Even voorstellen – West Coast Caravan – I’m good

WEST COAST CARAVAN – ‘I’M GOOD’
Nieuwe single uit aankomende EP With Love, Yours Truly

‘’Met I’m Good bevestigt West Coast Caravan dat ze tot de meest overtuigende nieuwe rockbands van eigen bodem behoren: ongepolijst, intens en gebouwd om luid te spelen.’’

De Belgische rockband West Coast Caravan brengt met I’m Good een nieuwe single uit die fuzz, groove en emotionele eerlijkheid samenbrengt. Het nummer is de opvolger van Heavy Hearts die alvast werd gedraaid door Willy, een eerste voorproefje van hun nieuwe en tweede EP With Love, Yours Truly, die later verschijnt.

West Coast Caravan: Arthur De Bie (drums), Kobe Walleghem (bas), Flor Breugelmans (keys) en Stijn Hofman (gitaar/zang), ontstond in 2018 als een fuzzgedreven pact tussen vier muzikanten uit Oost-Vlaanderen, Antwerpen en Vlaams-Brabant. Wat begon als een gedeelde liefde voor garage, bluesrock en psychedelica groeide uit tot een energieke band die even hard stuwt als schuurt.

Geïnspireerd door groepen als The Black Keys, Black Box Revelation, Queens of the Stone Age en Deep Purple bouwde het viertal een eigen, stampend geluid uit. Dat bracht hen de voorbije jaren op verschillende Belgische podia, waaronder Dranouter, De Casino Sint-Niklaas, VIERNULVIER Gent en Campo Solar.

oor hun nieuwe EP With Love, Yours Truly werkte de band samen met producer Mattias Stynen (ILA) en mixing engineer Hannes Cuyvers (Ramkot, Rhea). Het resultaat is een rauwe en eerlijke plaat, opgebouwd uit ongepolijste riffs.

De nieuwe single I’m Good ontstond in een periode waarin verschillende mensen rond de band het moeilijk hadden. “Wanneer mensen die je graag ziet worstelen, wil je er voor hen zijn, maar dat lukt niet altijd. Dat gevoel van machteloosheid en frustratie zit in dit nummer,” vertelt zanger en gitarist Stijn Hofman.

Met I’m Good bevestigt West Coast Caravan dat ze tot de meest overtuigende nieuwe rockbands van eigen bodem behoren: intens en gebouwd om luid te spelen.

Met zijn fuzzy gitaren, pompende ritmesectie en een refrein dat tegelijk donker en opbeurend klinkt, vat I’m Good perfect samen waar West Coast Caravan voor staat: rauwe rock die niet bang is om ook emotioneel te zijn.

De band blijft ondertussen vooral doen waar ze het sterkst in zijn: live spelen. Want vergis je niet: deze ‘caravan’ kom je niet tegen op een camping. De fragiele constructie is amper bestand tegen het rauwe, hoekige geluid dat de vier muzikanten produceren. Dat bewezen ze onlangs nog in een uitverkocht Wintercircus in Gent. Let op, caravanspotters: het grommend geluid is niet afkomstig van een V12-motor die het ding moet trekken, het is de band die opwarmt.

https://open.spotify.com/track/1haHDRmesOD9zWM3RQQkf5?si=c5132167cac4441c

Even voorstellen – The Boxer Rebellion - The Second I'm Asleep

Het aankomende album van The Boxer Rebellion komt uit ... Al meer dan twintig jaar combineert The Boxer Rebellion indierock met dromerige melancholie en een scherpe live-energie. Met albums als Ocean by Ocean en Promises, waarop ook de hitsingle Diamonds staat, wordt de band internationaal geliefd. Hun kenmerkende sound, melodieus, meeslepend en gelaagd, wordt gedragen door de indringende stem van frontman Nathan Nicholson.

Op 27 maart brengen ze een nieuwe plaat uit The Second I'm Asleep. Met deze tien nummers verkennen de emotionele landschappen van het leven, momenten van helderheid te midden van chaos, het loslaten van oude spoken, en de kunst om onszelf te begrijpen in een snel veranderende wereld. Opgenomen tijdens een intense creatieve uitbarsting, waren de sessies gebaseerd op een duidelijke uitdaging: instinct boven analyse te stellen en muziek te maken vol energie, spontaniteit en echtheid. 

