logo_musiczine_nl

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Onze partners

Laatste concert - festival

Epica - 18/01/2...
Suede 12-03-26
News

GMM 2012 – 22 t/m 24 juni 2012 - Guns’n’Roses nieuwe headliner

Geschreven door

GMM 2012 – 22 t/m 24 juni 2012 -  Guns’n’Roses nieuwe headliner
GUNS N' ROSES TWEEDE HEADLINER VOOR GMM2012

Rocklegenden GUNS N’ ROSES, een van de grootste bands aller tijden, zijn bevestigd als headliner voor de derde festivaldag op zondag 24 juni 2012.

Weinig bands spreken zo tot de verbeelding van de hardrockfan als GUNS N’ ROSES, dat ruim een kwarteeuw geleden ontstond, toen leden van Hollywood Rose en LA Guns de krachten bundelden. Twee jaar na de oprichting brak de band wereldwijd door met het debuutalbum ‘Appetite For Destruction’, dat met ‘Paradise City’ en de instant klassieker ‘Sweet Child O' Mine’ twee gigantische hits opleverde. Guns N’ Roses, met voorop boegbeeld Axl Rose en gitarist Slash, bevestigde z’n topstatus in 1991 met de ‘Use Your Illusion’ albums. In de daaropvolgende jaren namen de Guns een adempauze tot Axl Rose de groep in 2008 nieuw leven in blies met ‘Chinese Democracy’. Het enige overgebleven originele groepslid verzamelde een aantal klasbakken rond zich, waaronder nieuwe gitarist DJ Ashba. Sindsdien bestormen de Guns opnieuw ’s werelds grootste podia en daar hoort uiteraard ook onze Graspop Metal Meeting bij. Uit recente interviews blijkt dat voor 2012 zelfs een nieuw album in de steigers zou staan.

Her en der duiken er elk jaar polls op over welke bands de affiche van GMM zouden moeten sieren. Een naam die telkens weer hoog scoort in de top 3 is die van MACHINE HEAD. Al die smeekbeden worden voor de editie van 2012 eindelijk aanhoord. Tien jaar na hun laatste passage keren de heren onder leiding van Robb Flynn terug naar de festivalweide in Dessel. Nadat ze vorig jaar alweer een dijk van een album afleverden met ‘Unto The Locust’ en een verschroeiende indruk nalieten tijdens hun passage in een vol Vorst Nationaal, zullen ze aantonen dat ze terecht worden aangezien als een van de nieuwe top acts binnen het metalgenre en daar buiten. Veel beter dan dit kan het niet meer worden. Let freedom ring with a shotgun blast!!

Ook GOTTHARD, ADRENALINE MOB, SEBASTIAN BACH, CANNIBAL CORPSE, THE TREATMENT en BLACK VEIL BRIDES hebben hun komst bevestigd.

AS I LAY DYING hebben hun Europese tournee geannuleerd en zullen dus spijtig genoeg niet op GMM2012 spelen.

Tot nu toe bevestigd:
BLACK SABBATH - GUNS N' ROSES - MOTÖRHEAD - SLAYER - MACHINE HEAD - SABATON - MEGADETH - TRIVIUM – KILLSWITCH ENGAGE - KYUSS LIVES - PENNY WISE -  HATEBREED -  DIMMU BORGIR  CHILDREN OF BODOM -  EUROPE - AMON AMARTH – LAMB OF GOD – SICK OF IT ALL – IHSAHN - JON OLIVA'S PAIN - GOTTHARD -  ADRENALINE MOB -  SEBASTIAN BACH - DEVILDRIVER - EXODUS PARADISE LOST – SACRED REICH – AUGUST BURNS RED - CANNIBAL CORPSE -  DEATH ANGEL – OBITUARY – BLACK VEIL BRIDES  - UNEARTH - NASUM - COMEBACK KID -  H2O  - POSSESSED -  ENSIFERUM - ALESTORM - THE SPUDMONSTERS - LEPROUS -  EMMURE – WINDS OF PLAGUE    TEXAS IN JULY - YOUNG GUNS -  SKELETONWITCH - THE TREATMENT -  WINTERFYLLETH

http://www.graspop.be

Magasin 4 – events voorjaar 2012

Geschreven door

Magasin 4 – events januari 2012

 + SATURDAY 21.01.2012 - Hip Hop / Rap
Molesta Ewenement (POL) + Radar (POL) + Sanzio + Dj Efate (POL)
+ FRIDAY 27.01.2012 - Classic Rock / Rock'n'roll
The Answer (UK)
31/01/2012   L'Entourage (FR) + Exodarap + Caballero
+ FRIDAY 03.02.2012 - Death metal
Origin (US) + Psycroptic (AUS) + Leng Tch'e + Slaughtery
+ FRIDAY 10.02.2012 - Ska Punk / Street Punk
The Filaments (UK) + Deadline (UK) + The Usual Suspects + Black Sheep
+ MONDAY 13.02.2012 - Avant Metal / Drone / Noise
Stephen O'malley (Sun O)))) Vs Chris Brokaw (Come, Codeine, Thurston Moore) (US) + Jesus is my Son
+ FRIDAY 17.02.2012 – Ska
Le Pelican Frisé (FR) + Groovin'Jailers (FR)
+ SATURDAY 18.02.2012 - Hard Core / Punk / Metal
Length Of Time + Hangman's Chair (FR) + Refused Party Program + Goatclocks + Sons of Disaster
+ SUNDAY 19.02.2012 - Noise / Experimental / Tribal
Gum Takes Tooth (UK) + Millions of Them + Aksu
+ MONDAY 27.02.2012 - Punk / Rock'n'roll
Burning Heads (FR) + The Rebel Assholes (FR) + The Ratzingers
+ WEDNESDAY 29.02.2012 - Noise Rock / Indie / Pop
Pterodactyl (US) + Codasync

All infos
http://www.magasin4.be
http://www.myspace.com/magasin4

Cactus Club @ MaZ Brugge– concerts

Geschreven door

Cactus Club @ MaZ Brugge– concerts
Nieuw
- 11.02.12 – Humo’s Rock Rally 2012 - Préselectie
- 19.02.12 – The Hickey Underworld
- 24.02.12 – Sonar Sounds ft. Hexstatic + Dorian Concept
- 06.03.12 - Tindersticks
- 16.05.12 - Bombino

Cactusfestival 2012
– Low op cactusfestival 2012
Op zaterdag 7 juli 2012 komt de Amerikaanse slowcoreband LOW naar België voor een exclusief festivalconcert tijdens de 31e editie van Cactusfestival.
LOW, the slowest of slowcore bands, begon in 1993 als een experimentele reactie op de nogal dominant aanwezige grungegolf. Delicate en hypnotiserende soundscapes met een duizelingwekkende vocale harmonie tussen Alan Sparhawk en zijn Mimi Parker. Een band die spanning verstopt in stiltes en niet terugdeinst voor tergend trage gitaarmuziek. Sinds kort durft Low ook hogere volumes en snellere songstructuren aan met hier en daar een geluidsuitbarsting, maar ze blijven hartverscheurend melancholiek. Ssshht!


