I Love Techno 2014 – Keep On Loving …
I Love Techno 2014
Flanders Expo
Gent
2014-11-08
Ilse Verzieren

E17 vanuit Kortrijk, richting Gent. Als je de weg naar Flanders Expo nog niet kende, dan kon je gewoon de auto’s met Franse nummerplaat volgen. Niet alleen de Fransen komen massaal naar dit technofestival, I Love Techno kent vele buitenlandse bezoekers. In totaal vonden 26.000 mensen hun weg naar Gent om een hele avond op pompende beats te dansen.

Als je aankomt op in Flanders Expo weet je al meteen dat dit niet zomaar een technofuif is. Het is één groot verkleedfeest. Daar spelen de merchandisers maar al te graag op in. Mocht je voor de gelegenheid geen supermanpak, hondenpak en feeënjurk gevonden hebben, kon je altijd bij de Eristoff-stand terecht voor een lekkere warme wolvenmuts, of je kon je haar laten bijwerken bij de kapper.

Naar aanloop van de negentiende editie van I Love Techno werden de Red Bull Elektropedia Awards uitgereikt. Lefto, een Studio Brussel-dj, werd bekroond tot beste dj van het jaar. Dit jaar was er geen Redbull Elektropediazaal, maar de Black Room bevond zich voor de gelegenheid in het middenstuk. Daar mocht de winnaar van de Jim Contest Janick Megroot de aftrap geven. De zaal stond niet vol voor Megroot, maar het enthousiasme van de jongeman werkte aanstekelijk. Wat hij deed, deed hij met veel goesting. Dat kon het publiek wel lusten.

Wij waren alvast gestart bij de ervaren rot Marco Bailey. Raving George had de Red Room voor geopend verklaard en ze had daar het publiek opgewarmd voor Marco Bailey. De Belgische dj Marco Bailey draait in clubs over de hele wereld en I Love Techno is voor hem toch een beetje thuiskomen. De sfeer in de Red Room was heel goed, dat voelde je aan de warmte als je de zaal binnenkwam. De zeshoeken in de zaal flitsten doorheen het publiek, op het ritme van de beats.
Op het einde van de set ruilden we de Red Room in voor de Blue Room, want daar ging Underworld aan hun set beginnen.  Al meer dan 20 jaar gaan zij de wereld rond om fantastische dancemuziek te verspreiden. De Blue Room was dit jaar heel groot, maar dat was zeker nodig om zo’n grote naam te ontvangen. De intro schepte al een magische sfeer in het publiek, dat wild werd bij de eerste tonen. “Praise The Lord”, zongen ze, en vele aanwezigen waren inderdaad dankbaar voor hun komst. Zanger Karl Hyde is ondertussen al de vijftig gepasseerd, maar hij nam het publiek op zijn wenken mee. Het wekt heel wat respect op om te zien hoe hij zich kan inleven in de muziek en zich laat meeslepen op de beats. De komst van Underworld was wel een verademing tegenover de zwaardere technobeats. We hebben de set jammer genoeg niet uitgedaan, waardoor we de grote klepper “Born Slippy” hebben gemist, maar we hebben in ieder geval genoten van het Britse trio.

Wie genoeg had van de rust en zin had in een feestje, kon zeker bij Vitalic zijn gading vinden. De warmte die we daarvoor bij Marco Bailey hadden gevoeld, had plaats gemaakt voor zwetende en plakkende lijven. Daardoor was het al snel tijd geworden voor verfrissing. De drukte aan de togen deed ons aanschuiven aan een toog waar het minder druk was en die vonden we in de Black Room. Op dat moment was KR!Z daar bezig aan zijn set, maar die kon ons niet overtuigen om in de Black Room te blijven.

Duke Dumont wouden we niet missen. De Britse DJ heeft een Grammynominatie in de wacht kunnen slepen voor zijn hit “Need U 100%” en het is vooral hierdoor dat hij naambekendheid verwierf. Het duurde zelfs niet lang vooraleer hij de topper op het publiek losliet. De zangeres was fantastisch om live te horen, wat een stem was dat! Zeker toen ze I Got U zong, leek het alsof de echte Whitney Houston daar stond. Daarna werd de set iets vlakker en het publiek kalmer, ondanks de vele aanmoedigingen à la ‘Make some noise’! Daarna hebben ze ons eigenlijk nooit meer echt kunnen overtuigen. Hetzelfde gevoel hadden we bij Klangkarussell. Wanneer de kleppers aan bod kwamen was de sfeer heel intens, maar voor de rest bleven we eigenlijk wat op onze honger zitten.

Aan de t-shirts te zien was er ook veel volk aanwezig voor Paul Kalkbrenner. Het grootste verschil tussen het publiek van Klangkarussell & Duke Dumont en Paul Kalkbrenner & Underworld is ongetwijfeld het leeftijdsverschil.  Hoe dan ook, Paul Kalkbrenner blijft een grote meneer, ook voor de jongere generatie. Als je de Blue Room binnenkwam, kon je alleen maar vaststellen dat die hele grote zaal ook helemaal vol zat. Kalkbrenner voelt ook helemaal niet de neiging om zijn set vloeiend te laten doorlopen. Meermaals liet hij gewoon de muziek stoppen om dan een andere plaat te starten. Het publiek was Paul heel dankbaar en hij kon vaak op luid gejuich en applaus rekenen. Een kwartiertje voor het einde kwam dan toch het moment waar velen op gewacht hadden: “Sky + Sand”. Camera’s gingen in de lucht, iedereen wou dit stukje Paul meenemen naar huis.

Na Kalkbrenner hadden we een beetje moeite om ons nog te vestigen op één plaats. Boys Noize was heel goed bezig in de Yellow Room, met leuke visuals erbij. Jeff Mills in de Red Room was nog zo’n klepper, maar daarna zijn we toch nog eens teruggekeerd naar de Yellow Room om naar de set van Audion & Tiga te gaan. Waar we wel mee wouden afsluiten was Ten Walls. Tegenwoordig staan ze in de hitlijsten met “Walking With Elephants” en iedereen is er gek van. Hun set had een beetje een gelijkaardige stijl, maar opnieuw werd het pas echt goed als het nummer zelf aan de orde kwam. Daar is nu eenmaal niks aan te doen. Scoor je als dj een hit in het commerciële circuit, dan wil iedereen die horen.

Deze editie van I Love Techno zullen we ons zeker blijven herinneren. Het blijft een festival dat altijd zal fascineren en tot de verbeelding zal spreken …

Organisatie: I Love Techno - Live Nation