Tensor - We zijn uit deze tijden er niet perse sterker uitgekomen, we hebben eerder bevestiging gekregen dat we als band een sterk collectief zijn

Tensor werd in 2017 opgericht door Jeroen D'Hauwers, een veelzijdig gitarist die behoefte had aan een uitlaatklep voor zijn metal ideeën. Om te zorgen dat vaardigheid nodig is om zijn visie te vervullen, benaderde hij verschillende muzikanten die hun ervaring al hadden bewezen in andere bands en projecten. Met leden van Herfst, The Advent of March, The Dirty Harries en Sanity's Rage, een jaar na de oprichting, bracht Tensor hun eerste demo uit. De twee track ‘The Collector’ demo (2018), werd met internationale bijval ontvangen, wat Tensor een goede start gaf. In 2019 bewezen dat ze de kwaliteiten hadden van een degelijke live band met maandelijkse optredens en een behoorlijke reputatie. Datzelfde jaar werd de EP ‘The Suicide Connection’ uitgebracht, en leken ze klaar voor het volgende niveau in hun reis als band. Corona gooide echter roet in het eten.
Op Pluto Fest hoopten ze de draad terug op te nemen, ze stonden daar als co-headliner voor Dyscordia, maar ook dit werd op het allerlaatste moment uitgesteld tot volgend jaar. Ondertussen brachten ze een video/single uit “Desperate Minds Desperate Measures”. Voer voor een mooi gesprek. We hadden een fijne babbel met zanger/frontman Kenny Molly over de impact van corona, de Belgische metal scene en hoe Tensor daarin kan passen. Plus uiteraard de toekomstplannen.

De band werd opgericht door Jeroen D’Hauwers 2017  en bestaat uit bandleden die al een hele bagage ervaring hebben, met leden van bands als Herfst, The Advent of March, The Dirty Harries and Sanity’s Rage; hoe hebben jullie elkaar gevonden?
Sanity’s Rage en Herfst zijn een beetje rond dezelfde periode begonnen, in 2000. Ik was nog niet zo lang naar Jette verhuisd en ik was op zoek naar een band en was bij Sanity’s Rage uitgekomen. Die afkomstig zijn van Asse. De drummer van Herfst , die ook bij ons speelt, is eveneens van die kanten.  We kenden elkaar daardoor, maar echt contact hebben we niet gehad. In 2016 is mijn band on hold gegaan en Jeroen contacteerde me dat hij graag een nieuwe band zou oprichten. Zo is de boel aan het rollen gegaan… uiteindelijk hebben we ook een bassist gevonden in Nicky, die een zekere virtuositeit toevoegt aan de basis. Er zijn verschillende invloeden binnen onze band, vanuit verschillende kanten zodat we een beetje afwijken van de old school thrash , heel bewust.

Tensor bestaat nog maar van 2017, maar jullie slepen dus al heel wat ervaring mee, heeft dat ook een invloed gehad op de sound?
Absoluut! We hebben bewust gekozen voor een solide band, ik had zelf ook geen zin meer om terug van nul te beginnen, die periode had ik achter mij gelaten. En als je met anciens in het vak kunt samen werken, gaat dat allemaal veel vlotter vooruit. Dus ja bewust is toch gekozen voor ervaren muzikanten die weten met wat ze bezig zijn.

Wie waren, muzikaal gezien, je grootste invloeden, en in hoeverre heeft dat een invloed gehad op Tensor?
Er zijn verschillende invloeden. Pieter , de jongste is in de twintig, dweept met de eerder nieuwe generatie metal bands. Ik en Ruben zijn al wat meer anciens. Onze invloeden komen uit de Zweedse black en Death metal, hoewel ik ook een zeer sterke thrash achtergrond heb natuurlijk. Ook bij de andere bandleden is dat verschillend, voeg dat allemaal samen en je krijgt een hele rits uiteenlopende invloeden eigenlijk. En ja die zitten allemaal verstopt in de band. Zoals daarnet al even aangehaald. We profileren ons wel als thrash metal maar het is geen pure thrash net door die verschillende invloeden. Daarom kun je ook niet zeggen invloeden, we luisteren allemaal naar verschillende dingen die hun weg vinden binnen Tensor. Laat het me daarbij houden.

Ondertussen hebben jullie al wat op de markt gebracht. Heeft de eerste releases de demo ‘The Collector’ en de EP ‘The Suicide Connection’ bepaalde deuren geopend? En hoe waren de reacties daarop?
Het heeft gezorgd voor wat feedback in de media en het aanscherpen van connecties en zo, op die manier heeft het ‘deuren geopend’ . Op dat vlak zijn er wel wat mogelijkheden op ons afgekomen,  we hebben zelfs de grens over gestoken; er was interesse vanuit Nederland en Engeland, we waren dus volop aan het groeien… maar toen was er corona en stopte het plots allemaal…

De teksten gaan niet over de mooiste kant van het leven, is dat een manier geweest om zich af te zetten tegen persoonlijke ondervindingen? Hoe moet ik dat zien?
Ik kan niks schrijven dat ik zelf niet geloof. Zoals in heavy metal epische verhalen vertellen, is niet echt mijn stijl. Zonder prekerig te klinken, wil ik wel iets vertellen. Dat had ik afgesproken met Jeroen, dat ik teksten wilde brengen over specifieke dingen die me raken, maar dat ik daarbij niet te politiek, anti religieus of specifiek tegen een bepaalde groep of overtuiging zou gaan.  En op dat vlak schuilt daar zeker een persoonlijk verhaal achter. Daardoor blijft het herkenbaar, ook al hebben we daar een eigen aanvulling aan gegeven.

