uit debuutalbum ‘Travels’ uit de kast gehaald waarna een volgende nieuweling werd gepresenteerd.  “Empty Glass” is een song die  alle karakteristieken herbergt die Defeater  zo goed maakt en waardoor ze  door zovelen aanbeden worden: cleane gitaren in combinatie met two-step drums, de intense, doorleefde stem van zanger Derek en de fenomenale lyrics ( “Tell me about the old days, another night at the Copper Coin”).
Vervolgens werd ‘oudje’ “Everything Went Quiet” gespeeld, volgden  “Home ain’t never Home” en een prachtige  versie van “Prophet in Plain Clothes”.  Ook het schitterende  ‘A Wound A Scar” mocht natuurlijk niet ontbreken in deze gevarieerde set.  Het was opvallend dat het vooral nummers uit de EP ‘Lost Ground’ waren die zorgden dat de temperatuur in de zaal nog iets hoger opliep.
Het laatste nummer van de set was zoals gebruikelijk “Cowardice” waar zanger Derek nog eens alles uit de kast haalde zonder daarbij de fans te vergeten die volop de kans kregen om mee te schreeuwen in  zijn microfoon. De Fenix  ging zo nog een laatste keer total los en er volgde in het midden van het nummer  ook nog een tekstueel  intermezzo  van de Amerikaanse collega’s van Touche Amore.
De bandleden verlieten onder massaal applaus  de stage waarna zanger Derek vlug nog even terugkeerde en met z’n akoestische gitaar (maar zonder enige andere versterking ! ) de akoestische outro van “Prophet in Plain Clothes” speelde.

Defeater zorgde voor een dijk van een optreden en was zo de kers op de taart van een zeer fijn festival.  Vermoedelijk zien we de heren uit Boston pas in het najaar terug in Europa.  Na de Europese Tournee zijn ze namelijk te gast in Australïe en Nieuw-Zeeland waarna een uitgebreide Amerikaanse tournee volgt. In juli en augustus zouden ze even een break houden waarna ze zeer waarschijnlijk naar Europa terugkeren.

Ook Ieperfest zelf had nog een fijne verrassing  in petto: op 12, 13 en 14 augustus volgt opnieuw de zomereditie van het festival en men wist al een paar serieuze kleppers te strikken. Wie Comeback Kid, Exodus, Strike Anywhere en de legendarische heren van Sheer Terror wil zien, houdt best deze data vrij.  Voor nog meer namen, surf naar www.ieperfest.com  

Organisatie: Ieperfest, Ieper