Pias Nites 2012 – Dirty Dancing

Het PIAS label (Play It Again, Sam) begon ooit in de jaren '80 als een project van Kenny Gates en Michel Lambot, en groeide uit tot het groots label dat het vandaag is. Bewijs hiervan zijn deze PIAS Nites, waarop het huis haar eigen artiesten in de verf zet. Van grote namen tot jonge “poulains”,  er is in ieder geval méér dan talent genoeg om twee dagen een talrijk publiek te lokken naar Tour & Taxis.
De donderdag was eerder pop en folk, rustigere muziek dan de vrijdag. Die beloofde om een gigantisch feest te worden voor de 30e verjaardag van het label, en de beloftes werden meer dan waargemaakt.

Het begon allemaal met Raving George, dj-talent van eigen (Gentse) bodem waar we trots op mogen zijn. Ze begon te draaien begin 2010, en een paar jaar later (op amper 19-jarige leeftijd) is ze onder andere al op Laundry day, Pukkelpop en Tomorrowland uitgenodigd. Ze is ook resident DJ voor het programma Switch van Studio Brussel.
Tijdens haar DJ-set bewijst ze dat ze ontzettend handig met verschillende tracks en geluiden kan spelen. Het begin van de avond is geen gemakkelijke positie, maar toch slaagt ze erin om publiek te trekken, te houden en de zaal warm te krijgen.

De volgende act is Toxic Avenger, een DJ/composer, maar wel in echte live formatie met een drummer en gitarist.  Toxic Avenger werd door Rolling Stone bestempeld als ‘Artist to watch, en was het deze avond zeker en vast. Hij heeft verschillende maxi's en EPs op zijn naam staan, alsook remixes van bijvoorbeeld Ladytron en Benny Benassi ft Kelis. Zijn eerste album ‘Angst’ kwam uit in 2011.
Veel van zijn werk baadt in een harde en wat grimmige, industriële sfeer en de openingstrack van het concert is hier dan ook een perfecte illustratie van, industie-taferelen van gesmolten staal verschijnen op de achtergrond terwijl we het gevoel hebben dat hij hetzelfde doet met het geluid, het is hard, het slaat aan, het is rauw. Toxic Avenger versmelt, smeedt en herwerkt verschillende stijlen tot net niet één geheel, wat sommigen fantastisch vinden en anderen minder. Dit is iemand die van alles leent, alle stromingen lijkt te kennen en dus ook echt veel mengt en afwisselt in één nummer. Geen gemakkelijke muziek om in op te gaan, maar niettemin één die de moeite waard is dat men het probeert.

Achteraf kwam Mr. Nô. Deze jonge Fransman brengt achter zijn mengtafel een efficiënte, maar ook niet echt buitengewone techno/electro-ervaring. Voor fans van het genre een goed optreden, voor degenen die er wat buitenstonden minder relevant.

Modeselektor zijn twee Duitse DJ's, die in 1996 begonnen met experimenteren en het exploreren van muziek. In 2011 kwam hun laatste album uit : ‘Monkeytown’. Het is moeilijk, zo niet onmogelijk om Modeselektor in één genre te klasseren. Ze geven tijdens hun concert blijk van een grote variatie, nu dan hip-hop met bvb het nummer "2000007" (gecreëerd in samenwerking met de Franse hiphop groep TTC), dan weer techno met “Black Block”. In ieder geval is hun muziek hard, vol distorties, een grote geluidsrecyclage die hard aankomt maar die avond ontzettend goed werkt. De zaal is mee en het publiek vibreert op de harde, loeizware beats die op hen worden afgevuurd.

Een totaal ander genre is dan weer M83. Het project van de Fransman Anthony Gonzales oogstte dit jaar internationaal succes met de hit “Midnight City” en kreeg hier dan ook veel belangstelling, in ieder geval duidelijk meer dan de zaal aankon. De nummers komen voornamelijk uit de laatste dubbel-cd maar ook uit ‘Saturday=Youth’. De sfeer is dromerig en hemels, licht en geluid komen perfect samen en scheppen een schitterende ervaring. Er wordt deze keer ook gewerkt met een zangeres, drummer en bassist. Het publiek lijkt echter niet altijd honderd procent mee, tot hét nummer waar iedereen op staat te wachten ,“Midnight City”, weerklinkt. Een lancering van grote ballonnen tijdens deze climax zorgt er echter voor dat een deel van de aandacht weg van het podium gaat. Het bleef echter een sublieme ervaring. Het geheel voelt gelaten, hypnotisch en feestelijk tegelijkertijd, en de afsluiter tijdens de bisnummers (“Couleurs”) geven een laatste blijk van het talent van deze groep.

Hierna werd het één groot feest.
2manyDJ hoeven niet meer voorgesteld te worden. Deze set was de laatste van hun tour ‘Under The Covers’, en werd een gigantische mix. De albums, geluiden en visuals worden ontleed en ter plekke herwerkt tot één fantastisch dansbaar geheel. Animaties op basis van de artwork van de gebruikte albums, perfect gesynchroniseerd met de muziek, alle mogelijke stijlen op een bedje van electro-saus geserveerd, en een ontzettend vatbaar en dankbaar publiek. Het was de perfecte combinatie.

Laurent Garnier werd eveneens veel verwacht, en loste de verwachtingen in. Tijdens een vijf uur durende set slaagde hij erin om samen met Scan X en Benjamin Ripper zijn hele carrière door te lopen. Het begint eerder rustig, met lange uitgerokken versies waarna het geheel opbouwt. Uiteindelijk breekt de zaal volledig los bij de versies van “Crispy Bacon” of “Man with the Red Face”. Laurent Garnier weet perfect wat hij doet en levert een hoogstaande set af, een ware hoogmis van deze avond.

De avond wordt afgesloten door twee andere grote namen, namelijk Etienne de Crecy  en ATTAR!. Beide kunnen overtuigen in hun eigen genre. Etienne de Crecy blijft een van de grote meesters van de Franse techno en pakt uit met een ontzettend goed in elkaar gezette videoshow, en zijn uitgedokterde mix van minimal techno en house.
ATTAR! Is de naam van Renaud Deru, die in de uitgaanswereld van Brussel gekend is als de vader van de Dirty Dancing fuiven. Men kan met een gerust hart zeggen dat waar hij komt, er gedanst zal worden, en gedanst werd er. Hij is ook niet vast te pinnen op een bepaalde stijl, en draait waar mensen op losgaan, het grootste genot voor allen.

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/dag-2-17-02-2012/

Organisatie: Pias