De redders van de alt.country komen zowaar uit Griekenland. Thee Holy Strangers bouwen voort op de erfenis van Cowboy Junkies, Low, Giant Sand en Calexico.
Ze betoveren met tweestemmige zang in dezelfde traditie als the Jayhawks, ze beginnen bij americana en gaan van daar tot net waar stoner zou beginnen, maar passeren wel langs de psychedelische blues van King Gizzard. Het is geen alt.country volgens het boekje, maar het heeft er wel de look & feel van. En als Grieken kunnen ze het zich makkelijk permitteren om eens buiten de lijntjes te kleuren, bv. door nog zuinig wat piano of een muzikale zaag toe te voegen.
Ze hebben niet het strakke, gepolijste, afgelikte van de Amerikaanse voorbeelden uit de opsomming. Er zit nog een charmant los en ruw kantje aan Thee Holy Strangers, zoals we dat ook al hoorden bij hun Nederlandse genre-genoten van Nighthawker en de veel te vroeg ter ziele gegane Prodigal Sons.
Hun “Fire In The Woods” is geen cover van de hit van onze Wolf Banes, maar is hier het Magnus Opus van “Diary Of The Shadow”. Het is niet alleen het langste nummer van het album, maar ook het nummer waar alles in samen komt. De opbouw gaat tergend traag en zelfs de afsluitende gitaarsolo in de outro lijkt in een slow motion-modus te zijn opgenomen. “Words” start met dezelfde  traagheid, maar een heel stuk voorbij komt er dan een aangename versnelling met een weergaloze gitaarpartij.
“A Star Is A Star” is vrolijk en roept herinneringen op aan “I’d Run Away With You” van The Jayhawks. “The Lotus Song” heeft smooth galopperende drums. Zo valt voor elke track wel iets positiefs te zeggen. Missers of vullers heeft dit album niet.
Internationale klasse!

https://theeholystrangers.bandcamp.com/album/diary-of-the-shadow