Deze plaat is in feite uit sinds september 2018 maar lag op een berg promo’s wat te verkommeren. Tot ik tijd had om ernaar te luisteren. Toen dacht ik: deze moet ik toch wat aandacht geven. Dit Noors trio brengt met ‘No Ritual’ hun tweede album uit (na hun debuut in 2016). Kenmerkend zijn hun dromerige indiepop en -rock die wat doen denken aan de 80’s en 90’s. Ergens tussen House Of Love, Johny Marr en bijvoorbeeld de hedendaagse The Twillight Sad in, waarvan ik jullie nogmaals wil wijzen op hun fantastisch nieuwe album. Deze Chain Wallet is ook het ontdekken waard. Luister maar eens naar “Ride” op Youtube. Een dijk van een song met een heerlijk refrein en subtiel gitaarwerk. In de uitbreiding van de band hun sound speelt Chiara Cavallari van de psychedelische band Foammm een belangrijke rol. Haar etherische aanwezigheid heeft zich over het gehele album verspreid, aldus de band. Haar vocals zijn in elk geval hier en daar aanwezig.
Waar hun debuut eerder dromerig en richtingloos klonk , geeft hun opvolger meer richting en zin aan. Dit uit zich in een duidelijk uitgebalanceerd gitaarspel alsook het zoeken en tot stand brengen van nieuwe symbolische betekenissen. Wie niet zoekt naar betekenissen en enkel naar muziek luistert , zal hier catchy indierockers horen in een mix van dreampop en shoegazepop.
Chain Wallet is Noors maar je zou denken dat ze uit Engeland komen. Daar had je eind de jaren ‘80 en begin de jaren ‘90 wel een aantal gelijkaardige bands. Met ‘No Ritual’ hebben ze een heel fijn album uit waar ik nog een tijdje van zal genieten.