Jullie blijven ook nu nog die weg volgen heb ik de indruk. De nieuwste video ( https://www.youtube.com/watch?v=KIPTmnv5Oio ) springt in het oog door de intense beelden die waanzin verbinden met woede en pijn; Is het een soort statement tegen de maatschappij om je heen? Of hoe moet ik dat zien?
Die waanzin zit er zeker in, dat heeft te maken met wat we de laatste twee jaar meemaken; door deze corona tijden is de sociale media dol gedraaid. Er is in de mensen hun gedachten geen middenweg meer te vinden, het is zwart of wit en hun mening is de enige juiste. Dat je geen gezonde discussie meer kunt aangaan zonder dat iemand woedend wordt , komt meer en meer tot uiting. Dat onmiddellijk iemand veroordelen , het zit diep ingebakken door die coronatijden waarbij mensen meer tijd spenderen aan dat online zijn op die sociale media. Zelf probeer ik dat allemaal wel te plaatsen. Aan beide kanten van de discussie zie je die fanatieke kant verschijnen van : ‘jij bent verkeerd, en ik heb het juist’ en dat , die frustratie daarrond , komt tot uiting in deze video. En dat probeerde ik dus te omschrijven in mijn tekst.

De sociale media kan en mag toch niet de levensstandaard vormen?
De song gaat vooral over hoe iedereen plots een kenner en expert is geworden en zijn mening door de strot ramt.  Je hebt daardoor mensen die heel zachtaardig zijn in het dagelijkse leven, en op de sociale media blijken dat onuitstaanbare klootzakken te zijn. Dus nee, sociale media is geen standaard, maar sluipt wel dat dagelijkse leven zodanig binnen dat het een invloed heeft in goede maar ook kwade zin

Corona is voor ons als interviewers een dankbaar onderwerp ? maar het heeft ieder van ons zijn of haar leven overhoop gehaald, of net niet. Hoe heb je als band, muzikant en mens deze tijden doorstaan?
Persoonlijk ben ik ondertussen papa geworden. Dat heeft sowieso een grote invloed ?. Als band? We hadden zeer hard geïnvesteerd en waren klaar om onze stempel te gaan drukken, we waren zelfs goed op weg. Optredens werden groter en groter, gelukkig konden we online via daMusic een streaming doen, ik stond daar eerst wat sceptisch tegenover, maar die streaming heeft wel gezorgd dat we in beeld bleven. Ik heb mijn mening daarover zelfs moeten bijstellen, een positieve ervaring. En nu hebben we dus een nieuw nummer uit, dus je leert flexibel zijn. We hebben dus niet zitten wachten tot het voorbij was, we hebben gewoon verder gewerkt met de middelen die we hadden.

Ben je er als band sterker uit gekomen en heeft het gezorgd voor nieuwe inspiratie? Of net niet?
We zijn uit deze tijden niet per se sterker uitgekomen, we hebben eerder bevestiging gekregen dat we als band een sterk collectief zijn. Als je zulke dingen als band overleeft, ben je dat sowieso want het is zeker niet evident voor geen enkele band en muzikant of artiest in die tijden die we nu hebben doorgemaakt. We doen ook allemaal wel andere dingen, sommige van ons geven les en zo, daardoor zitten we niet constant op elkaars lippen. Dat scheelt eigenlijk ook. We kunnen alles een beetje compenseren door dus met die andere dingen bezig te zijn.

Tensor was voorzien op Pluto Fest als co-headliner , jullie eerste optreden? En zorgde dit voor een extra zenuwachtigheid?
Het zou dit jaar ons tweede optreden zijn. Dat eerste optreden viel wat tegen wat publieke opkomst betreft, het was heel in het begin dat er terug mocht worden opgetreden en de goesting om naar buiten te komen was precies nog niet zo groot. Zeer spijtig van opkomst, maar wel zeer leuk om terug buiten te komen en het enthousiasme te voelen van de organisatoren en het publiek dat er wel was. Hoewel wij initieel ook niet te happig waren om al tussen de mensen te staan in een publieke omgeving, was dat snel over toen we er aankwamen en hier het bekende gig gevoel terugkwam. Zo zijn we uiteindelijk nog enkele uren nadien blijven plakken om te pintelieren met de andere bands en fans.  .. Pluto Fest zou de eerste grote worden dus, maar helaas besliste de regering net de week ervoor om de maatregelen voor kleine evenementen ook te verstrengen. Zij kregen dit niet meer logistiek geregeld naar controleposten, personeel en voorzieningen.

Wat je vraag betreft. Zenuwen heb ik sowieso, voor elke optreden. het is eerder een vorm van gezonde zenuwachtigheid. Het idee van onze nieuwe single uit te brengen als aanloop voor dat festival, ligt in die lijn, om daar iets mooi te brengen en ook iets nieuw. Er zitten ook nummers in onze set die we nog nooit hebben gebracht, kortom het moest een gedenkwaardig optreden worden waar fans ook onze nieuwe songs kunnen ontdekken.
Dat zal voor na Nieuwjaar zijn dus.

Zijn er dan nieuwe plannen, voor een nieuwe plaat of zo? Staan er nog andere live optredens op de planning?
Dat valt nog af te wachten, we zijn aan een nummer of vier aan het werken. We zijn ook van plan om met die single terug wat in de schijnwerpers te gaan staan. Of er interesse is om samen te werken, maar die wereld is veranderd door corona. We zijn in gesprek met sommigen, het is allemaal koffie dik kijken voorlopig… we doen er dus allemaal nog iets naast, dat scheelt voor het financiële onderdeel, er zijn nog andere projecten. Dat valt wel te combineren mits de juiste afspraken..
Wat live optredens betreft zijn we niet meer zelf op zoek gegaan gezien de onzekere tijden van de afgelopen maanden. We staan nu dus wel met 2 festivals (Bellingen en Oosterzele) die al enkele keren zijn uitgesteld, maar verder zullen we nu zien wat en waar het mogelijk is.

Zijn er nog andere projecten waar je mee bezig bent eigenlijk?
Zeker, mijn band Sanity's Rage doet een eerste try-out 11 december, om na Nieuwjaar een comeback te maken. Met als eerste gig een set in de Asgaard in Gent Brugge. Nicky heeft haar klassieke ensemble Alma Perdida, haar experimentele groep Al Di Miseria (The Advent Of March) en tijdens de lockdown periode is ze met haar echtgenoot een duo begonnen, Kiko & The Q, die een intieme interpretatie van classics gaande van Sinatra tot Nirvana. Echt de moeite.

