Chelsea Wolfe! Geef toe, een mooiere artiestennaam heb je in lange tijd niet meer gehoord.  Deze dame komt uit het Amerikaanse Los Angeles en bracht in 2010 en 2011 haar eerste albums uit.  Naar verluidt betroffen het donkere, allesbehalve radiovriendelijke platen vol postpunkgitaren met de nodige gothic-invloeden.
Haar derde album kan niet anders dan een ommeslag betekenen want op ‘Unknown Rooms’ horen we negen akoestische tracks.  Chelsea Wolfe brengt absoluut geen muziek waar je vrolijk van wordt, maar dat wil geenszins zeggen dat dit een slechte plaat is, integendeel.  De negen songs zijn stuk voor stuk zeer sober opgebouwd, meestal bestaan ze slechts uit een paar gitaarakkoorden die worden bijgestaan door zachte violen en een lichte bassdrum. 
De sfeer die Wolfe met haar donkere folkmuziek weet te bereiken is donker, onheilspellend en zelfs wat creepy... Op ingetogen tracks als “Spinning Centers”, “Apalache” en “I Died With You” komen je haren gegarandeerd recht te staan....  Voeg daarbij nog de lijzige vocalen van deze singer songwriter (denk aan PJ Harvey in haar meest duistere dagen) en je hebt een opmerkelijk album dat perfect kan dienst doen als de soundtrack van een donkere horrorprent.  Een veelbelovende dame!