Kadavar heeft een slag van de molen gekregen. Daar waar al hun vorige albums schitteren in de betere retro hardrock, hebben ze nu eens iets helemaal anders geprobeerd. Hadden ze beter niet gedaan, want deze abrupte koerswijziging lijkt ons een misser van jewelste, en wij twijfelen er niet aan dat alle doorwinterde fans er ook zo over zullen denken.
Kadavar gaat aan de slag met elektro-effecten, poppy invloeden, halfslachtige eighties tinten en Eurovisiesongfestival-allures. De titelsong lijkt wel Abba die een soort hardrock hit probeert te scoren, “Hysteria” is een halfbakken poging om Muse te kopiëren, “Let Me be a Shadow” is Duran Duran op de kermis, “Sunday Mornings” is een trip richting diepe leegte. En zo gaat het maar door, geen enkele song is ook maar een beetje de moeite waard, dit is een draak van een album.
Laat ons hopen dat dit een éénmalige misstap is en dat Kadavar hierna zichzelf terugvindt.
Wij hadden het concert van Kadavar op 13/10 in Aéronef een tijdje geleden al aangestipt in onze agenda. Nu met een dikke viltstift terug geschrapt.