Rijk worden met jullie muziek is wellicht geen ambitie, maar muzikaal brengen jullie het soort thrash metal waardoor je in landen als USA of zelfs Duitsland wel rijk zou zijn, denk ik ? Zijn er ambities voor het Buitenland eigenlijk?
We hebben wel gesprekken gehad in Duitsland, doordat het een groot land is; het is ook een gesloten land. Er is daar een bepaalde scene, om daar als Belgische band in te geraken is niet zo simpel. Sommige bands als Evil Invaders zijn er in geslaagd door een heel sterke markering en hard werken. De ambitie is er, maar het is voorlopig nog niet realistisch.

Wat is , los daarvan, de echte ambitie van Tensor? En jou als muzikant?
Het klinkt cliché, maar ik wil vooral mijn muziek verspreiden over zoveel mogelijk mensen. Als we daarbij niet teveel zelf moeten investeren, en dat kunnen financieren door onze optredens. En door onze verkoop, zou ik al heel blij zijn. Buitenland is sowieso een onderdeel van die ambitie. We waren zelfs bezig in 2019 met buitenland.

Over ambitie hadden we het al, is er ook een soort doel dat je voor ogen hebt?
Ik heb het er nog over gehad met de gitarist van mijn vroegere band, vroeger wilde ik groot worden. En bekend worden. Nu ben ik al blij dat ik nummers kan maken waar ik zelf 100% achter sta. En dat mensen daar ook oprecht kunnen van genieten, dat laten lukken is een doel op zich. En als je die twee kunt bereiken ben je als band zeer goed bezig, en is je doel zeker bereikt.

Dat brengt me bij België… het lijkt me voor een Belgische metalband nog steeds aartsmoeilijk om echt door te breken, heb je daar persoonlijk een verklaring voor?
Het is zo, als je niet bereid bent om je hele leven of toch een groot deel, te wijden aan je muziek lukt het niet. En dat is een Belgisch probleem ja, want velen haken af net omdat ze niet verder durven.. Een band als Aborted heeft daar op ingesprongen, er zit daar maar één Belg meer in, Buitenlandse muzikanten aantrekken die met die ingesteldheid iets willen doen met de muziek, en er verder willen in gaan dan rond die kerktoren. Dus ja.. je moet bereid zijn om dat risico te durven nemen.

Alcatraz Metal Fest heeft deze zomer bewezen dat je op basis van een zo goed als Belgische affiche ook succes kunt boeken. Mee eens, waarom doen andere festivals dat niet? En denk je dat ook dat ‘statement’ deuren zal openen voor bands als Tensor?
In 2009 heb ik met mijn andere band op Alcatraz gestaan, dus laat het ons hopen dat het ook lukt met Tensor. Het is dus zeker de bedoeling om met Tensor dat ook te doen, daarom willen we ons in het komende jaar in de spotlights spelen zodat die mogelijkheid er is. Als we bijvoorbeeld op een groter podium de fanbase van een headliner ( zoals bv het geval had kunnen zijn met Dyscordia) kunnen overtuigen, schept dat misschien mogelijkheden …

Dyscordia heeft zijn eigen ‘Army’ op Facebook, en boekt daar werkelijk successen mee. Zou dat niet iets zijn voor Tensor?
Het is dat wat we zouden moeten hebben, een soort fanbase, het is daar waar labels en zo op inspringen, op die impact dat zulke bands hebben op sociale media .. Zo een netwerk kunnen uitbouwen is dus zeker een interessante piste. Op die manier een promotor vinden en dergelijke, zou heel leuk zijn, waardoor je als band je kunt bezig houden met puur je muziek. Dus ja, graag..

Een ‘Tensor Army’ mag er dus aankomen, ik wens jullie nog heel veel succes uiteraard en laat ons hopen dat jullie zich zo spoedig mogelijk terug kunnen lanceren… , als we door dit gesprek een kleine bijdrage hebben kunnen leveren, dan zijn wij ook gelukkige mensen. Dank voor het fijne gesprek

Ramkot - Die energie van een uppercut in het gezicht, hoort bij de muziek die wij maken. Live resulteert dit gewoon in een andere soort energie dan op plaat

Dit trio weet, conform aan de eeuwenoude rocktradities, met een eigen visie songs te maken waarbij headbangen en dansen perfect hand in hand gaan. Gevormd eind 2017 in Gent vonden de broers Tom en Tim Leyman met Hannes Cuyvers de perfecte derde broer om hun passie voor afbraakwerken te vertolken in hun herkenbare en compacte sound. Dit staat te lezen op de vi.be pagina van de Gentse band Ramkot, die ondertussen op uiteenlopende podia hebben bewezen uit het heel goede rockhout gesneden te zijn.
De band brengt begin november een nieuwe plaat uit ‘What Exactly Are you Looking For’. Reden genoeg voor een interessant interview over hun verwachtingen, hoe ze deze coronatijden hebben ‘overleefd’, de toekomstplannen en de ambities. We hadden dan ook een fijn gesprek met Hannes en Tim.

Om te beginnen citeer ik even van jullie vi.be pagina ‘’ Dit trio weet, conform aan de eeuwenoude rocktradities, met een eigen visie songs te maken waarbij headbangen en dansen perfect hand in hand gaan.” Kun je daar iets meer over vertellen?
Tim: Wat we daar vooral mee willen zeggen is dat we een rockband zijn, maar zeker niet vies zijn om eens de meer dansbare weg op te gaan conform de rock-’n-roll tradities waar we achter staan.
Hannes: Ik sluit me daarbij aan. We houden gewoon van standaard wissels, en zijn ook niet bang om eens iets anders te proberen binnen die context. Zoals een samenzang of iets van meerstemmigheid, zolang het maar knalt en ook op die manier binnen komt. Dat staat bij ons voorop.  We willen in dat ‘iets anders proberen’ ook niet te ver gaan, we zullen bijvoorbeeld geen nummer maken van vijftig minuten ofzo, dat past niet bij wie we zijn. We zijn en blijven een rockband, en die energie blijft dus voorop staan.

