Het succesverhaal van het Amerikaanse Black Eyed Peas begint met ‘Elephunk’ in 2003. De heren hiphop rappers Will.I.Am, Taboo, Apl.De.Ap krijgen de bevallige zangeres Fergie in de band en maken een plotse muzikale shub en scoren meteen een paar grootse danshits als “Let’s get retarded”, “Shut up” en “Where is the love”. Intussen zijn we drie cd’s verder en is BEP  na ‘Monkey Business’ van 2005 muzikaal fors achteruit gegaan, ondanks dat ze steeds een handvol megahits klaarhebben.
Een supergroep is het geworden, aangenaam vertier, die de festivals kleurt en z’n publiek weet op te zwepen met songs als “Don’t phunk with my heart”, “Pump it” en “Don’t lie” van ‘Monkey Business’, en uit ‘The E.N.D.’ “Boom boom pow”, “Rock that body”, “ Meet me halfway” en “I gotta feeling”.
De nieuwe ‘The Beginning’ is een ware recyclageplaat geworden … de helft bewerkt met bekende jaren ‘80 hits, gedateerd, die een Eurodancehouse sausje krijgen. “The time”, “Love you long time” en “Fashion beats” scoren het hoogst in plagiaat, maar worden nu net de grootste hits. Die stukken geven ze twa trance trucjes, verkapte raps en een opwindende groove. Zonder al te veel moeite hapklaar dus. De overige songs, buiten de laatste twee “Just can’t get enough” (nee geen Depeche Mode) en “Play it loud”, zijn allesbehalve goed . Maar ok, ze hebben opnieuw een kleine helft hits, die hen als één van de grootste bands van de laatste tien jaar maken en zij malen er niet om … so do we?!