Concerten
- 25.11.11 – Suuns (Can), Brns (B)
- 26.11.11 – Scott Matthew (Aus)
- 13.12.11 – Micah P. Hinson (Usa), Love like birds (geannuleerd)
- 16.12.11 – Radio Modern ‘The House Of Swing’
- 17.12.11 – Geike (cd voorstelling)
- 18.12.11 – La Pegatine
- 24.12.11 – Shake Yr Xmass Balls
- 02.02.12 – Amatorski (B) & Film – seated concert
- 04.03.12 – Le Fonque ft. Breakestra

INFOS
- Nieuwe reeks Atelier ism Entrepot, Brugge

INFO http://www.cactusmusic.be

Glimps 2011 - showcasefestival Gent op 16 en 17 december 2011

Geschreven door

Glimps 2011 - Showcasefestival Gent 2011
BELGISCHE GESELECTEERDEN VOOR GLIMPS ZIJN BEKEND!
Dagtickets gaan in verkoop
Vorige week nog maakte Glimps een eerste selectie bands uit Frankrijk, Denemarken, Duitsland, Italië, Nederland, Slovakije, Tsjechië, Polen, Oostenrijk, Macedonië en de Faeröer bekend, en kijk, nauwelijks een week later worden ook de Belgische namen op het publiek los gelaten. School is Cool, The Bony King of Nowhere, Nive Nielsen and The Deer Children, Sarah Ferri, Sleepingdog, Steak Number Eight, Rape Blossoms, Liesa Van der Aa, Wallace Vanborn, Sunday Bell Ringers, BRNS, The Experimental Tropical Blues Band en Great Mountain Fire zijn de gelukkigen. De line-up oogt daarmee stilaan indrukwekkend en geurt naar avontuur en ontdekking. En er volgt zeer binnenkort nog meer! Reden te meer voor elke rechtgeaarde muziekliefhebber om op 16 en 17 december naar Gent af te zakken, of in afwachting alvast www.glimpsgent.be  te bezoeken voor tickets en/of info

Een overzicht van de geselecteerde Belgen:
School is Cool (BE): Potige pop met stuiterende ritmes en knappe vocalen, bij elkaar gedreven door een enthousiaste roedel jonge wolven. Wonnen Humo's Rock Rally 2010 op één been en dansten van geluk op het andere. In ruil voor twintig knikkers gooiden ze zeer recentelijk hun debuutplaat 'Entropology' op de speelplaats van het leven, met de avant-première gepland op Pukkelpop 2011. Alleen de natuur was hen voor om u omver te blazen.

The Bony King of Nowhere (BE): Nederige grootmacht in de Belgische folkscene, geboren uit een uitgepuurde klankkast die Bram Vanparys heet. Heeft net zijn tweede ruwe parel 'Eleonore' om het snoer rond zijn nek geschoven en is al naar een derde aan het hengelen. Bevestigt daarmee over een welgevormd aambeeld te beschikken waarop hij als songsmid intrigerende melodieën en verbale finesse bij elkaar klopt tot tijdloze glansnummers. Ambachtelijk talent.

Nive Nielsen and The Deer Children (GL/BE): 'My name is Nive. I'm an Inuk, a real Eskimo from Greenland. Seriously.' Sloft op haar sneeuwschoenen richting onze contreien met een zevenkoppige Belgische begeleidingsband in haar voetsporen. Haar debuutalbum 'Nive Sings!'vulde ze met ingetogen Eskimo-folk of Inuk-indie die bevallig uit haar rode ukelele komt gekropen. Heeft ook iets met stoute rendieren. Of wat had u gedacht.

Sarah Ferri (BE): Vurige veelzijdigheid van eigen bodem in Italiaanse verpakking. Heeft in haar keelgat een paar versterkers steken die haar stem op elke trede van de toonladder duchtig doet swingen. Haar eigenzinnige gipsy jazz en bossa nova pinnen de sporen van uw countrybotten hardnekkig vast in seventies mood. Met een debuutplaat in aantocht wast zij het laatste groen van achter haar oren. Opzwepend én frisgewassen, vul al maar een paar bakken met respect.

Sleepingdog (BE): Broos muzikaal liefdeskind van Chantal Acda en Adam Wiltzie (zijn strepen verdiend bij Stars of Lid en A Winged Victory For The Sullen) met in de aderen Nederlands-Belgisch-Amerikaans bloed en ijle melancholie. Het kristallen stemgeluid van Acda omarmt de filmische klanktapijten van Wiltzie op bezwerende wijze. Hebben met 'With Our Heads In The Clouds And Our Hearts In The Fields' hun derde, enthousiast onthaalde plaat achter de kiezen. Herkauwen die voor u graag in een gedimde atmosfeer van ingetogen verstilling.

Steak Number Eight (BE): Puberend postrockcombo dat uit het vagevuur komt gekropen met een doorleefd gamma psychedelische sludgemetal in hun zakken. Nog steeds de jongste broekies ooit die de gouden doornkrans van Humo's Rock Rally achter op het hoofd voelden priemen en uit die brullende pijnscheuten volgde 'All Is Chaos', de tweede langspeler. Scheuren straks 'Blood on our hands'-gewijs uw biefstuk-friet aan flarden met rauwe, snoeiharde riffs en gepijnigde vocalen. Dat het mag smaken!

Rape Blossoms (BE): Lieflijke vertaling van dat gele bloempje langs de autostrade en tevens 'het muzikale equivalent van een lul met weerhaken die in je ene oor wordt gestopt en er door de andere uit komt'. Of: een uit Gentse klei opgetrokken geluidsmuur van onheilspellende punky noise met leden van Penguins Know Why en The Germans in de rangen. Weten als volbloed pletwals uit te pakken met razende bassen, wurgende riffs en een zanger die zijn stembanden uitkotst. Denk aan: een afscheidsbrief voor de mama voor u zich door deze heren aan het kruis laat nagelen.

Liesa Van der Aa (BE): Podiumdame die evengoed Liesa Van der Aamai-dat-is-iets-zot-aan-haar-voeten had kunnen heten. Heeft zich gespecialiseerd in het naar huis spelen van alle formaten van fanfares, slechts gebruik makend van haar stem, een viool en een loopstation die ze teentokkelend bewerkt. Tegen de achtergrond van haar klassieke basis laat ze zo warme, grillige nummers uit haar effectendoos rollen. Betrap uzelf er intussen op dat u gapend wacht tot daar ook een wit konijn uit komt kijken.