Wat is rock-‘n-roll eigenlijk? Je kunt een gezin met kinderen hebben, is dat ook rock-‘n-roll?
Hannes: Rock-’n-roll  is een breed begrip, daarom willen we ons ook niet laten vastpinnen op één stramien.. wat we doen, past gewoon bij onze naam ‘Ramkot’, maar je kunt daar dus wel breed in gaan zeker en vast.

Jullie debuut EP kwam in 2019 op de markt, heeft die deuren geopend, welke?
Hannes: Die EP heeft zeker deuren geopend. Het was ons eerste plaat die we hebben uitgebracht. Op die EP staat ook het nummer ‘Red’ waarmee we de Nieuwe Lichting van Studio Brussel hebben gewonnen. Het zet ons op de kaart hoe Ramkot klinkt op plaat, dat opent dus zeker bepaalde deuren.
Tim: Het was misschien niet de ideale moment om hem uit te brengen,. Maar dat wisten we toen nog niet uiteraard. We hebben wel nog lang die EP live kunnen voorstellen feitelijk, en kunnen gebruiken om ons te lanceren, net voor die lockdown. We hebben die dus wel voldoende live kunnen voorstellen en promoten ondanks die coronatijden, dat scheelt ook. Maar nu is het dus tijd voor een nieuwe bladzijde en een nieuwe EP

Winnaar zijn van De Nieuwe Lichting is uiteraard iets waar je helemaal terecht, mee mag en kan uitpakken, in hoeverre heeft dit een invloed gehad om jullie carrière?
Hannes: Het heeft zeker een invloed gehad, je merkt ook hoe je uw publiek merkelijk kunt verbreden door op een nationale zender te worden gedraaid. Je krijgt een veel groter bereik, en ook vaak mensen die je anders onmogelijk of toch veel moeilijker kunt bereiken. Je merkt ook hoeveel belangstelling er vanuit boekingskantoren, management en dergelijke meer is naar die nieuwe lichting toe. Als je bij die negen finalisten bent, en het wint geraak je gemakkelijker gelanceerd. Je moet het uiteraard nog zelf waar maken uiteraard. De muziek zelf staat op de eerste plaats, maar zo een moment moet je met twee handen grijpen als je die kans krijgt.

Heeft deze coronaperiode trouwens geen domper gezet op de feestvreugde? Welke impact heeft dit gehad om de band of op jullie als mens? Ben je er als band sterker uit gekomen?
Tim: Het heeft op heel veel manieren een invloed gehad. Plots kreeg je heel veel tijd om dingen te doen waar je anders geen tijd voor had. Die tijd hebben we benut door nieuwe muziek te schrijven. Midden in diezelfde lockdown is er dan die Nieuwe Lichting gekomen, waardoor meer mogelijkheden naar boven kwamen. Op die manier, door die corona en lockdown, konden we ons op een bepaalde wijze beter voorbereiden op wat daarna kwam. We  hebben onze set volledig op punt gezet, met o.a. nieuwe nummers, zodat we echt wel klaar waren om te gaan knallen op de festivals en zo. Een negatieve invloed heeft het dus zeker gehad, we hebben anderhalf jaar niet kunnen spelen, maar op dat vlak was het dus ook een positief verhaal eigenlijk. We hebben het zo positief mogelijk aangepakt, laat het ons daarbij houden. De zomer die we hebben gehad was ook zeer indrukwekkend, en een droom die uitkwam.

Ondertussen heeft Ramkot vooral op de podia zich kunnen bewijzen, aan welke festival of optreden hebben jullie de mooiste herinnering?
Hannes: De meest opmerkelijke waren de show op OLT Rivierenhof deze zomer, dat was de eerste na een lange tijd, of toch de eerste grote show. Ons optreden op Zeverrock , dat was toen het COVID safe pas werd ingevoerd, en we weer konden spelen voor een publiek dat dicht bij ons stond. Voor een staand publiek die gewoon mee gingen in het enthousiasme, een intens gevoel na al die tijd. Die tent stond zelfs helemaal vol, ondanks het feit dat we al heel vroeg stonden geprogrammeerd.
Tim: Ze waren allemaal wel op een of andere manier gedenkwaardig. Deze die Hannes opnoemt waren wel een soort mijlpalen, als je dat zo kunt noemen. De show die me het meest is bijgebleven is de show op Crammerock. We speelden vrij vroeg op de dag. Het is sowieso een fijn festival om daar te mogen spelen. Wij speelden rond drie uur in de namiddag op een vrijdag en tot het uur dat wij moesten beginnen stond daar heel weinig volk, plots stond die tent afgeladen vol voor ons. Dat was wel een kick.  Dat zorgt voor een adrenalinestoot van jewelste.
Hannes:  Er was ook een optreden in Nederland, in een klein zaaltje ( de naam van het festival heb ik niet begrepen) . Een festival op verschillende locaties, en wij stonden in een echt kleine zaal. Als je het wil hebben over rock-’n-roll gevoel,  dat was wel puur rock-’n-roll daar. Dat was dus ook een gedenkwaardige avond.

Hebben jullie in die periode dat live spelen niet kon, teruggegrepen naar live streaming?
Hannes: We hebben één live streaming gedaan. Het is een klinische situatie eigenlijk, Het was in de studio waar we onze nieuwe EP, die deze week uitkomt, opgenomen hebben. En we wisten dat het goed ging klinken omdat het is opgenomen door wie samen met ons de EP heeft geproducet maar qua energie en uw smijten, kan dat nooit hetzelfde zijn als voor een publiek.
Tim: Leuk om te doen, inderdaad, de setting zat wel goed en ook technisch bekeken was dat zeer goed gemaakt. Maar als je dan op die OLT show op een echt podium, en echt voor de mensen staat te spelen stel je toch vast dat is toch waar we het voor doen.

