Het Californische Local Natives kwam in 2010 in de belangstelling met de cd ‘Gorillaz manor’ en de single “Airplanes” , die al meteen een plaatsje innam in ons muzikaal geheugen; warme, dromerige, opbouwende indiepop/folk/americana, die een ‘joie de vivre’ ademt.
Op de opvolger ‘Hummingbird’ laat de band een gerijpte, volwassen indruk na; de songs zijn mooi uitgewerkt , klinken voller en gelaagd en hebben een aangenaam , donker randje . Beheerste gitaar/piano/keys/drums en zoete zangharmonieën bepalen het materiaal. Bitterzoet  is dan ook de gepaste muzikale noemer.
De band is gegroeid, leunt nu het dichtst aan Patrick Watson qua gretigheid , is een fikse stap vooruit op geestesgenoten Fleet Foxes en Band Of Horses, en  maakt het z’n fans minder gecompliceerd dan Grizzly Bear. We vergeten hierbij de invloed van het Canadese Arcade Fire niet, en zeer zeker dringt de ‘60’s traditie van Beach Boys, Simon & Garfunkel en Crosby, Stills & Nash door; tot slot horen we tussenin de ‘80’s funky loops van Talking Heads .
Local Natives onderscheidt zich door een broeierige opbouw  en een intense spanning; songs die net niet ontploffen, en het halen op subtiliteit, finesse en stemmenpracht; boeiend songmateriaal dus, met de single “Heavy feet” voorop . Je komt verder op een reeks overtuigende songs als “You & i” , “Ceilings” , “Breakers” en “Bowery “. De andere meer dromerige, sfeervolle songs moeten écht niet onderdoen en halen het .
Live kan het materiaal een ferme boost krijgen door elektronica, bijkomende percussie en meerstemmige zang. Ze vallen op door hun enthousiasme en  pittig gedreven aanpak.
Iets unieks toch , die wisselende stemmingen , de gevoelige en bedreven instrumentatie , de stekelige, dwarrelende, hobbelige , ophitsende ritmes en hun ontroerende vocale pracht!