Wallace Vanborn (BE): Drieluik van bronstige stonerrockers uit Gentse oorden die de bodem aldaar stevig op zijn grondvesten doet daveren. Hebben met 'Free Blank Shots' voor u een portie ongewassen rauwe rock aan kant laten leggen bij de platenboer. Moet dat meer zijn? Ok: naar men zegt live straffer dan koffie. En heb je wel es van Born gehoord? Wij ook niet.

Sunday Bell Ringers (BE - Brussel): Frisse, melancholische herfstbries die teder uw hoofd binnenwaait en daar zijn melodische eitjes legt. Kan u bekend voorkomen, want dit olijke vijftal is dartel ontsproten uit de laatste stuiptrekkingen van de Brusselse band Kawada. Verwacht broeierige indiepop, kleurrijk bestoven met blazend koper en electronische extraatjes. En dat los uit de mouw geschud door een stel belletje-trekkers op zondag. Eenmalig de deur opendoen kan geen kwaad.

BRNS (BE - Wallonië): Over Mexico zingend zonnig gezelschap dat zijn dynamische heupen en tropische beats meebrengt uit het Zuiden van – euh – Brussel. Kiezen naar het voorbeeld van BHV voor de easy coolness van het niet te splitsen letterwoord, uit te spreken als brains. Bovenal weten deze heren inventief percussiewerk dansbaar neer te planten. Omdat u van labels houdt: denk aan een postmodern hoopje van mathrock, tribal en dance. En Safri Duo, maar dan he-le-maal anders.
The Experimental Tropical Blues Band (BE - Wallonië): Losgeslagen Luikse vuurhaard van rockende punkers in blues. Heten voor de vrienden Dirty Coq, Boogie Snake and Devil D'Inferno. Beukt zich als oververhit trio een weg richting extatisch uitgebeende rock, met Dirty Coq vanboven. Hun derde plaat is in aantocht en daarmee beloven ze meer van hetzelfde, maar dan anders. Arno Hintjes gromt daar al goedkeurend om. Vergeet dat 'tropicale' gevoel waar hun bandnaam op zweert, live zijn deze mannen verschroeiend.

Great Mountain Fire (BE - Brussel): Brussels synthpopgezelschap dat het voormalige Nestor! ontgroeide en daarmee ook nieuwe hoeken van de elektroflash- en indierockscene verlicht. Schoten, met hun debuutplaat 'Canopy' uit de borstzak piepend, eerder dit jaar hun straaljagersynths af tegen de gewelven van Les Nuits Botanique, Dour en Les Ardentes. In hun knapzak: wat ze zelf noemen 'muziek die de goths laat dansen en de matrozen laat huilen'.

Applause (BE - Brussel): Applause is een Belgisch-Frans kwintet: 4 Belgen en 1 Fransman. De Belgen zijn de muzikanten, de Fransman is de zanger. De Belgen komen uit Brussel en de Fransman is een Parijzenaar met Vietnamese roots. En een bijzonder indrukwekkende stem, die de vergelijking met Jeff Buckley moeiteloos doorstaat.

Koen Gisen en Wouter Degraeve (Muziekcentrum Vlaanderen) screenden de ingeschreven Vlaamse bands op hun internationaal potentieel en legden een selectie voor aan de buitenlandse curatoren die dan tot een definitieve keuze kwamen. Julien Broquet (Le Vif) en Alex Stevens (Dourfestival) zorgden voor een shortlist met talentvolle Waalse en Brusselse bands waaruit Gisen een definitieve selectie maakte.

Weekendtickets 17 euro tot 16 december en dagtickets in verkoop
Weekendtickets kosten 17 euro en zijn te koop via www.glimpsgent.be. Vanaf 16 december kosten weekendtickets 20 euro. Dagtickets zijn vanaf vandaag in verkoop en kosten 10 euro.

Showcasefestival met internationale allures op diverse locaties in Gent
Glimps is een internationaal showcasefestival dat professionelen uit de muzieksector in Vlaanderen en heel Europa samenbrengt om kennis te maken met pop- en rocktalent uit het Europese vasteland. De focus ligt dus expliciet op groepen uit continentaal en nieuw Europa, meerbepaald uit regio's die in het Belgische en Europese muzieklandschap nauwelijks of niet aan bod komen. De meer dan 60 concerten die op 16 en 17 december in dit kader worden georganiseerd, zullen bijgevolg druk gefrequenteerd worden door boekers, managers, platenbazen, programmatoren, enz. maar zijn bovendien ook toegankelijk voor het grote publiek.

De winterperiode is uiteraard niet geschikt voor outdoor-concerten en daarom vinden alle concerten plaats op indoor-locaties in de Gentse binnenstad. Dat kunnen zowel traditionele Gentse concertlocaties zijn als plaatsen waar nog nooit een pop- of rockconcert heeft plaatsgevonden. De uiteindelijke locatielijst bestaat uit Charlatan, Video, De Fabriek, De Centrale, Trefpunt, De Weynaert, Bar Des Amis en Barville.

De organisatie
Het festival wordt georganiseerd door Glimps vzw; een nieuwe structuur opgericht door drie sterkhouders uit het Gentse pop-en rockleven:

Democrazy: de Gentse muziekclub die oa. concerten organiseert in Vooruit, De Centrale, Handelsbeurs en actief meewerkt aan Boomtown, De Beloften en DOK.

Keremos: het Gentse muziekmanagementkantoor achter artiesten als Absynthe Minded, School is Cool, Steak Number Eight …

Rockoco: het Gentse muziekmanagementkantoor achter artiesten als The Van Jets, The Bony King of Nowhere, Mintzkov, Tom Pintens ... Medewerkers van Rockoco zijn ook de iniatiefnemers van het muziekcafé Café Video op de Oude Beestenmarkt, Boomtown en werken actief mee aan Feest in het Park in Oudenaarde.

Glimps wordt ondersteund door Muziekcentrum Vlaanderen, Wallonie-Bruxelles Musiques, Vooruit, Handelsbeurs Concertzaal en Toursupport. Het festival wordt gesubsidieerd door de Stad Gent en Vlaams Minister van Cultuur Joke Schauvliege.

De Stad Gent heeft iets met muziek. Niet voor niets werd Gent erkend als Unesco Creative City of Music. Deze titel kreeg Gent dankzij de de aanwezigheid van een pak creatieve en muzikale Gentenaren. Met Glimps zal Gent haar muzikale reputatie zeker nog verstevigen.