En toch, net zoals je zegt door op de radio gedraaid te worden een publiek bereikt dat je anders moeilijk kunt bereiken, is streaming ook geen goede manier om dat publiek aan te trekken, denk je?
Hannes: Er was in die periode een overaanbod aan live streaming eigenlijk, langs een kant is het wel leuk dat mensen via onze youtube en sociale media ons kunnen zien op die manier. Maar of we daar per se een publiek hebben bereikt dat we anders niet hadden bereikt? Daar hebben we niet echt iets van gemerkt.
Tim: Het was wel het eerste dat we ‘live’ deden na onze overwinning in de Nieuwe lichting, dus ergens hopen we wel mensen te kunnen hebben overtuigen om echt live te komen kijken. Dat wel, maar een super grote impact heeft dit niet gehad denk ik.

Dit interview draait uiteraard rond de release van ‘What Exactly Are You Looking For’; persoonlijk vond ik het vooral een lekkere uppercut die maar blijft duren; kun je concluderen dat jullie daarom een band zijn die je eerder live moet zien of is dat kort door de bocht?
Hannes: Dat werkt in twee richtingen, ik heb ergens een citaat gelezen dat je beter op plaat moet klinken dan live. Of dat je live beter moet zijn dan op plaat, dat spreekt elkaar tegen maar ik denk dat het in twee richtingen werkt. Ik vind dat het op plaat moet klinken alsof je wordt weggeblazen als je daar naar luistert. Dat het hard binnen komt. Live kun je een slechter geluid hebben, maar kan dat worden gecompenseerd door de energie op het podium. Maar wij als rockband moeten het inderdaad wel van onze live presentatie hebben. Het is dus zeker muziek die je bij uitstek live moet beleven. Ik zou echter niet zonder het ene of het andere kunnen. Die twee kanten van muziek maken horen gewoon samen. Dus we willen zeker onze live reputatie benadrukken, maar willen dat het ook op plaat binnenkomt.
Tim: ik sluit me daarbij aan, die energie hoort bij de muziek die wij maken. Ik denk gewoon dat live een andere soort energie is dan op plaat. Op plaat moet je dat gewoon dus een beetje anders doen dan live eigenlijk.
Hannes: Op plaat kun je ook iets meer experimenteren, daar iets extra aan toevoegen , live zit je dan weer beperkt tot de set die je speelt. Het is gewoon een andere energie op of naast het podium.

“Am I Alright Now”, een recente single van Ramkot rammelt beduidend minder dan pakweg “Valium” of “Red”, is dat bewust? Is het een andere weg dat jullie willen volgen?
Tim: Zoals daarnet al werd aangehaald, we willen eigenlijk gewoon ons goesting doen. en ook dat is gewoon ons goesting doen, want het nummer daarna “Eye To Eye” klinkt dan weer bijna net het tegenovergestelde. Bij “Am I Alright now’”wilden we gewoon eens buiten onze comfortzone een pop gerelateerd nummer maken. Maar wel binnen onze eigen stijl blijven, dat wel.
Kortom, we hebben over de hele EP onze eigen goesting gedaan, maar soms kan het anders klinken… zonder onze eigenheid uit het oog te verliezen.
Hannes:  Het is vooral belangrijk om als je naar “Am I Alright” of “Eye To Eye” luistert, je nog steeds hoort dat het Ramkot is , dat is voor ons heel belangrijk.

Staan er release shows op de planning? Wanneer en waar?
Tim: Onze release shows zijn op 1 & 2 december in VOORUIT, Gent ( https://www.vooruit.be/nl/agenda/3707/support_tbc/Ramkot ) ; die zijn ondertussen allebei uitverkocht.

Wat zijn de verdere plannen. Ook al is het nog steeds moeilijk om echt plannen te maken
Hannes: Er zijn wel enkele dingen bevestigd, ook voor 2022. Maar we zijn ook al bezig aan nieuwe muziek. Het grote plan is gewoon op deze weg door te gaan. En onze muziek zover mogelijk verspreiden.
Tim: Daar sluit ik me bij aan, we gaan gewoon blijven verder doen , en vooral knallen!

Over het volgende had ik het er al over met de muzikant ‘Julien Firmin’, jullie wel bekend, ? zit er iets in het water in Gent? Hoe komt het toch dat er vanuit Gent zoveel topmuzikanten boven water komen?
Tim: Gent heeft altijd al een specifieke scene gehad, rondom de Charlatan en zo.. Gent heeft iets ‘vies’ van sound, dat zit in de muren en wie weet ook in het water (haha). Gent is gewoon een stad met heel veel mogelijkheden. Om muziek of cultuur te beleven, en dat reikt zelfs verder dan muziek. Het is eerder een kunstenaarsstad. Waar je dus veel mogelijkheden krijgt om te doen wat je wil, maar waar er ook een publiek voor te vinden is.
Hannes: Er zijn ook zoveel zalen in Gent, zowel klein als groot. Zodat iedereen zich op zijn eigen manier kan ontplooien. Om maar te zeggen, op 100 m van mijn deur zijn al vier leuke zalen waar het fijn vertoeven is. Charlatan, Trefpunt, Kinky Star.

België hebben jullie ondertussen zo goed als veroverd, lonkt ook het buitenland, is dat een ambitie?
Hannes: Zeker en vast, we staan in de komende maanden regelmatig in Nederland. Maar ook andere landen als Duitsland staan op de lijst. Ook daaromtrent zijn ambities en plannen om naar daar af te zakken. En Frankrijk. Daar heb je toch ook een rock publiek, maar van de buurlanden is dat een moeilijker land om door te breken, maar we gaan toch proberen.

