Roadburn 2013 – dag 1 – donderdag 18 april 2013

Roadburn 2013
013 – Het Patronaat
2013-04-18
Tilburg

We kunnen terug ons geluk niet op, daar we voor het tweede jaar op rij als gast van het 4-daagse Roadburnfestival zijn uitgenodigd in de Nederlandse studentenstad Tilburg. Een stad die jaarlijks halverwege april door een 3000-tal fans vanuit alle windstreken wordt overspoeld en waar het straatbeeld voor enkele dagen verandert in een overload aan zwarte kledij, lange baarden, lange haren en tattoos. Het is donderdagmiddag als we in het Mercury Hotel vriendelijk worden verwelkomd door de persverantwoordelijke , die ons het polsbandje overhandigt: de sleutel tot het heiligdom van het beste uit de psychedelische, stoner, doom, sludge en avant-garde scene.

Vooraleer we richting festival trekken, besluiten we nog even te pauzeren op één van de zonovergoten terrasjes, die zij-aan-zij de weg tussen het Mercury Hotel en zaal 013 flankeren. Het blijkt een goede keuze daar we per toeval een gezellige babbel kunnen slaan met Matt Pike van High On Fire. Die staat doodleuk aan de toiletten wat darts te spelen met een cola-light in de hand. Blijkt het dat zijn rehab van enkele maanden terug dan toch zijn vruchten heeft afgeworpen? Nee, want bij een beetje doorvragen, moet hij toch toegeven dat hij al eens gezondigd heeft wat de inname van alcohol betreft (vooral bij jetlags en de daaraan gekoppelde slapeloosheid). We nemen nog vlug een foto, laten de man rustig verder zijn pijltjes gooien en trekken richting hoofdzaal.

We willen namelijk Pallbearer aan het werk zien. De gehypte band uit Arkansas (USA) die al potten brak als voorprogramma van het legendarische Enslaved maakt meteen duidelijk dat ze niet gekomen zijn voor een rozenkransje! Van de typische zangstijl van zanger/gitarist Brett Campbell zijn we niet echt wild maar wat dit 4-tal aan heavy doom op ons af laat komen is pure klasse. Een groot uur headbangen (zowel op als voor het podium) zorgt terug voor het aansterken van de hals- en nekspieren. Dat er geen koppen rollen blijft een groot vraagteken. Luister eens naar hun debuutplaat ‘Sorrow and Extinction’ en je zult begrijpen wat we bedoelen.

Op Roadburn is het elk jaar kiezen of delen door het overaanbod aan goeie bands. We kiezen voor Blues Pills in een samengepakte Green Room. Het wordt de ontdekking van de dag. De groep bestaat uit 2 Amerikaanse ex-bandleden van Radio Moscow die de ritmesectie vertegenwoordigen, een Franse gitaarvirtuoos en een Zweedse schone met een stem als een klok. Dit stel jonge wolven in schaapsvacht brengt een set waarvan onze haren terug overeind komen als we eraan terugdenken. Terwijl bassist Zack Anderson en drummer Cory Berry de zware en kollosale ondertoon verzorgen, zijn het vooral het vurige gitaarspel van Darian Sorriaux en de verleidende kreten van Elin Larson (de nieuwe Janis Joplin) die onze aandacht trekken. Dit is heavy psych met een bluesy ondertoon om duimen en vingers bij af te likken!

Gravetemple wordt onze volgende keuze, temeer Attila Csihar en Stephen O’Malley van SunnO))) deel uitmaken van dit collectief. Samen met Oren Ambarchi vormen ze een experimenteel trio dat het moet hebben van een resem effectpedalen die Attila’s akelige stem in alle mogelijke richtingen vervormen, terwijl O’Malley en Ambarchi de 013-zaal fileren met zware drone metal. SunnO)))-light is misschien de beste omschrijving van dit uurtje ‘trommelvliezen-jennen’.

En dan is het tijd voor de hoofdact van de dag: High On Fire met onze vriend Matt Pike in een glansrol. Het drietal laat iets op zich wachten waardoor de spanning in een overvolle hoofdzaal alleen maar stijgt. Op de banner achter het drumstel prijkt de originele hoes van ‘The Art Of Self Defense’: een middeleeuwse kruisvaarder rond een vuur van zee kijkt ons dreigend in de ogen. Het is dit – door legende Billy Anderson geproduceerde - debuutalbum uit 2000 dat High On Fire op ons loslaat. Eens op het podium en op kruissnelheid verandert dit drietal in een 3-koppig vuurspuwend monster dat onder geen enkel beding meer te temmen valt. We onthouden verschroeiende versies van “10.000 years” en “Blood From Zion” en een zinderend “Master of Fists”. Matt Pike rijgt de riffs aan elkaar alsof het de gemakkelijkste zaak van de wereld is, terwijl drummer Des Kensel zich volledig uitleeft op zijn drumkit. We krijgen zelfs nog de bonustracks uit de re-issue van 2001 voorgeschoteld: “Steel Shoe” en de Celtic Frost cover: “The Ursurper”. Het moet allemaal in een razende sneltreinvaart de revue gepasseerd zijn, want de heren klokken een kwartiertje vroeger af dan gepland. Maar wat wil je van een niet in toom te houden furieus beest. Pure klasse.

De innerlijke mens moet tijdens dit festival ook wat versterkt worden en daarom trekken we de stad in voor wat spijs en drank, nog hevig nakaartend over het sublieme optreden van High on Fire. Het is pas tegen de klok van elf als we terug onze opwachting maken in de hoofdzaal om er nog een schitterende afsluiter voor dag 1 mee te pikken: The Psychedelic Warlords met bassist Alan Davey van het legendarische Hawkwind in de rangen. We worden van bij de start meegezogen in de spacerock van Hawkwind’s ‘Space Ritual’ album dat exact 40 jaar geleden (1973!) het daglicht zag en nog niets van zijn kracht moet inboeten. We laten ons gewillig de donkere nacht inglijden op de spacey tonen van dit meesterwerk dat bol staat van authentieke psychedelische rock.

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/roadburn-2013/
Organisatie: Roadburn, Nederland