Prefab Sprout rond het sing/songschrijverstalent van Paddy McAloon heeft een beetje hetzelfde verhaal als Mark Hollis van Talk Talk, Roddy Frame van Aztec Camera, The Blue Nile en nog enkele van die artiesten,  met name  het streven naar die perfecte popsongs. Hij is nu ‘back’ met een plaat vol subtiele ‘sprookjes’pop , na jaren van stilte , tussenin was er nog ‘Let’s change the world with music’, met opnames uit ’92, niet te vergeten. Hij komt met een reeks fijngevoelige, dromerige , breekbare songs .
Hij heeft al jaren te kampen met gehoorproblemen, maar neemt nu toch de draad terug op . Hij sluit naadloos aan bij het vroegere materiaal van de jaren ‘80/’90 dat hem en Prefab Sprout zo respectvol maakten .
Even situeren Prafab Sprout? McAloon intrigeerde midden de jaren ’80 met een paar puike platen dito singles. We plaatsen het even op een rijtje: doorbraak ‘Steve McQueen’ (’85): “Faron young” – “Appetite” – “When loves breaks down”; ‘From Langley Park to Memphis’: “King of rock’n’roll” – “Cars & girls” – “Hey Manhattan” en tot slot ‘Jordon: the comeback’ in ’90, één van de meest prestigieuze en perfect stilistische popplaten, minutieus uitgewerkte sprookjespop van dit songschrijftalent …
We horen op ‘Crimson/Red’ elegante, vakkundige, sfeervolle pop, waarbij sommige nummers als “The best jewel thief in the world” , “Devil came a calling”, "Billy",  “The songs of Danny Galway” en “The old magician” wat meer groove , drive hebben en directer klinken .
We genieten uitermate van die heerlijke, ingetogen pop . Welcome back …