Artaud Seth is een bezig baasje. Heel snel naar elkaar kregen we het drieluik van N.E.O. Zijn nevenproject dat hij samen met Ashley Davour (Whispers In The Shadow) runt. Dit houdt hem niet tegen om zijn voormalige band Garden of Delight van onder het stof te halen en nieuwe releases met The Merciful Nuns uit te brengen. Gelukkig boet dit niets in aan de kwaliteit ervan.
Hun nieuwste release ‘A-U-M IX’ heeft wel wat invloeden gemeen uit zijn recentste samenwerkingen met Davour. Zo klinkt ‘A-U-M IX’ iets meer spacy en bevat hij iets meer synths dan “Thelema” en “Meteora”.
Verder is het zo dat elk album gewoon een klein beetje verder evolueert. De sound en de stijl wordt met elke release meer gestyleerder en puurder. Luister maar eens naar hun eerste album ‘Lib.1’ dat toch meer klonk als een voortzetting van Garden of Delight. Iets wat je van ‘A-U-M IX’ niet meer kan zeggen. Zoals steeds is alles rond het album mooi afgewerkt: hoesjes, symboliek, foto’s, merchandise…  Het titelnummer dat het album opent is een langgerekte en haast tantrische intro. Songs zoals “Eternal Decay” en “Cremation” zijn uitstekende rockers. Het piece-de-resistance is toch wel het 11 minuten durende epos “Lost Chord Of The Sun”. Bezwerend, mooie opbouw, brommende baslijnen en prachtige synthsounds.
Op muzikaal vlak lijkt ‘A-U-M IX’ mij één van hun beste albums tot nu toe. Voorwaarde is dat je van de grafkelderstem van Artaud houdt. Maar voor de rest is dit een gothrock album van hoog niveau.