Labadoux 2013: Familiefestival bij uitstek - vrijdag 3 mei 2013
Labadoux 2013
Festivalterrein
Ingelmunster

Labadoux editie 2013 is er eentje om in te kaderen! Elke avond hadden ze een supergroep op de affiche. Branduardi, Stivell, en Raymond. Ook was er telkens iets nieuws te ontdekken voor de fijnproevers. Uit de Foyer en de Pubtent van dit jaar kunnen ze al rekruteren voor de grote concerttent van volgend jaar! We denken maar aan Aissata Djiby of The Blues Vision. Het publiek werd niet teleurgesteld en heel wat artiesten waren zelf in hun nopjes: Luka Bloom en Sarah Ferri kwamen na hun optreden in opperbeste stemming hun publiek backstage begroeten. Alles kreeg een gouden kadertje door de zon die er vooral op zondag een zomerse dag van maakte!

dag 1 - vrijdag 3 mei 2013
Vrijdagavond startte Labadoux onder een stralende zon. Sioen slaagde er als opener in om de tent helemaal vol te laten lopen. Maar toch bleek Angelo Branduardi de man te zijn waarvoor heel wat volk naar Ingelmunster kwam afgezakt. De Italiaan ontgoochelde niet en speelde zowel zijn hits als enkele religieuze "songs" uit de middeleeuwen. Het belooft een mooi weekend te worden!
Mystic Moose
Mystieke Eland klinkt als een scoutstotem. Als ‘scouts’ doen denken aan zomerkampen, dan kan dit misschien kloppen want Mystic Moose dompelde ons direct onder in een vakantie-festivalsfeer! De zanger-gitarist kon aanstekelijk energiek de tent meeslepen en de eerste dansers waagden zich tot voor het podium. Met eigen songs en covers van bv. Absynthe Minded en de Levellers brengen deze jonge gasten aanstekelijke akoestische cross-over. Zij vermengen folk, pop, rock, gipsy, jazz ... tot een bijna vanzelfsprekend geheel. Akoestische nummers met een behoorlijke drive, doorspekt met hier en daar een rustige noot zijn ons handelsmerk. (http://www.mysticmoose.be/ ) Ze eindigden hun optreden met een swingende dansmix waarin de viool “Enola Gay” en “The Final Countdown” vertolkte. Van mix gesproken!

Sioen ft Binti
Voor ons was het ‘long time, no see’ met Sioen. Hij trad ooit op in onze gemeente bij een benefiet in 2006. Toen was hij nog het ‘jongetje van de buren’ achter zijn piano. Op Labadoux was een heel andere Sioen te zien. Nu staat er een man die zijn publiek kan meeslepen; het resultaat van een andere manier van songs schrijven: vroeger alleen op zijn piano terwijl de nieuwe plaat ‘Sioen.’ (mét punt) het gevolg is van tientallen ideeën die geduldig door de juiste mensen zijn gevijld en geperfectioneerd.
Frederik Sioen stond centraal aan de microfoon met de gitaar omgord en liet de piano aan: Peter Lesage. verder line-up: op gitaar: Frederik Segers, bas: PJ Seaux en drum: Pieter De Wilde. Halfweg de set kwamen de zes zingende zussen van Binti de groep vervoegen. Ze brachten onder andere Blackout dat ze in 2012 ook al speelden bij Studio Brussel. Later op de avond (lees: nacht) zouden ze nog hun eigen ding doen op het podium van de pubtent.
We hoorden “Cruisin” en “Ease your mind” uit de beginjaren maar ook nieuwe nummers zoals “Johnny, Mary, Tommy and the sun”. Dit optreden dat eerst een rustig begin voor Labadoux leek te worden, eindigde met het oorverdovende “Reign” waarvoor geen enkele grungeband zich zou schamen! De bomvolle tent werd niet ontgoocheld... Graag meer van dat!
(Met dank aan Sioen.net)

Angelo Branduardi
“Hij stamt nog uit de tijd dat platen in een grote hoes zaten die kunstwerkjes op zich waren. Men noemde dat toen nog een album...” Zo werd de menestreel uit Italië aangekondigd. Wij brachten zelf een exemplaar mee uit 1979 dat inderdaad een prachtig stukje artwork is. En ja hoor, nog vóór het optreden lukte het ons een handtekening te versieren.
Voor dit optreden kwam heel wat volk naar Ingelmunster afgezakt. Sinds “Alla fiera dell'est" uit 1976 is Branduardi een gevestigde waarde waarvoor je naar de grote zalen moet. Labadoux kan terecht trots zijn dat ze hem op de affiche hebben. Na een eerste nummer stamelde de Italiaan “Goede avond en welkom”, waarna hij zich verontschuldigde voor zijn gebrekkig (onbestaand) Nederlands. Hij snapte ook dat Italiaans nog niet door 1% van de tent gesproken werd en vond dan weer dat Engels spreken voor een publiek dat niet Engelstalig is, niet zinvol is. “Dus”, besloot hij, “zal ik niet veel spreken maar vooral veel muziek spelen...”
De bomvolle tent werd op haar wenken bediend: zowel de bekende hits als esoterische nummers werden geserveerd. Het was doodzonde dat er achter in de tent volk stond dat alleen maar gekomen was om te kletsen met elkaar. Blijkbaar hadden ze de pub tent niet gevonden? Branduardi prevelde iets in het Italiaans dat klonk als een vervloeking. En hij had gelijk: het is heel eenvoudig voor 5% van het publiek om 95% van het geluid te maken, terwijl de overige 95% van de mensen ademloos zit te genieten. Maar misschien lopen we nu het risico om ‘onverdraagzaam’ genoemd te worden?
De drummer van de groep zat in een (plexi)glazen kooi, waarschijnlijk om het geluid wat te dempen? Toch beschikte de man ook over een gong die hij regelmatig bediende zoals bij “Il signori di Baux”, een nummer uit “Cogli la prima mela”. Ik maak mezelf graag wijs dat hij dit nummer bracht omdat hij die platenhoes vóór het optreden in handen kreeg. De titelsong van die plaat werd ook het laatste bisnummer! Het was genieten van begin tot einde!

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/labadoux-2013/

Organisatie: Labadoux, Ingelmunster