Over ambities gesproken, wat is jullie ultieme ambitie als band en muzikant buiten werelddominantie uiteraard?
Tim: Dat is een moeilijke vraag, onze ambitie is vooral zover mogelijk geraken dan we kunnen. En denken dat alles mogelijk is, daar naar streven, en zien hoever we echt geraken. Maar sowieso is het de bedoeling zover mogelijk te geraken met Ramkot. Zowel wat live spelen betreft, of platen maken en alles rond de band en onze muziek. Dat is de voornaamste ambitie. Het is gewoon moeilijk om daar één punt naar voor te brengen wat dat betreft eigenlijk.
Hannes: Inderdaad, we zijn nu alle kansen aan het grijpen die we voorgeschoteld krijgen. Om van Ramkot een vaste naam te maken, in welk muzieklandschap dan ook. Belangrijk daarbij is dat we zelf enthousiast blijven in wat we aan het doen zijn. Dat lijkt me het allerbelangrijkste en hopelijk kunnen we daar de vruchten van plukken. En een zo breed mogelijk publiek daarmee aanspreken, maar vooral ervoor zorgen dat we er zelf dus 100% achter blijven staan.. Als je met tegenzin op het podium moet kruipen, dat zou jammer zijn en dan houdt het ook op.

Is er ook een soort doel of einddoel dat je voor ogen hebt? Sportpaleizen uitverkopen en op Wembley staan bijvoorbeeld?
Hannes: Moest die kans zich voordoen, zou ik daar zo voor tekenen. Maar als je uzelf daarvoor moet verloochenen, dat wil ik niet. Als heel de wereld houdt van Ramkot zoals Ramkot nu is? Ja, graag zelfs. Maar, en dat blijf ik benadrukken, we moeten onszelf kunnen blijven.
Tim: Ik sluit me daar volledig bij aan, zover mogelijk geraken, blijven knallen zoals we nu bezig zijn en inderdaad onszelf blijven gelijk wat er op ons afkomt lijkt het voornaamste doel. Zoveel mensen proberen overtuigen, en onderweg zien we wel waar we uitkomen.

Heel veel succes met de nieuwe plaat en op alles wat op jullie afkomt, we blijven het uiteraard op de voet volgen

Sin Savage - Ons doel is dus vooral ons ding kunnen doen, en dat kunnen over brengen naar zoveel mogelijk mensen

Sin Savage, is een belgische heavy-metalband opgericht in 2019 door Zan Geeraerts, Jasper Vanderheyden, Vassili Golfidis en Andreas Timmerman. Deze mannen hadden al heel wat ervaring opgedaan in vorige projecten maar wilden hogerop geraken, ‘they wanted to make Belgium great again!’. En zo werd Sin Savage geboren. Ze lieten het publiek kennis maken met hun eerste single “Lost In The Dark”. Enkele maanden later volgde hun allereerste album, een 4 nummers tellende EP, ‘Lost In The Dark’.
Op Devils Rock For An Angel zagen we een ijzersterk collectief aan vrienden, die de puurheid van old school heavy metal hoog in het vaandel blijken te dragen.
Naderhand hadden we een fijn gesprek met de band over dat optreden, en uiteraard werden ook de verdere toekomstplannen uit de doeken gedaan.

Ik had vorig jaar een interview met jullie naar aanleiding van de release van een nieuwe single ‘“Hearts under fire”. Ondertussen zijn we een klein jaar verder, hoe gaat het tegenwoordig?
Het is een rustige periode geweest, we hebbe niet veel te doen gehad. Onze drummer gaat ons ook verlaten nu. We hadden vandaag op Devils rock for An Angel onze eerste show sinds heel lang. Dus ja.. we zijn terug op rails nu.

Er kwam ook minder goed nieuws dat drummer VASSILI er de stekker uit trekt, zit corona daar voor iets tussen? Of spelen er andere dingen mee (als het te persoonlijk is hoef ik dat niet te weten hoor)
Nee, niets met corona te maken. Hij heeft de kans gekregen om te gaan drummen bij HEXA MERA. Het werd steeds minder evident om dat te blijven combineren, we zijn als goede vrienden uit elkaar gegaan en alle begrip voor die beslissing. Het probleem was ook de afstand, hij woont op meer dan een uur rijden van ons, dat werd allemaal een beetje moeilijker en moeilijker. Maar met corona heeft het dus niets te maken.

Wat heeft corona dan wel met zich mee gebracht. Bezinning? Nieuwe ideeën of nieuwe nummers?
We hebben nog niet samen gezeten om sessies te houden, maar hebben elk apart al wat nummers geschreven. Het is nu allemaal nog maar uit de startblokken geschoten eigenlijk. Dat eerste optreden doet het vuur binnen de band terug branden, zoveel is zeker.. de rest volgt wel.

Jullie waren toch actief in die periode? Live Streaming?
We hebben inderdaad enkele nieuwe singles uitgebracht in die periode. Die hebben we stelselmatig op de markt gebracht, in dat eerste jaar na corona. We hadden die net voor de lockdown opgenomen, en dus wel iets achter de hand om iets mee te doen en zo in de schijnwerpers te blijven staan. We hebben die nog nooit live kunnen spelen. We hebben ook een video clip gedaan van ‘Hearts on Fire’.

Hoe voelde het om eindelijk terug op te treden?  waren de reacties vandaag op jullie eerste optreden sinds heel lang?  En hebben jullie niet ondervonden dat het na al die tijd wat stroever ging dan anders?
Vooral een ontlading eigenlijk,  de reacties waren toch goed en we zijn ook best tevreden. Wat de skills betreft, we zijn elk apart thuis altijd wel blijven oefenen. De eerste repetitie samen verliep wellicht een beetje meer stroef, maar eens we vertrokken waren…  je hebt dat snel terug onder de knie.

Veel optredens die werden verzet naar 2021 zijn wellicht ook nu niet kunnen doorgaan, zijn er plannen in het water gevallen? Of naar het buitenland toe?
We zaten in Alctraz Metal Battle, om op Alcatraz te spelen. We zaten in de halve finale en moesten die nog spelen. Dat is uiteindelijk afgelast en we hebben er uiteindelijk ook niets meer van gehoord achteraf. Dat had een springplank kunnen zijn. Naar het buitenland toe hebben we niet echt kansen gehad. Maar voor ons is dit hier in Zillebeke bijna buitenland (haha).

