Gent Jazz Festival 2013 – Trixie Whitley - Elvis Costello
Gent Jazz Festival 2013
Bijlokesite
Gent

Laatste fetivaldag en uitverkochte avond met Elvis Costello en Trixie Whtley …

Bloedhete tent, en de aftrap werd gegeven door Manngold De Cobre, een 13-koppige bigband. Met maar liefst twee drums, twee gitaren en een bas geflankeerd door een achtkoppige blazersectie is dit een niet alledaagse bezetting en dat zorgde voor creatief muzikaal vuurwerk.

Grote verrassing met Kat Edmonson. Een fragiele, bijna schuchtere verschijning, maar een gedreven muzikante en zangeres. Met een band uit New York, en zijzelf afkomstig uit Austin, Texas, hoor je een verscheidenheid aan nummers. Ze geraakt er zelf niet uit wat voor soort muziek ze nu eigenlijk speelt, maar het gaat van blues over soul en jazz, en zelfs Texaanse en countryinvloeden ontsnappen niet. Haar debuutplaat ‘Take to the sky’ werd opgepikt door een label, en zo geschiedde dat deze deerne een jaar lang op tournee kan. Ze sloot hem gisteravond af op Gent op grootse wijze. Mooi!

Trixie Whitley beleeft een gigantisch jaar. Er is dan ook geen festival bij je in de buurt waar Trixie nog niet speelde dit seizoen, bij wijze van spreken dan toch. Na haar vorige passages op Gent Jazz met o.m. Black Dub (Daniel Lanois en Brian Blade – onvergetelijk concert nvdr) is Whitley niet langer een schoolmeisje, maar een volleerde artieste met een eigen band en prachtig debuutalbum. Gent Jazz is voor haar dan ook een beetje thuiskomen, ook al omwille van haar Gentse verleden (met wijlen vader Chris). Het concert kwam wel wat traag op gang, mede door geluidsproblemen en een niet altijd trefzekere Trixie, die meerdere keren het publiek smeekte haar en de band te voeden met wat enthousiasme. Het werkte aanstekelijk,. Bassist Alan Gevaert (dEUS) – met zorgvuldig ingewikkelde rechterhand na dom ongeval on stage elsewhere -  Scott Metzger (Gitaar) en Ray Rizzo (drums) laten horen welk resultaat het een band oplevert door live veel te spelen. Een schitterend concert!

Elvis Costello kwam in 2006 al eens een keer piepen op het festival, met Allen Toussaint. Deze keer staat hij er met zijn imponerende Imposters. Met Steve Nieve (keyboard) en Pete Thomas speelt Costello al van in den beginne (met The Attractions, weet je wel). Met broekventjes hebben we hier dus niet te maken, wel integendeel.
Costello staat al drie decennia aan de top van de muziekwereld, slaagt erin zichzelf muzikaal te blijven vernieuwen op een integere manier en brengt zijn muziek live met een intensiteit en bezieling die niemand onberoerd laat.
Elvis Costello is één van de witte raven die zich staande houdt, meer nog, bovendrijft, in zowat alle muzikale wateren. Van angry ‘Young man in de punk’ en ‘New Wave scene’ van de jaren zeventig ontpopte hij zich als veelzijdig muzikant in country, soul, jazz, pop, rock, filmmuziek… Telkens oogstte hij met zijn schitterende songs en uitgekiende arrangementen bewondering en respect van zowel muziekliefhebbers, collega’s muzikanten als de wereldpers.
Het concert wordt afgetrapt met “I hope you’re happy now” en met het van Nick Lowe geleende “Heart of the city”. Pure en onversneden rock’n roll met “I can’t stand up for falling down” (Sam & Dave) en het onvergetelijke “Radio radio”. 
“Everyday I write  book” en “Watching the detectives” zijn de eerste meebrullers en dan wordt het wachten op een eerste echte voltreffer met “She” (Charles Aznavour en u wellicht bekend als soundtrack voor ‘Nothing Hill’).
Volgden nog: “Good Year for the Roses”, een zorgeloos gebracht “A Slow Drag With Josephine”, “Jimmie Standing in the Rain” en zijn monsterhit “Olivers Army”.
Een uitgebreide bisrond gaf nog vuurwerk bij “I want you’ en het van ‘de kleinen Prince’ gejatte “Purple rain”.

Costello speelde niet zijn beste concert. Ook in de perstent achteraf werd mijn mening gedeeld door intimi en passanten die vinden dat Costello weliswaar groots is in het entertainen, een grootmeester is in zijn gitaarspel en arrangementen, maar vaak net onder de toon zingt. En dit doet afbreuk aan zijn unieke stemgeluid. Hij heeft met Diane Krall nochtans de perfecte figuur in huis die het hem es kan tonen hoe het moet.

Gent Jazz heeft een meer dan geslaagde editie achter de kiezen. De fakkel wordt nu doorgegeven aan de Gentse Feesten.

We danken in ieder geval de organisatie voor de puike ontvangst en dito opportuniteiten.
Neem gerust een kijkje naar de pics op http://www.gentjazz.com

Organisatie: Gent Jazz Festival, Gent