The Bedroom Witch is een Iraanse transvrouw in de Verenigde Staten die dark synthpop brengt op haar debuutalbum ‘A Place Of Hurt’.
In het promopraatje halen ze referenties aan als Spellling, Kate Bush, SRSQ en Wizard Apprentice, maar zelf hoor ik andere dingen: het dansbare van early Erasure en Soft Cell, de sombere introspectie van Stippenlift, de donkere pop van The Pop Gun en Adult Fantasies en de moderne aanpak van jaren ’80-muziek van Solar Fake. Dit klinkt immers heel hard als popmuziek van de jaren ’80 of zoals dat tijdsvak vandaag aangevoeld wordt door de volgende generaties.
De vocalen maken het wat somber en eentonig, terwijl de muziek vooral eerder uplifting is. Sepehr Mashiahof komt op dit album veel beter uit de verf als producer dan als zangeres. De lyrics zijn soms best heftig, maar dan ook heel persoonlijk waardoor ze niet altijd universele gevoelens zullen oproepen bij de luisteraar.
De beste songs op dit album zijn voor mij: “Venus”, “My Only” en “In This City”.

Elektro/Dance
A Place Of Hurt
The Bedroom Witch

https://www.youtube.com/watch?v=F0pJbPf77fA