Dat de vier heren van The Minority Print gedreven en ambitieus zijn, is wel het minste wat je kan zeggen. De band uit Sint-Niklaas werd pas een dik jaar geleden boven de doopvont gehouden door zanger en bassist Bart Smet.  Oorspronkelijk was het de bedoeling dat The Minority Print een eenmansproject zou zijn maar al na enkele weken  begon Smet een zoektoch naar een aantal andere muzikanten.  Hij vond die in drummer Santi De Flo en  gitaristen  Nicholas Gouwloos en David Robbrecht. Ze schreven snel een handvol nummers die ze aanvulden met enkele  covers en begonnen op verschillende podia op te treden.  Zo waren  ze vorig jaar al te zien op het fijne  Marktrockfestival in Leuven.  Onlangs wonnen ze de eerste ronde van de Red Bull Bedroom Jam, een wedstrijd voor jong rocktalent. 
Als beloning mag The Minority Print samen met twee andere winnende groepen dit jaar op het metalfestival Graspop spelen.  De uiteindelijke winnaar zal  aangeduid worden door StuBru-medewerker Stijn Vandevoorde en die band mag vervolgens een eigen album opnemen in de Red Bull muziekstudio in Londen.
In afwachting van een eventuele eerste plaat brengt het viertal uit Sint-Niklaas alvast een eerste EP uit in eigen beheer. ‘Beyond All Doubt’ bestaat uit vijf songs waarbij een mix geserveerd wordt van (stoner)rock, grunge en een flinke dosis hardrock.
We horen invloeden van fijne bands als Foo Fighters, Pearl Jam en Danko Jones.  Het plaatje werd gemixt en geproduced door Jan Eeckman en die zorgde dat het geluid er zeker mee  door kan.
De verschillende songs zijn voor een beginnende groep zeker te pruimen, het waren vooral openingsnummer  “Apprehensive Girl”  en “Wanderer” die ons positief verrasten.
The Minority Print heeft dus duidelijk iets in zijn mars en het zou ons niet verwonderen indien we in de toekomst nog fijne dingen van dit viertal horen.

Een voorlopig nog relatief onbekende naam aan het Belgische rockfirmament is The Future Dead, een sympathiek vijftal uit Gent.  Met de release van hun debuutalbum ‘Ways Of New Amusement’ zou daar wat ons betreft wel eens verandering in kunnen komen en hoort u binnenkort ongetwijfeld een aantal van de songs van deze mannen op de StuBru zender.
De heren van The Future Dead brengen absoluut niks nieuws onder de zon en het lijkt ons ook niet dat ze die prententie hebben.  Op ‘Ways Of New Amusement’ horen we frisse poprock met een hoekig randje zoals dat in de nineties ook door bands als Pavement, The Posies en Weezer werd gebracht.
Opvallend is de nasale, ietwat eentonige stem van zanger Pieter. Aan de ene kant had er best wat meer intonatie gemogen, aan de andere kant moet je constateren dat z’n typische stemgeluid verduiveld goed bij de sound van de band past.
Een aantal van de nummers bevatten absoluut hitpotentie, dat geldt wat ons betreft vooral voor “Dancing On The Inside”, “Kiss From The Hips” en het zeer melodieuze “Mario Scenario”.  Hou met andere woorden de naam van deze groep in de gaten!
We geven nog mee dat het duo Pascal Deweze en Jeroen Swinnen instonden voor de productie en Jamie Watson (bekend van oa Mogwai, The Vaselines en Mark E. Smith) voor de mix!

Toen dit debuutplaatje  van het viertal van El National Quarterback bij ons belandde, waren we vol hooggespannen verwachtingen. De jonge Luikse honden zijn  al sinds 2005 samen en brachten  in 2008 een  eerste EP in 2008 uit.  De band is heel ambitieus, dat blijkt alleen al uit de zorgvuldig  uitgekozen naam: ze combineerden de namen van twee van hun favoriete bands (         All-Time Quarterback en The National), vertaalden dit  in het Spaans en voegden er ‘The’ aan toe.  Bedoeling was om muziek te componeren in het verlende van Amerikaanse college-groepen als Death Cab for Cutie en Weezer.
Nu is er het  officiële debuut ‘Monarchs’ waarvoor  het viertal rond zanger Christophe De Froidmont  (wiens broer David frontman is van het fantastische Malibu Stacy) zelfs even naar de VS trok want het mixen gebeurde door John Vanderslice in de Tiny Telephone Studio in San Francisco.
We horen zes nummers vol elektrische gitaarpop waarbij El National Quaterback hun best doet om zowel melodieus als afwisselend te klinken. Toch worden we er niet echt warm.
De invloeden van bands als DCFC, The Shins of Pinback liggen er te dik op en het  ontbreekt El National Quarterback  duidelijk aan een eigen smoel.
Ook de zes nummers op zich weten ons niet te boeien.   We hebben steevast de indruk dat we dit al eens gehoord hebben bij diverse andere bands maar dan wel veel beter....
‘Monarchs’ is wat ons betreft dus een tegenvaller, hopelijk blijft deze groep aan de weg timmeren en weten ze bij volgend werk wel aangenaam te verrassen.

Bent u ook zo iemand die bibbert en beeft als hij het woord jazz hoort? Iemand die zegt: “Ik vind het wel ok, maar het is me allemaal net iets te moeilijk”. In dat geval zit u in hetzelfde schuitje als ondergetekende maar er zijn natuurlijk ook een heleboel artiesten die er in slagen om met de verdiensten van de grote jazzhelden hun eigen popbrouwsel te produceren. En u weet meteen wat we willen zeggen: jazz die iets gemakkelijker in het gehoor ligt.
Claude Hugo (het alter ego van Wim Aryns) is daar zo’n mooi voorbeeld van. Geïnspireerd door de bewondering die hij had voor wijlen Marc Moulin schreef Claude hij zich in voor een remixwedstrijd op Studio Brussel waarbij het de bedoeling was om voor een geslaagde remix te zorgen van het Moulin-nummer “Into the dark”.
De grap werd gauw menens want Marc werd zowaar de mentor van Claude Hugo, volgens deze jazzlegende  was de track “La Noche” (die je hier uiteraard terug vindt) trouwens voorbestemd om de wereld te veroveren.
Jammer genoeg mag Marc de release van dit full album niet meer meemaken maar ergens boven in de hemel zal die wel toekijken met een instemmende knipoog. Dit debuut is namelijk een bruisende popplaat geworden  waar cocktail, trip hop, easy lounge, soul en uiteraard jazz elkaar weten te ontmoeten wat soms  in onweerstaanbare nummers eindigen die nu eens in positieve zin op de heupen werken.