Voorlopige line-up
Vrijdag 16 december
The Bony King of Nowhere (BE)
Nive Nielsen and The Deer Children (GL/BE)
Sarah Ferri (BE)
Wallace Vanborn (BE)
Sunday Bell Ringers (BE – Brussel)
The Experimental Tropical Blues Band (BE - Wallonië)
Concrete Knives (FR)
Blaudzun (NL)
Moss (NL)
Dynamo Team (SK)
Gwerkova (SK)
Diego (SK)

Zaterdag 17 december
School Is Cool (BE)
Sleepingdog (BE)
Steak Number Eight (BE)
Rape Blossoms (BE)
Liesa Van der Aa (BE)
BRNS (BE – Wallonië)
Great Mountain Fire (BE - Brussel)
Applause (BE – Brussel)
Touchy Mob (DE)
I am Oak (NL)
Blisko Pola (PL)
Clara Luzia (AT)
Gudrid Hansdottir (FO)
Longital (SK)
Ginga (AT)
M185 (AT)
From Sarah (DK)
Lilies On Mars (IT)


http://www.glimpsgent.be

Kollector.com – even voorstellen …

Geschreven door

Voor de eerste keer ooit kan de artistieke wereld uitzendingen van songs over de hele wereld traceren.
Kollector.com heeft de technologie en de infrastructuur om radio-uitzendingen te volgen, over de hele wereld en dit in real time, 24 uur per dag, elke dag opnieuw.
Het aantal kanalen groeit continu, met als doel het navolgen van 10.000 online radiozenders
Kollector.com biedt zijn diensten aan via een web-platform, voor iedereen die de uitzending van een bepaalde song overal in de wereld wil volgen.
Het proces is zeer eenvoudig. De gebruiker dient alleen maar de song te uploaden en een tracking-pakket te selecteren: een maandelijks of jaarlijks abonnement.
Het doel van de dienst is om de copyrighthouders te voorzien van geografische uitzendingsstatistieken, een logboek van de uitzending van hun werken en zo een volledig overzicht te geven over de uitzending van elke song.

http://www.kollector.com

Pukkelpop 2011 – laatste weetjes

Geschreven door

Pukkelpop 2011 – laatste weetjes
Kasabian, snoeiharde meiden en straffe hiphop vervolledigen de Pukkelpopaffiche!

“Het vuur aan de lont! De toekomst van de Britpop is verzekerd.”, concludeerde een Vlaamse krant na de show van Kasabian op Rock Werchter 2011 en bedankte hen met vier sterren. En alsof Humo echt onze telefoontjes kon afluisteren schreef hun redacteur geheel onopvallend: “Ze mogen nog terugkomen.” En dat doen ze! Op zaterdag 20 augustus staan ze samen met dEUS, The Offspring en Duck Sauce op de Pukkelpop Main Stage.

Bij onze Britse buren is Kasabian al een serieus begrip, getuige de Brit Award die ze vorig jaar in de wacht sleepten en hun headline shows op Isle Of Wight en Rockness. Ze worden wel eens de opvolgers van Oasis of The Stone Roses genoemd. Genoeg stuff dus om ook hier de hype te voeden. In elk geval kunnen we op de Pukkelpop zaterdag hun schitterende single ‘Fire’ al luidkeels meebrullen! “Woo-hoow”

Op zaterdag kan je ook de piepjonge stevig rockende meidengroep Cherri Bomb aan het werk zien. Het jeugdige damescollectief speelde eerder het voorprogramma van de Smashing Pumpkins en kreeg al een goedkeurende knik van hun grote held Dave Grohl. Courtney, eat your heart out!

Met Eminem, Tinie Tempah, Wiz Khalifa, D12, … staat er al een straf lijstje hiphop op de Pukkelpop-podia. Tel daar nu op vrijdag ook Slaughterhouse en The Knux bij.

Slaughterhouse is een hiphop supergroep met Crooked I, Joe Budden, Joell Ortiz and Royce da 5'9" in de rangen. Samen brachten ze al een ep en een album uit op Shady Records, het label van hun maatje Eminem.

Voor wie zijn raps graag heeft met een stevige gitaar moet bij The Knux zijn. Dit broederpaar zet al een tijdje de Amerikaanse festivals op stelten en trekt nu de Grote Plas over. “Bloc Party’s ‘Silent Alarm’ meets Outkast’s ‘Stankonia’’”, lazen we in een recensie over hun laatste album en we kunnen ze geen ongelijk geven.

Zaterdag Tickets

Er zijn nog tickets voor zaterdag te koop via www.pukkelpop.be  of via Proximus Go for Music op www.proximusgoformusic.be

Dourfestival, Dour 2011 - indrukken zaterdag 16 juli 2011

Geschreven door

Dourfestival, Dour 2011 - indrukken zaterdag 16 juli 2011
De derde dag zal zeker in het geheugen gegrift staan, want rond 21h Dourtijd gaan na een druilerige, regenachtige dag de hemelsluizen open en wordt het terrein omgedoopt tot een modderpoel en vijver . Op die manier hebben we The Herbaliser aan onze neus zien voorbijgaan; in een koers noemt zoiets ‘temporiseren’ … Inderdaad, het is van toen Destiny’s Child’s Dour (2000) hier kwam aanmodderen geleden dat deze taferelen nog te zien waren … de dames bleven dan wel schoon, maar wij (nu) …
Niet getreurd, we zijn doorwinterde modderratten en hebben het volgende klaar …

In de verte zagen we het beloftevolle The Amplifetes uit Zweden die hun synths heerlijk  kruisten met aanstekelijke gitaarpop. Een vleugje Hot Chip en freefolk integratie. Toegegeven, al veel gehoord zulke bandjes, maar altijd wel leuk.
 
Les Ogres de Barback
trok al meteen onze aandacht op dag 3. Hun muziek heeft iets van Onze Nieuwe Snaar mee (door geen enkele Franstalige ami gekend btw!) en voelt de Zuiderse cultuur van Marseille, les Misérables en onze J Brel aan. Ze hebben altijd een indrukwekkende constructie staan op het podium en acrobatie sierde hun Franse zigeuner/chanson/hippop. Er valt altijd wel iets te beleven met die Fransen.

Architecture In Helsinki staat in het najaar in de Vk* . Na het aantrekkelijke debuut van deze Aussies, zakte hun zwierige, frisse en dromerige danspop wat in elkaar . Ze dobberden wat rond en brachten geen aanstekelijke popsongs meer, maar met het recente ‘Moment bends’ kan daar terug wat verandering in komen . Enkele oudjes werden zelfs moderner aangekleed, waren springerig, sprankelend, dansbaar en kregen een disckokitsch tune. De man- vrouw zang werkte. Top was hun Londonbeat’s “I’ve thinking of you.
Architecture In Helsinki verwerkt invloeden van een Los Campesinos, Metronomy en gooit er nu nog de Scissor Sisters bij. Door onze Franstalige vrienden wordt dit leuke bonte gezelschap ferm gesmaakt.

‘A tribute to Bob Marley’ laten we niet zomaar aan ons voorbij gaan. Een eerbetoon aan de grootmeester … Groundation wou er een feestje van maken. Ze doen dit voor hun publiek, de fans, hun ‘king of reggae’ en symbool van de rastafaribeweging en ook een beetje voor elkaar, want dan is iedereen samen om op tour te gaan; vooraan stegen de temperaturen in de barre omstandigheden. We hoorden enkele classics – “ Could you be loved” – ‘They made the sun shinin’”, vrienden!

