Het NYse collectief Animal Collective kwam in de belangstelling met ‘Strawberry jam’ , en wist in 2009 definitief door te breken met ‘Merriweather Post Pavilion’, hun meest toegankelijke plaat . De groep haalt de mosterd bij ‘60’s Beach Boys en de psychedelica van Flaming Lips en het oude Mercury Rev en is zowat het oudere broertje van een Yeasayer!
Zoveel jaar later is het gezelschap (nu tot een trio gereduceerd) nog steeds kleurrijk bezig met hun indietronica, een aparte en unieke mengeling van elektronica, psychedelica, grillige freefolk en avantgarde. Jawel ze houden van die dwarsliggende geluidjes , die bizar, averechts, dolgedraaid kunnen klinken in hun klankenspectrum .
De helft van de plaat behoort hiertoe met die kenmerkende prikkelende , gejaagde , stekelige , weirde ritmes.
We kunnen even op adem komen op toegankelijker materiaal , en maar goed ook om het evenwicht te behouden . We horen dit op nummers als “Floridada” , die de cd opent en de afsluitende reeks “Golden gal” en “Recycling” . De andere “Vertical” , “Natural selection” en “Spilling guts” zitten middenin de luisteroefening die Animal Collective ons voorschotelt . De vocale partijen gaan in laagjes over de ritmes heen .
Kijk hier hebben we te maken met  (geniaal) geflipte gekte en plezierig beheerste kunstjes …