Bram Vanparys heeft de naam wat ingekort tot Bony King , maar brengt z’n materiaal nog steeds tot de pure essentie van folky amerciana sing/songwriterpop, dat eerlijke, oprechte, poëtische, dromerige soft country brengt , ons doet mijmeren over de dagdagelijkse zaken en de lang vervlogen tijden .
Hij trok naar de VS en deed beroep op Amerikaanse muzikanten voor de nieuwe plaat . Naast Parsons , Dylan , Young of Cohen hebben we hier echt Amerikaanse rootssongs , die de hand reiken aan Wilco, South san gabriel  en Bright eyes (Conor oberst) .
We horen een warme melancholie van sfeervol , ingetogen , onderhouden songs , die gezapig voortkabbelen en getuigen van eenvoud en vakmanschap . Toegegeven , het klinkt niet buiten de lijntjes en een indringende gitaarsoli mocht er wel zijn.
Emotievol materiaal , van “Sad rosanne” naar “Summer nights” tot de pure naaktheid van “River child”. 
Bony King – een talentvol zanger , met een gouden zalvende stem, die er nog steeds in slaagt heerlijk wegdromende muziek te maken!