Dead Bees in Bourbon is een relatief nieuwe Duitse band die postpunk brengt. De bandnaam intrigeert, maar we kunnen er weinig van maken.
Zo mysterieus of vergezocht de bandnaam is, zo eenvoudig is de muziek van Dead Bees in Bourbon. Dit is een heel degelijke mix van zweverige postpunk, gothic rock en indie. De band heeft een klassieke bandbezetting met bas, drum, gitaar en zang, verrijkt met elektronische soundscapes. De bandleden zaten eerder reeds in andere bands en die ervaring hoor je wel terug in de muziek.
De sound is donker, maar niet helemaal negatief of über-melancholisch. Wel een beetje dreigend of sinister, af en toe. Ze halen inspiratie uit het donkerste van de jaren ’80 en ’90, maar doen er hun eigen ding mee. De vocalen van Yen Atzenberger zijn de grootste troef van deze band.

Het album omvat elf tracks met samen bijna een uur aan muziek, met veel variatie en diepgang. Een paar tracks vallen op. “Quiet Pulse” is een kabbelende stroom van tristesse. “Song From The Abyss” is een brok melancholie. “Rooftops of Zion” heeft een pittig tempo en klinkt dansbaar. “Pleasures” – met veel synths - doet mij wat denken aan hun landgenoten van Oberer Totpunkt.
De tracks die mij het meeste konden bekoren, dat zijn “Quiet Pulse”, “Pleasures” en “Fire”. Als je fan bent van pakweg Face Your Fears, Beata Beatrix, Faith and the Muse, D:Zine of Diva Destruction, dan moet je misschien ook eens naar Dead Bees in Bourbon beginnen luisteren.

https://echozone.bandcamp.com/album/crystals