Over dat Buitenland gesproken, zou het niet interessant zijn als band om via dat buitenland zo door te breken en dus eerst in het Buitenland iets opbouwen?
Dat zou tof zijn, maar we missen op het moment te contacten om daar binnen te geraken in dat circuit voor het buitenland; maar zeg nooit, nooit uiteraard.

Voorlopig is er dus nog niet de ambitie in die richting, wat is dan wel jullie ambitie?
Vooral dat we zoveel mogelijk mensen kunnen bereiken. Zoals we daarnet goede commentaren hebben gekregen, als de mensen positief zijn dat geeft wel een boost, dat is dus zeker een ambitie. Ons doel is dus vooral ons ding kunnen doen, en dat kunnen over brengen naar zoveel mogelijk mensen. En op Graspop staan…

In dat interview vorig jaar, toen ik vroeg, wat is jullie ambitie zeiden jullie ‘’ Eerlijk gezegd is onze eigenlijke ambitie om ooit op Graspop te staan’’ Nu heeft Alcatraz Metal Fest wat mij betreft bewezen dat je met een grotendeels Belgische affiche zeker volk kunt lokken. Zou je niet beter de ambitie verleggen naar Alcatraz?
We hebben het vandaag al horen vallen, dat zou een heel mooie optie zijn. Het positieve aan corona is dat Alcatraz inderdaad, deels doordat ze niet anders konden, naar een quasi volledige Belgisch getinte affiche hebben moeten grijpen. Het schept hopelijk ook meer mogelijkheden voor Belgische bands naar de toekomst toe.

Laat het ons inderdaad hopen, uiteraard is er ook die typische Belgische mentaliteit om sceptisch te staan tegenover eigen kweek. Hebben jullie daaromtrent ook al dingen ondervonden? Dat het voor jullie moeilijk is om aan de bak te komen? Sommige bands lieten we me weten als ze in Duitsland spelen, spelen ze in het voorprogramma van een Duitse band, als ze hier spelen met een middelmatige Amerikaanse band spelen ze ook in het voorprogramma
In sommige andere landen, zoals Duitsland, leeft metal wel meer dan hier daar moet je toch ook rekening mee houden. Persoonlijk verkiezen we ook eerder om dingen als vandaag te kunnen doen, dan in het voorprogramma spelen van die Amerikaanse middelmatige band.

Wat verkiezen jullie festivals of club optredens? En waarom?
Op Graspop staan… Nee, kijk, voor ons is elk optreden even belangrijk of dat nu een festival of Club concert is we geven ons altijd 100% en echt een voorkeur ? nee niet echt wat dat betreft.

Indien jullie de kans krijgen om een succesvolle plaat uit te brengen, die totaal afwijkt van wat jullie willen doen, en daarmee op wereld toer kunnen gaan en veel geld verdienen,  zouden jullie dat doen? Er zijn wel degelijk bands die dit hebben gedaan. En nee dan heb ik het niet over Metallica…
Als de muziek voor ons persoonlijk goed zit? Dan zouden we dat wel doen, het moet iets zijn en blijven waar we zelf achter staan dat is belangrijk. Zo een kans gaan we dan niet laten liggen. Maar puur en alleen voor het geld dus niet. Je moet het op een of andere manier kunnen over brengen, en dat kan enkel met iets dat je graag doet en waar je zelf achter staat.

Nu we het toch over Metallica hebben, die staan nu wel in de schijnwerpers met 30 jaar het ‘Black Album’, denk je dat hun succes ook niet heeft gezorgd dat er voor bands als jullie gemakkelijker deuren open gaan naar een ruimer publiek dan enkel metal?
Voor sommige bands zal dat wellicht wel een springplank geweest zijn, Metallica stond plots op grote niet metal festivals, dat heeft wel gezorgd dat die festivals metal boeken. Wij persoonlijk hebben niet direct een link met Metallica, en het heeft voor ons persoonlijk ook niet per se andere en nieuwe deuren geopend eerlijk gezegd.

Wat zijn eigenlijk de verdere plannen met de band?
Songs schrijven, terug wat componeren; Op zoek gaan naar een nieuwe drummer.. verder optreden .. gewoon doordoen zoals we terug bezig zijn.

Pics homepag @Musika

Een heel goede ingesteldheid, dank voor dit fijne gesprek. Veel succes in alles wat jullie doen

Liquid Therapy - We zijn heel graag creatief bezig met onze muziek, het is om die reden  dan ook leuk dat iedereen binnen de band zijn ei kwijt kan, en dat we elkaar daarmee aanvullen of beïnvloeden


Het is moeilijk om op de muziek van Liquid Therapy  een label te kleven. Dat is de reden waarom we vielen, en na deze passage op Devils Rock For An Angel, nog steeds vallen voor de band. Met hun recente release ‘Breathe’,  uitgebracht in maart 2020  trouwens, net voor de eerste lockdown. De band kon die plaat nu eindelijk voorstellen, en stond op Devils Rock For An Angel, een festival waar ze eigenlijk een beetje buiten de comfortzone treden.
Hoe ze daarmee zijn omgegaan? En hoe de reacties waren? We vroegen het hen na hun optreden in een gezapige, zeer gezellige babbel. Eveneens werden de verdere toekomstplannen uit de doeken gedaan.

Ik vond het een heel geslaagd optreden, hoe is het voor jullie verlopen?
We zijn over het algemeen tevreden. We hadden een goede interactie met het publiek, ja best tevreden over dit optreden ja. We wisten dat we een beetje een vreemde eend zouden zijn op het programma, en waren toch wat zenuwachtig hoe de reacties zouden zijn. Maar ik had toch de indruk dat de mensen zich hebben geamuseerd. Dus ja, geslaagd!

Dat jullie buiten de lijntjes kleuren is net de reden waarom ik jullie zo goed vind eigenlijk. En ja ik had wel de indruk dat de grote meerderheid van mensen mee was. Zie je het na deze energieke show nog zitten voor vanavond, want jullie treden nog eens op?
Het tweede optreden is in een café, vol fans. Dus dat zien we zeker zitten ja. Het is ook een breder publiek dat puur van ons komt, daarom zijn we ook zo tevreden dat we op Devils Rock For An Angel toch een heel ander publiek over de streep hebben kunnen trekken.