Een ander feestje was aan de gang in La Petite Maison met Fool’s Gold . We waren al onder de indruk van eerdere gigs van dit onderschatte viertal. Een stomende set leverden ze af met hun muzikale smeltkroes aan stijlen , die het nauwst aan afroworldpop leunen. Muzikale veelkleurigheid, een opzwepende percussie, sambaballen, twinkelende gitaren, energieke gitaarriedels, blazers en … springende groepsleden die zelfs door de knieën gingen. Gevolg: een enthousiast publiek. “Suprise Hotel” en “Nadine” twee instant classic hits fungeerden als rode draad door hun set! Een concert to remember!

Altijd wel gedacht dat Saul Williams iets Duivels had, want na z’n set begon de regenleute … En toch klinkt de militante hiphopper/ poe-eet klinkt met de jaren muzikaal gematigder … meer band , meer muziek, prikkelende songs en minder ‘spoken words’/vurige raps.

Een aparte combinatie was 13 & God, The Notwist vs Themselves. De muzikale wereld samenkrijgen van indiepop, knisperende elektronica en snedige hiphop is geen evidentie . Soms vonden ze elkaar in die dromerige, slepende, groovende, dreunende indie-elektronica en hiphop, andere keren prikkelde de verscheidenheid en zoekende eenvormigheid onvoldoende. Wel leuk om ze eens bij elkaar te plaatsen, maar of de formule blijft aanslaan …

Saul Williams gaf na z’n set al eerder de aftrap , want toen we nog een glimp wouden oppikken van The Herbaliser moesten we het op een lopen zetten door de regenval. Maar ok we konden bekomen op Horace Andy die de ambetantigheden zalfde door dansbare reggae/ dancehall/dub grooves. Fijne set, maar een beetje teveel van hetzelfde …

Een stukje IamX leert ons dat ze erg populair zijn bij onze Franstalige vrienden. Heftig donderende en bezwerende Elektrorock met een galmend industrial pepersausje en een zanger die z’n publiek trachtte op te zwepen na deze fikse plensbui. We herkenden alvast “Nature of inviting”, “Cold red light” en “President. Een aangename kennismaking.

Een wrange nasmaak hield ik na de gig van Suede. Onmiskenbaar samen met Curve bepalend in de nineties door hun muziek-met-een-donker randje, die op hun beurt bands lanceerden als Elastica, Placebo en nu terug ‘hype’ en ‘hip’ worden door de heropleving van de huidige waverock van Editors, Interpol en White Lies.
Maar vanavond was de Suedemania zoek, een matige belangstelling; de band speelde nochtans op hun best, energiek  en emotievol, maar Anderson en de zijnen waren waarschijnlijk vergeten dat het publiek nog moest recupereren. Geen enkel ‘warm’ woordje kon er van af om de vonk te doen overslaan. Het leek dan maar op een routineuze klus afwerken.
We hielden van hun glamrockend concert, strak , direct, power en gevoelig, met o.m. “She”, “Animal nitrate”, “Trash”, “Can’t get enough”, “So young” en “Beautiful ones”; het kitscherige, ingetogen “Saturday night” die nog in het KC de elementen samenhorigheid, hart - breken & -verwarmen bood, kon bijgevolg vanavond hier niet prikkelen. Spijtig, want Suede kon ‘de new generation’ naar zich toe trekken.

Booka Shade warmde ons dan maar op met hun elektronic/techhouse en trance . Tja dit smaakte naar meer en brengt Underworld, Chemical Brothers dichter bij de huidige dance van o.m. Digitalism. Fijn dansbaar setje van de heren.

Dat deed The House Of Pain in zekere zin ook; net als eerder geprogrammeerde hiphopbands spreken zij verschillende generaties aan . Zanger en frontman Everlast, al serieus getekend door het leven, houdt van een Cypress Hill, Public Enemy en Fun Lovin’ Criminals. Met een live band , DJ Lethal terug in de gelederen en een extra MC speelden ze een goede, gevarieerde set tussen pop, rock, hiphop en country. Af en toe hoorden we tunes van eerder voorgenoemde MC  vrienden . 
Het waren niet allemaal “Jump arounds”, “Put your head on”, “Dany boys” en “Back from the dead”’s,  maar ook een handvol poprockend materiaal hoorden we als “Just another victim” en “Put on your shit kickets”. Tja, Everlast, FLC en Johnny Cash, die hebben wel iets gemeen. Toffe set. We misten wel het gekende HOP- logo …

Dourfestival, Dour 2011 - indrukken vrijdag 15 juli 2011

Geschreven door

Dourfestival, Dour 2011 - indrukken vrijdag 15 juli 2011
Op dag 2 waren er interessante acts te noteren van Ice Cube, Mogwai en het herenigde Pulp. Een gevarieerd aanbod van goede bands & artists die dan door de beats & pieces en visuals van Vitalic kon worden besloten .

Een eerste halt hadden we met Two Gallants en het deed band & publiek deugd elkaar terug te kunnen zien . Een intens doorleefde melodieuze rauwe rock’n’roll sound, beheerst en even uit de bocht. Het duo is er terug bij, deed ons huiveren en liet enkele oudjes als “Steady rollin’” (kan niet gemist worden tijdens een livegig) en “Despite what you’ve been told” op ons los. The God Machine van Robin Proper-Sheppard hoorden we deels in de eerste songs.
Uiterste genietbare gitaarpartijen, een schuurpapieren stem, een snijdende mondharmonica en bezwerende, opzwepende drums. Heerlijk wat het duo presenteerde. Hier kunnen The Kills een puntje aan zuigen en onze Black Box vrienden zouden net als ons even content zijn, om het Two Gallants duo op zo’n gemotiveerde wijze te zien spelen.

We hoorden even de tunes van het Franse Jamaïca. Net op de tijd om “I think I like U 2” te horen, een fijn nummertje van een even fijne gitaarpopband.

We konden niet omheen onze Franstalige vrienden Yew – de leden hebben een goede band opgebouwd en hun aanstekelijke, opzwepende en frisse folkrock werkte. Het kwintet haalde nog een paar muzikanten en vocalisten en bouwde in de ietwat grote tent een fijn feestje, waar Festival Dranouter mag gecontacteerd worden om het beloftevolle Waalse bandje te programmeren tijdens de nachturen. The Whiskey Priests, The Pogues, Dubliners en Altan vlogen om de oren. Gezellige dansbare muziek van een erg amicale band!

