Conny Frischauf is een Weense artieste die leuke dingen doet met synthpop. Ze combineert  het etherische van Enya met het experimentele van Jane Weaver en knutselt soms met dezelfde geestdrift als de Neue Deutsche Welle en Brian Eno en de krautrock in de jaren ’80, waarbij ze vooral werkt met lange en vervreemdende intro’s. Ze slaagt er tegelijk in om haar Duitse lyrics heel lichtvoetig te laten klinken, waar andere Duitstalige bands en artiesten net de agressiviteit van hun taal inzetten. 
Het helpt uiteraard als je een mondje Duits verstaat want de lyrics zijn zeker niet te verwaarlozen. Frischauf balanceert mooi op de scheidslijn tussen pop en experiment, tussen leuk en intrigerend.
Er staan een paar tracks op ‘Die Drift’ die niet zouden misstaan op de playlist van Radio 1 of zelfs Stubru. “Roulette”, “Fenster zur Strasse” of anders wel “Eingaben und Ausnahmen”.  
Het is een album dat aan je groeit bij elke luisterbeurt, niet eentje dat je meteen helemaal kan doorgronden.
De Oostenrijkse verstopt haar earcandy onder een eindeloze reeks malle geluidjes, bliepjes en laagjes synths. Net als in het echte leven worden op ‘Die Drift’ geen cadeaus uitgedeeld: wie wil genieten, moet eerst wat moeite doen.
https://connyfrischauf.bandcamp.com/album/die-drift

De tweede release van de Belgische minimal-waveband Black Snow In Summer is de EP ‘Lost Feelings’ met vier tracks, die je digitaal en op vinyl kan kopen. Op heel wat punten heeft dit duo een mooie vooruitgang geboekt ten opzichte van het debuut ‘Shadows At Night’.
Op openings- en titeltrack “Lost Feelings” wordt knap gezongen door Corina (ook van Face Your Fears) over de mooie, compacte synth-melodielijnen en kale en koude drumcomputerbeats van Kurt. “Behind Closed Doors” kan door het ontbreken van lyrics net iets minder vlot overtuigen, al zitten de song knap in elkaar.
Op de B-kant gaat “Julia” meer naar de coldwave, met een leuke echo op de intens gebrachte en intrigerende spoken word. De afsluiter “Lust” heeft een pittig en dansbaar tempo en maakt zijn naam helemaal waar.
Met ‘Lost Feelings’ lost Black Snow in Summer de verwachtingen in.

Electro/Dance
Lost Feelings EP
Black Snow in Summer

Steven Borgerhoff is een laatbloeier. Hij maakt twee fijne albums als SJ Hoffman. Op het jongste, ‘Waves Holding Time’, kreeg hij daarbij hulp van o.m. Sam Pieter Janssens en Annelies Tanghe van And Then Came Fall. Vooral Sam wist zijn stempel te drukken op dat album en bij het componeren merkten Sam en Steven dat ze vaak op dezelfde golflengte zaten. Dus bleven er demo’s over en weer gaan en zo kwam er een vervolg op de samenwerking als SJ Hoffman & Clairval, de nom de plume die Sam eerder al aannam.
De sfeer en sound van het duo-album ‘Sweet Seclusion’ ligt duidelijk in het verlengde van ‘Waves Holding Time’, maar dan zonder de warme stem van Borgerhoff. Het is net het ontbreken van de lyrics dat voor een zeker spanning of noem het aanwezigheid zorgt. Een beetje zoals we het voorbije jaar beleefd hebben: we doen voort alsof er niets gebeurd is, maar het gemis, de eenzaamheid, de stil groeiende huidhonger zijn alomtegenwoordig. We kregen al lockdown-albums van andere artiesten te horen, maar geen enkel weet de tijdsgeest zo raak te vatten als deze ‘Sweet Seclusion’.

‘Sweet Seclusion’ klinkt op het eerste gehoor organisch en heel cinematografisch. Niet enkel door het ontbreken van vocalen, maar vooral door de weidse, rustgevende postrock-synth-sfeerzetting. Gestileerd en kunstmatig zoals we ons leven in deze omstandigheden vorm en zin proberen geven. Soms is het wat experimenteel, maar ook weer niet zo experimenteel dat het freejazz wordt. Het album is overigens niet helemaal instrumentaal. Diep verstopt onder een vocoder horen we toch glimpen van de stem van SJ Hoffman. Eén track heeft zelfs voluit vocalen, maar dan niet van het mannelijke duo. Op “Sky And Sand”, een vertraagde en uitgebeende (ontzenuwde) cover van Paul Kalkbrenner, zingt Annelies van And Then Came Fall, met SJ Hoffman zuinig in de backings. Door het ritme nog naar beneden te halen krijgen de lyrics een nieuwere, grotere dimensie die afstraalt op de woordenloze tracks ervoor en erna.
Als een lockdown voor zoveel schoonheid op één album kan zorgen, kijken wij uit naar wat de komende maanden ons nog brengen.

Sweet Seclusion
SJ Hoffman & Clairval
Klankkast/Gentlepromotion

Haze is in feite Mirabelle van de Put. Ze speelde bas en backing vocals bij o.a. Barbie Bangkok, Nightwitches, Crites…Ze wilde zelf iets beginnen maar door het verdomde virus was het niet mogelijk om zelf een groep rond zich te verzamelen. Dus heeft ze thuis dit album helemaal zelf gemaakt behalve de gitaarpartijen van Miquel Moors.
Opener “Effects” heeft een donkere sound openingsnummer, moderne zang melodieus met mooie drive. Mengeling van klassieke songstructuren en moderne Electro-sounds. “Comfort Zone” is een uptempo track met een rare synth-sound als intro en daarna met mooi gitaarspel. Het klinkt meteen vertrouwd. Voor het refrein gaat ze wat ingetogener zingen. Het gitaarspel blendt mooi met de eerder koele synthklanken. “Chromozone” doet mij onwilligkeurig meteen aan Portishead denken. Dat hoeft niet slecht te zijn maar de opbouw van de song bevat dezelfde bouwstenen.
 Op “Flu” is de bas het instrument waar de rest rond draait. Ik vind haar stem hier erg prachtig klinken. Het doet bij momenten wat denken aan Hooverphonic in hun beginperiode. “Decay” opent terug met een dystopisch klinkende intro. Daarna volgt een zich herhalend gitaarriedeltje en een zachte stem. In de bridge krijgt de gitaar een overstuurde distortion en zet ze kracht op haar stem. Dit zijn van die dingen die een nummer naar een hoger level brengen. Een leuke ritmische baslijn opent “Fool in the World”. Een heerlijke gitaarlijn brengt de song definitief op gang. “Foul” begint met een basic gitaartokkel. Meestal wordt het niet te ver gezocht maar het is de manier van waar en waarop dat het verschil met vele liedjes van andere artiesten maakt. De slide breekt alles mooi open. “Alexis” sluit het album instrumentaal af.
Hou je van een kruising tussen Hooverphonic, Portishead en PJ Harvey? Dan moet je deze werkelijk fantastische debuutplaat van Haze zeker checken. Acht sfeervol en knap in elkaar gestoken songs waarbij een aanstekelijke stem en gitaar de rest doen. Telkens vind je in elk nummer wel een weerhaakje dat voor diepgang zorgt. Topplaatje.