Welke stijl kun je eigenlijk kleven op Liquid Therapy? Niet dat het moet voor jou, ik hou daar niet van om bands een label te geven
We laten ons vooral niet in een bepaald hoekje duwen, dat is voor ons heel belangrijk. Als  we optreden, of een set brengen, kiezen we er bewust voor dat het ene nummer verschilt van het andere. Soms zal er dat voor zorgen dat bepaalde mensen dat ene nummer beter vinden dan het andere, maar we willen bewust niet altijd op datzelfde lijntje zitten als we live spelen. We zijn heel graag creatief bezig met onze muziek, en daar andere wendingen aan geven is een bewuste keuze.. het is om die reden  dan ook leuk dat iedereen binnen de band zijn ei kwijt kan, en dat we elkaar daarmee aanvullen of beïnvloeden.  

Ik vind het mooi dat jullie ondanks dat niet hebben ingehouden, is dat een beetje de nieuwe tendens twee keer per dag optreden , ik veronderstel van niet
Het is de eerste keer dat we dit moeten doen, veertien dagen geleden hebben we ons eerste concert gegeven sinds lang. Het deed oprecht deugd, zeker nadat we stil hebben moeten liggen vlak na een release zonder dat we die plaat echt hebben kunnen voorstellen. Eigenlijk waren we twee weken geleden minder zenuwachtig , ook omdat we de enige band waren en het publiek kwam enkel voor ons.

Ben je daar als band sterker uit gekomen uit die corona tijden,  of niet?
We hebben ook niet echt stil gelegen, we hebben veel vergaderd en de koppen bij elkaar gestoken. Dus het contact is er ondanks alles geweest, dat is wel belangrijk. We hadden wel geen zin om aan nieuwe nummers te beginnen, net omdat we die vorige plaat nog niet live hadden kunnen voorstellen. Dat moest eerst gebeuren. Maar nu dat wel het geval is, gaan we vanaf volgende week beginnen repeteren met wel nieuwe nummers. De goesting om dat te doen is, we hebben ook een nieuwe drummer bij de band, dus ja we hebben er weer zin in om aan iets nieuw te beginnen..

Over een nieuwe drummer, daar wou ik het ook nog over hebben. Jullie hadden vorig jaar ook spijtig nieuws jullie  maat en drummer Luc moet door een medische blessure de band verlaten. Hoe gaat het met hem ondertussen en is hij nog verbonden met de groep?
We zijn in alle vriendschap uit elkaar gegaan, het contact is er nog steeds. Luc heeft meer dan zijn bijdrage geleverd aan onze cd. Daarvoor zijn we hem dankbaar. We zijn een band die er is voor elkaar, we vangen elkaar goed op. Onze nieuwe drummer werd dus zeker met open armen ontvangen. We gaan heel los met elkaar om, dat is altijd zo geweest en onze grote sterkte we grappen en grollen soms met elkaar, we vinden dat belangrijk.

Het is een beetje als fietsen, maar bij de eerste repetities, hebben jullie ook niet ondervonden dat het wat stroef ging, bij sommige bands hoorde ik dat naar boven komen in interviews?
Dat is inderdaad een beetje als fietsten, in het begin ging dat even stroef maar eens we weer bij elkaar zijn gekomen pikten we de draad vrij snel weer op. De vibe was ook wel een beetje weg, dat moest terug een beetje groeien. Maar ook dat kwam na enkele repetities weer snel terug. We hebben er heel hard aan gewerkt..

Het is eigenlijk niet meer zo simpel om plannen te maken, maar wat zijn de verdere plannen? Nog meer optredens hopelijk? Ook wat platenwerk of zo betreft?
Inderdaad nog meer optredens doen, en eens kijken om nieuwe nummers te beginnen schrijven. Dat is niet direct op korte termijn, nu is het vooral dus die plaat voorstellen. Maar vanaf het voorjaar 2022 zullen we toch wat meer gaan focussen op nieuwe nummers en zo. Normaal spelen we ook in Berlijn, als dat doorgaat want dat is allemaal koffiedik kijken.

Dan zitten we aan ‘het buitenland’. Zijn er ambities in die richting? Jullie spraken de ambitie uit om op Graspop te staan, wellicht kan dat lukken door eerst in het buitenland te staan? Hoe zie je dat?
Zeker en vast! Als er zich een kans voordoet zullen we er ook volledig voor gaan, we kunnen er ons ook in duwen bij manier van spreken.

Een ambitie die jullie uitspraken is op Graspop staan, een festival als Alcatraz heeft deze zomer bewezen dat je best een deftige affiche kan vullen met Belgische bands, en daar succes mee hebben. Zou het niet beter zijn die ambitie te verleggen naar Alcatraz?
Het is niet zo zeker dat het zal lukken, veel Belgische bands op Alcatraz zitten in het water van bijvoorbeeld Stoner, geen probleem daarmee. Maar het valt op dat Stoner nu wel aandacht krijgt, meer dan andere stijlen. Dus ook dat is afwachten en koffiedik kijken of het gaat lukken. Het is wat aftasten, we springen er een beetje uit. We hebben wel een grote aanhang, op die korte tijd. Dus wie weet lukt het daardoor dan weer wel. Ze mogen ons allemaal vragen…

“Het is moeilijk maar we blijven gemotiveerd en hard werken. Volgend jaar willen we er staan. Geen discussie.” Zeiden jullie in ons gesprek vorig jaar rond deze tijd. Na een jaar is het al een beetje beter, maar nog steeds moeilijk toch? Of is er licht aan het einde van de tunnel…
Op dit moment is het drummen voor iedere band om ergens te kunnen spelen.. wat ook normaal is na lange afwezigheid van Covid. Naarmate de tijd vordert valt alles ook wel op zijn plaats en stromen de optredens in komend voorjaar en najaar wel binnen.

Pics homepag @Musika

Bedankt voor dit fijne gesprek, veel succes in alles wat jullie doen, we blijven jullie op de voet volgen