Het Britse Qemists hebben hun live reputatie alle eer aangedaan. Een explosief, energiek optreden met dansbare grooves, zonder de new rave van dubstep te vergeten . Ze kunnen het heel vlotjes integreren in die mix van rock, hiphop, elektronica en drum’n bass . Gitaar, bas, drums, keyboards, laptop en het opwindende duo , zangeres Jenna G en MC Dan Arnold, zorgden voor een feestje in de dancehall … Knap done, hoor …

‘Hiphop is in the house’, dierbare vrienden . Gisteren nog een (overtuigende) set van Cypress Hill, dan vandaag al overdag met Ice Cube .En morgen is er dan de House Of Pain … En overmorgen Public Enemy, netjes verdeeld dus … Ondanks de vele eenvormige ‘old skool’ gelaagde hiphopbeats en diepe basstunes zorgde hij en z’n MC ervoor dat het publiek vooraan goed waren opgewarmd, de left,  right en backside hebben het geweten. Spectaculair is het allemaal niet meer, getuige ook de laatste cd ‘I am the West’, maar het is altijd wel leuk om deze hiphopstyle en beats terug te horen.

Andere koek was Kylesa. In de Vk* intrigeerden ze in het voorjaar en al even gemotiveerd en overtuigden klonken ze in de kleine La Petite Mason dans la Prairie. Inderdaad, ze hebben een fantastische mokerslag van een plaat ‘Spiral Shadow’ en het kwintet met twee drummers speelden een prachtige mix van metal, grunge, stoner en indie. Een frontman (zanger/gitarist Philip Cope) én een frontvrouw (zangeres/leadgitariste en vrouw met ballen Laura Pleasants) verdeelden de vocals netjes onder mekaar en zorgden voor een knappe variatie van schreeuwerige en puntige vocals. Songs met een sterke opbouw en vele tempowisselingen, krachtig, energiek en vettig rockend! Wat een power …Waaw!

Mogwai moet het eerder hebben van de angst met Satan en hen plaatsen op een hoofdpodium vóór het avond wordt, is wel raar. De spanningsboog en broeierige intensiteit die ze weten op te bouwen met hun postrock deed de aandacht eerder verslappen en zakte dus wat ineen bij het daglicht. Ze behielden weliswaar het gelaagde gitaargordijn, de repetitieve opbouw en de klankkleur; de recentere songs hebben dan ook een melodieuzere ondertoon, zwellen aan , maar exploderen niet echt meer .  Plus dat ook de elektronicaritmes een ingangspoort hebben gevonden .
Opgelet, Mogwai viel niet echt uit de boot hoor, maar overdag werkt het minder, enkel met die typische “Mogwai fear Satan” en “Glasglow mega snake” was het volledig uitgewerkt volgend de oude formule van verschroeiende gitaren, drums,  gitaarxplosies, feedbackgeraas, noise , delays en pedaaleffects …

Godfathers/pioniers van de post-, sludge en experimentele metal worden ze omschreven, Neurosis met name. Geen hapklare muziek maar dit gezelschap, die al van ’85 bezig is, voegen er duistere soundscapes en samples aan toe . De bijhorende visuals tonen aan dat Neurosis geen daglicht verdraagt. Punt uit. Neurosis biedt een filmische, huiveringwekkende trip met hun slepende en krachtige melodieën en grauwe vocals. Neurosis  is een intense (pijnlijke) ervaring, en ze zijn net als Isis, Sunn O))) en Amenra uniek in hun stijl.

Pulp onder spil Jarvis Cocker, heeft de brug nog niet kunnen slaan met de jongere generatie. Dus het was rustig aan de mainstage. Dat belette niet dat de nostalgische Pulp sound er eentje was om van te snoepen .
Een praatvaardige Cocker zei dat het van ’94 was geleden dat ze hier nog waren en vroeg zich af wie er nu nog bij was. En hop “Do you remember the first?” … Luchtige, sfeervolle songs sieren het werk; Een collectie tijdloze ‘Britpop’ songs, tussen meligheid en cynisme (the words of friend Gust!), die respect afdwingen en met een mooie orkestratie en gepaste hoeveelheid beats ingevuld worden.
De dartelende ‘middle-class hero’ Cocker entertainde z’n publiek als een stand-up comedian, en betrok het publiek steevast bij de niet makkelijke songs. Maar met z’n uitgebreid collectief zorgde hij voor enkele prachtmomenten als “Disco 2000”, “Feeling called love”, “Underwear”, “This is hardcore” en “Common people”. Kitsch , glamour & glitter ontbraken niet met torenhoog hun naam en flikkerlichtjes.  We hielden van deze de man-van-alle- kunstjes. Fijne comeback – fijne set …

Een stukje Deerhoof namen we er nog graag bij om dag 2 te besluiten . Inderdaad de Amerikaanse band die het eerder houdt op een avontuurlijk geluid, met de nodige experimentjes en onder de Japanse kreetjes van Satomi Matsuzaki, zijn nog altijd even bizar, maar de toegankelijkheid sijpelt meer door . En dat maakte het ons even wat makkelijker om de nacht in te gaan, niet …

Grand Mix concerts

Geschreven door

Grand Mix concerts
Nieuw
30.09.11 - Mulatu Astatke ‘ Steps Ahead Tour’ (Eth)
04.11.11 – Chokebore (Hawai)

Concerten
24.05.11 – Thomas Dybdahl (Nor), The Cave Singers (usa), Susanne Sundfor (Nor)
25.05.11 – Metronomy (Uk), Django Django (Uk) (uitverkocht!)
28.05.11 – Play@Home: Soma Bogota, Softly Spoken Magic Spells, Radial Sequence, Chorale Pop Rock Séniors
01.06.11 – TPutsch @Garage: Ty Segall, Thee Vicars, Yussuf Jerusalem
10.06.11 – The Raveonettes, Cotton Club
18.06.11 – La Voix du Rock – Cocoon, Aaron, Yael Naïm, Skip the use, Roken is dodelijk, Somabogota

Info http://www.legrandmix.com

Dominofestival 2011 – 15e editie, maar ook de laatste editie Domino

Geschreven door

Dominofestival 2011 – 15e editie, maar ook de laatste editie Domino

DOMINO # 15: DE NAMEN!
- 06.04.11 - Club staand - Touch. presents Mika Vainio + Hildur Gudnadottir + Thomas Ankersmit
- 07.04.11 - Club staand - Darkstar + Hype Williams + o0o00
- 08.04.11 -Box staand - ANBB (Alva Noto + Blixa Bargeld) + Meat Beat Manifesto + Cindytalk + Intangible States
- 09.04.11 - Theater zittend - Agnes Obel + Clare Louise
- 09.04.11 - Club staand Wu Lyf + The Beautiful Band + Spookhuisje
- 10.04.11 -Zaal staand Belle & Sebastian
- 11.04.11 - Zaal staand Battles + Dan Deacon + Oneohtrix Point Never + Factory Floor + Games
- 12.04.11 -Flex Staand en zittend - Jóse González & The Göteborg String Theory + Little Scream
- 12.04.11 Club staand The Art of Noise: Merzbow + Liturgy + Sightings

DOMINO # 15
Atika Masami - ofte: de Japanse noisegod MERZBOW – valt de eer te beurt om de laatste verschroeiende noten van de finale editie van Domino uit de Line-Array Speakers van de ABClub te laten weerklinken.

