Gent Jazz 2025 - De lange gewaden van Benjamin en Kamasi
Gent Jazz 2025
Bijlokesite
Gent
2025-05-19
Jasper Vanassche

De laatste dag van Gent Jazz 2025 sloot af met twee krachtige muzikale ervaringen. Benjamin Clementine betrad het podium in een lange jas, die zijn al even majestueuze en mysterieuze uitstraling perfect aanvulde. Achter hem stonden drie muzikanten, strak in het pak, ieder op hun eigen podium. Het gezelschap bracht een indrukwekkende performance, waarbij de artistieke chaos het publiek volledig in zijn greep hield.
Het concert begon in een dromerige sfeer met “Nicholas Nepolitano” en ging over naar “Toxicaliphobia”, waar de meesterverteller voor het eerst uithaalde. Het moment waarop acht strijkers en blazers hun intrede maakten, zorgde voor een verrassing die een explosie van energie door het publiek deed daveren.
Die interactie beheerst Clementine perfect – al kunnen die momenten soms ook té lang duren. In “Condolence” transformeerde Clementine een intieme sfeer in hilariteit en chaos. De poging om de songtekst in het Vlaams te vertalen resulteerde in het bizarre “Ik wens je mijn medeleven aan onzekerheid”. Gekheid op een stokje, maar het publiek apprecieerde het wel.
Ook tijdens “Adios” en afsluiter “Tempus Fugit” kregen we een waar feest waarin iedereen zich volledig verloor in de muziek en de show. Wellicht was het voor sommigen een beetje te veel gekte, maar voor de echte Clementine-fans was het een adembenemend spektakel.

De avond eindigde met Kamasi Washington, de saxofonist die in de wereld van jazz een modern monument is geworden. Kamasi, die eerder speelde met grootheden als Kendrick Lamar, Snoop Dogg en Nas, kwam eveneens in een lang zwart gewaad (een Midden-Oosterse kaftan) het podium op. Met zijn imposante houding kondigt hij stoer aan: “If you are ready to go, we are ready to go”, waarop een prachtige mengeling van jazz, hiphop en spirituele muziek losbarst. Washington ademt de slagzin van Gent Jazz dit jaar uit: “a journey to the outer sounds and colours of live music”.
Zijn band West Coast Get Down begon rustig, maar al snel kwamen de solo’s naar voren: de toetsenist Brandon Coleman ging compleet los, gevolgd door westkust-legende DJ Battlecat, contrabassist Miles Mosley en drummer Tony Austin. Elk moment op het podium was een fascinerende ontdekkingsreis, waarbij Kamasi zelf weliswaar niet altijd het centrale punt was, maar de bandleden genoeg ruimte kregen om te schitteren. Kamasi bleef nederig, maar zijn glimlach liet zien hoe trots hij was op zijn muzikanten. Ja, ze vormen mogelijks de beste jazz-band van de huidige generatie, dat moest en zou vanavond bewezen worden.
De bijdrage van Washington’s vader Rickey op de klarinet, en de zang van zijn vrouw Ami Taf Ra bij “Love”, voegden een intiem en persoonlijk element toe. Washington vertelde ook over zijn 4-jarig dochtertje dat zelf pianomuziek maakt en een melodiestukje verzon dat in “Asha the First” terechtkwam. Dit soort anekdotes, die de muzikant als familieman tonen, gaven de set een warm gevoel. Het vervolg van de soulvolle, meeslepende, en vooral groovy hybride is moeilijk in woorden te vangen. Hoewel sommige improvisaties wat lang aanhielden, ging iedereen bij momenten op in de muziek en showmanship.

De laatste dag van Gent Jazz 2025 was een ware viering van talent. De organisatie kan zich opnieuw op de borst kloppen met deze geslaagde editie bol van de onvergetelijke momenten.

Neem gerust een kijkje naar de pics op de site www.gentjazz.com

Organisatie: Gent Jazz