Hoe meer albums The Strokes releasen, hoe meer wij ervan overtuigd zijn dat het legendarische ‘Is This It’, dat inmiddels al 25 jaar oud is, een éénmalige toevalstreffer was. The Strokes hebben nooit nog de intensiteit en urgentie van die mijlpaal kunnen benaderen. Opvolger ‘Room On Fire’ had nog zijn momenten, maar leek toch ook al eerder een lauw doorslagje van zijn fenomenale voorganger. Nadien kon ‘First Impressions of Earth’ er nog net mee door, maar op ‘Angles’ en ‘Comedown Machine’ was het bloedarmoede troef.
Van ‘The New Abnormal’ (2020) werd dan algemeen beweerd dat het eindelijk het onverhoopte geslaagde comebackalbum was. Nooit begrepen waarom, want wat ons betreft was dit ook maar een futloos popplaatje.
‘Reality Awaits’ is van hetzelfde laken een pak. Slappe songs, kabbelende sound, flauwe kermisorgeltjes, verwaarloosbare popdeuntjes, ongewenst vervormde vocals en fletse gitaartjes. Nergens is een verassende wending, een snedige riff of een greintje energie te bespeuren, laat staan een goeie song.
‘Reality Awaits’ is prullenbakwaardig, wat we ondertussen eigenlijk kunnen beweren over het merendeel van hun platen.