STOP! Hebben we dat goed gehoord? “… de laatste verschroeiende noten van de finale editie van Domino…”? Yep, het doek valt dinsdag 12 april onherroepelijk over het Domino-festival. En dat na 15 edities, verspreid over de periode 1999-2011 waar om en bij 400 eigenzinnige artiesten hun kunsten hebben vertoond.

En daar was vaak indrukwekkend schoon volk bij. Denk maar aan de – vaak eerste (indoor) shows - van o.a. Super_Collider (met superster Jamie Lidell), Sigur Rós, Battles, múm, Joanna Newsom, Skream, Feist, Lcd Soundsystem, Interpol, Sunn o))) of The Mars Volta. Allen acts die later het verschil zouden maken, op welke schaal dan ook.

Jamie Lidell werd een funkgod die met Elton John op tour ging door de US. Skream werd de vaandeldrager van dubstep en scoorde een top 10 hit in de UK met zijn remix van La Roux. Sigur Rós zou later Rock Werchter headlinen. Interpol opende onlangs nog voor U2. Mauro Pawlowski zou bij dEUS gaan spelen. Daan dubbelde nog met Dead Man Ray in ’99, maar zou later verschillende AB’s op rij uitverkopen.

Maar ook Dirty Three (met Warren Ellis van The Bad Seeds), John Parish, Patrick Wolf, Six Organs Of Admittance, Akron/Family, pianist Nico Muhly, Fennesz, Kode9, Mount Eerie en Jóhann Jóhannssen maakten indruk, speelden indringende shows en kregen speelkansen die ze niet vaak kregen. Toch maakten ze het verschil, hoe klein ook, in hun eigen niche.

En misschien zijn we zelfs nog trotser op de jaarlijkse Domino-cd’s die we compileerden en als mooie extra bij het Engelse maandblad The Wire (met die mooie subtitel ‘Adventures In Modern Music’) aanboden. Of ook op de bijzondere aandacht die we schonken aan al even avontuurlijke graphic designers middels expo’s. AB vulde daar een nood in, graphic designers gelinkt aan platenlabels raakten het gallerij-circuit niet binnen. The Wire had er een sluitend antwoord over “they’re linked to pop music and thus not conceived as art”. Wij vonden dat wel en boden o.a. Dennis Tyfus (Ultra Eczema), Raster_Noton, Jon Wozencroft (Touch.), Stephen O’ Malley en Kim Hiorthøy een platform.

Radio en televisiemaker Luc Janssen verklaarde ooit: “Domino programmeert genres voor ze een genre worden en weet de tijdsgeest goed te vatten”. Het mooiste compliment dat we ooit lazen over ons eigenste festival. Luc Janssen was dan ook de godfather van het vermaarde dwarse radioprogramma Domino Deel II dat liep van ’79 tot ’90 op BRT II. En niet toevallig was de naam Domino een eerbetoon aan Domino Deel II, het radioprogramma dat ons voor het leven muzikaal misvormd heeft.

Maar, we hadden het gevoel dat Domino té veel aan het verworden was tot een formule en de wijze woorden van onze inspirator indachtig, leek het ons beter in pure schoonheid te eindigen. Kill your darlings, niet? Ook dat is een kunst.

De programmatie van de finale Domino-editie is net rond en persoonlijker, dwarser én avontuurlijker dan ooit (Merzbow! Agnes Obel! Blixa Bargeld! Liturgy! Cindytalk!). Die geest van programmeren is inmiddels alweer aangewend voor andere projecten die later dit jaar het levenslicht zullen zien en op zijn beurt weer zullen uitgroeien tot iets moois en mogelijks even groot. Herbronnen. Ook dat is een kunst.

Verbaas u dus niet dat we het nieuwe stadsfestival Autumn Falls in de toekomst zullen laten uitgroeien tot een meerdaags stadsfestival. Ook is een nieuwe zusterreeks rond ‘noise vs verstilde pracht’  in de maak. ‘The Art Of Noise’ vs ‘New Composers Series’ ziet dan ook dra het levenslicht. Die eerste krijgt trouwens op Domino zijn aftrap met optredens van o.a. Merzbow en Sightings.

U dacht toch niet dat we zouden stilzitten? Kurt Overbergh

DOMINO # 15: de artistieke krachtlijnen
De finale editie van het Domino festival verwelkomt ruwweg een 30-tal artiesten, verspreidt over een 7-tal dagen. Wij kunnen ze voor u inmiddels vlekkeloos zonder spiekbriefje in alfabetische volgorde voor u aframmelen. De headliners (BATTLES, BELLE & SEBASTIAN, AGNES OBEL, BLIXA BARGELD, JOSE GONZALEZ,…) haalt u er zelf meteen uit. Maar laten we toch eerder een constructieve voorzet geven en de achterliggende rode draad even haarfijn in kaart brengen. Of toch nog eerst even dit:
’99. De eerste Domino-editie wordt op poten gezet. Uit nostalgie doken we nog even in onze archieven. We vonden een mapje terug met de gevoerde communicatie. Schrik niet: het mapje zat boordevol faxen.
’11. De finale editie van Domino wordt op poten gezet. We lezen maandelijks ons lijfblad The Wire. Gaan naar All Tomorrow’s Parties (Minehead, UK), SXSW (Texas, Us) en pikken in ons Belgenlandje zoveel mogelijk shows mee. MySpace, Facebook, YouTube, Pitchfork (de categorie ‘Best New Music’), Boomkat en Kindamuzik zijn onmisbaar. Maar vooral insider tips helpen ons (dank u Mauro Pawlowski voor Liturgy!). Net op het moment dat we denken mee te zijn, voelt het aan om van nul te beginnen. Plots is er witch house, hypnagogic pop, post dubstep, we lezen Ruis (we zijn fan, maar zoeken raakpunten) en net als we Pitchfork bijna doorploegd hebben, kan je aan hun schaduwsite ‘Altered Zones’ beginnen.