(bron: Mattan records)

Even voorstellen - GISÈLE viert Internationale Vrouwendag met nieuwe single ‘Salvador’

Met Salvador weigert Gisèle mee te lopen in het tempo van de tijd. Waar relaties vandaag swipebaar zijn en afscheid vaak sneller moet dan verwerking toelaat kiest zij voor het tegenovergestelde: vertraging. No more rushing into love. Gisèle vertelt geen verhaal over een gebroken hart maar over wat er daarna gebeurt. Over hoe je je wereld opnieuw binnenroeit.

De videoclip opent in een ogenschijnlijk witte ruimte. Tot Gisèle zelf verschijnt, roeiend. Alsof ze na een storm opnieuw vaste grond zoekt. Vanaf het moment dat de dansers binnentreden begint de ruimte te veranderen. Wat eerst onbepaald was vult zich langzaam met kleur. Hun bewegingen activeren het decor. Ze dansen niet zomaar rond haar ze dansen rond de wereld die zichtbaar wordt. Je ziet het volledig zelfgebouwde decor waarin Gisèle zich bevindt: geen digitale illusie maar een tastbare constructie die scène na scène meer betekenis krijgt.

Het is geen toevallige esthetiek. Waar veel videoclips tegenwoordig fastfood zijn kiest Gisèle als cinefiel voor slow cinema. Een wereld waarin alles tijd krijgt om te ademen. Het decor werd volledig in eigen handen opgebouwd net als de maquette op het einde van de clip en de achterkant van de EP. Alles vertrekt vanuit hetzelfde universum. Een wereld die eerst overweldigend groot en leeg aanvoelt maar stilaan weer proportie krijgt.

Centraal staat de vuurtoren. Een vuurtoren schijnt ook wanneer schepen haar dagen of maanden niet zien. Ze blijft branden in afwezigheid. En precies dat is de kern van ‘Salvador’. Liefde kan verdwijnen maar wat ze in jou heeft aangestoken, blijft. Zoals een licht dat niet dooft omdat er even niemand kijkt.

Voor schippers die na lange tijd op zee plots opnieuw een baken zien betekent een vuurtoren hoop. De zekerheid dat er land bestaat ook wanneer je het niet ziet. In de clip wordt dat beeld persoonlijk: Gisèle leert opnieuw plaatsnemen in haar eigen wereld. Ze kijkt haar emoties aan. Ze ontdekt opnieuw het mooie in wat geweest is.

De titel Salvador draagt die gelaagdheid in zich. Letterlijk betekent het “redder”. Maar in dit verhaal is er geen externe held. Geen prins. Geen dramatische reddingsactie. De redding zit in het besef dat je jezelf kan dragen. Dat je wereld niet instort na verlies, ze herstructureert zich. Die gedachte wordt op het einde tastbaar in de maquette die artistiek directeur Eva Vanassche ontwierp. Het volledige decor dat eerst overweldigend groot en abstract aanvoelt wordt herleid tot een schaalbaar model. Alsof de emoties die eerder alle ruimte innamen nu hun juiste plaats hebben gekregen. Een klein plekje in haar hart.

De samenwerking tussen Gisèle en Eva is daarbij essentieel. Al jaren beste vriendinnen en al vier videoclips lang bouwen ze samen aan één coherent universum. Ditmaal onder de regie van Charlotte Decort in samenwerking met LesMecs kreeg ook ‘Salvador’ vorm.

Dat in deze clip bewust vrouwen centraal staan, voor en achter de camera, is geen detail. Gisèle gelooft fundamenteel in vrouwenrechten en in de kracht van vrouwelijke creatie. De release rond 8 maart (Internationale dag van de vrouwen) is een bewuste keuze.
Gisèle laat zien dat rouw geen eindpunt is. Dat dankbaarheid naast verdriet kan bestaan en dat liefde die voorbij is een plek krijgt als je er de tijd voor neemt. Een hart dat liefheeft blijft branden net als een vuurtoren die haar licht bewaart.
Gisèle - Salvador (Official Video)