Het is wat stil geworden rond de grunge-iconen Alice in Chains, één van de weinige bands in dat tijdvak die het tot vandaag overleefd hebben. Al sinds 2022 wordt gesproken over een nieuw studio-album, de opvolger van ‘Rainier Fog’ uit 2018, maar dat band album is er nog niet. De band speelt wel nog af en toe in de Verenigde Staten, maar gaat voorlopig niet op uitgebreide (wereld)tournees. Wel is er nu een nieuw album van frontman Jerry Cantrell waar de fans zich deze winter aan kunnen opwarmen.

Cantrell maakt naast zijn werk met Alice in Chains al solo-albums sinds 1998, toen het niet zo goed ging met AIC-zanger Layne Staley en het niet duidelijk was waar het met die band naartoe moest. Vandaag zijn de omstandigheden anders, maar opnieuw voelde het voor Cantrell aan dat hij een solo-album moest maken en niet een volgend van Alice in Chains, al zou je je kunnen vergissen, want bij momenten klinkt dit wel heel erg als de band.
Voor zijn nieuwe solo-album ‘I Want Blood’ deed Cantrell opnieuw een beroep op Mike Bordin (Faith No More) en Robert Trujillo (Suicidal Tendencies, Metallica), twee mannen die ook al meededen op ‘Degradadtion Trip’, Cantrell’s solo-album uit 2002. Joe Barresi (mix/Tool, Queens of the Stone Age, Melvins, …) is eveneens een vaste waarde in het team van Cantrell. Nog twee bekende namen in de credits van ‘I Want Blood’ zijn die van Duff McKagan (Guns ’n Roses) en Greg Puciato (Dillinger Escape Plan). Leuk voor de credits, maar echt onvergetelijke momenten levert al die bekende namen niet meteen op.
Leveren al die mooie namen samen dan wel een goed album op? Tuurlijk wel. ‘I Want Blood’ sluit perfect aan op ‘Degradadtion Trip’ en op ‘Rainier Fog’ of andere albums van Alice in Chains. Het is al geheel minder depri en tegelijk ook harder dan ‘Brighten’, al blijft Cantrell een eeuwige treurwilg in zang en melodie. Zo subliem als op ‘Dirt’ wordt het waarschijnlijk niet meer, alleen al omdat de tijdsgeest al helemaal anders is. Voor wie dat album nog steeds koestert, zit er op ‘I Want Blood’ nog meer dan genoeg vlees aan het been. Het wisselt zoals steeds bij Cantrell en AIC tussen slepend, stuwend en schurend.

De tracks die het best gekruid zijn, zijn voor mij “Vilified”, “Off The Rails” en het bezwerende “Held Your Tongue”, maar de verschillen in kwaliteit en overtuigingskracht zijn miniem. Er staan geen missers op dit album. Fans van Cantrell en Alice en Chains zullen zich aan ‘I Want Blood’ geen buil vangen.
Grunge leeft nog en Jerry Cantrell pookt samen met zijn generatiegenoten Pearl Jam en J Mascis om de zoveel jaren het vuur nog eens op, terwijl de jonge bands die zich aan hen spiegelen als paddenstoelen uit de grond komen.

https://www.youtube.com/watch?v=9tGyIln0-pw