Noem Domino # 15, het resultaat van deze werkethos. We zetten de lijnen dan ook graag voor u uit.
1. Recht van het internet, het podium op.
Christopher Greenspan - de man achter witchhouse act oOoOO – heeft het meteen bij het rechte eind: “I feel like so much of music development happens online now. Kids in Florida or Paris can seek out whatever music they want, and bands around the world can seek out like-minded artists from anywhere for inspiration.”
Neem WU LYF. Nog geen enkele officiële release uit, maar de buzz rond hen is inmiddels enorm dankzij een resem tracks die op het net circuleren. Ook The Guardian merkte hen op: “They're baffling. Wu Lyf are fucking brilliant.". Idem dito voor HYPE WILLIAMS. De man zou rond deze tijd zijn eerste album moeten releasen, maar de buzz rond deze al even mysterieuze act ontstond op het net.
Ook THE BEAUTIFUL BAND (met o.a. Ignatz in de gelederen) pikten we op op het net. Net als het intrigerende Brusselse SPOOKHUISJE. Een release? Niet eens gepland. Vroeger zou het een obstakel zijn, nu een ongedwongen voordeel.

2. Witch house, post dubstep en hypnagogic pop. Bent u nog mee?
Het is de taak van Domino om de tijdsgeest te vatten. En in die tijdsgeest waait witch house, post dubstep en hypnagogic pop rond. Heerlijk om u te verdiepen in nieuwe subgenres, zoals we dat in het verleden al deden met dubstep of funky.
Naast Salem, Creep, Balam Acab en White Ring is oOoOO (spreek uit: ‘oh’) één van de vaandeldragers van het witch house genre. Tenzij u het liever drag house of haunted house noemt. Zeg maar: een mysterieuze mengeling van r&b, dubstep, electro, drugs en hekserij. Witch house haalde het zelfs in De Morgen als een van dé woorden die 2010 bepaalden. Reden genoeg om oOoOO op Domino uit te nodigen.
Post dubstep troef de laatste maanden. Zeg maar artiesten die het recente erfgoed van Skream en Benga hoog in het vaandel dragen, maar er een musique concrète of popswitch aan geven. Zo is er binnenkort coming man James Blake die aan de rand van de grote doorbraak staat. Ook Mount Kimbie ent zich op de dubstep sound, maar knabbelt aan musique concrète. Het meest poppy van allemaal is de quasi popband DARKSTAR die schitteren op Hyperdub, de heilge graal van de futuristische dub. En dan noemde de BBC hen nog sadstep ook. The next big thing?
En dan is er nog Hypnagogic Pop, een uitvindsel van The Wire. Als hulp alvast deze auditieve tip: luister online naar de door Boomkat samengestelde compilatie ‘Hypnagogic Heat Haze’  (denk Ariel Pink, Pocahaunted, Sun Arraw,…). Waar waren we? Hypnagogic pop? Volgens The Wire “music that reaches beyond its performers' abilities. It refashions 80s chart pop-rock into a hazy, psychedelic drone. It is listening to Beverly Hills Cop and hearing the music of the spheres. It is the sound that remains after the boys of summer have gone". En ook deze golf willen we niet mislopen. Domino verwelkomt dan ook met plezier HYPE WILLAMS en ONEOHTRIX POINT NEVER. U beslist. Top of terug naar af.

3. The Art Of Noise. L’Arte Dei Rumori.
In 1913 schreef de Italiaan Luigi Russolo zijn futuristisch manifest THE ART OF NOISE (L’Arte Dei Rumori). Russolo bouwde tevens muziekinstrumenten waaronder de Russolofoon alsook ‘intonarumori’ ofte ‘lawaaimachines’. Moest hij niet in ’47 gestorven zijn, dan zou hij zich anno ’11 heerlijk laven aan de Japanse noise God MERZBOW of aan het Brooklynse SIGHTINGS. Noise was de afgelopen edities overigens eerder een onderliggende constante dan uitzondering. Denk maar aan de passages van Lou Reed (met ‘Metal Machine Music’), Black Dice Of Wolf Eyes. The Art Of Noise wordt overigens meteen een nieuwe reeks die het underground noise genre een platform te AB zal geven.

4. Elektronica troef.
Verfijnde, niet dansbare, elektronica is een ander constante geweest tijdens Domino de afgelopen edities. En dat is nu niet anders. Denk maar aan transgenderist CINDYTALK, ooit nog zij aan zij bij This Mortal Coil en Cocteau Twins. Nu aan een tweede leven bezig via het straffe Weense elektronica label Editions Mego (zie ook: Emeralds, Bill Orcutt, Oneohtrix Point Never,…). Ook ALVA NOTO – onze grote minimale elektronica held – passeert te AB. Zijn label Raster_Noton (inmiddels worldwide een graag geziene gast in kunstgallerijen) was jaren geleden al een centrale gast, helaas echter zonder zijn aanwezigheid.
Ook te gast: het topnotch elektronica-label TOUCH dat met MIKA VAINIO (Pan Sonic), de Ijslandse celliste HILDUR GUDNADÓTTIR en met Nederlander THOMAS ANKERSMIT een droomaffiche aflevert.

5. Speciale projecten annex samenwerkingsverbanden.
Geen mooier droom als concertzaal om samenwerkingsverbanden te zien gebeuren of op te zetten. Neem nu ALVA NOTO en BLIXA BARGELD. Reeds jaren lang fan van elkaars werk en pas in ’10 resulteerde dit in een straf naslagwerk: het album ‘Mimikry’. Geen mooier moment dan Domino om hen samen op een podium te zien.
Ook JOSÉ GONZÁLEZ doet het in samenwerkingsverband met het twintigkoppige GÖTEBURG STRING THEORY. We zijn nu reeds benieuwd hoe zijn versies van ‘Teardrops’ (Massive Attack) en ‘Heartbeats’ (The Knife) in deze bezetting zullen klinken.

6. Tot slot: eer het Domino-verleden!
Het zou van oneerbiedigheid getuigen om bij de laatste Domino-editie geen knipoog te geven naar het eigen Domino verleden. U kan zelf heerlijk kwissen, maar laten we alvast een voorzet geven.
Een avond rond het straffe – bijna 30 jaar aktieve – Touch.-label is een ferme knipoog naar de expo die we deden in ’05 rond het werk van JON WOZENCROFT, labeleigenaar en inhouse designer van Touch. Het Berlijnse minimale elektronica label RASTER_NOTON stond expo-gewijs dan weer centraal in ’07 (net als een avond rond het label met o.a. Kanding Ray en Olaf Bender,…). We zijn dan ook blij founding father ALVA NOTO te mogen verwelkomen.
Hetgeen ons vlekkeloos naar BLIXA BARGELD en EINSTÜRZENDE NEUBAUTEN leidt. Zij stonden hier niet minder dan twee keer voor een uitverkocht huis. Net als het populaire BELLE & SEBASTIAN dat reeds in ’04 op Domino aantrad.
Ook BATTLES is een ‘ouwe getrouwe’ en debuteerde fenomenaal op Vlaamse bodem tijdens Domino in ’06. Nog een laatste knipoog: THE BEAUTIFUL BAND herbergt IGNATZ en leden van R.O.T. Ook allen eerder waardevolle Domino-gasten.

Info http://www.abconcerts.be

Pagina 161 van 164